Ustawa z dnia 17 marca 1933 r. w sprawie ratyfikacji: 1) raportu, przyjętego w Londynie przez komitet rzeczoznawców z dnia 11 sierpnia 1931 r.; 2) protokółów, dotyczących Bułgarji i Węgier, podpisanych w Londynie dnia 21 stycznia 1932 r.

Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej ratyfikacji

1)

raportu, dotyczącego propozycji Prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki o zawieszeniu

wypłat długów międzynarodowych na czas od 1 lipca 1931 r. do dnia 30 czerwca 1932 r.,

przyjętego w Londynie przez Komitet Rzeczoznawców dnia 11 sierpnia 1931 r. i składającego

się: z części I, części II, protokółu, dotyczącego Niemiec, podpisanego w Londynie

dnia 11 sierpnia 1931 r., z aneksami 1, II, stanowiącego załącznik I części II, załączników

II, III części III, części IV, not, wymienionych dnia 11 sierpnia 1931 r. w Londynie

między Poselstwem Królestwa Jugosławji a Przewodniczącym Komitetu Rzeczoznawców w

sprawie stanowiska Rządu Jugosłowiańskiego, dotyczącego powyższej propozycji Prezydenta

Hoover'a;

2)

protokółu, podpisanego w Londynie dnia 21 stycznia 1932 r., dotyczącego Bułgarji,

o zawieszeniu spłaty sum, przypadających na mocy art. 2 układu z Bułgarją, podpisanego

w Hadze dnia 20 stycznia 1930 r. i dołączonego do tego protokółu układu między Bułgarją

a Grecją o stosowaniu propozycji Hoover'a, podpisanego w Atenach dnia 11 listopada

1931 r. wraz z protokółem dodatkowym do tegoż układu;

3)

protokółu, podpisanego w Londynie dnia 21 stycznia 1932 r., dotyczącego Wągier, o

zawieszeniu spłaty sum, przypadających na mocy układu I z Węgrami, podpisanego dnia

28 kwietnia 1930 r. w Paryżu.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Zagranicznych, wykonanie

zaś postanowień powyższego raportu, jego części składowych, protokółu, dotyczącego

Bułgarji, wraz z załącznikami, oraz protokółu, dotyczącego Węgier, Ministrowi Skarbu

w porozumieniu z innymi właściwymi ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.