Ustawa z dnia 24 marca 1933 r. o wypuszczeniu biletów skarbowych.

Upoważnia się Ministra Skarbu do wypuszczania biletów skarbowych w serjach, z terminami

płatności, nie dłuższemi niż jeden rok. Ogólna suma każdocześnie znajdujących się

w obiegu biletów skarbowych nie może przekraczać 200.000.000 złotych.

Bilety skarbowe są wolne od podatku od kapitałów i rent.

Bilety skarbowe mają wszelkie prawa papierów, posiadających bezpieczeństwo pupilarne,

i mogą być używane do lokowania kapilałów osób, pozostających pod opieką i kuratelą,

jako też kapitałów fundacyjnych, kościelnych, korporacyj publicznych, kaucyj cywilnych

i wojskowych.

Bilety skarbowe nie podlegają działaniu ustawy z dnia 26 lipca 1919 r. o utraconych

tytułach na okaziciela (Dz. U. R. P. Nr. 67, poz. 406) zgodnie z pkt. 2 art. 13 tejże

ustawy w brzmieniu ustawy z dnia 18 października 1921 r. (Dz. U. R. P. Nr. 87, poz.

637).

Bilety skarbowe ulegają przedawnieniu po upływie lat 10 od dnia ich płatności.

(1)

Wszystkie inne warunki emisji, a w szczególności wysokość oprocentowania, wysokość

odcinków oraz terminy wypuszczenia i płatności poszczególnych seryj biletów skarbowych

ustala Minister Skarbu w drodze rozporządzeń,

(2)

W razie sprzedaży biletów skarbowych zagranicę bilety te mogą opiewać na pieniądze

zagraniczne.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.