Ustawa z dnia 25 marca 1933 r. o oddaniu niektórych gruntów, przyjętych na własność Państwa.

(1)

Z nieruchomości ziemskich, przejętych na własność Państwa na zasadzie art. 2 ustawy

z dnia 17 grudnia 1920 r. o przejęciu na własność Państwa ziemi w niektórych powiatach

Rzeczypospolitej (Dz. U. R. P. z 1921 r. Nr. 4, poz. 17), na zasadzie dekretów Naczelnego

Dowódcy Wojsk Litwy Środkowej Nr. 39, Nr. 213 i Nr. 257 (Dz. U. T. K. R. L. Ś. z dnia

16 grudnia 1920 r. Nr. 9, z dnia 23 kwietnia 1921 r. Nr. 15,25 i z dnia 15 czerwca

1921 r. Nr. 20/30) oraz dekretu Prezesa Tymczasowej Komisji Rządzącej Nr. 469 (Dz.

U. T. K. R. L. Ś. z dnia 3 lutego 1922 r. Nr. 5/55), osoby uprawnione mogą otrzymać

z zachowaniem postanowień niniejszej ustawy obszary leśne i innego rodzaju grunty

nieużyteczne dla celów osadnictwa wojskowego i reformy rolnej lub jeżeli ich użycie

na inne cele państwowe nie przedstawia specjalnego interesu dla Państwa.

(2)

Przedmiotem uprawnienia są określone w cz. 1 grunty w takimi stanie, w jakim będą

się znajdowały w chwili oddania osobom uprawnionym.

Osobą, uprawnioną w rozumieniu art. 1, jest osoba, która posiada prawo do wynagrodzenia

za przejętą na własność Państwa nieruchomość ziemską, z której mają być oddane grunty.

(1)

W razie oddania gruntów, obciążonych dzierżawami, prawa i obowiązki, wynikające z

umów dzierżawnych, przechodzą na osoby uprawnione od dnia oddania.

(2)

Gdy mają być zwrócone grunty z nieruchomości ziemskiej, obciążonej pożyczką instytucji

kredytu długoterminowego, instytucja obowiązana jest na żądanie okręgowego urzędu

ziemskiego przedstawić w ciągu miesiąca od złożenia tej instytucji planów pomiarowych

projekt segregacji pożyczki pomiędzy Skarb Państwa a uprawnionych. W razie niezłożenia

projektu segregacji w tym terminie przez instytucję projekt segregacji sporządzi okręgowy

urząd ziemski z uwzględnieniem zasad statutu danej instytucji.

Osoby uprawnione z chwilą oddania im gruntów na zasadzie ustawy niniejszej tracą prawo

do wynagrodzenia, służącego im z tytułu przejęcia oddawanych gruntów.

(1)

O oddaniu gruntów orzeka Minister Rolnictwa i Reform Rolnych. W razie oddawania gruntów,

które znajdują się pod zarządem władz, nie podlegających Ministrowi Rolnictwa i Reform

Rolnych, wydanie decyzji następuje w porozumieniu z właściwym ministrem. Decyzje w

zakresie oddawania gruntów są pozostawione całkowitemu swobodnemu uznaniu Ministra

Rolnictwa i Reform Rolnych. Decyzje te mogą być wydawane do dnia 31 grudnia 1934 r.

(2)

Decyzje o oddaniu gruntów zapadają na skutek żądania lub za zgodą osób uprawnionych.

Żądanie winno być złożone na piśmie we właściwym okręgowym urzędzie ziemskim.

(3)

Decyzja o oddaniu gruntów stanowi tytuł własności. Przepisanie prawa własności w księgach

hipotecznych może nastąpić na wniosek okręgowego urzędu ziemskiego.

(4)

Wprowadzenie osób uprawnionych w posiadanie oddanych gruntów winno być dokonane przez

komisarza ziemskiego protokólarnie. Niestawienie się osób uprawnionych-pomimo właściwego

wezwania nie stanowi przeszkody do wykonania tej czynności W tych przypadkach protokóły

o wprowadzenie w posiadanie gruntów winny być doręczone osobom uprawnionym w trybie

przepisów o postępowaniu adminiatracyjnem.

(1)

Postępowanie w sprawach, unormowanych niniejszą ustawą, oraz decyzje o oddaniu gruntów

wolne są od opłat skarbowych i samorządowych.

(2)

Ujawnienie w hipotece zmiany prawa własności na podstawie decyzji Ministra Rolnictwa

i Reform Rolnych oraz wyników segregacji obciążeń wolne jest od opłat sądowych w postępowaniu

hipotecznym, a stawkę wynagrodzenia dla pisarza hipotecznego za wszystkie z tern związane

czynności ustala się na 6 zł.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.