Ustawa z dnia 18 marca 1933 r. o państwowych stypendjach oraz innych formach pomocy dla młodzieży szkół wyższych.

(1)

Celem umożliwienia studiowania w szkołach wyższych akademickich i nieakademickich

oraz uzyskiwania stopni naukowych i zawodowych wyjątkowo zdolnej, pilnej i niezamożnej

młodzieży, odznaczającej się nieskazitelnym charakterem obywatelskim, ustanawia się

na pożytek i chwałę nauki polskiej państwowe stypendja zwrotne, przeznaczone na pokrycie

kosztów utrzymania i kształcenia się stypendystów.

(2)

Z państwowych stypendiów korzystać mogą

a)

studenci w czasie normalnych studiów,

b)

osoby, które odbyły normalne studja i są w okresie zdawania egzaminów ostatecznych,

c)

osoby, posiadające dyplom niższego stopnia naukowego, w okresie prac nad uzyskaniem

wyższego stopnia naukowego.

(1)

Zasady przyznawania stypendjów ustala Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

w drodze rozporządzenia.

(2)

Pierwszeństwo przy przyznawaniu stypendium przysługiwać będzie osobom, zamierzającym

poświęcić się badaniom naukowym i posiadającym odpowiednie do tego warunki.

(1)

Stypendja będą wypłacane z funduszu specjalnego pod nazwą „Państwowe Stypendja Akademickie”,

na który składają się

a)

sumy coroczne, wnoszone do budżetu państwowego w dziale Ministerstwa Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego na pokrycie stypendjówj

b)

opłaty, pobierane w szkołach wyższych: wysokość opłat i sposób ich pobierania ustala

rozporządzenie Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego;

c)

sumy, przyznawane przez samorządy na cele stypendjów państwowych, przyczem, jeżeli

przyznana suma pokrywa przynajmniej w połowie pełne stypendjum, wolno im czynić zastrzeżenia

co do kierunku studjów stypendystów oraz co do pierwszeństwa dla kandydatów, pochodzących

z danej okolicy;

d)

sumy, wnoszone przez instytucje społeczne i jednostki prywatne, które również mogą

czynić zastrzeżenia, wskazane pod lit. c), jeżeli wnoszą sumę dostateczną dla pokrycia

pełnego stypendjum;

e)

zwroty pobranych stypendjów i pożyczek. (2) Fundusz specjalny „Państwowe Stypendja

Akademickie” pozostaje w zarządzie Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

(1)

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego ustala liczbę, i wysokość stypendjów

oraz terminy ich wypłacania.

(2)

Część funduszu w wysokości, nie przekraczającej 20%, Minister Wyznań Religijnych i

Oświecenia Publicznego może zastrzec do swej wyłącznej dyspozycji, podejmowanej na

podstawie opinji odnośnej rady wydziałowej,

(3)

Pozostałą część funduszu, przeznaczoną dla studentów od drugiego roku studjów wzwyż,

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego dzieli przed początkiem, roku

szkolnego między szkoły i ich wydziały.

(1)

Rady wydziałowe uchwalają wnioski w sprawie przyznania stypendjów, przeznaczonych

dla szkoły, i przedstawiają je Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

do zatwierdzenia wraz z uzasadnieniem i dołączeniem spisu wszystkich ubiegających

się o stypendja.

(2)

W ramach ogólnej kwoty, przeznaczonej dla szkoły, może być jej część, nie przekraczająca

połowy, użyta na stypendja w wysokości 50% pełnego stypendijum, a część nie przekraczająca

jednej czwartej, na pożyczki bezprocentowe, służące dla celów zaspakajania specjalnych

potrzeb doraźnych.

(3)

Rady wydziałowe sprawują kontrolę nad postępami w studjach stypendystów, którzy są

obowiązani po upływie roku szkolnego złożyć krótkie sprawozdanie z przebiegu swych

studjów.

Stypendysta nie może oddawać się pracy zarobkowej, któraby stanowiła przeszkodę w

jego studjach. Rada wydziałowa decyduje, czy dana praca zarobkowa stanowi przeszkodę

w studjach stypendysty.

(1)

Stypendysta student traci prawo do pobierania przyznanego mu stypendium w razie: a)

nałożenia na niego kary dyscyplinarnej ostrzejszej, niż nagana,

b)

opuszczenia szkoły lub wydziału,

c)

zaniedbania się w studjach,

d)

oddawania się pracy zarobkowej, uznanej przez radę wydziałową za stanowiącą przeszkodę

w studjach,

e)

niezawiadomienia rady wydziałowej o przyjęciu pracy zarobkowej.

(2)

Utratę praw stypendysty do przyznanego mu stypendium w przypadkach, wymienionych pod

lit. a) i b) ust. 1, orzeka rada wydziałowa, zawiadamiając o tern Ministra Wyznań

Religijnych i Oświecenia Publicznego; w przypadkach, wymienionych pod lit. cl. d)

i e) tegoż ustępu, utratę praw orzeka Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

na wniosek rady wydziałowej.

(1)

Sumy, pobrane z tytułu stypendiów i pożyczek, podlegają zwrotowi. Termin zwrotu i

sposób spłaty ustala Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w drodze

rozporządzenia.

(2)

Minister Skarbu może niezamożnego byłego stypendystę lub dłużnika zwolnić w całości

lub w części od obowiązku zwrotu niespłaconych rat stypendjum (pożyczki).

(3)

Obowiązek zwrotu stypendjum (pożyczki) nie przechodzi na spadkobierców stypendysty

(dłużnika).

(1)

Oprócz stypendjów zwrotnych, przewidzianych w art. 1 niniejszej ustawy, mogą być tworzone

stypendja, zasadniczo bezzwrotne, dla studentów szkół wyższych, którzy po ukończeniu

studjów będą obowiązani wstąpić do służby w urzędach i instytucjach państwowych.

(2)

Stypendja te będą wypłacane z sum, wnoszonych corocznie do budżetu tych urzędów i

insty tucyj państwowych.

(3)

Utworzenie stypendjów bezzwrotnych, jako też warunki ich przyznania określa rozporządzenie

właściwego ministra, wydane w porozumieniu z Ministrem Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego.

(4)

Stypendja te będą każdorazowo przyznawane przez właściwego ministra w porozumieniu

z Ministrem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Niezależnie od opłat, przewidzianych W art. 3 ust. 1 lit. b) oraz w oddzielnych przepisach,

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego ustanawia w drodze rozporządzenia

specjalne opłaty, pobierane od studentów szkół wyższych na inne cele pomocy, zwłaszcza

na pomoc; mieszkaniową, żywnościową, naukową, zdrowotną i na wychowanie fizyczne,

oraz określa sposób pobierania tych opłat.

Rząd wnosi corocznie do budżetu państwowego odpowiednie sumy na pomoc doraźną dla

studentów oraz na akcję subwencyjną dla insty-tucyj pomocy młodzieży szkół wyższych.

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego ustala w drodze rozporządzenia

sposób nadzoru i kontroli nad formami pomocy dla młodzieży szkół wyższych, ustawą

niniejszą, przewi-dzianemi.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego w porozumieniu z Ministrem Skarbu, co do art. 8 ust. 2-Ministrowi Skarbu,

a co do art. 9- zainteresowanym ministrom we właściwym każdemu z nich zakresie działania

w porozumieniu z Ministrem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

(1)

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

(2)

Równocześnie traci moc obowiązującą ustawa z dnia 30 października 1923 r. o państwowych

stypendiach oraz innvch formach pomocy dla młodzieży akademickiej (Dz. U. R. P. Nr.

118, poz. 942).