Ustawa z dnia 22 marca 1933 r. o przeznaczeniu wpływów z kar pieniężnych na akcję kulturalno-oświatową i opiekuńczą na rzecz robotników.

Sumy, powstałe z wpływów z kar pieniężnych, wymienionych w pkt. a) i b) art. 2 niniejszej

ustawy, przeznacza się na akcję kulturalno-oświatowa i opiekuńczą na rzecz robotników.

Wymienione w art. 1 sumy tworzą

a)

wpływy i należności z kar pieniężnych, nakładanych na robotników w myśl art. 43 i

44 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 marca 1928 r. o umowie o pracę

robotników (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 324);

b)

wpływy i należności z kar pieniężnych, nakładanych przez inspektorów pracy za przekroczenie

przepisów ustawodawstwa o ochronie pracy robotników.

Do budżetu Ministerstwa Opieki Społecznej wstawia się corocznie odpowiedni kredyt

w wysokości wpływów, osiągniętych w poprzednim okresie budżetowym, a przewidzianych

w pkt. a) i b) art. 2.

Dla decydowania w sprawach podziału i użycia kredytu, przeznaczonego na cele, wymienione

w art. 1, tworzy się przy Ministrze Opieki Społecznej Komisję, w skład której wchodzą

a)

prezes i jego zastępca, powołani przez Ministra Opieki Społecznej z pośród działaczy

społecznych;

b)

dwaj delegaci Ministerstwa Opieki Społecznej, wyznaczeni przez Ministra Opieki Społecznej;

c)

jeden delegat Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, wyznaczony

przez Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego;

d)

jeden delegat Ministerstwa Spraw Wojskowych, wyznaczony przez Ministra Spraw Wojskowych;

e)

trzej przedstawiciele robotników, wybrani przez Zarząd Główny Funduszu Bezrobocia

z pośród przedstawicieli robotników, wchodzących w skład Zarządu Głównego Funduszu

Bezrobocia (art. 17 ust. drugi, punkt d) ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. o zabezpieczeniu

na wypadek bezrobocia).

(1)

Przepisy ustawy niniejszej nie dotyczą kar, nakładanych na robotników, zatrudnionych

w przedsiębiorstwie „Polskie Koleje Państwowe”.

(2)

Minister Komunikacji w drodze rozporządzenia określi cele kulturalno - oświatowe i

opiekuńcze, na jakie mają być przeznaczone sumy, powstałe z kar, nakładanych na robotników,

zatrudnionych w tera przedsiębiorstwie.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Opieki Społecznej w porozumieniu

z właściwymi ministrami, a co do art. 5 ust. 2 - Ministrowi Komunikacji.

(1)

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1934 r.

(2)

Z chwilą wejścia w życie ustawy niniejszej tracą moc obowiązującą ust. 2 art. 23 oraz

zdanie 2 ust. 1 art. 44 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 marca

1928 r. o umowie o pracę robotników (Dz. U. R. P. Nr. 35, poz. 324).