Ustawa z dnia 20 grudnia 1932 r. o obniżeniu oprocentowania i przedłużenia okresów umorzenia wierzytelności długoterminowych, zabezpieczających listy zastawne i obligacje, oraz wydanych na podstawie tych wierzytelności listów zastawnych i obligacyj.

(1)

Odsetki, pobierane od wierzytelności, istniejących w dniu 1 stycznia 1933 r., a zabezpieczających

listy zastawne i obligacje towarzystw kredytowych ziemskich i miejskich, banków hipotecznych

i komunalnych, Wileńskiego Banku Ziemskiego oraz banków państwowych, obniża się z

mocy samego prawa według zasad, wskazanych w art. 2 niniejszej ustawy

a)

o ile są płatne zgóry, poczynając od rat, przypadających do zapłaty po dniu 30 listopada

1932 r.;

b)

o ile są płatne zdołu, poczynając od rat, płatnych po dniu 3 stycznia 1933 r.;

c)

o ile są płatne na warunkach odmiennych niż określone pod a) i b), poczynając od rat,

przypadających do zapłaty po 30 listopada 1932 r.

(2)

Postanowienia ust. 1 nie dotyczą wierzytelności, na podstawie których wypuszczono

listy zastawne i obligacje

1)

oprocentowane na 5% i niżej;

2)

emitowane w drodze emisji publicznej na rynkach zagranicznych, a notowane na giełdach

zagranicznych.

Odsetki, pobierane od wierzytelności, wskazanych w ust. 1 art. 1, obniża się jak następuje

1)

od wierzytelności, na podstawie których wypuszczono listy zastawne i obligacje towarzystw

kredytowych ziemskich i Wileńskiego Banku Ziemskiego,- do 42 %;

2)

od wierzytelności, na podstawie których wypuszczono listy zastawne i obligacje towarzystw

kredytowych miejskich, banków hipotecznych i komunalnych, - do 5%;

3)

od wierzytelności, na podstawie których wypuszczono listy zastawne i obligacje banków

państwowych, - nie wyżej 52 %;szczegółowe postanowienia, dotyczące tego obniżenia, wyda Minister Skarbu w drodze

rozporządzenia.

(1)

Minister Skarbu w terminie do dnia 1 kwietnia 1933 r. wyda rozporządzenia, dotyczące

wymienionych w art. 1 wierzytelności, które

a)

przedłużą okresy umorzenia tych wierzytelności;

b)

ustalą nowe plany amortyzacyjne;

c)

skonwertują wierzytelności, płatne w całości jednorazowo, na wierzytelności spłacalne

w trybie stopniowej amortyzacji długoterminowej.

(2)

Powyższe nowoustanowione okresy umorzenia nie mogą być dłuższe niż lat 56 od daty

konwersji i mogą zawierać - o ile szczególne przepisy nie przewidują dłuższych okresów

- 3-letni okres, w ciągu którego spłata kapitału będzie wstrzymana.

Listy zastawne i obligacje, wypuszczone na podstawie wierzytelności, objętych ust.

1 Art. 1 - z wyjątkiem listów zastawnych i obligacyj, za które udzielił poręki Skarb

Państwa - ulegają konwersji na listy zastawne i obligacje oprocentowane i umarzalne

na zasadach, odpowiadających oprocentowaniu i okresom umorzenia tych wierzytelności.

(2)

Postanowienia niniejszego artykułu dotyczą również listów zastawnych i obligacyj,

płatnych w całości jednorazowo.

Postanowienia art. 4 niniejszej ustawy nie dotyczą listów zastawnych i obligacyj;

1)

banków państwowych;

2)

za które udzielił poręki Skarb Państwa;

3)

oprocentowanych na 5% i niżej;

4)

wypuszczonych w drodze emisji publicznej na rynkach zagranicznych, a notowanych na

giełdach zagranicznych.

Upoważnia się Ministra Skarbu do obniżania oprocentowania i przedłużania okresów umorzenia

listów zastawnych, obligacyj i innych zapisów długu, stanowiących własność instytucyj

prawa publicznego, instytucyj państwowych i Skarbu Państwa, nie wyłączając funduszu,

określonego w cz. IV pkt. 1 lit. f) załącznika do rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 13 października 1927 r. o planie stabilizacyjnym i zaciągnięciu pożyczki zagranicznej

(Dz. U. R. P. Nr 88, poz. 789).

Do budżetu corocznie wprowadzane będą sumy potrzebne na uzupełnienie różnicy między

oprocentowaniem i umorzeniem listów zastawnych i obligacyj, wypuszczonych przez banki

państwowe, a obniżonem oprocentowaniem i ratami amortyzacyjnemi wynjkającemi z przedłużonych

okresów umorzenia wierzytelności, na podstawie których wypuszczono te listy zastawne

i obligacje.

Oprocentowanie obligacyj, opartych na opłatach administracyjnych towarzystw kredytowych

ziemskich, z mocy samego prawa obniża się do 42%, a ich okres umorzenia przedłuża się na 56 lat, z trzyletnim okresem, nie zawierającym

spłaty kapitału, poczynając od 1 stycznia 1933 r.

Postanowienia niniejszej ustawy nie naruszają praw instytucyj, wymienionych w ust.

1 art. 1, do pobierania opłat administracyjnych według obowiązujących przepisów.

Obniżenie oprocentowania listów zastawnych i obligacyj, wymienionych w niniejszej

ustawie, następuje, poczynając od kuponów, płatnych po dniu 3 stycznia 1933 r.

Wydane przed wejściem w życie niniejszej ustawy promesy przez instytucje, wymienione

w ust. 1 art. 1, na pożyczki w listach zastawnych i obligacjach, niezgodne z postanowieniami

niniejszej ustawy, tracą moc obowiązującą.

(1)

Hipoteki lub długi gruntowe, odpowiadające różnicy, powstałej z obniżenia odsetek

na mocy niniejszej ustawy, wygasają.

(2)

Upoważnia się Ministra Skarbu do wydania w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości

rozporządzenia o ujawnianiu i przeprowadzaniu w księgach hipotecznych, objętych niniejszą

ustawą, konwersyj wierzytelności oraz konwersyj listów zastawnych i obligacyj.

Wszelkie pisma, wnioski i wpisy hipoteczne, dotyczące wykonania konwersji, objętej

niniejszą ustawą, są wolne od opłat stemplowych i hipotecznych; na obszarze sądów

apelacyjnych w Warszawie, Lublinie i Wilnie pisarze hipoteczni mają prawo pobierać

za wniosek o dokonanie konwersji i wniesienie odpowiednich treści do wykazu hipotecznego

oraz wydanie instytucji wierzycielskiej świadectwa o dokonanych wpisach o konwersji

jedynie opłatę stałą w wysokości 10 zł.

(1)

Koszty konwersji wierzytelności, objętych niniejszą ustawą, ponosi dłużnik.

(2)

Zasady obliczania kosztów konwersji i opłat na rzecz instytucyj wierzycielskich za

czynności tych instytucyj, związane z konwersją, ustali Minister Skarbu.

Wierzytelności i wypuszczone na ich podstawie listy zastawne, wyrażone w zbożu, ulegają

konwersji na odpowiednie zobowiązania, wyrażone w złotych. Minister Skarbu określi

miarę przerachowania zboża na złote według przeciętnych cen żyta, notowanych na giełdzie

zbożowej w Poznaniu w miesiącach październiku i listopadzie 1932 r.

(1)

Towarzystwa kredytowe ziemskie i Wileński Bank Ziemski mogą przeprowadzić zapisanie

na swą rzecz na nieruchomościach obciążonych wierzytelności dodatkowych w 42% -owych listach zastawnych lub w gotowiźnie w wysokości, nie przekraczającej 5% sumy

nominalnej wierzytelności konwertowanych z tern, że ta wierzytelność dodatkowa, zabezpieczona

na danej nieruchomości, o ile będzie wyrażona w listach zastawnych, będzie miała równe

pierwszeństwo z poprzedniemi wierzytelnościami tej instytucji, a jeżeli będzie wyrażona

w gotowiźnie - będzie miała pierwszeństwo po wierzytelnościach tej instytucji, lecz

przed innemi wierzytelnościami hipotecznemi. Wpisy takich wierzytelności dodatkowych

mogą być dokonane bez zgody niższych wierzycieli, a w razie uchwały ogólnego zebrania

instytucji, powziętej zwykłą większością głosów, także bez zgody poszczególnych dłużników

na mocy jednostronnego wniosku instytucji.

(2)

Minister Skarbu może wstrzymać wykonanie postanowień art. 3 w odniesieniu do towarzystw

kredytowych ziemskich i Wileńskiego Banku Ziemskiego, które nie skorzystają z uprawnień,

określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, wterminie do dnia 15 lutego 1933 r.

(3)

Sumy, ujawnione w bilansach towarzystw kredytowych ziemskich i Wileńskiego Banku Ziemskiego

na skutek wykonania niniejszego artykułu, są wolne od podatku dochodowego.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.