Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 12 lutego 1932 r. o wykonaniu porozumienia polsko-niemieckiego, podpisanego w Warszawie dnia 31 października 1929 r.

Art. 1. t. Majątki, prawa i udziały niemieckie

w Polsce, które znajdowały się jeszcze w rękach ich

właścicieli lub dawnycb właścicieli w dniu 1 wrześ­

na 1929 r., zwalnia się z likwidacji oraz z wszelkich

urządzeń wynikających z likwidacji, przewidzianych

wart. 92 i 297-b Traktatu Pokoju, podpisanego w

,W ersalu dnia 28 czerwca 1919 r. (Dz. U. R. P.

~ 1920 r. Nr. 35, poz. 200), w ustawach: .z dnia 4 marca t 920 r. O rejestracji i zabezpieczeniu majątków

niemieckich (Dz. U. R. P. Nr. 25, poz. 153), z dnia

15 lipca 1920 r. o likwidacji majątków prywatnych

(Dz. U. R. P. Nr. 70, poz. 467), z dnia 18 marca

1921 r. w przedmiocie uzupelnienia wspomnianej

ustawy z dnia 15 lipca 1920 r. (Dz. U. R. P. Nr. 31,

poz. 183), we wszelkich wydanych na podstawie tych

ustaw późniejszych przepisach prawnych, jak również wart. 6 do 24 polsko-niemieckiej konwencji

górnośląskiej, zawartej w Genewie dnia 15 maja

1922 r . .(Dz. U. R. P. Nr. 44, poz. 371).

2. Powyższe postanowienie nie odnosi się do

wypadków, w których we wspomnianym wyżej terminie właściciel lub dawny właściciel zachował jeszcze swoje zamieszkanie na nieruchomości, będącej

przedmiotem likwidacji, lecz osoba trzecia korzystała juź efektywnie z nieruchomości w całości lub czę­

ściowo, natomiast odnosi się ono do wypadków, w

których właściciel danego majątku administruje nim

~a pośrednictwem osoby trzeciej.

W wypadkach

przymusowej administracjinierucbomości, która jest

lub była własnością osoby fizycznej, nieruchomość

będzie uważana za znajdującą się w rękacb właści­

ciela ]'lb dawnego właściciela, jeśli tenże tam mie·~zkał do 1 września 1929 r.

:Art. 2. 1. Do wydawania orzeczeń w sprawie

zwolnienia z likwidacji powołane są: na obszarze

województw poznańs.kiego i pomorskiego Komitet

Likwidacyjny w Poznaniu, a na pozostałym obszarze

Państwa Komitet Likwidacyjny w Warszawie.

. Przy wydawaniu tych orzeczeń mają zastosowanie

postanowienia art. III polsko-niemieckiego porozumienia z dnia 31 października 1929 r. (Dz. U. R. P.

z 1931 r. Nr. 90, poz. 704).

2. Orzeczenia Komitetu Likwidacyjnego zapadają zwykłą większością głosów, a w razie równości

głosów decyduje głos przewodniczącego.

3. Wszelkie orzeczenia Komitetu Likwidacyjnego winny być zapisywane do specjalDP.j księgi protokółów i podpisywane przez przewodmczącego.

4. Przewounic2;ącemu Komitetu Likwidacyjll e go

przysługuje prawo wstrzymania wykonania orzeczenia Komitetu przed doręczeniem tego orzeczenia

osobie żądającej zwolnienia z likwidacji z jednoczesnym obowiązkiem przedstawienia Komitetowi

Likwidacyjnemu wczasokresie 30-to dniowym odnośnej sprawy celem ponownego jej rozpatrzenia.

5. Przeciw orzeczeniu w sprawie zwolnienia

przysługuje osobie, uprawnionej do żądania zwolnienia, prawo sprzeciwu do Komitetu Likwidacyjnego,

który wydał orzeczenie, wczasokresie 30-to dniowym od daty doręczenia. Orzeczenie Komitetu Likwidacyjnego, załatwiające sprzeciw, jest ostateczne.

6. Wszellcie doręczenia następują w myśl przepis6w rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolite;

z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnem (Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 341).

7. Stawianie wniosków we właściwym sądzie

hipotecznym w sprawie ' wykreślenia wpisów, uskutecznionych w księgach wieczystych, w związku

z postępowaniem likwidacyjnem należy do przewodniczącego Komitetu Likwidacyjnego.

Art. 3. 1. Postępowanie przed sądami powszechnemi w sprawach wytoczonych, lub któreby

w przyszłości zostały wytoczone, dotyczących roszczeń, objętych art. II porozumienia polsko-niemieckiego z dnia 31 października 1929 r. (Dz. U. R.

P. z 1931 r. Nr. 90, poz. 704), ulega umorzeniu na

wniosek Prokuratorji Generalnej Rzeczypospolitej

Polskiej.

2. W sprawach, w których sąd zarządził umorzenie, kosztów sądowych nie liczy się, a koszta pozasądowe stron znoszą się wzajemnie.

Nr. 13.

Art. 4. 1. Postępowanie wytoczone, lub któreby w przyszłości zosŁało wytoczone przed sądami

administracyjnemi, dotyczące roszczeń, objętych

art. II porozumienia polsko-niemieckiego z dnia 31

października 1929 r., w szczególności postępowanie

przed Najwyższym Trybunałem Administracyjnym,

przeciw orzeczeniom władz likwidacyjnych, wydanym na zasadzie przepisów, przytoczonych wart. 1

niniejszego rozporządzenia, ulega umorzeniu z urzędu.

2. Przepis ten nie odnosi się do spraw, wytoczonych przed NajwyższY!l\ Trybunałem Administracyjnym z powodu orzeczeń Komitetów Likwidacyjnych, określonych wart. 2 . niniejszego rozporzą­

dzenia.

Art. 5. Wykonanie niniejszego rozporządzenia

porucza się Ministrowi Skarbu i Ministrowi Sprawiedliwości, każdemu we właściwym zakresie działania.

Art. 6.

Rozporządzenie niniejsze wchodzi w

życie z dniem głoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów: A. Prystor

Minister Spraw Wewnętrznych: Bronisław Pieracki

Minister Spraw Zagranicznych: August Zaleski

Minister Spraw Wójskowych: J. Piłsudski

Minister Skarbu: Jan Piłsudski ·

Minister Sprawiedliwości: Czesław' Michałowski

MiJnister Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

J. Jędrzejewicz

Minister Rolnictwa: Leon J. Polczyński .

Minister Przemysłu i Handlu: Zarzycki

MiOlster Komunikacji: Kiihn

Minister Robót Publicznych: Norwid Neugebauer

Minister Pracy i Opieki Społecznej: Hubicki

Minister Reform Rolnych: L. Kozłowski

Minister Poczt i Telegrafów: Boerner

83.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRZEMYSŁU

I HANDLU W POROZUMIENIU Z MINISTREM

SKARBU

z dnia 21 stycznia 1932 r.

w sprawie ustalenia wysokości niektórych morskich

opłat portowych.

Na podstawie art. 4, 8 i 9 ustawy z dnia 25 lipca 1924 r. o morskich opłatach portowych (Dz. U.

R. P. Nr. 79, poz. 764) zarządza się co następuje

§ 1. Niżej wymienione morskie opłaty portowe

ustala się w wysokości następującej

I.

219

Dziennik Ustaw. Poz. 82 i 83.

Opłaty portowe (za wejście i wyjście).

1. Od statków przychodzących do portu lub

wychodzących z portu pobiera się za każdy m 3 pojemności

netto

.

a) od statków próżnych, z balastem .

i wyładowujących lub załadowu­

jących do 25 % pojemności netto

oraz od statków pasażerskich,

przy wejściu i wyjściu po.

Zł

0.06

b) od statków wyładowujących lub

załadowujących powyżej 25 % pojemności netto po

Zł

0.12

2. Dla statków kursujących na linjach żeglugi regularnej taryfa wymieniona

w ust. 1 zmniejsza się o

40%

Uwaga: Za linję żeglugi regularnej uważa

się taką komunikację

okrętową,

która odbywa się podług planu

ulożonego i przedstawionego w

Urzędzie Morskim przynajmniej

na 2 miesiące naprzód, przyczem

statki są zobowiązane do przyjmowania ładunku drobnicowego.

3. Dla statków kursujących nieregularnie taryfa wymieniona w ust. 1 zmniejsza się

a) poczynając od 6-go wejścia do

portu w ciągu jednego roku kalendarzowego o

.

10%

b) poczynając od l1-go wejścia do

portu w ciągu jednego roku o .

20%

4. Statki zatrzymujące się na redzie

i tu uskuteczniające odprawę pasażerów

lub przeładunek uiszczają opłatę ustaloną

w ust. 1, 2 i 3 zmniejszoną o .

.

.

50%

s.Statki kursujące na linjach żeglugi

regularnej, o ile stale zachodzą i do Gdyni

i do Gdańska uiszczają opłatę ustaloną

w ustępie 2 i 4 zmniejszoną o . .

50%

6. Od statków kursujących na linjach żeglugi re.g ularnej, odwiedzających

port dwukrotnie w czasie teJ samej pełnej

podróży, pobiera się opłatę tylko przy

pierwszem wejściu do portu.

II. Opłaty od ładunku.

1. Od załadowanego lub wyładowa­

nego towaru pobiera się opłatę w zależ­

ności od zaszeregowania go do jednej z niżej wymienionych grup, mianowicie

grupa A: fosforyty, kamienie brukowe,

ziemia, piasek. żwir - prócz

gatunków specjalnych, węgiel,

koks, brykiety węglowe, sole

. potasowe, rudy oraz pokrewne

surowce hutnicze, piryty - za

każdą tonnę (1000 kg)

.

. Zł 0.25

grupa B: zboże, strączkowe, ziemniaki,

przetwory ziemniaczane, sól

makuchy, wytłoczyny, otręby,

melasa, kości, śru t l mączka

kostna, żużle Thomasa, siano,

słoma, trawa morska, cement,

gips, marmur ociosany, lecz

nieoszlifowany, cegła, dreny,

dachówki, asfalt, ropa naftowa,

nafta, olej gazowy, opałowy i

wrzecionowy, nawozy azotowe,

saletra, soda, bisulfat sody, że­

lazo i stal fasonowa, szyny że­

lazne i stalowe, blachy, rury,

drut, żelastwo, cynk i ołów surowe, smoła, żywica - za każdą tonnę (1000 kg)

. Zł 0.50

Dziennik Ustaw. Poz.81 i 82 ..

Nr. 13.

81.

OSWIADCZENIE RZĄDOWE

z .dnia 25 stycznia 1932 roku

W

.prawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych konwencji między Polską a Bułgarją dotyczącel

eksploatacji regularnych linij komunikacji powietrznej, podpisanej w Sofji dnia 1 kwietnia 1931 r.

Podaje się niniejszem do wiadomo.ści, że w wykonaniu art. 20 konwencji między Polską a Buł­

eksploatacji r\!gularnych linij komunikacji powietrznej, podpisanej w Sofji dnia 7 kwietnia

1931 r., wymiana dokumentów ratyfikacyjnych powyższej konwencji nastąpiła w Warszawie w dniu 25 stycznia 1932 c,

Minister Spraw Zagranicznych: August Zaleski

garją dotyczącej

82.

ROZPORZĄDZENIE

PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 12 lutego 1932 r.

O wykonaniu porozumienia polsko-niemieckiego, podpisanego w Warszawie dnia 31 października 1929 r.

Na podstawie . art. 44 ust. 6 Konstytucji i art. 3

ustawy z dnia 17 marca 1931 r. w sprawie ratyfikacji porozumienia polsko-niemieckiego, podpisanego

w Warszawie dnia 31 października 1929 r. wraz

z protokółem końcowym ad art. II porozumienia

(Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 229) postanawiam co nast4(puje