Ustawa z dnia 18 marca 1933 r. w sprawie zmian w ustawie z dnia 31 lipca 1923 r. o scaleniu gruntów.

W ustawie z dnia 31 lipca 1923 r. o scaleniu gruntów (Dz. U. R. P. z 1927 r. Nr 92,

poz. 833) wprowadza się następujące zmiany i uzupełnienia

1)

Część I art. 12 otrzymuje następujące brzmienie

„

1)

Grunty osad, objętych postępowaniem scaleniowem lub powstałych w wyniku scalenia,

wolne są od państwowego podatku gruntowego na przeciąg lat dwóch.

Okres ten będzie liczony stosownie do decyzji okręgowego urzędu ziemskiego

a)

bądź od daty wyboru lub wyznaczenia rady uczestników scalenia (art. 19-21),

b)

bądź od daty zatwierdzenia rzeczywistego stanu posiadania (art. 31 i 32),

c)

bądź od daty zatwierdzenia projektu scalenia (art. 25)

”

.

2)

Dodaje się cz. 3 art. 12 w brzmieniu

„

3)

Zwolnienie od podatków, przewidziane w cz. I, nie przysługuje uczestnikom scalenia

zaniechanego (art. 39). W razie uprzedniego zastosowania zwolnienia od podatków uczestnicy

scalenia obowiązani są uiścić w czterech ratach półrocznych podatki za okres zwolnienia

”

.

Wykonanie ustawy niniejszej powierza się Ministrowi Rolnictwa i Reform Rolnych i Ministrowi

Sprawiedliwości.

Upoważnia się Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych do ogłoszenia jednolitego tekstu

ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scaleniu gruntów z uwzględnieniem zmian, wynikających

z ustawy niniejszej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1933 r.