Ustawa skarbowa z dnia 28 lutego 1933 r. na okres od 1 kwietnia 1933 r. do 31 marca 1934 r.

Upoważnia się Rząd do czynienia wydatków zwyczajnych do kwoty 2 373 245 554 zł, wydatków

nadzwyczajnych do kwoty 74 831 140 zł, razem do kwoty 2 448 076 694 zł, zgodnie z

załączonym budżetem administracji na okres od 1 kwietnia 1933 r. do 31 marca 1934 r.

(rok budżetowy 1933/34).

W załączonem do budżetu na rok 1933/34 ogólnem zestawieniu planów finansowo - gospodarczych

przedsiębiorstw, nie wydzielonych z administracji państwowej, wpłat do Skarbu i dopłat

ze Skarbu do przedsiębiorstw, z administracji państwowej wydzielonych, oraz planów

finansowo - gospodarczych monopolów i funduszów, ustala się

a)

dla przedsiębiorstw państwowych rozchody zwyczajne w kwocie 235 273 081 zł, rozchody

nadzwyczajne w kwocie 32 327 460 zł,

b)

dla monopolów państwowych rozchody zwyczajne w kwocie 539 470 730 zł,

c)

dla funduszów państwowych rozchody zwyczajne w kwocie 152 371 097 zł.

Na pokrycie rozchodów zwyczajnych i nadzwyczajnych przedsiębiorstw, monopolów i funduszów

państwowych służą ich wpływy zwyczajne i nadzwyczajne.

Na pokrycie ustalonych w art. 1 wydatków administracji w kwocie 2 448 076 694 zł,

oraz dopłat do niektórych przedsiębiorstw i funduszów państwowych, nie pokrytych wpływami

tychże przedsiębiorstw i funduszów, w kwocie 9 904 000 zł, razem wydatków w kwocie

2 457 980 694 zł, służą

a)

dochody administracji w kwocie 1 276 912 886 zł,

b)

wpłaty przedsiębiorstw państwowych w kwocie 104 812 995 zł,

c)

wpłaty monopolów państwowych w kwocie 661 206 000 zł,

d)

wpłaty funduszów państwowych w kwocie 16 000 000 zł,

razem dochody w kwocie 2 058 931 881 zł.

Wydatki, wymienione w ust. 1, o ile nie znajdują pokrycia w dochodach, przewidzianych

w tymże ustępie, będą pokryte z rezerw skarbowych oraz w drodze operacyj finansowych.

W częściach 1, 6 i 7 budżetu w paragrafach, obejmujących wydatki osobowe, preliminuje

się kredyty na wypłatę w roku budżetowym 1933/34 osobom wojskowym i funkcjonarjuszom

policji państwowej, pozostającym w służbie czynnej, dodatków miesięcznych w wysokości

10% uposażenia, określonego w art. 3, 4, 5 i 118 ustawy z dnia 9 października 1923 r.

o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924).

Rada Ministrów władna jest na wniosek Ministra Skarbu cofnąć lub obniżyć dodatki,

wymienione w ust. 1.

Wydatki państwowe mogą być dokonywane wyłącznie na te cele i w tych granicach, które

zostały ustalone w rubrykach budżetu Państwa.

Kredyty, przewidziane w budżecie na rok 1933/34, będą otwierane przez Ministra Skarbu

miesięcznie.

Otwieranie kredytów, nieobjętych budżetem, może nastąpić tylko na wniosek Ministra

Skarbu, uchwalony w drodze ustawodawczej, pod warunkiem równoczesnego uzyskania wystarczającego

pokrycia.

Przed uchwaleniem takiego wniosku wolno robić wydatki na cele, nie przewidziane w

budżecie, albo na cele przewidziane, lecz w granicach wyższych, niż je budżet określa,

względnie niż na to pozwala art. 7, gdy nastąpiła konieczność natychmiastowego asygnowania

sum ze Skarbu.

Wydatki takie muszą się opierać na uchwale Rady Ministrów, która jest obowiązana w

terminie tygodniowym ogłosić tę uchwałę w „Monitorze Polskim”„ przesłać ją do wiadomości

Najwyższej Izby Kontroli i jednocześnie przedłożyć Sejmowi wniosek w sprawie kredytów

dodatkowych.

Minister Skarbu ma prawo na wniosek właściwego ministra, względnie Marszałków Sejmu

i Senatu i Prezesa Najwyższej Izby Kontroli

przenosić kredyty

a)

między paragrafami, obejmującemi wydatki, związane z normalnym tokiem administracji

(bieżące koszty utrzymania i funkcjonowania organów administracji państwowej) w obrębie

każdego działu poszczególnych części budżetu zwyczajnego administracji;

b)

ze wszystkich paragrafów w obrębie każdej części budżetu administracji na wszystkie

paragrafy, obejmujące wydatki, nie wymienione pod lit. a), oraz na § 12 „Rezerwa zaopatrzenia”

rozdział 2 w działach 2 i 4 wydatków zwyczajnych części 6 budżetu;

c)

między paragrafami w obrębie planów finansowo - gospodarczych poszczególnych przedsiębiorstw,

monopolów i funduszów państwowych;

zwiększać wydatki

d)

w planach finansowo - gospodarczych przedsiębiorstw, monopolów i funduszów państwowych,

oraz ustalać nowe wydatki w planach tych nie przewidziane, o ile zmiany te nie spowodują

zmniejszenia wpłaty do Skarbu lub zwiększenia dopłaty na rzecz danego przedsiębiorstwa,

monopolu lub funduszu państwowego;

e)

na spłatę długów państwowych w miarę uzyskania odpowiedniego pokrycia;

f)

zwyczajne w § 13 „Koszty egzekucji administracyjnej” w dziale 2 części 8 - do wysokości

rzeczywistych dochodów, osiągniętych z należytości egzekucyjnych (§ 13, dział 2 dochodów

zwyczajnych) w części 8 budżetu.

Przeniesienia, wymienione pod lit, a) i b) nie mogą być dokonywane w celu zwiększenia

wydatków na uposażenia; są one dokonywane za zgodą Prezesa Rady Ministrów. O przeniesieniach

zawiadamia Minister Skarbu natychmiast Najwyższą Izbę Kontroli.

Uprawnienia, zawarte w lit. c) i d), przysługują - w odniesieniu do planu finansowo

- gospodarczego Funduszu Pracy - Prezesowi Rady Ministrów.

Upoważnia się Ministra Skarbu do zarachowania na dochód budżetu wpływów z likwidacji

funduszów państwowych, o ile dotyczące ich przepisy ustawowe inaczej nie stanowią.

Bezprocentowy kredyt, przysługujący Skarbowi Państwa w Banku Polskim na podstawie

art. 53 lit. e) jego statutu (Dz. U. R. P. z 1927 r. Nr. 113, poz. 966) w brzmieniu

nadanem ustawą z dnia 17 marca 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 25, poz. 222) - będzie stanowił

w roku budżetowym 1933/34 fundusz obrotowy Skarbu Państwa.

Minister Skarbu ma prawo zarachować kwoty, podjęte z tego funduszu, na dochód części

8 budżetu, zwroty zaś do tego funduszu - jako wydatek w tej samej części.

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielania związkom samorządu terytorialnego i gospodarczego

z zapasów kasowych pożyczek na termin nie dłuższy niż 12 miesięcy i do wysokości,

nie przekraczającej 20% rocznej sumy podatków, pobieranych przez kasy skarbowe na

rzecz związków samorządowych jako całości.

Kredyty, przewidziane w załączonym budżecie, ważne są do dnia 31 marca 1934 r.

Po tym terminie kredyty na cele budowlane, na rezerwę zaopatrzenia (§ 12 rozdział

2, w działach 2 i 4 wydatków zwyczajnych części 6 budżetu) i na cele funduszów państwowych

mogą być zużyte w ciągu najpóźniej trzech miesięcy pod warunkami, ustalone-mi przez

Ministra Skarbu.

Ograniczenie, zawarte w ust. 1, nie dotyczy kredytów na odpisy i wydatków na rachunek

zysku handlowego, przewidzianych lub ustalonych zgodnie z art. 7 w planach finansowo-gospodarczych

przedsiębiorstw i monopolów państwowych.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1

kwietnia 1933 r.

Na czas trwania niniejszej ustawy zawiesza się działanie przepisu o upoważnieniu Prezesa

Najwyższej Izby Kontroli do przenoszenia kredytów w obrębie całej części 3 budżetu

(ustęp 3 art. 29 ustawy z dnia 3 czerwca 1921 r. o Kontroli Państwowej Dz. U. R. P.

Nr. 51, poz. 314).