Ustawa z dnia 17 marca 1933 r. w sprawie zmiany ustawy z dnia 2 kwietnia 1925 r. o potrąceniach z uposażenia osób wojskowych oraz funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej.

W ustawie z dnia 2 kwietnia 1925 r. o potrąceniach z uposażenia osób wojskowych oraz

funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej (Dz. U. R. P. Nr. 45, poz.

312) w brzmieniu, ustalonem ustawą z dnia 28 stycznia 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 19,

poz, 122), wprowadza się następujące zmiany

1)

w tytule ustawy wyrazy: „o potrąceniach z uposażenia osób wojskowych oraz funkcjonarjuszów państwowych w administracji

wojskowej” zastępuje się wyrazami: „o potrąceniach z uposażenia i zaopatrzenia emerytalnego osób wojskowych oraz funkcjonarjuszów

państwowych w administracji wojskowej”;

2)

w art. 1 pkt. b) otrzymuje brzmienie następujące

„

b)

tytułach egzekucji sądowej, zaopatrzonych klauzulą wykonalności

”

;

3)

w ustępie drugim art. 2 skreśla się umieszczone w nawiasie wyrazy: „(art. 1, 9 i 10

ustawy z dnia 3 sierpnia 1922 r. o Najwyższym Trybunale Administracyjnym - Dz. U.

R. P. Nr. 67, poz. 600)”;

4)

w pkt. a) i c) art. 3 wyrazy: „orzeczeń sądowych” zastępuje się wyrazami: „tytułów egzekucji sądowej”; w tymże artykule dodaje się nowy ustęp o brzmieniu następującem

„

Co do wysokości dopuszczalnych potrąceń z uposażenia funkcjonarjuszów państwowych

w administracji wojskowej na podstawie tytułów egzekucji sądowej stosuje się przepisy

prawa o sądowem postępowaniu egzekucyjnem. W razie zbiegu potrąceń na podstawie tytułów

egzekucji sądowej z potrąceniami na podstawie zarządzeń władz administracyjnych wojskowych

lub cywilnych, łączna suma potrąceń nie może przekraczać jednej piątej części, a w

przypadkach obowiązku alimentacji - drugiej piątej części uposażenia funkcjonariusza

państwowego, zatrudnionego w administracji wojskowej

”

;

5)

po art. 3 dodaje się nowy artykuł 3-a o brzmieniu następującem

„

Za odwołalną zgodą zawodowego wojskowego lub funkcjonariusza państwowego w administracji

wojskowej potrącenia z tytułu obowiązku alimentacyjnego, stwierdzonego prawomocnym

wyrokiem sądowym, mogą być uskuteczniane aż do wysokości ustalonych w wyroku sądowym

rat alimentacyjnych. W czasie wojny mogą wojskowi zawodowi oraz funkcjonarjusze państwowi,

zatrudnieni w administracji wojskowej, jeśli pełnią służbę w formacjach polowych,

obciążać dobrowolnie uposażenie na rzecz swych rodzin, pozostających w kraju, do dowolnej

wysokości uposażenia, przypadającego im do wypłaty po dokonaniu dopuszczalnych potrąceń

”

;

6)

w art. 4 skreśla się wyrazy: „zapowiedzeniom i”;

7)

w art. 5 dodaje się jako zdanie drugie postanowienie następujące

aaa„Potrąceń z uposażenia funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej na

podstawie tytułów egzekucji sądowej dokonywa się w myśl zasad, obowiązujących w prawie

o sądowem postępowaniu egzekucyjnem” tenże art. 5 uzupełnia się nowym ustępem o brzmieniu

nastepującem

aaa„Potrąceń dokonywa się w wysokości, przewidzianej w art. 3, również z odpraw, wypłacanych

wojskowym zawodowym oraz funkcjonariuszom państwowym w administracji wojskowej, przy

uwzględnieniu jako podstawy dla potrącenia części wymiarowych uposażenia, określonych

w ustępie pierwszym niniejszego artykułu”;

8)

art. 6 otrzymuje następujące brzmienie

„

Postanowienia niniejszej ustawy nie mają zastosowania

a)

do spłaty rat zaliczek zwrotnych, zaciągniętych na uposażenie;

b)

do spłaty nie rozliczonych zaliczek, pobranych na koszty podróży służbowych, delegacyj

(odkomenderowali) oraz przeniesień;

c)

do opłat za kwatery stałe, za wypożyczony sprzęt pomieszczeniowy, oraz za oświetlenie

kwatery stałej;

d)

do opłat za świadczenia Skarbu Państwa w naturze na rzecz osób, objętych niniejszą

ustawą.

Pośmiertne nie ulega potrąceniom

”

;

9)

art. 7 otrzymuje brzmienie następujące

„

Art. 7.

W razie zbiegu potrąceń na zasadzie mniejszej ustawy z umniejszeniem uposażenia, przewidzianem

w art. 82, 83 i 84 ustawy z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów

państwowych i wojska (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924) lub w art. 65-b) ustawy z dnia

17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej w brzmieniu, zmienionem rozporządzeniem

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 października 1932 r..(Dz. U. R. P. Nr. 87, poz.

737), potrącenia, zarządzone na zasadzie niniejszej ustawy, ulegają zawieszeniu do

czasu przywrócenia pełnego uposażenia.

Powyższe postanowienie nie stosuje się w razie zbiegu potrąceń z tytułu alimentacji

z umniejszeniem uposażenia w przypadkach, przewidzianych w art. 82 ustawy o uposażeniu

funkcjonarjuszów państwowych i wojska lub w art. 65-b) ustawy o państwowej służbie

cywilnej

”

;

10)

w art. 8 w miejsce wyrazów: „wypadku, przewidzianego w punkcie d) art. 3” umieszcza się wyrazy: „przypadków, przewidzianych w punkcie d) art. 3 oraz w art. 3-a”;

11)

art. 9 otrzymuje następujące brzmienie: „Żołd oraz wszelkie inne należności służbowe

i uboczne niezawodowych podoficerów i szeregowców nie podlegają potrąceniom. Zarządzenia

i umowy przeciwne temu postanowieniu są nieważne”;

12)

w art. 10 w ust. 1 i 2 wyrazy: „orzeczenia sądowego” zastępuje się wyrazami: „tytułu egzekucji sądowej”; nadto w ust, 1 tegoż artykułu po wyrazach: „Skarbu Państwa” stawia się kropkę, a dalsze wyrazy skreśla się;

13)

po art. 10 umieszcza się nowe postanowienia, oznaczone w kolejności, jako art. 10-a,

10-b i 10-c, o następującem brzmieniu

„

Art. 10-a.

W czasie wojny nie uskutecznia się potrąceń z uposażenia osób wojskowych i funkcjonarjuszów

państwowych w administracji wojskowej, pełniących służbę w formacjach polowych.

Nie dotyczy to jednak potrąceń z tytułu

a)

alimentacji;

b)

dobrowolnego obciążenia uposażenia na rzecz rodzin, pozostających w kraju (ust. 2

art. 3-a);

c)

należności Skarbu Państwa z tytułu podatków i opłat;

d)

roszczeń Skarbu Państwa z tytułu błędnie wypłaconych należności pieniężnych lub nie

uznanych przez kontrolę wojskową wydatków rzeczowych

”

.

„

Art. 10-b.

Szkody (straty) inne, niż wymienione w art. 10-a pkt. d), jeżeli dotyczą majątku,

będącego w zarządzie polowych formacyj administracyjnych, podlegają w czasie wojny

rejestraq'i po uprzedniem przeprowadzeniu dochodzeń, ustalających

a)

wysokość straty pieniężnej lub ilość straty materjałowej;

b)

przyczyny, które spowodowały szkodę (stratę).

Tryb postępowania i właściwość władz wojskowych w sprawach prowadzenia tych dochodzeń,

oraz sposób przeprowadzenia rejestracji określi w drodze rozporządzenia Minister Spraw

Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem Skarbu.

Po ukończeniu wojny szkody (straty) zarejestrowane będą podlegać postępowaniu, przewidzianemu

w art. 11

”

.

„

Art. 10-c.

Nie rejestruje się w myśl art, 10-b szkód (strat), wynikłych bezpośrednio lub pośrednio

z działań wojennych albo też z powodu siły wyższej lub przypadku.

Od rejestracji można odstąpić, gdy odpowiedzialny za szkodę (stratę) położył wybitne

zasługi w zakresie działań wojennych, w szczególności zaś, gdy otrzymał odznaczenie

lub order za czyn bojowy, dokonany po spowodowaniu szkody (straty), jeżeli nie wynikła

ona z przestępstwa

”

;

14)

art. 12 otrzymuje następujące brzmienie

„

Potrącenia, zarządzone na zasadzie niniejszej ustawy z uposażenia zawodowych wojskowych

lub funkcjonarjuszów państwowych w administracji wojskowej, pozostających w czynnej

służbie, uskutecznia się również z zaopatrzenia emerytalnego tych osób w przypadku

przejścia ich w stan spoczynku, w wysokości i na zasadach, przewidzianych w niniejszej

ustawie.

Z zaopatrzenia emerytalnego dokonywa się potrąceń tylko z tytułu

a)

alimentacji;

b)

należności Skarbu Państwa, oraz

c)

celem zaspokojenia roszczeń Skarbu Państwa z tytułu stosunku służbowego (art. 2 ust.

1), ustalonych prawomocnem zarządzeniem właściwej administracyjnej władzy wojskowej

(art. 1 pkt. c) w czasie pełnienia czynnej służby przez wojskowego zawodowego lub

funkcjonariusza państwowego w administracji wojskowej.

Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych, wydane w porozumieniu z Ministrami Sprawiedliwości

i Skarbu, określi władze właściwe do uskuteczniania potrąceń z zaopatrzenia emerytalnego

oraz tryb postępowania w tych sprawach

”

.

Upoważnia się Ministra Spraw Wojskowych do wydania jednolitego tekstu ustawy z dnia

2 kwietnia 1925 r. o potrąceniach z uposażenia osób wojskowych oraz funkcjonarjuszów

państwowych w administracji wojskowej (Dz. U. R. P. Nr. 45, poz. 312) z uwzględnieniem

zmian, wprowadzonych ustawą z dnia 28 stycznia 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 19, poz.

122), oraz niniejszą ustawą, przy równoczesnem nadaniu artykułom bieżącej numeracji.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem Skarbu.

Art 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

W razie zbiegu potrąceń na zasadzie mniejszej ustawy z umniejszeniem uposażenia, przewidzianem

w art. 82, 83 i 84 ustawy z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów

państwowych i wojska (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924) lub w art. 65-b) ustawy z dnia

17 lutego 1922 r. o państwowej służbie cywilnej w brzmieniu, zmienionem rozporządzeniem

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 października 1932 r..(Dz. U. R. P. Nr. 87, poz.

737), potrącenia, zarządzone na zasadzie niniejszej ustawy, ulegają zawieszeniu do

czasu przywrócenia pełnego uposażenia.

Powyższe postanowienie nie stosuje się w razie zbiegu potrąceń z tytułu alimentacji

z umniejszeniem uposażenia w przypadkach, przewidzianych w art. 82 ustawy o uposażeniu

funkcjonarjuszów państwowych i wojska lub w art. 65-b) ustawy o państwowej służbie

cywilnej

W czasie wojny nie uskutecznia się potrąceń z uposażenia osób wojskowych i funkcjonarjuszów

państwowych w administracji wojskowej, pełniących służbę w formacjach polowych.

Nie dotyczy to jednak potrąceń z tytułu

a)

alimentacji;

b)

dobrowolnego obciążenia uposażenia na rzecz rodzin, pozostających w kraju (ust. 2

art. 3-a);

c)

należności Skarbu Państwa z tytułu podatków i opłat;

d)

roszczeń Skarbu Państwa z tytułu błędnie wypłaconych należności pieniężnych lub nie

uznanych przez kontrolę wojskową wydatków rzeczowych

Szkody (straty) inne, niż wymienione w art. 10-a pkt. d), jeżeli dotyczą majątku,

będącego w zarządzie polowych formacyj administracyjnych, podlegają w czasie wojny

rejestraq'i po uprzedniem przeprowadzeniu dochodzeń, ustalających

a)

wysokość straty pieniężnej lub ilość straty materjałowej;

b)

przyczyny, które spowodowały szkodę (stratę).

Tryb postępowania i właściwość władz wojskowych w sprawach prowadzenia tych dochodzeń,

oraz sposób przeprowadzenia rejestracji określi w drodze rozporządzenia Minister Spraw

Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem Skarbu.

Po ukończeniu wojny szkody (straty) zarejestrowane będą podlegać postępowaniu, przewidzianemu

w art. 11

Nie rejestruje się w myśl art, 10-b szkód (strat), wynikłych bezpośrednio lub pośrednio

z działań wojennych albo też z powodu siły wyższej lub przypadku.

Od rejestracji można odstąpić, gdy odpowiedzialny za szkodę (stratę) położył wybitne

zasługi w zakresie działań wojennych, w szczególności zaś, gdy otrzymał odznaczenie

lub order za czyn bojowy, dokonany po spowodowaniu szkody (straty), jeżeli nie wynikła

ona z przestępstwa