Ustawa z dnia 22 marca 1933 r. o zarobkowym przewozie osób pojazdami mechanicznemi w obrębie gminy miejskiej.

Na zarobkowy przewóz osób pojazdem mechanicznym na drogach publicznych (ulicach i

placach) w obrębie gminy miejskiej należy, z wyjątkiem przewozów, określonych w art.

8, uzyskać koncesję.

(1)

Koncesji udziela

1)

na zarobkowy przewóz osób pojazdem mechanicznym na drogach publicznych z wyjątkiem

przypadków, wskazanych w p. 2 i 3, zarząd gminy miejskiej;

2)

na zarobkowy przewóz osób autobusem w gminach miejskich, nie wydzielonych z powiatowych

związków samorządowych, powiatowa władza administracji ogólnej;

3)

w gminach miejskich, wydzielonych z powiatowych związków samorządowych, na zarobkowy

przewóz osób autobusem przez przedsiębiorstwa, działające przy udziale Kapitału państwowego,

powiatowa władza administracji ogólnej, a w m. st. Warszawie - Komisarz Rządu m. st.

Warszawy, w obu wypadkach po zasięgnięciu opinji właściwej gminy miejskiej.

(2)

Rozporządzenie Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych ustala przypadki, w których

udzielanie koncesyj przez zarządy gmin miejskich wymaga zgody powiatowej władzy administracji

ogólnej, a w m. st. Warszawie - Komisarza Rządu m. st. Warszawy.

W razie wydania koncesyj w ilości nadmiernej, nie uzasadnionej miejscowemi stosunkami

gminy miejskiej, wojewódzka władza administracji ogólnej może po wysłuchaniu opinji

właściwej gminy miejskiej oraz Izby Przemysłowo - Handlowej wstrzymać wydawanie dalszych

koncesyj.

Gmina miejska, nie wydzielona z powiatowego związku samorządowego, ma pierwszeństwo

do uzyskania koncesji na zarobkowy przewóz autobusem na własnym obszarze przed innemi

osobami, ubiegającemi się o tę koncesję.

(1)

Prawo prowadzenia komunikacji autobusami przez gminy miejskie, wydzielone z powiatowych

związków samorządowych, we własnym zarządzie (art. 8 ust. 1 p. 1) może obejmować również

obszar sfery interesów mieszkaniowych gminy.

(2)

Obszar ten określa właściwa władza nadzorcza.

Warunki, pod któremi koncesje będą udzielane, prawa i obowiązki uprawnionego, czas

trwania koncesji, rodzaje i wysokość opłat, jak również przyczyny wygaśnięcia lub

odebrania koncesji określa rozporządzenie Ministra Komunikacji, wydane w porozumieniu

z Ministrami Spraw Wewnętrznych, Spraw Wojskowych i Skarbu.

(1)

Kto narusza przepisy ustawy niniejszej albo rozporządzeń, na jej podstawie wydanych,

ulega karze grzywny do 3.000 (trzech tysięcy) zł albo karze aresztu do 3 miesięcy.

(2)

Do orzekania powołane są powiatowe władze administracji ogólnej.

(1)

Nie potrzeba uzyskiwać koncesji na

1)

przewóz osób pojazdami mechanicznemi miejskich przedsiębiorstw przewozowych w gminach

miejskich, wydzielonych z powiatowych związków samorządowych, (jeżeli gmina prowadzi

takie przedsiębiorstwa we własnym zarządzie;

2)

przewóz osób pojazdami mechanicznemi przedsiębiorstw państwowych „Polskie Koleje Państwowe”

i „Polska Poczta, Telegraf i Telefon”;

3)

przewóz osób pojazdami mechanicznemi przedsiębiorstw lotniczych do portów i z portów

lotniczych;

4)

doraźne przewozy wycieczkowe, organizowane przez towarzystwa turystyczne o charakterze

społecznym, które nie uprawiają przemysłu przewozowego;

5)

przewóz pracowników z miejsca pracy i do miejsca pracy pojazdami mechanicznemi przedsiębiorstwa;

6)

przewóz chorych pojazdami mechanicznemi szpitali, pogotowi ratunkowych, kas chorych,

lecznic, towarzystw ratunkowych;

7)

przewóz zwłok pojazdami mechanicznemi przedsiębiorstw pogrzebowych;

8)

przewóz gości hotelowych z dworców kolejowych do hoteli i z hoteli do dworców kolejowych

pojazdami mechanicznemi przedsiębiorstw hotelowych.

(2)

Przewozy, wymienione w ust. 1 w p. 3, 4, 5, 6 i 8, podlegają zgłoszeniu, stosownie

do przepisów, jakie wyda Minister Komunikacji w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

Koncesja na przewóz osób pojazdami mechanicznemi, poza obszarami jednej gminy, nie

uprawnia sama przez się do wykonywania zarobkowego przewozu, określonego Ustawą niniejszą,

jednakie nie będzie wymagana osobna koncesja na wjazd do miasta, przejazd przez miasto

i wyjazd z miasta pojazdów mechanicznych, kursujących poza obszarami jednej gminy,

jeśli linja przewozowa, po której odbywają się przewozy, prowadzi do miasta, z miasta

albo przechodzi przez miasto.

(1)

Osoby, które w dniu ogłoszenia ustawy niniejszej wykonywają przewóz, określony w art.

1, mogą go nadal wykonywać bez uzyskania koncesji, aż do zużycia posiadanych pojazdów,

nie dłużej jednak niż przez okres dwóch lat od dnia ogłoszenia ustawy niniejszej.

(2)

W ciągu trzech miesięcy po ogłoszeniu przepisów, wydanych na podstawie art. 6, i stosownie

do tych przepisów powinny wszystkie osoby, wymienione w art. 1, poddać zatwierdzeniu

taryfy przewozowe, a osoby, które wykonywają przewóz osób autobusem, powinny ponadto

złożyć kaucję albo polisę ubezpieczeniową na zabezpieczenie roszczeń z tytułu odpowiedzialności

cywilnej za szkody, powstałe wskutek wykonywania przewozu.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Komunikacji w porozumieniu z interesowanymi

ministrami, art. 7 zaś Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie na całym obszarze Rzeczypospolitej, z wyjątkiem województwa

śląskiego, w 3 miesiące po ogłoszeniu. Postanowienia art. 10 wchodzą w życie z dniem

ogłoszenia.