Ustawa z dnia 15 lutego 1933 r. o dostawach i robotach na rzecz Skarbu Państwa, samorządu oraz instytucyj prawa publicznego.

(1)

Rada Ministrów ustala w drodze rozporządzeń sposoby i warunki udzielania zamówień

na dostawy i roboty oraz przyjmowania dokonanych dostaw i robót dla Skarbu Państwa,

samorządu terytorjalnego, instytucyj prawa publicznego, zakładów i przedsiębiorstw

państwowych, tudzież dla zakładów i funduszów, przez Państwo zarządzanych, z wyłączeniem

monopoli państwowych i tych państwowych przedsiębiorstw przemysłowych, handlowych

i górniczych, które zostały wydzielone z ogólnej administracji państwowej i uznane

za przedsiębiorstwa, posiadające samoistną osobowość prawną, w drodze rozporządzeń

Rady Ministrów, wydanych na podstawie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z

dnia 17 marca 1927 r. o wydzielaniu z administracji państwowej przedsiębiorstw państwowych

przemysłowych, handlowych i górniczych oraz o ich komercjalizacji (Dz. U. R. P. Nr.

25, poz. 195).

(2)

Rada Ministrów wyda w drodze rozporządzeń specjalne przepisy, normujące warunki dostaw

i robót w monopolach i przedsiębiorstwach państwowych, posiadających samoistną osobowość

prawną.

(3)

W granicach upoważnień, ustalonych rozporządzeniami Rady Ministrów, poszczególni ministrowie

w porozumieniu z Ministrami Przemysłu i Handlu oraz Skarbu będą mogli wydawać szczegółowe

przepisy o dostawach i robotach dla podległych im działów administracji państwowej

oraz instytucyj, będących pod ich nadzorem. Dla administracji ogólnej i samorządu

terytorjalnego przepisy takie wydawać może Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrami Przemysłu i Handlu oraz Skarbu, tudzież z innymi zainteresowanymi ministrami.

(1)

Dostawy i roboty, objęte art. 1 niniejszej ustawy, powinny być z reguły wykonywane

przez przedsiębiorstwa krajowe, mające siedziby w kraju, albo przez przedsiębiorstwa

zagraniczne, posiadające w odpowiedniej wysokości wydzielony kapitał w kraju, dopuszczone

do działalności i zarejestrowane w kraju.

(2)

Dostawy i roboty powinny być wykonywane przy użyciu sił krajowych i surowców oraz

wszelkich wyrobów pochodzenia krajowego, względnie, o ile ich produkcja w kraju jest

niewystarczająca, z użyciem tych surowców i wyrobów w takim stopniu, aby produkcja

ich została całkowicie wykorzystana. Właściwi ministrowie w porozumieniu z Ministrami

Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych ustalą w drodze rozporządzeń obowiązek

wykonywania zamówień tylko z surowców i wszelkich wyrobów krajowego pochodzenia, względnie

wysokość obowiązującej domieszki surowców krajowych.

Wszelkie dotychczasowe przepisy prawne o dostawach i robotach dla Skarbu Państwa,

samorządu terytorjalnego, instytucyj prawa publicznego, zakładów i przedsiębiorstw

państwowych, nie wydzielonych z ogólnej administracji państwowej na podstawie rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 marca 1927 r. o wydzielaniu z administracji

państwowej przedsiębiorstw państwowych przemysłowych, handlowych i górniczych oraz

o ich komercjalizacji (Dz. U. R. P. Nr. 25, poz. 195), tudzież dla zakładów i funduszów,

przez Państwo zarządzanych, - tracą moc obowiązującą w terminie, ustalonym w rozporządzeniu

Rady Ministrów, wydanem na podstawie art. 1 ust. 1.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Przemysłu i Handlu i innym ministrom

każdemu we własnym zakresie działania.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.