Ustawa z dnia 25 lutego 1932 r. o zmianie niektórych przepisów ustawy postępowania sądowego cywilnego z 1864 r. i ustawy o przetargu przymusowym i zarządzie przymusowym.

Ustawa postępowania sądowego cywilnego z 1864 r., obowiązująca w okręgach sądów apelacyjnych

w Warszawie, Lublinie i Wilnie, ulega następującym zmianom i uzupełnieniom

1)

Art. 975 otrzymuje brzmienie następujące

„

Art. 975.

Ruchomości, wymienione w trzech pierwszych punktach poprzedzającego (974) artykułu,

nie ulegają sprzedaży oddzielnie od majątku nieruchomego, o ile stanowią własność

właściciela nieruchomości

”

.

2)

Art. 1063 otrzymuje brzmienie następujące

„

Art. 1063.

Jeżeli licytacja nie dojdzie do skutku, wierzycielom służy prawo większością głosów

w stosunku do sumy ich należności żądać nowej licytacji lub zatrzymać majątek nie

sprzedany na rzecz swoją w cenie nie niższej od sumy oszacowania

”

.

3)

Art. 1064 otrzymuje brzmienie następujące

„

Art. 1064.

Prawo do zatrzymania majątku na własność służy przedewszystkiem temu wierzycielowi,

który ofiarował najwyższą cenę ponad sumę oszacowania, a przy równej cenie temu, na

którego żądanie dokonano zajęcia, następnie zaś temu, czyja należność jest większa

”

.

4)

Art. 1070 otrzymuje brzmienie następujące

„

Art. 1070.

Ponowną licytację wyznacza się bez powtórnego oszacowania i dokonywa się podług przepisów,

obowiązujących przy pierwszej licytacji z tą tylko różnicą, że majątek może być sprzedany

nawet za cenę niższą, niż suma oszacowania, jednak nie niższą od 1/2 części tejże

sumy

”

.

5)

Art. 1171 otrzymuje brzmienie następujące

„

Art. 1171.

W razie niedojścia do skutku licytacji wierzyciele są władni żądać odbycia ponownej

licytacji lub też zatrzymać dobra na własność w cenie nie niższej od sumy oszacowania

”

.

6)

Art. 1182 otrzymuje brzmienie następujące

„

Art. 1182.

Ponowna licytacja nie może być wyznaczona przed upływem terminu, wskazanego w art.

1143, i odbywa się bez powtórnego oszacowania według przepisów, postanowionych na

pierwszej licytacji, z tą jedynie różnicą, że na drugiej licytacji dobra nie mogą

być sprzedane poniżej 2/3 sumy oszacowania

”

.

Ustawa o przetargu przymusowym i zarządzie przymusowym z dnia 24 marca 1897 r. w brzmieniu

obwieszczenia z dnia 20 maja 1898 r. (Dz. U. Rzeszy str. 713), obowiązująca w okręgach

sądów apelacyjnych w Poznaniu i Toruniu oraz sądu okręgowego w Katowicach, ulega następującym

zmianom i uzupełnieniom

1)

Po § 34 wprowadza się osobny dział pod tytułem

aaa„IIa. Oszacowanie nieruchomości”, obejmujący postanowienia następujące

IIa.

Oszacowanie nieruchomości.

§ 34a.

Po upływie miesiąca od zawiadomienia dłużnika o zarządzeniu przymusowej licytacji

sąd zarządzi oszacowanie nieruchomości i o tem zarządzeniu zawiadomi dłużnika i wierzyciela

popierającego egzekucję oraz uczestników (§91 i 41 ust. 3) z wymienieniem czasu i

miejsca oszacowania.

§ 34b.

Oszacowanie przeprowadza komornik za przybraniem biegłego, a w razie potrzeby kilku

biegłych, którzy złożyli przed sądem przysięgę.

W oszacowaniu biegły poda osobno wartość nieruchomości, jej urządzeń, przynależności

i praw, do nich przywiązanych, a osobno wartość całości. Biegły poda w razie potrzeby

również wartość pieniężną poszczególnych praw, które z sumy, uzyskanej na licytacji

za nieruchomość, mają być zaspokojone przez przyznanie odszkodowania pieniężnego,

osobno zaś poda wartość pieniężną świadczeń z tytułu tych praw.

§ 34c.

Protokół oszacowania będzie zawierał

a)

oznaczenie nieruchomości i jej obszar;

b)

budowle i inne urządzenia ze wskazaniem ich przeznaczenia gospodarczego;

c)

przynależność nieruchomości;

d)

stwierdzone prawa i ciężary, przywiązane do nieruchomości;

e)

osobę, w której posiadaniu znajduje się nieruchomość;

f)

czynsz i czas trwania najmu lub dzierżawy, jeżeli nieruchomość jest wynajęta lub wydzierżawiona;

g)

inne dla nieruchomości istotne szczegóły;

h)

wyniki i podstawy oszacowania.

§ 34d.

Jeżeli nieruchomość już była oszacowana w innem postępowaniu egzekucyjnem, sąd po

wysłuchaniu stron może zezwolić na zaniechanie ponownego oszacowania, a zarządzić

tylko sprostowanie, bądź uzupełnienie, oszacowania stosownie do zaszłych zmian.

§ 34e.

Na podstawie wynika oszacowania sąd ustali uchwałą

a)

wartość nieruchomości (sumę oszacowania);

b)

cenę wywołania, poniżej której nieruchomość nie będzie na licytacji sprzedana, a która

stanowi 2/3 sumy oszacowania, a o ile najniższa oferta (§44) przewyższa 2/3 sumy oszacowania,

cenawywołania stanowi najniższa oferta;

c)

wartość praw, które z sumy, uzyskanej z przetargu, mają być zaspokojone przez przyznanie

odszkodowania pieniężnego. Uchwała zostanie doręczona stronom i uczestnikom (§ 91

i 41 ust. 3). Uchwała ta ulega zaskarżeniu w drodze natychmiastowego zażalenia.

2)

§ 36 ust. 1 otrzymuje brzmienie następujące: „Termin przetargu winien być wyznaczony

dopiero po zajęciu i po uprawomocnieniu się oszacowania nieruchomości oraz po nadesłaniu

przez urząd ksiąg gruntowych wiadomości, przewidzianych w § 19 ust. 2”.

3)

Pierwsze zdanie ust. 2 § 77 otrzymuje brzmienie następujące

„

Drugą licytację dokonywa się według przepisów obowiązujących przy pierwszej licytacji.

Jeżeli także druga licytacja jest bezskuteczna, to postępowanie zostanie uchylone

”

.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Przepisy jej mają zastosowanie

także do licytacyj, odbyć się mających po wejściu w życie niniejszej ustawy, chociażby

ich termin był wyznaczony przed jej wejściem w życie.

Ruchomości, wymienione w trzech pierwszych punktach poprzedzającego (974) artykułu,

nie ulegają sprzedaży oddzielnie od majątku nieruchomego, o ile stanowią własność

właściciela nieruchomości

Jeżeli licytacja nie dojdzie do skutku, wierzycielom służy prawo większością głosów

w stosunku do sumy ich należności żądać nowej licytacji lub zatrzymać majątek nie

sprzedany na rzecz swoją w cenie nie niższej od sumy oszacowania

Prawo do zatrzymania majątku na własność służy przedewszystkiem temu wierzycielowi,

który ofiarował najwyższą cenę ponad sumę oszacowania, a przy równej cenie temu, na

którego żądanie dokonano zajęcia, następnie zaś temu, czyja należność jest większa

Ponowną licytację wyznacza się bez powtórnego oszacowania i dokonywa się podług przepisów,

obowiązujących przy pierwszej licytacji z tą tylko różnicą, że majątek może być sprzedany

nawet za cenę niższą, niż suma oszacowania, jednak nie niższą od 1/2 części tejże

sumy

W razie niedojścia do skutku licytacji wierzyciele są władni żądać odbycia ponownej

licytacji lub też zatrzymać dobra na własność w cenie nie niższej od sumy oszacowania

Ponowna licytacja nie może być wyznaczona przed upływem terminu, wskazanego w art.

1143, i odbywa się bez powtórnego oszacowania według przepisów, postanowionych na

pierwszej licytacji, z tą jedynie różnicą, że na drugiej licytacji dobra nie mogą

być sprzedane poniżej 2/3 sumy oszacowania