Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 września 1932 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu kodeksu postępowania karnego.

Art. 1.

Postępowanie w sprawach o przestępstwa, należące do właściwości sądów powszechnych, odbywa

się według przepisów nin iejszego kodeksu.

Art. 2.

§ 1. Sąd wszczyna postępowanie na żądanie

uprawnionego oskarżyciela.

§ 2. Oskarżyciel powinien wyjednać zezwolenie na ściganie określonej osoby, jeżeli takiego zezwolenia wymaga szczególny przepis ustawy.

Art. 3.

Sąd nie wszczyna postępowania, a wszczęte

umarza, w razie śmierci oskarżonego, przedawnienia

lub innej okoliczności wyłączającej ściganie.

Czesław Michałowski

Art. 4.

Art. 5.

Kodeks Postępowania Karnego.

Na podstawie art. 44 ust. 6 Konstytucji i ustawy z dnia 2 sierpnia 1926 r . o upoważnieniu Prezyden ta Rzeczypo spoli tej do wydawania rozporzą-

W razie nieujęcia oskarżonego lub jego choroby psychicznej postępowanie zawiesza się na czas

trwania przeszkody. W miarę potrzeby należy zebrać i zabezpieczyć dowody.

1Ś30

Nr. 83.

Ozienn-i k Ustaw. Poz. 725.

Art. 6.

Ario 14.

O wszczęciu tudzież o ukończeniu postępowa­

nia karnego przeciwko osobom, podlegającym publicznej władzy dyscyplinarnej, oraz wychowańcom

zakładów naukowych zawiadamia się właściwą

§ 1. 'li wyp :::dkach, pr zcvridzianych wart. 12

i 13, nieważność stwierdza p OS ~;hjo v"i (: niem sąd bezpośredn io wyższy nad sąctern, który wydał nieważne

orzeczenie.

§ 2. Orzeczenie o nicważności są d wydaje

z własnej inicjatywy albo na wl:iosek stron.

władzę.

Art. 7.

Sąd karny rozstrzyga samodzielnie wszelkie

zagadnienia prawne, wynika jąc e w toku postępowa­

nia, i nie jest związany orzeczeniem innego sądu lub

urzędu.

Art. 8.

§ 1. Władze państwowe cywilne i wojskowe

jako też władze samorządowe są obowiązane do

udzielania pomocy sądom i prokur atorom.

§ 2. W szczególności polic ja wykonywa w zakresie ścigania przestępstw polecenia sądu i prokuratora.

§ 3. Sąd lub prokurator może bezpośrednio

zwracać się do władzy wojskowej o pomoc zbrojną.

Art. 9.

Wszystkie władze, powołane do udziału w do·

~hodzeniu i ściganiu przestępstw, mają obowiązek

uwzględniania zarówno okoliczności przemawiają­

cych za oskarżonym, jak i przeciw niemu.

Art. 10.

Sędziowie orzekają na mocy przekonania opartego na swobodnej ocenie dowodów.

KSIĘGA

Zakres działania sądów.

Art. 11.

z urzędu rozstrzyga

Art. 16.

§ 1.

Sąd

grodzki rozpozn a je sprawy o prze'

stępst wa, za kt óre ustawa prz episuje karę pozbawienia wolności do dwó ch lat lub grzywnę, albo obie

te kary ł ącznie, nie zależni e od kar dodatkowych .

i środków zabez picczai4cych.

§ 2. Sądy grodzkie rozpoznają nadto sprawy

o pr zestępstwa, w ymienione wart. 160, 257, 262 § 1

i 2, 264, 267, 268 i 269 kodeksu kinnego 1932 r., jeżeli w artoś ć mienia nie przen osi tysiąca zło tych.

§ 3. Sqd grodzki nie przestaje być właści wym,

cho ćby ze w ? ~lędu na powrót do przestęps twa, zawodowość lub nawykni c!l,ie groziła przestę pcy kara

wyżs za, niż przcv.ridziana w § 1 lub w prz,episach

wymienionych w § 2.

Do właściwości sądów grodzkich nie należą

sprawy o prz esb;pstwa, vvYlr.ien io ne w kodeksi e karnym 1932 r. wart. 151 § 2, 164 § 1,215 § 2, 216 § 2.

217 § 2. 243 § 2 i wart_ 255, jeżeli zniesławieni e popełn iono tre ścią druku, oraz o przestE;pstwa. które

ustawy szczególne przekazują do właściwości sądów

R o z d z i a ł I.

Sąd

§ 1. Stwierdzeni ;: dop:ero na rozprawie głów­

nej, że sp rawa należy do \.,,-bśc i wości s'1du niższego

rzędu, nie wstrzymu je d:.dsz q;o toku rozpra wy.

§ 2. Jcż el i jednali: zajdzie potrzeba odroczenia rozprawy z innej przyczyny, sąd może przekazać sprawę właściwemu s'idowi.

Art. 17.

l.

Sądy.

§ 1.

Art. 15.

okręgowych.

O

Art. 18.

swojej wła­

ściwości.

§ 2. Uznając swoją niewłaściwość, sąd przekazuje sprawę komu należy.

§ 3. Na postanowienie w przedmiocie właści­

Sąd grodzk i "'-'Ykonywa zlecone mu czynności

śled cze w sprawach należ ą cych do właściwości są·

dów okręgowych.

Art. 19.

wości służy zażalenie.

Art. 12.

Orzeczenie wydan.e przez sąd powszechny

osoby, która w danej sprawie nie podlega

orzecznictwu sądów powszechnych, jest z mocy prawa .nrieważne.

S ą d okrę go wy ro zpoznaje wszystkie sprawy

nie nal eżące do właśc iwośc i innych sądów.

Art. 20.

względem

Art. 13.

Orzeczenie, wydane przez sąd niższego

z obrazą przepis ów o właściwości rzecz owe j,

jest z mocy prawa niewa żne ; nie dotyczy to jedn a k

orzeczeń w sprawach, dla których sąd wyższego

rzędu stał się właściwym z mocy art. 30 § 2.

§ 2. Orzeczenie sądu wyżs7.ego rz ęd u, wydan'e w zakresie działania sądu niższego rzędu, nie jest

z tego powodu nieważne.

Sąd okrę ~owy ro zp',Jznaje środki odv;:oławcze

od orzeczeń sąd ów grod,J..:.ichoraz zażalenia na czynności sędziego śledczego.

Art. 21.

§ 1.

rzędu

Środki odwoławcze

Rąd okręgowy

sędz ieg o.

kich

od orzeczeń sądów grodzrozpo znaj e w składz ie jednego

Art. 22.

Sąd okręgowy z udziałem przysięgłych,

sąd prz ys i~głych, rozpoznaje sprawy

jako

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

aj o przestępstwa, za które ustawa przepisuje

kar ę śm i erci lub bezterminowego pozbawienia wolności;

bJ o przest ę pstwa , za które najniższy ustawo·wy wymiar kary wynosi dz, iesięć lat pozbawienia wolności;

c) o przestępstwa, które ustawa poczytuje za

polityczne.

Art. 30.

§ 1. Jeżeli tę samą osobę oskarżono o kilka

przestępstw, a sprawy nal eżą do właściw o ści róż­

nych sądów tego samego rz ę du, w ła ś c i wy jest sąd,

w którym najpierw wszczęto pos tę pow a nie.

§ 2. Jeżeli sprawy należą do właściwości są­

dów różnego rzędu, sprawę rozpoznaje sąd wyższego

rzędu.

Art. 23.

W okręgach, w których ustanowiono osobne

sądy dla nieletnich, sąd ten rozpoznaje sprawy nieletnich, z wyjątkiem wskazanych wart. 632 § 2, bez

W1Zględu na ogólne przepisy o właściwości rzeczowej.

Art. 24.

Sąd apelacyjny rozpoznaje środki odwoławcze

od orzeczeń sądów okr ę gowych, o ile ustawa inaczej

nie stanowi, oraz orzeka w innych wypadkach wskazanych w niniejszym kodeksie.

Art. 25.

Sąd Najwyższy jest instancją kasacyjną oraz

orzeka w innych wypadkach wskazanych w niniej.szym kodeksie.

'Art. 26.

~,

Właściwy miejscowo jest prze.dewszystlaem sąd, w którego okręgu przestępstwo popełniono.

§ 1.

§ 2. Jeżeli przestępstwo popełniono w okręgu

kilku sądów, właściwy jest ten z nich, w którym najpierw wszczęto postępowanie.

§ 3. Przestępstwo uważa się za popełnione

w tern miejscu, gdzie wykonano działanie przestęp­

ne, albo gdzie skutek przestępny nastąpił lub według

zamiaru sprawcy miał nastąpić.

Art. 27.

§ 1. Jeżeli w chwili wszczęcia postępowania

nie można ustalić miejsca popełnienia przestępstwa,

właściwy jest są,d, w którego okręgu

aj przestępstwo wyszło najaw;

bl ujęto osobę podejrzaną;

cl osoba podejrzana mieszka;

zależnie od tego, w którym z tych sądów najpierw

wszczęto postępowanie .

§ 2. Przepis § 1 ma odpowiednie zastosowanie, jeżeli prz:estępsŁwo, podlegające orzecznictwu są­

dów polskich, popełniono zagranicą.

Art. 28.

Jeżeli w chwili wszczęcia sprawy nie można

ustalić właściwości sądu w myśl art. 26 i 27, Sąd Najwyższy postanawia, który sąd ma sprawę rozpoznawać.

Art. 29.

Sąd właściwy dla sprawców przestępstwa jest

również właściwy dla podżeg a czy, pomocników oraz

innych osób, których działanie przestępne pozostaje

w ścisłym związku z działaniem sprawcy, jeżeli postępowanie przeciw nim toczy się jednocześnie.

1531

Art. 31.

§ 1. Sąd właściwy w myśl art. 29 lub 30 może wyłączyć sprawę wz g lędem dane go osk ar ż o nego

lub danego przestępstwa, je ż eli uzna, ż e odrę bn e jej

r'JZpoznanie przyczyni się do uproszczenia lub przyspieszenia postępowania.

§ 2. Wyłączona sprawa przechodzi do sądu

właściwego według zasad ogólnych.

Art. 32.

§ 1. Jeżeli przeciwko tej samej osobie z powodu kilku przestępstw zapadły prawomocne wyroki skazujące w różnych sądach, a w pierwszej instancji rozpoznawały sprawy sądy tego samego rzę­

du, natenczas ten z tych sądów, który wyd a ł ostatni

wyrok skazujący, wydaje wyrok orzekający karę

łączną.

§ 2. Przy zbiegu wyroków sądów różnego rz~­

du o karze łącznej orzeka sąd okręgowy.

§ 3. W razie zbiegu wyroków sądu powszechnego i wojskowego, o karze łącznej orzeka ten z tych

sądów, który wymierzył karę surowszą.

Art. 33.

§ 1.

Orzecznictwu polskich sądów karnych nie

podlegają

a) uwierzytelnieni w Polsce przedstawiciele

dyplomatyczni państw obcych;

bl personel dyplomatyczny przedstawicielstwa;

c) członkowie rodzin osób, wymienionych pod

lit. al ibl;

d) personel kancelaryjny przedstawicielstwa;

el służba przedstawicieli, posi a dająca obywatelstwo tego samego, co oni, p aństwa;

f) inne osoby, ko r zyst a jące z prawa zakrajowości na mocy ustaw, umów lub ustalonych

zwyczajów międzynarodowych.

§ 2. Przepis § 1 nie ma zastosowania do obywateli polskich i nie stoi na przeszkodzie stosowaniu retorsji.

§ 3. Sądy porozumiewają się z osobami, wymienionemi w § 1, za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości.

Art. 34.

§ 1. Zarówno sąd z urzędu, jak i strony mogą

podnosić kwestję niewłaściwości mi e jscowej w są­

dzie okręgowym do czasu uprawomocni enia się aktu

oskarżenia, w sądzie grodzkim do ukończenia

przewodu sądowe g o w pierwszej instancji.

§ 2. Późniejsze podniesienie kwestji niewłaści­

wości miejscowej sądu jest nieważne.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art. 35.

Spory o właściwość między sądami rórozstrzyga ostatecznie sąd bezpoś r ed­

nio przełożony nad sądem, który pierwszy wszczął

spór.

§ 2. Orzeczenie sądu wyższego w p r zedmiocie

właściwości wiąże sąd niższy, .nawet należący do innego okręgu.

§ 1.

wnorzędnemi

Art. 36.

JeżeH sąd wojskowy przekaże sprawę sądowi

powszechnemu lub nie przyjmie sprawy przekazanej

mu przez sąd powszechny, spra wę rozp oz.n a je sąd

powszechny w zakresie prawa karnego powszechnego.

Art. 37.

§ 1. Jeżeli sąd wojskowy zaż ąda od s t ąpienia

mu sprawy rozpoznawanej przez s ą d pows ze chny,

lub odwrotnie, a sąd, od któr eg o zaż ądano od s t ąp i e ­

nia, na to się nie zgadza, wówc za s s ąd powszechny

przedstawia rzecz wraz ze swoj ą opinją dodecyzjł

sądu powszechnego drugiej ins tan cji.

§ 2. Je ż eli sąd powszechny drugiej in stan c ji

również oświadczy się z.a wł a ściwością sądu powszechnego, wówczas przedst awi a rzecz wraz ze

swoją opinją do decyzji Sądu Na hvyższ e g·o .

§ 3. Jeżeli Sąd Najwyżs z y także oświadczy

się za właściwością sądu powszechn ego, to p rzesyła

sprawę wraz ze swoją opinj ą N a jwy ższemu S ą d o wi

Wojskowemu, a w razie niezg o dno ś ci opinji obu Są­

dów Najwyższych, sprawę rozstrzy ga zespół z siedmiu osób, a mianowicie - z sz eś ciu s ę dzi ów delegowanych w równej liczbie p rz ez oba s ą dy, pod przewodnictwem k olejnem prezesów obu sądów . Decy zje

zapadają na posiedzeniu nie jawn em, w e dług p rze pisów niniej sze go kod eksu, po wysłuchaniu wn iosków

prokuratorów obu sądów.

Art. 38.

W toku sporu o właściwość każdy z sądów

spór wiod ą cych jest obowiąz any spełni ać w swo im

zakresie działania wszelkie czynności niecierpiące

zwłoki.

Art. 39.

Je ż eli większość świadków, których należy

wezwać na rozprawę, mieszka p oz a okrę g iem sądu,

w którym sprawa się toczy, a p r zytem w znacznej

odle g łości od tego s ądu, to s ąd b ezpo średn io przeło­

żony nad s ądem, w którym sprawa się toczy, m o że

przekaz a ć sprawę sądowi, w k tórego okręgu mieszka

większość świadków.

Nr. 83.

R o z d z i a ł II.

Wyłączenie s ~dziego.

Art. 41.

§ 1. S edzi a nie mo ż e br a ć udziału w prowadzeniu sprawy

a) !eżeli spra\'Ila dotyczy go bezpośre dnioj

b) J eżeli jes t l1uiżon ki8 rTI oskarż y c ie la, pokrzywdzonego , oskarż o nego , a lbo ich pełno­

m ocliiK<l lub obroTi C:y ;

c) j eż e li jest kr ewn ym lUD p ow inowatym w lillji pros te j bez ograniczenia, a w lin ji bocznej aż do stopnia między dzieć mi ro dzeń­

s twa osób wym: c ni c nyc h po d lit. bl, albo jeżeli jes t zwiCl zany z j ed n ą z tyc h osób z tytułu przysposo bienia, opieki lu b kura telij

d) j eżeli w tej samej sprawi e by ł p rz e słuchany

jako świadek iUD bie g ły , albo j eże li był

świadk i em czynu, o który !> p rawa się toczyj

e) j eżeli bra. ł udział w tej sa.me j sprawie jako

prokurator, obr oI1ca, albo jako p eł n o mocnik

o ska rż yciela lub powoda cyw ilnego ;

f) jeżeli w tej samej .sprawie pr owadził śledz­

two;

g) j eżeii w n iższe j instancji br ał ud zi ał w wydan iu z askarżon e go orzeczenia;

h) w razie u chylenia wyroku, je że li brał udz1ał

w jego wydaniu , o ile u stawa in aczej nie

stanowi.

§ 2. P owody wył ą c zenia trw a j ą nawet po ustaniu uz asadniająceg o je małżeństwa, przysposobienia,

opie ki lu b kurateli.

§ 3. P rzepis y § 1 i 2 maj ą zastosowanie również do przy si ęgły ch.

Art. 42.

§ 1. O p rzyczynie wyłqcze n ta sęd zi a zawiadamia w łaś c i wy sqd i w s trzymuje s ię od u d z ia łu w spraw ie, z wyjątk ie m czynn o śc i n i ecierpią c y ch zwłoki.

§ 2. K ażda ze str on moż e z awiadomić sąd

o przyczynie wył ączaj ąc ej s ędzie go.

A r t. 43.

O wył ą c zeniu s ę dzieg o r ozs trz-yga s ą d , w którym spr aw a się toczy, a gdy chodzi o s ~ dz.i ego grodzkie go - s ąd okrę g owy.

Art. 44.

Ni e za l eżnie od przyczyn w ymien iony ch wart.

41, s ą d właścivvy w myśl art. 43 wyrącz a sę d z iego na

wł as.ne jego ż ą d a nie lub na vroios ck stro ny , je że li pomi ędzy nim a j car.ą ze stron zachodzi st osun e k osob isty t e go rodzaju, ż e móglby wywoł ać wątpliwość

co do jego b e zstronnośd .

Art. 40.

Sąd Najwyższy wł a dny

jest na wnios ek pierw-

szego p ro kura t ora lub z in i c ja Ł yvvy s ą du wł aści we g o

przek a zać s pr a wę innemu s ądo wi równorz ę dne m u,

jeż-eli ze wz g l ę du na zabe zpie czen ie pr awi dł owego

wymiaru spr a wiedl i wo ści za c hodzi p o trz eb a wyj ę cia

sprawy z pod rozpoznania sądu mie jscowo dla niej

właściwego.

Art. 45.

§ 1. Wn iose k strony o wyłą c zenie w myśl

art. 44 nal cży z glo si ć najpóini e j na tr zy dn i przed

terminem w yzn aczon ym co rozprawy główne j.

§ 2. W sądz i e grodz1,!m, jeże li s tr ony zawiadomiono o t enninie ro z'jJrawv tak p6źno , że termin

wskaz any w § 1 nie mo że być zachowany, na.leży

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

złożyć wniosek o vvyłącz e nie najpóźniej przy rozpoczęciu

rozp ra wy głównej .

§ 3. Późniejsze z'głoszenie wniosku jest nie-

ważne.

W razie wyłą czenia c ałego sądu, sąd bezposprawę

wie, przez ogłoszenie ustne, zapadłe zaś poza rozprawą b ą dź prze z ogłoszenie ustne, bądź przez

do. ręczenie odpisu.

Art. 53.

Art. 46.

średnio wyż szy przekazuje

t533

innemu sądowi

równorzędnemu.

R o z d zi a ł III.

§ 1. Oczywiste omyłki pisarskie w o'r zeczeniu

lub z.arządzeniu można każdego czasu sprostować.

§ 2. Postanowienie sprostowania podpisuje się

w ten sam sposób, jak akt uleg a jący sprostowaniu.

§ 3. Na pos bnowienie zarządzające sprostowanie służy zaża lenie .

Orzeczeni.a i zarządzenia.

KSIĘGA

Art. 47.

§ 1. Sąd wyd a je orzeczenia w postaci wyroków lub post ano;,vief!. Orzeczenie, którego . ustawa

nie nazywa wyrokiem, jes t postanowieniem.

§ 2. W kwe stia ch, nie wymag a j ą cych orzeczenia sąd u, prezes sqciu w ydaje za r ządz e nia. W sądach,

podzielonych na wydziały, z a rząd z enia wydaje przewodnicz ą cy wyd ziału .

§ 3. \'1/ s ąd z ie grodzkim wszystkie orzeczenia

i zarządzenia wydaje sędzia grodz k i.

Art. 48

Wyrok może zapa ś ć ty lko na rozprawie.

Art. 49.

§ 1. Postan owienia z apada ją albo na rozprawie albo na POS if!d zsn iu ni ejawll cm.

§ 2. P ostanowi enia na ro zprawie z apad ają po

wysłuch a niu obecnych stron.

§ 3. P ostanowienia po za ro zpr awą z apa dają

po wysłuch a niu us tneL~O lub odczyt aniu p ;se mne,[~o

wniosku prokuratora. Pos tanowien ia sędziego śled­

czego i sądu grodzkiego z" pa dają bez wysłuchania

prokurato ra , chyba że kod ek s n iniej szy inaczej stanowi lub prokurator vv-nio sek swój złożył.

II.

Strony, obrońcy i pełnomocnicy.

R o zdzi ał

I.

Oskarżyciel publiczny.

Art. 54.

Oskarżyciel

przestępstw

jest

public'z ny w zakresie ścigania

przedstawicielem władzy pań-

stwowej.

Art. 55.

Oskarżyciel publiczny jest obowiązany wnosić

i popierać oskarżenie w sprawach o przestępstwa

ścigane z urzędu.

Art. 56.

Przestępstwa, których dochodzenie i ściganie

są zale żn e od wnio sku pokrzywdzonego, stają się

z chwilą złożenia wniosku przestępstwami ścigane­

mi z urzędu.

Art. 57.

Oskarżycielem publicznym

sądami jest prokurator.

przed wszystkiemi

Art. 50.

Art. 58.

zach odzi potrzeba sprawdzenia okoliczfak tyczn ych c elem wydan ia postanowienia na

posiedzeniu n!cj awnem, s ą d mo że d ele gować sędzie­

go te~oż s ąd u alb o miek"owo właściwego sędziego

grodzki ego do prze prowadzenia odpowied nich czynności; świadka lub b i egłeg.o można przesłuchać pod

§ 1. Oskarżycielami publicznymi prz.ed sądami

grodzkiemi są

al policja państwowa,

b) ponadto inne organa administracji w granicach, zakreślonych przez poszczególne

ustawy.

§ 2. Przepis powyższy nie ma zastosowania,

o ile prokurator sam działa.

Jeżeli

ności

orzysięgą·

Art. 51.

§ 1. S ąd nie ma obowi ązku uzasadnienia postano'\"ienia

al zarząd za j ącego p rzcp:-o'\vadze nie dowodu

lub V/ ,~zv.ran l e kogoś do sądu;

hl uw z~lcdninjąccgo wniose k stro ny, któremu

si ę inna st ro na nie ~p rz eciwiła .

§ 2. Inne orz r:czenia s ą d po'w inien uzas a dniać,

z wyj ą tk; em w ypac1 k ó\v, w któ rych ustawa wyraź­

nie go od tego zw alnia.

Art. 52.

sąd

o ile przep;s szcz er;ólny nie stanowi inaczei,

oznajmia swo je orzeczenia , zap a dłe na rozpra-

Art. 59.

§ 1. Oskarżyc i el publiczny, co do którego zachodzi jedna z okoliczności, wskazanych wart. 41

pod lit. a), b), cl, d). lub który brał udział w sprawie jako sędzia lub obrońca, powinien się wyłączyć

i zawia dom i ć o lem swego bezpośredniego zwierzchnika.

§ 2. O przyczynie wyłączającej oskarżyciela

publicznego każda ze stron może zawiadom i ć jego

bezpośredni e go zwierzchnika, który, skoro uzna, że

przyczyna taka zachodzi, wyznacza innego osk<> rży­

ciela.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

§ 3. Czynność dokonana przez oskarżyciela

publicznego, który powinien się był wyłączyć, nie

jest z tego powodu nieważna.

Nr. 83.

R o z d z i a ł III.

<?skarżyciel

prywatny.

Art. 68.

Art. 60.

§ 1. Oskarżyciel publiczny może już w toku

dochodzenia złożyć wniosek o zabezpieczenie grożącej oskarżonemu kary pieniężnej lub konfiskaty

sposobami, wskazanemi w ustawie postępowania cyw:ilnego dla zabezpieczenia powództwa.

§ 2. Przepis § l ma odpowiednie zastos·owanie

do zabezpieczenia na mieniu osób odpowciedzialnych

majątkowo za oskarżonego.

§ 3. W przedmiocie zabezpieczenia rozstrzyga

na posiedzeniu niejawnem sąd karny, do którego

właściwości sprawa należy.

§ 4. Na postanowienie w tym przedmiocie sIu-

§ 1. W sprawach o przestępstwa, śdgane

z oskarżenia prywa'tnego , pokrzywdzony wnosi i popiera oskarżenie, jako oskarżyc ie l prywatny.

§ 2. Przepisy art. 63 - 66 mają tu odpowiednie zas tosowanie.

Art. 69.

Jeżeli postępowanie wszczęto wskutek oskarżenia, wniesionego przez jednego lub kilku pokrzyw-

dzonych, inne osoby, pokrzywdzone tym samym czynem, mogą się do tego postępowania przyłączyć aż

do rozpoczęcia rozprawy głównej, choćby nawet

upłynął 'termin zastrzeż'Ony do wniesienia oskarżenia.

ty zażalenie.

Art. 70.

Art. 61.

Odstąpienie oskarżyciela publicznego od oskartenia po wniesieniu aktu oskarżenia nie wiąże sądu.

R o z d z i a ł II.

Jeżeli śmierć pokrzywdzonego nastąpiła po

wniesieniu przezeń oskarżenia, to prawa pokrzywdzonego służą osobom, wymie nionym wart. 66, o ile

przystąpią do sprawy w terminie zawitym trzymiesięcznym od daty śmierci pokrzywdzonego.

Art. 71.

Pokrzywdzony.

Art. 62.

Za pokrzywdzonego uważa się osobę, której

dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub

Odstąpienie oskarżyciela prywatnego od oskarprzed rozpoczęciem rozprawy głównej powoduje umorzenie postępowania.

żenia

zagrożone.

Art. 72.

Art. 63~

Jeżeli pokrzywdzony nie ukończył lai 17 lub

jest ubezwłasnowolniony, prawa jego wykonywają

ojciec, matka, opiekun lub osoba, pod k.fórej stałą

pieczą pokrzywdzony pozostaje.

Odstąpienie oskarżyciela prywatnego po rozpo·

częciu rozprawy głównej,

a przed uprawomocnieniem się wyroku, powoduje umorzenie pos:tępowania

tylko wtedy, gdy nast ąpiło za zgodą oskarż'Onego lub

na rozprawie zaocznej.

Art. 73.

Art. 64.

Jeżeli pokrzywdzonym jest niepełnoletni od lat

17 do 21, to prawa jego narówni z nim mogą wykonywać osoby, wymienione wart. 63, o ile niepełno­

letni temu się nie sprzeciwi.

Art. 65.

Jeżeli pokrzywdzoną jest os'Oba prawna, !to prawa os'Oby tej wykonywa jej ustawowy przedstawiciel.

§ 1. W sprawie, już wszczętei na żądanie

oskarżyciela prywatnego, prokurator może objąć

oskarżenie, jeżeli uzna, że tego wymaga interes pu·

bliczny.

§ 2. Postępowanie t'Oczy się w dalszym ciągu

z urzędu, lecz oBkarżyciel prywatny zachowuje prawo popierania oskarżenia.

§ 3. W razie odstąpienia prokuratora sprawa

toczy się z oskarżenia prywatnego.

Art. 66.

R o z d z i a ł IV.

W razie śmierci pokrzywdzonego prawa jego

Powód cywilny.

wykonywa: małżonek, rodzice, dzieci i wnuki.

Art. 74.

Art. 67.

W sprawach o przestępstwa, ścigane z urzędu

a nale żą ce do właściwości sądów grodzki<:h, pokrzywdzony ma prawa str'Ony, a zwłasz·cza mo'że

wno'S ić i popierać oskarż en ie zamiast lub obok oskarżyciela publicz·n ego. Przepis art. 61 ma tu 'Odpowiednie zas1to's owanie.

J

Pokrzywdz'Ony może nie później niż przy

rozprawy głównej wytoczyć powództwo

cywilne celem dochodz enia w drodze procesu karneg'O roszczeń m ajątkowych wynikających z przesolęp·

stwa.

§ 2. W razie śmierci pokrzywdzonego, powództwo cywilne o roszczenie majątkowe, wynika-

§ 1.

rozpoczęciu

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

dla nich z p rzestępstwa, mogą wyto czyć w terminie, przewidz iany m w § 1

aj m aho nek, rodzice, dzieci i wnuki pokrzywdzonegO';

bl inne osoby, które z mocy uprawnienia ustawo wegorOZ~):~tawa ły na

u trzymani u po-

1535

jące

Art. 82.

Co do każd ego. oskarżonego zbiera się dane,

dotycz ą ce jego t ożsamośc i, wieku , stosunków rodzinnych i maj q lkowych oraz wzmianek o nim w rejestrach karnych.

krzywdzo n c~o .

Art. 83.

Art. 75.

Sąd k arny pozostawia bez rozpo znania powództwo cy\v iJnc

aj j eżeli wyjdzie najav/, że p roces o te same

r oszc zenia już się (oczy w postępowani u cyw ilnem lub zosiał rozstrzygnięt y w tern postę po w a n iu;

bl

j cżeli ro szc:z~nia nie m a, j ą b ezpośre dniego

związku z przedm iot em oskarż \;;.o ia.

.

§ 1.

Oskarżony pozostający

Powód cy-wilny j uż w toku d ochodzenia

może żąd a ć za b ezp ie czenia pO'wództwa sposobami

wskaza nemi w ustawie postępo'Nania cywilnego.

§ 2. 'VI prz ~dmiocie zabezpieczenia r ozstrzyga na pos iedz eniu ni ej awnem sąd karny, do którego

właśc i wo śc i sprawa n:deży.

§ 3. N.3. post anowienie w t ym przedmiocie

Rozdział

Art. 84.

Oskarżony

-obrońcy.

§ 2.

\Y! razie nieocbak:;cicni a po d wsk azanym

ręczone.

Art. 79.

§ 1.

Ten, pr'z zciwko lwm u to czy s!ę dochodze-

nie, nazy\va się pod <; jrzanym, a te n, p rzec iw k tóremu wszczęt.o posl '~ p owanie sądowe, -- os k arżonym.

§ 2. Gdy Kode ks nini e jszy u ;,: ywa w znaczeniu

ogólnem wyrazu oslrurż01ry, odnośne p rzepisy mają

zastosowanie także do p odejrza nego.

Art. 80.

Os karżony już podczas śledz hlla lub czvnn'O'ści

sądowych VI t oku dochoJzen ia Ewże żądać , ~b v mu

, .'

• l'

'

wYlaSnlOrlO,

JCl.'{ ! C p:·zcst'.~r:stwo mu zarzuco no i jakie

dowody przeciw niemu z 8brano.

Art. 81.

Os karżony m oż e

mu pytania.

nie o dp owiada ć na zadawane

korzystać

z pomocy

Je że li oska rżony jest niepełnole·tni lub ubezwłasnowolniony, prawo wybrania dlaó obrońcy słu­

ży również je i~o ojcu, matce, op ie kunowi i osobie,

pod której stałą pieczą pozostaje.

Art. 86.

Obr011cą w sprawach karnych przed wszystkiemi sądami w gran ica ch Polski może być tylko

al osoba wpi sa na w Polsce na listę adwoka'tówj

b) profeso r lub docent prawa polskiej szkoły

akad em ickiej państwowej lub przez Pań­

stwo uznan e j.

Art. 87.

N". rozprawie głównej przed sądem

głych każdy oskarżony musi mieć obrońcę.

R o z d z i a ł V.

Oskarinny.

ma prawo

Art. 85.

A rt. 78.

ad~c sem POWOd'l. qr\viln.~,.go lub os o by, k tóre j mLl j ą

byc dorę,czane pl sm:l, a,It)o w razie niewska z ~lnia lej

osoby, pIsmo załącz a SI ę do akt i uważa się za do-

VI.

Obrońcy i pełnomocnicy.

służy z:tżalenie.

§ t. P owó d cywilny zam ic>:z kn ły poza 'Siedzibą sądu , w klórym sprav.' a się toczy, powinien wskazać os obę zam ieszk a łą w si ed zib ie sądu, k tóre j mają

być dor ę c zane p isma dla nici~o przeznaczone.

Sąd

może gO od tegO obow i~F:ku z·Nolnić.

jest

prokuratora, o każdej zmianie

miejsca zamieszk ania.

§ 2. W r a zienieusprawiedJiwionego niestawiennictwaoskarżonego, można 20 sprowadzić przymusowo.

Powód cywilny ma prawo dO'Nodzenia łych tylko okoliczności, na ktorych opiera ,s woje ros~czcnia.

§ 1.

wo.Jności

mić s ą d, wz ględni e

Art. 76.

Art. 77.

na

obowiąz any staw i ć się na każde wezwanie sądu lub

prowad z ącego doch odze nie prokuratora i zawiado-

przysię­

Art. 88.

§ 1. Przed wszystkiemi sądami, nawet w toku

śledztwa, os'k arżon y musi mieć obrońcę

nie uko ń czył lat siedemnastu, a nie

staie przed sadem dla nieletnich lub pr7"!d

sąd e m gro dzk im, przewid zianym wart. 4 § 2

prawa o u stroj u sądów powszechnych;

b) jeżeli jest głuchy lub niemy;

cl jeżeli za chod zi uzasadniona wątpliwość co

do jego poc zyta lności.

§ 2. Przepis § 1 nie dotyczy rozprawy kasacyjnej.

al

jeżeli

Art. 89.

Prezes sądu wyznacza oskarżonemu obrońcę

z urz ęd u

al w wypadkach wskazanych wart. 87 i 88,

jeżeli os!o r żo ny nie ma obrońcy z wyboru;

b) na pro ś bę oskarżoneRo, który z powodu

ubóstwa nie może ponieść kosztów obrony.

DZ1ennik Ustaw. Poz. 725.

Nr. 83.

Art. 90.

Art. 99.

Wyznaczenie obrońcy z urzędu do rozprawy

kasacyjnei zależy od uznania prezesa Sądu Najwyż­

szego.

Art. 91.

Świadka, który nie może się stawić z powodu

chofOlby lub kalectwa, można przesłuchać w jego

mieszkaniu.

Art. 100.

Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu dla oskarlub powoda cywilnego może nastąpić w sposób wskazany w ustawie postępowania cywilnego.

W razie potrzeby przesłuchania Prezydenta

Rzeczypospolitej, sąd zwraca się do niego pisemnie

Q wyznaczenie miejsca i czasu przesłuchania.

Art. 92.

Art. 101.

życiela

Nie wolno przesłuchiwać jako świadka

a) duchownego co do faktów, o których dowiedział się na spowiedzij

b) obrońcy 'oskarżonego co do faktów, 'O których się od niego dowiedział przy udzielaniu

porady prawnej lub prowadzeniu sprawy.

obrońcę dla kilku współoskarżonych

mo'żna wyznaczyć tylko wtedy, gdy obrona jednego

z nich nie jest w sprzeczności z oJbroną drugiego.

Jednego

Art. 93.

§ L Do obrony z urzędu wyznacza się adwo'k ata zamieszkałego w miejscowości, w której odbywa się ro zprawa albo toczy się dochodzenie lub

śledztwo .

§ 2. Gdyby powierzenie obrony z urzędu adwoka,towl natrafiało na sz,ezególne trudności, do

olbrony z urzę du wyznacza się asesora, aplikan'ia lub

urzędnik a sekreta rjatu sądowego, w sprawach zaś

nieletnich - także kurato,r a nieletnich lub ·członka

patronatu nad nieletnimi.

Art. 94.

Z oskarżonym are's ztowanym 'Obrońca do czasu

wniesienia aktu oskarżenia może porozumiewać się

tylko za zgodą i w obecności sędziego bądź prokuratoraj po wniesieniu zaś aktu oskarżenia wolno mu

porozumiewać się z nim sam na sam.

Art. 95.

Pelnomocnikiem oskarżyciela prywatnego, pokrzywdzonego (art. 67) lub powoda cywilnego może

być osoba, wymieniona wart. 86, a powoda cywilnego - nadto osoba, maj ą ca prawo prowadzenia w da. nym sądzie spraw cywilnych.

Art. 96.

Strony mogą ud z ielać pełnomo'cnicŁwa bądź na

piśmie, bądź ustnie wobec sądu.

Art. 97.

Pełnomo'cnichvo upoważnia do prowadzenia

sprawy we 'wszystkich instancjach, o ile nie zawiera

pod tym wz ględe m wyraźnego ograniczenia.

KSIĘGA

III.

Dowody.

Rozdział

I.

Świadlwwie.

Art. 98.

Każda osoba, wezwana przez sąd na świadka,

stawić się powinna w m iejscu, dn iu i godzinie, wskazanych w wezwaniu, i pozostać aż do zwo,lnienia.

Art. 102.

Poza wypadkami wskazanemi w art. 101, jeżeli

świadek 'o dm awia zeznań z powodu tajemnicy zawodowej, a sąd nie uzna za możli"lle go zwolnić, przesłuchanie odbywa się przy drzwiach zamkniętych.

Art. 103.

§ 1. Urzędników publicznych i wojskowych,

chodażby już nie pozostawali w czynnej służbie, wolno słuchać jako świadków co do okoliczności, na które rozciąga się ich obowiązek zachowania tajemnicy

urzędowej, jedynie za zezwoleniem ich obecnej lub

ostatnio przełoż-onej władzy służbowej.

§ 2. Zezwolenia wolno odmówić jedynie wtedy, gdyby zło żen ie zeznania wyrządzić miało poważ­

ną szkodę Państwu.

§ 3. Sąd może zwrócić się o 'z wolnienie urzęd­

nika lub wojskow ego z obowiązku tajemnicy do wła­

dzy naczelnej odnośnego działu zarządu państwo­

wego.

Art. 104.

§ 1. Mają prawo odmówić zeznań

a) małżonek oskarżonego j

b) krewny i powinowaty oskarżoneg'O w linji

prostej j

c) krewny oskarżonego w linji bocznej aż do

stopnia między dziećmi rodzeństwaj

d) brat i siostra małżonka oskarżonego j

e) osoba zwi ąz ana z oskarżonym z tytułu przy·

sposobienia.

§ 2. Prawo odmowy zeznań trwa nawet po

ustaniu małżellstwa lub przysposobienia.

§ 3. O prawie 'Odmowy zeznań należy osoby

te uprzedzić.

Art. 105.

Jeżeli osoba, wymieniona wart. 104, złożyła

zeznanie, a następnie przed złożeniem zeznania na

przewodzie sądowym pierwszej instancji oświadczy,

że chce z prawa odmowy skorzystać, poprzednie jej,

zeznanie nie może służyć za dowód i nie ;noże być

odczytane ani odtworzone.

Art. 106.

Świ a dek ma prawo nie odpowiada.ć na pytania

co do okoliczności, których ujawni enie mogłoby na-

Dziennik UsŁaw. Poz. 725.

Nr. 83.

na odpowiedzialność za przestępstwo jego sameg'o lub osobę pozo,stającą z nim w stosunku wskazanym wart. 104.

1537

razić

Art. 107.

Świadka, po

uprzedzeniu go o odpowiedzialnonieprawdziwe zeznania, należy przedewszystkiem zapytać o imię, nazwisko, wiek, zajęcie, miejsce zamieszkania i stosunek do s'tron.

Ści za

Art. 113.

§ L Świadek składa przysięgę, powtarzając za

sędzią lub odczytuj ą c na głos jej rotę, przyczem

wszyscy, nie wyłączając sędziów, stoją.

§ 2. Niemi pi ś mienni składają przysięgę przez

podpisanie roŁy. Niemi nie p iśmienni przysięgają przy

pomocy tłumacza, czyniąc znaki.

§ 3. Przed odebraniem przysięgi sąd uprzedza

świadka o znaczeniu tego aktu i odpowiedzialności

za nieprawdziwe zeznanie.

Art. 108.

rozprawie głównej odbiera od świadka

przysięgę, chyba że strony zwolnią świadka od przysięgi, a sąd nie uważa jej za potrzebną.

Art. 114.

Sąd na

Art. 109.

Świadkom, którzy w dane j sprawie zeznawali

pod przysięgą, przypomina się przy ponownem przesłuchaniu poprzednio zło'żoną przysięgę, chyba że

sąd uzna ponowne zaprzysiężenie za konieczne.

Sę:aziaśledczy przesłuchuje ~wiadka pod przysięgą

wtedy tylko, gdy zachodzi uzasadnione przypuszczenie, ze świadek bez przysięgi nie powie

prawdy, lub że nie stawi się na rozprawę główną

z powodu przeszkód, Plie dających się usunąć lub

zbyt ,trudnych do usunięcia, albo z powodu znacznej

O'dl€~'ości miejs,ca pobytu.

Art. 110.

przysięgi;

c} podejrzani o udział w czynie, będącym

przedmi'o tem postępowania, lub o dzi ałal­

ność przestępną, pozostającą w ścisłym

związku z działaniem oskarżonego.

§ 2. Duchowni uznanych prawnie wyznań nie

5kładają przysięgi.

Ad. 116.

między

zeznaniami

świadków

zajdą

sprzecznośd, sąd może zarządzić stawienie ich sobie

do oczu.

Art. 117.

§ 1.

Za nieusprawiedliwione niestawiennictwo

sąd skazuje świadka na grzywnG do pięciuset złotych

oraz na zapłac enie kosztów, wywołanych odrocze-

niem rozprawy z powodu jego niestawiennictwa.

Grzywnę, w razie niemożności jej ściągnięcia, z:imienia się na .areszt do dwóch tygodn i.

§ 2. Ponadto sąd w raz ie potrzeby zarządza

przymusowe sprowadzenie świadka.

Art. 118.

'Art. 111.

Świadek składa przysięgę

według

roty

następującej

"Przys' ięgam Panu Bogu Wszechmogą­

cemu i Wszechwiedzącemu, że będę mówił

sZlCzerą prawdę, niczego nie ukrywając z tego co mi jest wiadome. Tak mi, Panie Boże, dopomóż".

S 2.

Przesłuchanie co do samej sprawy zaczyna się

od wezwania świadka, aby opowiedział wszystko co

mu wiadomo w sprawie, poczem sąd, a następni~

,s trony mogą zadawać mu pytania.

Jeżeli

§ L Nie składają przysięgi

al nieletni do lat czternastu;

,b} osoby, które z powodu choroDy psychicznej

'lub innego zakłócenia czynności psychicznych nie zdają sobie sprawy ze znaczenia

§ '1'.

Art. 115.

Osoby wyzn'ające reHgję chrześcijańską

przysięgają przed krzyżem.

§ 3. Osoby wyznające religję mo,jżeszową trzymają prawą rękę na to,r ze-2 ks. Mojżesza 20 rozdz.

.7 wiersz.

l\:rt.112.

§ f. Formy zapewnien'ia przez świadków, niewymienionych wart. 111, że 'zeznają prawdę, niczego nie ukrywając, określi, z uwzględnieniem po,s zczególnych kategoryj świadków, rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospo.Jitej wydane na podstawie uchwały Rady Ministrów.

§ 2. Przepisy dotyczące przysięgi i jej skutków prawnych mają tu zastosowanie.

§ 1. Skutki wymienione war;!. 117 mają rówmez zas'Łosowanie w razie nieusprawiedliwionej odmowy złożenia zeznań lub przysięgi, przyczem w razie ponownej odmowy sąd mocen jest skazać świad­

ka ponownie na grzywnę do tysiąca złotych, z zamianą w razie niemożności ściągnięcia na areszt do

jednego miesiąca.

§ 2. Niezależnie od powyższych kar, sąd może nakazać niezwłoczne aresztowanie świadka, odmawiającego zeznań lub przysięgi, na czas nie przekra cza jący jednego miesiąca. Areszt uchyla się, jeżeli świadek złoży zeznania, względnie przysięgę, lub

jeżeli sprawę w danej instancji ukończono .

Art. 119.

O przymuso" le sprowadzenie lub o ukaranie

osoby, podlegającej

sądown ictwu

wojskowemu,

i o zasŁoS'o,wanie względem niej środka, przewidzianego w. art. 118 § 2, sąd zwraca się do władzy wojskowej.

'Ad. 120.

JeżeHrozprawę odr'Oczono z powodu niesbwiennictwa albo odmowy zeznań lub przysięgi przez

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

kilka osób, wszyscy, których nieusprawiedliwione

niestawiennictwo lub odmowa stały się powodem

odroczenia rozprawy, ponoszą odpowiedzialność solidarną za zwrot zwią za nych z 'cem kosz{ów, o ile sąd

inaczej nie postanowi.

Nr. 83.

żakład dokonać badania wn Gtrzności i innych przedmiotów mogących mieć związek z otruciem.

§ 2. Do b adania należy w razie po<Łrzehy zawezwać również lekarza.

Art. 130.

Art. 121.

Sąd zwalnia świadka od kary, zwro'tu kosztów

i przymus'o wego sprowadzenia, jeżeli świadek w cią ­

gu dwóch tyg'o dni od zawl,a domienia go udowodni, że

niestawiennictwo jego b yło usprawiedliwione.

Art. 122.

Na postanowienia, wydane

118, 120 i 121, służy zaż a l en ie.

w

myśl art.

117,

R o z d z i a ł II.

Oględziny, biegli i tłumacze.

Art. 123.

W razie potrzeby sąd dokonywa oględzin miejsca, rzeczy lub dała .

Art. 124.

W wypadkach, wym ag ających wiadomości specjalnych, sąd wzywa bi egłych .

§ 1. Jeżeli zachodzi potrzeba zbadania stanu

psychicznego oskarżonego, sąd wZyWa przynajiImiej

dwóch lekarzy, w miarę możności psychjatrów.

§ 2. Biegli mo gą żądać oddania oskarżonego

podobserwa:;ję w zakładzie leczniczym.

§ 3. Potrz ebę, czas trwnniaoraz miejs'c e obserwacji określa sąd. Obserwacja powinna trwać nie

dłużej niż sześć tygodni. W wvvadkach wyjątko­

wych, sąd na wniosek biegłych może przedłużyć ten

termin na czas ściśle określony.

§ 4. Na poS'tanowienie, nakazujące obserwację w zakładzie leczniczym, służy zażalenie.

§ 5. Jeżeli karalność czynu oskarżoneg'o zależy od ustalenia stanu psychicznego pokrzywdzo1

tle ..

go, to przepis § 1 ma zastosowanie i do pokrzyw..

dzonego.

Art. 131.

Oględzin połączonych z obnażeniem ciała do,·

konywa się, w miarę możności, za pośrednictwem

biegłego tejże płci. Sędzia może być przy tern obecny tylko w razie potrzeby.

Art. 132.

A rt. 125.

§ L Do pełnienia cz ynnoś ci biegłego obowią­

'z any jest nietylko bieg'l y s ą dowy, lecz także każdy,

kto uprawia zawód stwierdzający jego wiedzę w danej dziedzinie.

§ 2. Okoliczno ś ć, że ktoś jest świadkiem

w danej sprawie, nie wyłącza przesłuchania go jako

biegłego.

Biegły składa ustnie lub pisemnie są,dowi dokładne sprawozdanie ze swoich spoS'trzeżeńoraz

opc.rtą na nich opinję.

Art 133.

§ 1.

§ L Nie mogą być biegłymi osoby, k,tórych

w myś l art. 101 nie wolno przesłuchiwać jako świad­

ków lub które w myśl art. 104 mają prawo odmówić

strona przytoczy ważne powody,

osłabiające zaufanie do danego biegłego, sąd wzywa

'W: jego miejsce innego.

§ 2.

Jeżeli

roty na-

"Przysię gam Panu Bogu Wszechmogą­

cemu i Wszechwiedzącemu, że powierzone

mi obowiązki bi egłeg o wykonam z całą sumienno ści ą i bezstronnością.

Tak mi, Panie Boże, dopomóż".

Art. 126.

zeznań.

Biegły składa przysięgę według

stępującej

§ 2. Biegły sądowy składa przysięgę tylko

przy objęciu stanowiska, a w pósz<:zególnych sprawach powołuje się na nią.

Art. 134.

Art. 127.

Do oględzin zwłok zawsze wzywa SIę lekarza,

lW miarę możności biegł e go sądowego.

Art. 128.

§ L Gdy za'c hodzi podejrzenie zadania gwał­

townej śmierci, zarz ą dza się otwarcie zwłok przez

lekarza.

§ 2. Do otwarcia zwłok należy, w miarę moż ­

ności, prócz biegłego zawezwać rówmez lekarza,

który osta'tnio udzielał pomocy zmarłemu.

Art. 129.

§ L Gdy zachodzi podejrzenie śmierci z otrucia, należy przez chemika lub odpowie-clni urząd albo

Biegli mo'gą za zgodą sądu przeglądać akta

sprawy w całości lub w części oraz zadawać oskarżonemu i świadkom pytania potrzebne do ustalenia

opinji.

Art. 135.

Sąd kieruje badaniem dokonywanem przez biegłych , a jeżeli wanmki badania tego wymagają, może wyznaczyć bie głym termin do złożenia opinji oraz

wydać im za pokwitowaniem przedmioty ulegające

badaniu.

Art. 136.

Jeżeli przedmiot badania może ulec zniszczeniu lub zmianie przy badaniu, należy, w miarę mo'ż­

ności, pozost awić część tego przedmiotu w przechowaniu sądowcm.

~r.

Dzienni!: Ustaw. !Joz. 725.

83.

1539

Art. 137.

Att. 114.

Jeżeli opinja b i e głych jest niejasna lub s1?rzecz,na, sąd może zar zą dzić po nowne prz es łuch ame tycn

samych biegłych lub w ezwać in nych.

Re w izji dom owej w p orze nocn ej d o konywa ć

wolno tylko;

a) w wypadkach nieci e rpi ą cych z wł oki, j eż eli

chodzi o prz e stę ps two, za k tóre us tawa

prze pisuj e k arę pozb awienia wo lnoś ci do

sze ści u mi e si ę cy lub ka rę ci (;:ż s z ą;

bJ w lokalach otwartych w tej por ze dl a pu-

Art. 133.

Zamias t wzywania b i eg ł ych lub niez a l e żnie od

Ich wezwania, sąd m oże zas ięgn ą ć opinji odpowiedniego urzędu lub zakł a du.

Art. 139.

. § 1.

W sprawach o podrabianie polskich pie-

niędzy, sąd zasię ga opinji ur zę du lub z akł.a~u, powołaneg·o do druko wan ia b an'knotów lub blCla monet.

§ 2. W sprawach o podrabianie pieniędzy ob-

cych, sąd w razie potrzeby z a się g a za pośrednictwem

Ministra Sprawie dliw' oś ci op inji wła ś ciwego urzędu

lub zakładu zagranicznego.

blic z n oś·ci ;

cJ w lo kalach, któr e służą za mi e jsce s,c hadże k

przestepców, albo do przecho wywa nia rze.

' ,

l'

ci o

czy p och

od iąc y cn z prze s tę pstwa , <bO a

zawodowego up rawian ia nierzą du lub gier

hazardowych.

Art. 145.

Za porę noc ną uważ a się czas od g;}Jzinyw ieczorem do siód mej r ano.

§ 2. Rew i zj ę rozpo czę tą ~a dnia można prowadzić nadal mimo nasŁania p Oty nocn ej.

§ L

dziewiąt e j

Art. 140.

§ 1. Sąd wzywa odpowiedniego tłumacza,

~e1i zachodzi potrzeb a

je-

a) przesłuchania gł uch e go lub niemego, ż którym sąd nie może porozumieć się be zpośrednio;

.

bJ przesłuchania osoby, nie mówiącej językiem

zrozumiałym dla s ądu;

cJ przekładu pisma sporząd z onego w obcym

języku.

§ 2. Do tłumaczów mają odpowiednie zaS'to:sowanie przepisy dotycz ą ce biegłych.

Rewizji w pomie szczeniu urz ęd u pań s t wo wego

lub sam orządowe g o do ko nywa się po zawiadomieniu

prz e ł o żonego lub jego zastępcy.

A rt. 147.

Rewizji w p::Jmies zczeniu zajętem prz ez wojsko

dokonywa się w ob e c no'ści b e zpo śr edni ego przeło,­

żon e go lub wyznaczonego prze zcll. za s t ę pcy.

Art. 148.

Art. 141.

§ 1. Art. 98, 107, 108, 109, 111 § 2, 3, art. 112,

113 § 1, 3 i .art. 114 - 122 ma j ą odpowiednie zas tosowanie do biegłych i tłumac z ów.

§ 2. Przymusowe sprowadzenie bie g łych i tłu­

~aczów należy stosować tylko w wy p a dkach wyjąt­

kowych.

R o z d zł a ł III.

Rewizja i zatrzymanie rzeczy.

Art. 142.

U osób podejrzanych o popełnienie przewolno dokonywać rewizji osobist ej lub domowej ,celem ich ujęcia, wykrycia dowodów winy albo przedmiotów, uzyskanych przez prz 2 stępstwo lub

ulegających konfiskacie.

§ 2. U innych osób lub w innych miejscach

woJno dokonywać rewizji tylk o wtedy, jeż e li zachodziuzasadnione przypuszczenie, że się tam znajdują

nso·b a podejrzana o przestępstwo albo przedmioty

5tanowiące dowód przestępstwa, uzyskane przez

przestępstwo 'lub ulegające konfiskacie.

§ 1.

stępstwa

Art. 143.

Rewizji osobistej należy dokonywać w

motności za pośrednic.fwem o·soby tejże płci.

Art. 146.

mIarę

Rewizji w biurze lub mieszk a niu osób wymienionych wart. 33 wolno doko n yw,a ć t yl ko za zgodą

właściw eg o przedstawiciela dyplomatyczn ego.

Art. 149.

§ L O s obę, u której rewizj a ma si ę odbyć, zawiadamia się o celu rewizji i wzywa się do obecności

przy niej.

§ 2. Jeżeli gospodarza lokalu niema na miejscu, wzywa się do obecności przy rewizji przynajmniej jednego doro's lego domownika lub sąsiada.

Art. 150;

§ L Jeżeli rewiz!ji dokonywa nie s ęd zi a, to

winien ok azać 'osob ie, u krt:óre'j rzwizja ma się OGbyć,

pole'c enie sądowe.

§ 2. W wyp adka ch n i e ci erp i ących z włok i, jeżeli polecenie sądowe nie mo g ło by ć wy da ne przed

rewizją, należy zwrócić się do s ąd u 'O zah'v-ier dzenie

rewizji i doręczyć je w ciągu czterdzies tu oś miu godzin po odbyciu rewizji owbie, u które'j ją .przep rowadzono.

Art. 151.

Przedmioty zahra,n e prz y rewizji n ależ y spisać,

a na: żądanie osoby, od które:j je odebrano, wydać jej

pokwitovlauie.

Dzien!::~': UstaVI. Poz. 725.

Arf. 152.

§ 1. Przedmioty, mogące służyć do ustalenia

istoty czynu lub do wykrycia s,pra'wcy, należy, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu dokładne g o opisu,

a:lbo dołączyć do akt sprawy, a1lbo oddać na przechowanie właśócielowi lub innej osobie godnej zaubnia

z obowiązkiem przedstawienia ich na każde żądanie

sądu i z zakazem ich ~byci3. lub przekształcen~a.

§ 2. Dowody rzeczowe należy odpowiednio zabezpieczyć i w miarę możności opieczętować.

Art. 153.

osoba, maj ąca u siebie przedmioty

stanowi ące dowód prz estęp s twa,

uzyskane przez

pr,ze:stępstwo lub ulegające konfiskacie, odmawia ich

wydania" można zarządz i ć ich odebranie .

§ 2. Jeżeli ;przedmioty odebrał nie sędzia, to

odbierający powinien niezwłocznie zwrócić się do

są;du o zatwierdzenie odebran ia.

§ 1.

Jeże li

Art. 154.

§ 1. Osobę, która odmóv,riła wydania rzeczy,

następnie u niej znalezionych, sąd skazuje na grzywnę do pięciuset złotych z zamianą, w razie niemożno­

ści ściągnięcia, na areszt .do dwóch ty.godni.

§ 2. Jeżeli osoba, której udowodniono, że posiada u sieb ie przedmioty wymien i:one w a'rt. 153,

odmówiła ich wydania, a drogą ,rewizji nie można

ich odna.Ieźć, to sąd mnże skazać tę osobę na grzy"v.nę

do pięciuse t złotych z zamianą, w razie niemożno ś ci

ściągnięcia, na areszt do dwóch tygodni, w razie zaś

ponowne'j odmowy -- na grzywnę do tysiąca złotych

z Zamia11ą, w raz ie niemożności jej ściągnięcia, na

areszt do jednego miesiąca.

§ 3. Niezależnie od powyżlszych kar, sąd może

w wypadku. ws,k azanym w § 2, nakazać niezwłoczne

aresztowanie o's aby, odmawiające j wydania, na czas

nie przekraczający jednego miesiąca. Areszt uchyla

się, jeżeli przedmioty wy dan o, albo jeż e li 'S lp 1rawę w

danej instancji uk ończono.

§ 4. Przepisy niniejszego artykułu nie mają zastosowania do te go, ;kto b ądź sam jest podejrza:ny

o dane przestępstwo, b ądź może zwolnić się od s<kła ­

dania zeznań.

§ 5. Na postanowienia są,du, wydane na zasadzie niniej's ze'gu artykułu, służy zaża,]enie.

Art. 155.

§ 1. Jeżeli urząd, od którego sąd zażądał dokumentu, odmawia wydania go, sąd może zwrócić się

do władzy naczeln.ejodnośnego zarządu ipańsrwo­

wego o polecenie wydania dokumentu.

§ 2. Wydania wolno odmó,wić jedynie wtedy,

gdyby ujawnienie dokumentu 'wyrządzić miało poważną s, z:kodę Parrs bwu.

Art. 156.

§ 1. Korespondencję i inne papiery, zna,lezione

przy rewizji, można przeglądać bez z'g ody osoby,

u kt6rej je znaleziono.

§ 2. Jeżeli u osoby niepodejrzanej o popdnienie przestępstwa (art. 142 § 2) do:konywa rewizji nie

sędzia i nie prokurator, a zachodzi pOltrzeha przejrzenia takiej korespondencj i lub pa;pieró"\'l mielO sprze-

Nr. 83.

ciwu osoby, u której je znalezj'ono, należy nie prze·

&I lądając opieczęt'ować je i przesłać do sądu lub do

p.rokuratora. Osoba, od które'j papiery odehrano,

mo±e je opieczętować własną pieczęcią.

Art. 157.

Do obecności przy rozpieczętowaniu i przej·

rzeniu korespondencji i papierów wzywa się, w miarę

możności, oS'obę, od której je odebrano.

Art. 158.

§ 1. Urzędy pocztowe, telegraficzne i ko'l ejowe

są obow iązane na żądanie sądu wydawać sądowi lub

prokuratorowi korespo'ndencję i przesyłki, wysyłane

przez oskarżonego lub do niego adreS'o'wane.

§ 2. Na postanowienie sądu służy zażalenie.

Art. 159.

W wypadkach niecierpiących zwłoki, prokurażądać WIstrzymania wydamia ws'ka,z anych

wad. 158 korespondenoji i przesyłek aż d'O czasu

uzy's kania ipo.]ecenia sądu, nie dłużej jednak niż na

trzy dni.

Art. 160.

tor

może

Jeżeli

potrzeba zatrzymania korespondencji

pocztowe j lu:b tele,g raficznej albo pr'ze'syłek kolejowych wyniknie w t'o ku dochodzenia, należy zło;żyć odpO'Nie>dni wnios ek sędziemu śledczemu lub sądowi

grodzkiemu, który po roz:poznaniu po's,z lak wydaje postanowienie.

Art. 161.

Korespondencję i przesyłki wydaje się tylko są­

dowi lub prokuratorowi i ,tylko są.d lub prokurator

mają pmwo je otwierać. Prz.epis art. 157 ma tu zastosowanie.

Art. 162.

Przedmioty uzyskane zapomocą przestępstwa,

o ile nie są niezbędne do ustalenia istoty pr'zestępstwa

albo do wykrycia sprawcy, zwraca się pokrzywdzonemu.

Art. 163.

Jeżeli zachodzi wątpliwość co do osoby

właściciela przedmiotów odebranych od

oska,rżone' go, oddaje się je aż d'Oczasu rozstrzygnię­

cia są dowego na przechowanie sądowe lub osobie

§ 1.

. lub p.raw

go'duei zaufania, pod waifll!nlkami przewidzianemi w

art. 152 § 1.

§ 2. Przedmioty ulegające szybkiemu ,z epsuciu

i zniszczeniu sprzedaje się w tym wypadku z przetargu p~.1blicznego przez zarząd gminny lub policję,

a osiągnięte pieniądze składa się do sądu.

KSIĘGA

IV.

Zapobieganie uchylaniu się od sądu.

R'Ozdział

L

Tymczasowe aresztowanie.

Art. 164.

§ L Tymczasowe aresztowanie może nastąpić

t y 1'!< o na mo:;y pcstalnowiellia sądu,'

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Nr. 83.

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie sluiy zażalenie.

Art. 165.

Tymczasowe aresztowanie może na'Stą'Pić wtedy

'tylko

a) gdy za,c hodzi uzaisadni.ona obawa, że oskaa:-żony będzie się ukrywał, albo

b) gdy spmwa 'toczy się 'O przestępstwo, za

które ustawa pr,zepi'suje karę pozJbawienia

wolności do jednego roku lub karę c ię ż szą,

a zachodzi uzasadniona .obawa, że oskarżony

będzie nakłaniał świadków do fałszywych

zeznań lub w inny sposób sta'rał ,się o usunięcie dowodów prwstępstwa, alb'O

c) gdy oskarżony nie ma w kraju ani sIałego

miejsca !pIObytu, ani określonego źródła

U!trzymania, lub gdy nie można ustalić jego

tożsamości, albo

d) gdy oskarżony jest prze,stępcą nalo'g owym,

zaJwoc1owym lub recydywistą,

Ad. 166.

§ 1. Schwytanego na gorącym uczynku lub

b~IZlPośrednio potem w czasie pościgu, każ'dy ma prawo zatrzymać nawet bez postanowienia sądu, jeżeli

zlachodzi obawa ucieczki Ischwytanego lub jeżeli nie

można iUlsblić j ego tożsamości.

§ 2. Schwytanego należy natychmiast oddać

ręce polrcji, prokumtora lub sądu grodzkiego.

w

Art. 167.

Prokuratorowi i policji służy w każdej chwili

prawozakzymania podejrzanego, gdy zachodzą warunki niezbędne do wydania postanowienia o are'sztowaniu, a zwłoka mogłaby Ispowodować ucieczkę podejrza'nego lub zatarcie śladów przestęps tiwa.

Art. 168.

PQldej1rzancgo zaJtrzymanego należy sprowadzić

natychmiast do najbliżs.zego sędziego śledczego lub

sądu grodzkiego, który przesłuchuj e zatrzymanego

i !pO zaJpoznaniu się z zebranemi poszlakami bądź

zarzą;dza alr esztowanie podejrzanego, bądź wypuszcza g'O na wolność.

Art. 169.

c.

Jeżeili wciągu c,zitmdzie1stu osm1U

godzin od

chwili zatrzymania pr·zez władzę nie doręczono podejrz.anemu odpisu postanowienia sądu o are!szt owaniu, należy zatrzymanego wypuścić na wolność.

Art. 170.

§ 1'. Are1sztowane:g o tymczalslQW'o na!le!ży natychmia!Sit wypuścić na wolność, jeżeli ustaną przyczyny,

dla których amsztowanie l1'alstą'Piło.

§ 2. Wtoku do!chodzenia ,zarządzenie wypuszczenia na wolność może wydać także prokurator.

Art. 171.

§ f. Aresztowanie pndejrzanelgo może trv.rać

w toiku dochodzenia najwyżej dwa miesiące. Należy

to uwidocznić w pOIstanowieniu sądu.

§ 2. Na uzasadniony wniosek, sędzia śledczy

lub !sąd grndzki może przedłużyć areszt jesz1cze najwyżej o miesiąc. Da lszego przedłużenia udzielić nie

można.

Art. 172.

§ 1. Aresztowanie w toku śledztwa, łącznie

z dochodzeniem, m oż e trwać najwyżej sześć miesięcy.

§ 2. Dals zego p rzed ł użenia aresztu sąd OIkrę­

gowy może udzielić wtedy tylko

a) gdy zachodzi konieczność dokonania c,zynności śledczych poza giranicami Polski, albo

h) gdy ze wzg lę du na szczególne okoliczności

sprawy sąd uzna, że śledztwa w terminie

wskazanym w § 1 nie można było uk'Ończyć.

R o z d z i a ł II.

Kaucja i poręczenie.

Art. 173.

Sąd mo'że od aresztowania oskaifŻonego 'Odstą­

pIe lub już ar esztowan ego Zlwolnić pod walrunkiem

złożenia kaucji lub p oręczenia w określorrwj sumie

pieniężnej, przy której wyznaczeniu sąd uwz!ględnia

stopień zamożności osk arżoneigo i składa.jące!go kaucję lub poręczyciela, wysokość wyrządz'Onej szkody

i gr;)żącą karę.

Art. 174.

Zamiast zażądania kaucji lub pmęczenia od

wojskowego w służbie czynnej, sąd może poprzestać

na dozorze jego władzy przeł ożonej.

Art. 175.

Kaucję może złożyć

albo sam oskarżony, albo

inna osoba.

Art 176.

Kaucję składać należy

pierach wartościowych,

przez urzędy skarbowe.

w gotowiźnie lub w papl'zyjmowanychza ~aucje

Art. 177.

\Vpis hipoteczny może zastąpić złożenie gOltowizny lub papierów wartościowych tylko wówczas,

jeżeE jednocz eś nie złożono dow ód, że wartość obciążanej ni eruchomo ś ci, po pOl brąceniu hi:p'otek mają­

cych pierW1sZeńsh~"o, do:sta:Łecznie zabezpiecza wyznaczoną sumę kaucji.

Art. 178.

Porę cz enie skład a ć może tylko o'so:ba, mazamieszkanie w k'm ju i przedstawiająca

dostateczne dowody, że jej m a'iCJJtek wystarcza na po-

§ 1.

jąca stałe

krycie poręczenia.

§ 2. Sąd może nie przyjąć poręczenia,

osoba poręczyciela nie budzi zaufania.

jeżeli

Art. 179.

§ 1. Skład a jąc~go

kaucję l·u b rporęczenie

uprzedza s.ię, że w razie ucieczki oska.rżonego lub

nieu sp r.awiedliwionego jego niestawiennictwa na wezwanie sądu, kaucja ulegn ie przepadkowi, a od poręczyciela ściągnięta będzie suma poręczenia.

Dzienn:k Ustaw. Poz. 725.

)542

Do ,składająceJ!o 'kaucję lub poręczenie

zastosowanie przepisy art. 78.

§ 2.

mają

A,t. 180.

Z przyj(}cia kaucji lub poręczenia należy spo u :J.dzić protokół, kt ć ry 'Pcdpisuią składaja,cy oraz

przyjmujący kaucję lub poręczenie. W protokóle

tym zaznaczyć należy zachowanie przepisu art. 179.

Art. 181.

§ 1. -O rprzepadku -k aucji lub o ściągnięciu sum y po ręczenia rozstrzyga : w toku śledztwa - sędzia

~lcdc zy , w innych wy\xld·kach sąd,

do którego

właś ciwości sprawa należy.

§ 2. Przed wydaniem postanowienia należy

osonę, która złożyla kaucję lub poręczenie, wezwać

do złożenia wyj:l.Śnień.

§ 3. Na postanowienia w tym przedmiocie słu ­

Nr. 83.

dalania się ze sta łe ao miejsca zamieszkania, albo od~

dać go ped dozór polic ji państwow ej, w.ójta lub sol·

~ ysa albo pod ,dozór innej władzy, która tego się po ~

dejmie, jeżeli środki te są w danym wypadku wy-.

starczające.

§~. W razie za'kazu wydalania <się, nie wolno

oskarżonemu opuszczać stalego miejsca zamieszka-

nia bez zezwolenia sądu, a w tO'ku dochodzenia bez zezwolel).ia prokuratora.

§ 3. Oddany pod dozór ma -nadto obowiązek

zgłaszan ia się do władzy dozorującej w odstępach

czaSij, określonych w )posia:rrov/ieniu sądu , k tóry

prćcz tego zobowiązać może oskarżonego do innych

o.;!mnic zeń jego swobody,

ułallwjającyc h wykonywanie dozoru.

§ 4. J eżeli oskarżony nie stosuje <się do zarzą ­

dzell wydanych na zasadzie niniejszego artyku łu,

~ąd władny jest zastosować skuteczniejszy środek zapobiegtlwczy,

ży zażalenie .

Art. 182.

R o z d z i a ł IV,

Kwotę przepadłej kau..cH lub .sciągniętego porę ­

czenia przelewa się dq Skarbu Państwa, wszakże pokrzywdzony ma pier\'",szel1stwo -do zalSpoAojenia z lej

kwoty n~. szczeń o odsz,kodowanie za wyrządzoną

przez pr·zesb:;pstwo krzywdę , o ile odszkodowania

tego nie może uzyskać z majątku sprawcy l!lb osoby

za jego czyn odpovriedzia'l nej .

Listy gończe i ielazne,

Art. 183.

O sobę, która zł'oży ł a kauc ję lub poręczenie, za wiadamia się o terminach wy,maczonych do stawien n ictwa oskarżonego.

Art. 184,

Sąd może

nakazać aresztowanie oskarżonego

na wolność za kaucją lub poręcze ­

wypuszczonego

niem, jeżeli wyjdą najaw nowe okoliczności wymagające aresztowania .

,

Art. 185.

§ 1. W razie cofni~ia kaucji lub poręczenia

Art. 188.

§ 1. J eżeli miejsce pobytu oskar.ionego jest

nieznane, sąd z własnej inicjatywy lub na wniosek

oskarżyciela

zarządza poszukiwanie oskarżonego

przez policję.

§ 2. W l oku dodlOdzenia prokuratorskiego zar ządzenia takie wydaje prokurator, a przy wykonaniu wyroku - władza wykonywająca wy rok.

Art. 189,

§ L Jeżeli oskarżony, względem którego ·z a padło postanowienie o aresz.towaniu, ukrywa się, sąd

lub prokurator

moie

Odpow iedzia.lność osoby,

która cofnęła

kaucję lub poręczenie, ustaje do;p iero z chwilą aresz towania oslw. rżonego albo złożeni Ol. nowe j kaucji lub

por ęczenIa.

Art. 186.

§ L Z chwilą aresztowania oskarżonego, umorzenia postępowania lub wydania wyroku un iewinniające11.O, poręczenie ustaje,

a kaucję zwraca się

osobie, która j;), złożyła .

§ 2. Przepis § 1 nie d otyczy kaucji lub porę ­

czenia, co do I<tórych już za:padl"o .p ostanowienie p ich

1?rzepadku lub ściągnięciu,

Rozdział

III,

rozesłanie

listów

§ 2. Rozesł anie listów gończyc h za ska,zanym,

który się ukrywa, zarządza władza wykOi~ywając a

wyrok.

Art. 190,

należy wkarżonego niezwłccznie aTesztować,

§ 2.

zarządzić

gończych.

,w listach gOllczych wymienia SIę

aj

bj

władzę, która je rozsyłaj

imię i nazwisko, a w miarę możności dokładny rysopis oskarżonego z 'dołączeniem

jego podobizny;

cj zarzucane mu przestęps two;

dj ostatnie znume miejsce zaffii€"sz:kania i gm inę,

do 'które j oskarżony należy;

ej postanowienie o aresztowaniu lub wyrok

skazujący;

f) wezwanie k ażd ego, 'kto zna miejiSce poby;tu

oskarżonego, do zawiadomienia o nim naj bliższej władzy sądowe j lub p olicyjnej i do

zahzymania oskarżonego w miarę moż.ności .

Zakaz wydd!l.nia się, dozór policji.

Art. 191,

Art. 187.

Sposób rozpoWszeclmia:nia listów gOT'iczych, wybór pism, 'w ktćrych mają być ogłoszone, oraz rniej~

sc.o~~·ości, w których mają być plakatowane, zależy

od uznania władzy, która r ozsyła listy gończe,

§ L Uznając potrzebę zastosowania środka zapobiegawczego, sąd może zakazać oskar.ion,emu wy-

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art. 192.

Jeżeli oskarżony przebywający za, granicą złoży

oświadczenie,

że stawi s i ę do :sądu w oznaczonym

terminie pod warunkiem odpowiadania z wo,l nej :stoł1 Y ' ~ąd mqże mu wy,dać list żelazny.

Ąrt.

193.

Ust żelazny za,pewnia oskarżonemu pozosta

;'\\Tanie na wolności aż do zapadnięcia wyroku pierwszej instancji, o ile oskarżony

a) ShlJwi ,się w oznacz!=mym przez sąd 'terminie j

h) nie b~,dzie się. wyda.1aJ bez p oz"'(olenia sllJdu

z obranego m Je'j,s ca :pobytu w krajuj

c) nil;! będzie nakłaniał ś'wiadków do fałszy­

wych zeznań lub starał ,się w inny sposób

usuwać dowodów ,przeS't.ęipstWa

1543

stałe doręczanie korespondencji p oleconej , doręcza;

się za pośrednictwem władz gminnych.

Art. 199.

Polic ja państw'owa doręcza pisma sądowe, jeżeli

doręczenie pozo's laj e 'W związku z c zynnością,

poleconą policji przez sąd luJb 'Prokura tora.

c

Art. 194.

§ 1'.

Art. 200.

Wezwania i inne pisma sądowe przesyła się dla

czynnej ich bez-

doręczenia wo'jskowym w ,służbie

po\Ś'redniemu dowódZltwu.

Art. 201.

Q wezwaniu o's oby, będącej w służbie kolei albo

żeg l.ll'g i wodnej

lub powietrznej, zai'Niada"mia się

jednocześnie bezpośrednią zwierzlchność osoby wez-

wanej.

'

Sąd może wydan.ie listu żelaznego uzależ­

nić od zł,ożenia ka ucji lub poręczenia.

§ 2. W takim razie nie dotrzymanie wa1runków

wymienionych wart. 193 pociąga nietylko aresztowanie oskarżonego, lecz t akże przepadek kaucji lub

Art. 202.

Pisma sądowe doręcza SIę adresatom, w miarę

do rąk własnych.

rąpżności ,

~ciągn i~c i e sąmy poręczenia.

K S I Ę GA V.

Pr~episy porząąkowę.

Art. 20.3.

§ 1. Jeżeli z p pwodu nieohe clla.ści a"dresata nie

można :dorę-czyć mu pisma do rąk własnych, doręcza

się je c.o'rosłemu domownikowi, a w jego braku sąsiadowi lubdo z'Orcy d omu.

§ 2.

R o zd ział I.

Doręczanie wezwań

i innych pism sądowych.

Art. 195.

Wezwanie wy,syłane przez sąd powinno b yć

opatrzone podpisem sędzieg'O l.ub sekretarza, a wysyłane przez pl'oikuratora pod!pisem .r pwkura"tora lub

s ekreta'r z a,.

Art. 196.

'w wezwaniu należy wiSkazać

a) imię, nazwisko i adres wezwanegoj

h) w jakim charakter,ze i w jakiej ,s pr awie się

go wzywaj

c) miejsce, dzień i godzinę stawiennidwaj

d) nazwę i dokładn y adres wzywającego sądu

lUlb urzędu pmkurat'Orskiego j

e) Iskutki niestawiennictwa.

Art. 197.

§ 1. Pilsma 'sądowe doręcza się rpo~ztą w listaph

zwrotnem lu:b przez funkc jonar juszów sądowych lub prokuratol1skich, a osobom, pozosltającyiffi w więzieniu także prze:z; fUnJkcj'o narjuszó<w zarządu więziennego.

§ 2. Adresat może odebrać pismo beZiPośred­

nio W sekretarjacie sądu.

iZ rpokw~towaniem

Art. 198.

Pisma adre'sQwane do mie,jsoowolś ci, w których

niema urz~du pocztowego, ani nie jest zorganizową,nę

Jeżeli si ę nikt nie znajdzie, ktony pismo

chciał przyjąć,

zostawia się je bądź w miej,scowym

urzQdzie gmir.nym, bądź w urzędzie pocztowym.

. § 3. W razie doręczenia p i'sma sąsiadowi lub

dozo'r cy domu albo pozos tawienia go w urzędzie

gminnym lub poc;~towym , przybija lsię na drzwiach

adresata zawiadomienie, komu pismo doręczono.

Ant. 204.

Pismo, przeznaczone dla kor'p or acj i, spól'ki,

stowarzyszenia, z a kładu lub związ. ku , albo dl a obroń­

cy lub pełnomocnika st ron y, m ożna w razie nieobecności w lokalu biurowym osoby, up oważnionej do

przyjmowania pism, doręczyć także zas tępczo do .rąk

każdej osobie, zatrudnionej w biurze, a w braku taki.ch osób -doz.orcy domu, gdzie biuro się znaj,duje.

Art. 205.

Je'żeli strona, której

do ręczono wezwanie na

rozprawę

główną,

zmieniła następnie miejsce zamieszkania i n ie zawiadomiła o tern sądu, t'O wezwania i inne p~s'ma sądowe, wyslane jej pod osta tnim

znany,i n a:dresem, uważa się za doręczone.

Art. 206.

§ L Odbierający pismosiwierc1za jegO' dorę­

czenie podpisem własnoręcznym ze w'skazaniem daty

doręczeni a, jeżeli zaś je,s t niepiśmienny lub odmawia

pocLpi,su, to doręczający sam oznacza datę doręczenia

oraz przyczynę br&ku podp isu.

§ 2. Dowód doręczenia przesyła się władzy

wysyłającej pismo.

DziennIK Ustaw. Poz. 725.

Art. 207.

Jeśli ze względu na brak czasu lub z innych

przyczyn doręczenie wezwan ia w 's posób, przewidziany w niniej,s zym kodeksie, byłoby szczególnie ubrudnione, świadków lub biegłych mo'żna wzyw a ć telegraficznie, telefoni,c znie lub w in ny sp osób, najodpo. wiednie:jszy ze wzgl ędu na dlwhczności.

Art. 208.

Niestawiennictwo osób wezwanych w myśl

art. 207 pociąga za sobą usta'Wowe skutki niestawiennidwa o tyle tylko, o ile sąd nie będzie miał wątpli­

wości, że wezwanie dos zło zawczasu do wiadomości

:wezwanego.

Art. 209.

Niezachowanie pr,z~pl'SQoW art. 195 - 207 me

powoduje nieważnoś ci doręczeni a!, jeś li o s'Oba, dola

której wezwanie lub inne pismo sądowe było przeroaczone, 'oświadczy, że wez'W'a nie to lub pismo

wie, oraz żądać przesłania mu akt, o ile to nie tamuje

biegu postępowania.

Art. 216.

Przesłanie akt innym władzom, prócz sądowycn

i prokurwtorskich, zależy od uznania sądu. Po ukoń­

czeniu poslępowania przesłanie akt może zarządzić

lakże kierown i:k sadu.

Art. 217.

§ 1. Oskarżony ma za wsze prawo otrzymać

bezpłatnie jeden odpis każdegc postanowienia i wyroku.

§ 2. W innych wypadkach żądający odpi,s u

wnosi opłatę podług taksy usta:lio nej przez Ministra

Sprawiedliwości w drodze rozporządzenia.

R o z d z i a ł III.

'Otrzymała.

Terminy.

Art. 210.

§ 1. Osolba, mająca przymusowo spmwadzić

weZ1wanego do sądu, okazuje wezwanemu nakaz dostawienia i wzywa go, alby się z nią udał na miejsce

wska,z ane w nakazie.

§ 2. W nakazie dostawienia. należy wymienić

szczegóły wskazane wart. 196.

Art. 211.

W razie oporu, sprow adzający ma prawo tlzyc

a w miarę potrzeby zwmca się 'o 'Pomoc do polioji, a nawet do osób rprywatnych, które zgodzą się

udzielić pomio cy.

siły,

R o z d z i a ł II.

Przeglądanie akt i otrzymywanie 'Odpisów.

Nr.S3.

Art. 218.

Do biegu terminu nie wlicza s.ię dnia, od którego ustawa liczy dany termin.

Art. 219.

Koniec terminu, któryby miał Uipłynąć w niedzi elę lub muy dzień ustawowo uznany za święto

powszechne, przypada na następny dzień powszedni.

Art. 220.

Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed

jego upływem pi,s mo zostało nadane w polskim urzę­

dzie pocztowym lub telegrafi'c znym, a przez osobę

uwięzioną złożone w zalJ.'Ządzie więzienia.

Art. 212.

Art. 221.

§ 1. Strony oraz ich ohrońcy, pełnomocnicy

i Uista,w owi przedstawiciele ma ją prawo w kancelarji •

§ 1. Zawite 'Są tylko terminy, które usta:wa

sądu przeglądać akta sprawy i robić z nich odpisy.

wyraźnie za takie uznaje.

§ 2. Uwierzytelnione odpisy z a k t sprawy

§ 2. Czynność, spełniona po upływie terminu

można otrzymywać w razie uza:sadnionej potrzeby

zawitego, jest nieważna.

tylko za zezwOlIeniem przewodnicząceg,o lub sądu,

po ukończeniu zaś postępowania - także za zezwoArt. 222.

leniem kierowni1m sądu.

§ 1. Termin do zaża,leń slP.r zeciwów wynOSI

Art. 213.

siedem dni i jest zawity.

§ 2. Zażalenia na nie'słUlszne aresztowanie moż­

W toku dochodzenia ze~wolenie s~ronom i ich

na podawać w każdem stadjum sprawy, niezależnie

ohrońcom lub pełnomocnikom \!la pr,z egl 'l'dan:i eakt

i robienie odpi,s ów oraz otrzymywanie odpisów uwie- od jakichkolwiek termi'nów.

rZ)'ltelniónych zależy od prokuratora, a w toku śledz­

twa - cd sędziego śledcze,go.

Art. 223.

Art. 214.

Nie można odmówić p rzejrzenia akt oskarżone­

mu lub jego obroń'cy po wniesieniu aktu oskarżenia .

Termin do zażalenia 'liczy .się od daty ogłosze­

ma postanowienia, a jeśli ustalw a nakazuje doręc.ze­

nie odpi,s u po,s tanowienia - od daty doręczenia.

Art. 215.

Art. 224.

Prokurator ma prawo przegIądać akta w k aż­

dym cza'sie, nawet jeżeli nie jest s troną w danej spra-

Termin do sprzeciwu liczy ,się od daty doręcz ema odrpisu wyrO'ku zaoczneg'O lub aktu oskarżenia.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Nr. 83.

Art. 225.

Art. 232.

Termin do zapowiedzenia apelacji lub kasacji

wynosi trzy dni, liczy się od daty ogłoszenia orzeczenia i jest zawity.

się równiet, jeżeli strona

ustnie wniosek nie wymagający podpisu

adwokata, a w szczególności - w razie zgłoszenia

aktu oskarżenia w sądzie grodzkim, sprzeciwu :przeciw wyrekowi zaocznemu,zapowiedzenia lub wywodu środka odwoławczego, wniosku o rprzywrócenie terminu lub wskazania dowodów.

Art. 226.

Termin do wywodu apelacji lub krusacji wyno'si

dni, liczy się od daty ,doręczenia odpisu

or,zeczenia z uzasadnieniem i jest za,wity.

si~dem

Art. 227.

§f. Jeżeli uchybienie te'r minu zawiteg'O nastą­

z przy'c zyn od strony niezależnych, strona w

siedmiodniowym tel'11linie zawitym od daty ustania

przeszkody może zgłosić do sądu, w którym .sprawa

się toczy, wnioseik 'O przywrócenie terminu.

§ 2. Jednocześnie na'!eży dOlpełnić czynności,

która miała być w terminie wykonana.

piło

Art. 228.

§ 1'. O przywróceniu terminu, dotyczącego

srodka odwoławcze,go, rozstrzyga nCl posiedzeniu niejawnem są,d, w którym śro,deik należało zło.-!yć. Na

postanOlWienie odmowne służy zażalenie, ,k tóre rozstrz)'iga ostatecznie ,są'd, właściwy do TOZipoznania

środka 'Odwoławczego.

§ 2. O przywróceniu tel'minu w wypadkach,

nie przewidzianych w § l, rozstrzyga sąd, do którego

wniosek zgłoszono. Na postanowienie odmo\Wle .sądu

pierwszej instancji służy za,żalenie.

Art. 229.

'W niosek Q przywrócenie terminu nie wstrzymuje wykonania za,skarżonego orzeczenia, lecz 'sąd,

który wydał orzeczenie, lub sąd 'Odwoławczy może

wstrzymać wykonanie. Odmowa wstrzymania nie

wymaga uzasadnienia.

R oz d z ia ł IV.

Protokół sporządza

zgłasza

Art. 233.

§ 1. Spisać protokół może

a) sędzia, który nie wykonywa c.zynności protokółowanej;

h) aplikant sądowy;

c) urzędnik sekretarjatu sądowego.

§ 2. W razie odbywania czynności poza siedzibą sądu, sędzia, w braku ,o sób wymienionych w § 1,

może powołać w charakterze protokólanta każdą

osobę wiaro g odną, po odebraniu od niej przysięgi, ż. e

sumiennie wykona obowiązki protokólanta. Art. 111

§ 2 i 3, 112, 113 § 1 i 3 i art. 133 mają odpowiednie

zastosowanie.

Art. 234.

Do protokólanta mają odpowiednie zastosowanie art. 41 - 45, a wszelkie wą tpliwości i spory rozstr.zyga ostatecznie właściwy sędzia.

Art. 235.

Do protokółu czynn oś ci sądowej wciąga się

a) dokł adne oznaczenie mie,jsc.a i czasu dokonanej czynności;

b) imiona i nazwiska osób biorących w niej

udział;

c) rprzebieg całej czynności;

d) wnioski i oświadczenia stron;

e) zapadłe postanowienia i zarządzenia.

Art. 236.

Zeznania i oświadczenia osoby przesłuchiwa­

nej wciąga się do protokółu z możliwą dokładnością.

Protokóły.

Art. 230.

Z przebiegu

protokóły.

W

czynności sądowych 's pisuje się

szczególności spisania protokółu wy-

maga

a) przesłuchanie sądowe oskarżonego, świad­

ka lub biegłego w toku śledztwa lub dochodzenia;

,

b) rewizja i odebranie rzeczy;

c) oględziny sądowe;

d) otwarcie ,r oków przysięgłych;

e) rozprawa sądowa.

Art. 231.

Z przebiegu rozprawy w Sądzie Najwyż:~zym

z rprzebiegu rposiedzenia niejawne,go we

wszystkich sądach może być sporządzony wspólny

protokół dla wszystkich spraw w tymże dniu rozpoznawanych. Odpisy zawartych w takim protokóle

po,stanowień załącza się do akt danej sprawy.

tudzież

Art. 237.

Osoby biorące udział w czynności mogą żądać

do protokółu wszystkiego, co dotyczy

ich rpraw lub interesów.

wciągnięcia

Art. 238.

Protokół stanowi wyłączny dowód zachowania

form post~powania, chyba że udowodniono świado­

my fał s z .

Art. 239.

§ 1. Protokół otwarcia roków przysięgłych,

,r ozprawy sąd,owej oraz posiedzenia niejawnego podpisują przewodniczący i protokólant.

§ 2. Każdy inmy protokół podpisują wszystkie

osoby biorące udział w danej czynności. Przed podpisaniem pr'otokółu należy go odczytać i zaznaczyć

to w protokóle.

§ 3. Osoba mająca podpisać protokół może

zgłosić zarzuty co do jego treści. Zarzuty takie wcią­

ga się do prot'okółu.

•

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art. 240.

Wszelkiego rodzaju poprawki i uzupełnienia

w kOl'icU protokółu przed podpisaniem luh w osobno podpisanym dopisku.

należy umieścić

Art. 241.

§ 1. Dopóki sąd, w którym protokół rozprawy

spo rząd zono,

nie przesł a ł akt do wyższej instancji,

strony mają prawo żądać sprostowania protokółu,

wskazując na nieścisłości lah opuszczenia.

. § 2. Jeżeli przewodniczący i protokólant przy-

b) na zbieraniu niezbędnych informacyj co do

osaby p-odejrzanego,a zwłaszcza co do pobudek jego dzi a łania, stosunku do pokrzy·

wdz cne 6 o, stopnia rozwoju umysłowego,

charakt~ru, dotychczasowego życia i zachowania się po spełnieniu przestę,pstwaj

c) na dokonywaniu wywiadów i innych c.zynności, wynikających z istoty dochodzema ..

§ 3 . W sprawach nieletnich do dochodzema

mają zastosowanie przepisy art. 618.

§ 4. Z prz ebiegu czynn oś ci przedsiębranych

w toku dochodzenia sporz ądza się zapiski.

chylą się do żądania strony, to przewodniczący z~­

rządz a sprostowanie prot ok ółUj w przeciwnym raZIe

żądanie sprostowania prot'okółu rozpoznaje na posiedzeniu niejawnem sąd, orzekający w danej sprawie, po wysłuchaniu protokólanta.

K S JĘ G A VI.

PcslępQwclDie przygotowawcze.

Rozdział

Art. 246.

§ 1. Prokurator i policja państwowa mafą prawo wzywać osoby do stawienia się z oznajmieniem

skutków przewidzianych w.art. 117.

§ 2. Grzywnę za niestawiennictwo orzeka sę­

dzia śledczy lub sąd grodzki na wniosek prokuratora lub policji państwowej . Sprowadzenie niestawającego może zarz ądz ić także prokurator.

Art. 247.

L

Dochodzen.ie.

Art. 242.

§ 1. Jeżeli oskarżyciel public.z ny uzna, że

okolicznGśc~: przytoczone w zawiadomieniu lub wyniki do chodzenia dają dostateczną podstawę do

Każdy ma prawo, a każdy urząd w zakresie

swego działania ma obowiązek, dowiedziawszy się

o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, zawiadomić o tem prokuratora, policję, wójta lub soł­

t ysa.

Art. 243.

wszczęcia p ostępowania sądowego,

§ 1. Policja, dowiedziawszy się o ;przestęps t wie

ściganem z urzędu, przedsiębierze wszystko co potrzeba, aby zabezp i eczyć jego ślady i dowod~, ~raz

zawiadamia natychmiast właściwegooskarzyclela

publicznego o przestępstwie i o przeds ięwziętych

czynnościachj

zawiadomienie :p rokuratora o przestępstwi e należącem do właściwości sądów grodz!kich nie jest, bez osohneg,o polecenia, konieczne.

§ 2. Jeżeli o przes 'i ępstwie .ściga~em z urz~du

dowie się wójt lub sołtys - zaWiadomI natychmiast

policję, a do czasu jej przybycia .- p:z~dsięb~erze

wszystko co potrzeba,aby zahezpleczyc sIady 1 dowody.

Art. 244.

§ 1. Jeżeli oskarżyciel publiczny uzna, że okoliczności przytoczone w zawiadomieniu nie zawierają podstawy do dals zego dochodzenia, lub że wyniki

dochodzenia nie dają podstawy do wszczęcia postę­

powania sądowego" to odmawia . ścigania lub umarza

sek

o przepr,owadzenie śledztwa

to składa Winiolub wnosi akt

oskarżenia.

§ 2.

dołą cza się

Do wniosku o przeprowadzenie śledztwa

zapis'ki dochodzenia.

Art. 248.

dochodzenie.

§ 2. O odmowie ścigania lub umorzeniu dochodzenia zawiadamia się pokrzywdzonego oraz osobę,

którą sąd przesłuchał jako podejrzaną lub co do której wydano nakaz aresztowania.

§ 3. Na postanowienia powyższe służy zaża­

lenie.

Art. 249.

Skoro oskarż y ciel publiczny ,? trzyma zaw~ad?­

mieni e lub w inny sposób dowie SIę o popełmen1U

prze stępstwa ściganeg,o z ;trzędu, .prze?rowadza

w miarę potrzeby dochodzeme bezposredmo lub za

pośrednictwem policji.

§ 1. Oskarżyciel publiczny, nie będący prokuratorem, sam dochodzenia nie umarza, lecz 'przesyła

je w tym celu stosownie do właściwości sądowi

grodzkiemu lub prokuratorowi.

§ 2. Sąd grodzki. odmawiając umorzenia dochodzenia, przesyła sprawę prokuratorowi.

Art. 245.

Art. 250.

§ 1. Dochodzenie ma na celu wyjaśni.enie, c~y

istotnie popełn ion o przestępstwo, kogo mozna o me

podejrzewać i czy jest dostate.czna podstaw~, by

§ 1. W razie umorzenia dochodzenia, sąd

grodzki lub prokurator zarządza co potrzeba

w przedmiocie dowodów rzeczowych.

§ 2. Na te zarządzenia służy zażalenie do są­

du okręgowego.

Art. 251.

oskarżyciel mógł żądać WSzczęCIa postępowama są­

dowe go.

§ 2 _ Dochodzenie polega

aj na rozpytywaniu p:)dej rzany ch i ~sób, k~óre

mogą coś wiedzieć o przestępstwie lub Jego

:sprawcy;

•

§ 1. W razie umorzenia dochodzenia sąd grodzki lub, na wniosek prokuratora, sąd okręgowy, sto-

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

sownie do wła ..Jciwości, na posiedzeniu ni ejawnem,

po wysłuchaniu podejrzanego lub jego ·obrońc y, wyda w wypadkach, pra'wem przewidzianych, postanowienie co do zastosowania wz g lędem podejrzanego

środków wychowawczych lub zabezpiec zaj ą cych.

§ 2. Na pcstanowienia, przewidziane w § 1,

Art. 255.

W wypadkach nie cierpiących zwłoki, sędzia

śledczy lub sąd gr-odzki dokonywa czynności, wskazanych wart. 254, także z urzędu.

służy zażalenie.

Art. 256.

Art. 252.

Doch odzen ie umorzone może być na nowo

podjęte

w razie ujawnienia nowych okoliczności.

Jednakże i w tym wypadku łączny czas pozbawienia

podejrzanego wolncści nie może przekraczać -o kresów wskazanych wart. 171.

Art. 253.

§ 1. W sprawach o przestępstwa z o ska rżenia

prywatnego policja na żądanie ·oskarżyciela przyjmuje jego skargę i w razi e potrzeby zahezpiecza dowody, poczem kieruj e sprawę do właściwego sądu.

§ 2. Sąd, jeżeli uzna to za niezbędne, poleca

policji przeprowadzenie dochodzenia.

R o z d z i a ł II.

§ 1. O terminie czy nności są dowych, dokonywanych w teku dochodzenia, sąd zawiadamia w miarę możności oskarżyciela oraz .p odejrzanego -lub jego obr011cę. Podejrzanego aresztowanego sprowadza

się tylko wtedy, gdy sąd uzna to za niezbędne.

§ 2. Strcny, o ile się stawią, ma .ją prawo być

obecne przy tych czynnościach i zadawać pytania

świadkom i bie ~9ym. Niestawiennictwo stron nie

wstrzymuje czynno śc i.

§ 3. J eżeli nie zawi adomiono strony zawczasu

o terminie czynności sądO\v ej, należy zawiadomić

o jej dokenaniu.

§ 4. S ąd przesyła akt a dokonanych czynności

prokuratorowi, jeżeli sprawa n ależy do właściw-ości

sądu okręgowego lub sądu przysięgłych,

albo jeśli

prokurator tego żąda, w innych zaś wypadkach właściwemu sądowi grodzkiemu.

Czynności sądowe w toku dochod~enia.

,,:,.'.

Art. 254.

Jeżeli w toku dochodzenia zachodzi po-

§ 1.

trzeba

a) przesłuchania podejrzanego;

h) przesłuch ania jako świadków pokrzywdzonego i osób, które zatrzymały lub sprowadziły podejrzanego, albo z nim rÓ"l'vuocześ­

nie się stawiły;

c) przed sięwzięc ia czynności, ustalającej ślady

przestępstwa, a należy przypuszczać, że na

rozprawie głównej ślady nie dałyby się odtworzyć bez odczytania pro tokółu wymienionej cz ynności;

d) przesłuch ania ,pod przysięgą świadka, którego zeznanie ma doniosłe znaczenie, a zachodzi obawa, że świadek nie stawi się na

rozprawę główną z powodu przeszkód, nie

dających się usunąć lub zbyt trudnych do

u~unięcia, albo z powodu znacznej odległo~

ści miejsca pobytu;

e} przesłuchania pod przysięgą świadka, któ<rego zeznanie ma doniosłe znaczenie, a zachodzi ohawa, że świadek bez prz ysięg i nie

powie prawdy;

f) zbadania stanu umysłowego podejrzanego;

g) przesłuchania świadka, zamieszkałego poza

okręgiem sądu okręgowego

lub wydziału

zamiejscowego, właściwego dla danej sprawy, to sędzia śledczy lub s-ąd g·rod,zki dokonywa powyższych czynności na wn10sek pmWlad.zącego do~

chodzenie.

§ 2. Jednocześnie:z ustaleniem śladów przestępstwa należy dokonać i innych czynności sądo­

wych, których równoczesne przeprowadzenie jest

możliwe.

§ 3. Na postanowienie,odI'l. awiające spełnie­

nia czynności, służy zażalenie.

Art. 257.

Jeżeli sędziego niema na miejscu,

a .zwłoka

groziłaby zanikiem śladów lub dowodów prz e stęp­

stwa, to prokurator albo policja państwowa dokcnywa w zastępstwie sędziego cz ynności wskazanych

wart. 254 lit. c) i d) .

Art. 258.

§ 1. W wypadku,przewidzi.anym VI art. 257,

odpowiednie zastosowanie ,przepisy przewidziane cHa czynnof.ci sądowych.

§ 2. Z przebiegu czynności sporządza się protokół, w któ rym się zaznacza, dlaczego wykonano

je w z astępstwie sędzie-go.

mają

Art. 259.

§ 1. W wypadkach art. 257 i 258, zachowując

przy sporządzaniu protokółów przepisy przewidziane dla protol,ółów sądowych, można jako protokólanta przybrać urz ędnika sekretarjatu prokurator~

s'kiego lub fu nkcjonarj usza policji pallstwowej.

§ 2. Jeżeli protokólanta nie przybrano, powołuje się do obecności dwóch p ełno letnich okclicznych mieszkailców nieskazitelnej .opinji, umiejących

czytać i pisać, k tórzy podpisem stwierdzają zgodność protokółu z przebiegiem czynności. O tym obowiązku należy ich uprzed zić .

Nieuspravliedliwiona

odmowa udziału w c zynności ulega karze grzywny,

~ak niestawiennictwo świadka Lart. 117).

Art. 260.

Czynności dokonane w myśl art. 257 i 258 mają moc czynno śc i sądowych, a protokóły sporządzo­

ne z zachowaniem przepisów art. 259 kółów sądowych.

moc proto-

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

R o z d z i a ł III.

Nr. 83.

śledztwo.

Odpis postanowienia przesyła się oskarży­

cielowi i oskarżonemu.

śledztwo.

Art. 267.

Art. 261.

§ 1. śledztwo prowaaZl bądź sędzia śledc zy,

któremu dana sprawa przypadnie w dr-o dze przyję­

tego w sądzie okręgowym podziału czynności, b ądź ,

na wnios-e k prokuratora, sędzia, którego pr-e zes sądu

okręg-owego wyznaczy dla danej sprawy.

§ 2. Prowadzenie śledztwa poza siedzibą sądu

okr.ęg owego prezes sądu okręgo weg o może na wniosek prokuratora zlecić są dow i gro dzkiemu.

§ 3. Sąd apelacyjny może na wniosek prokuratora apelacyjnego zlecić prowadzenie śledz twa sę­

dziemu śledczemu de spraw wyjątkowe g o .znacz enia.

§ 4. S ąd N5ljwyż s zy na wniosek Naczelnego

Prokuratora może do pr zeprowadzenia danej S'prawy wyznaczyć jednego z pośród sędziów śledczych

do spraw wyjątkowego znaczenia, czynnych w są­

dach a:pelacyjnych.

Art. 262.

śledzt wo prowadzi się tylko w ~prawac h

należących do właściwcści s ą du przysięgłych lub są­

du -okręgowego.

§ 2. Za-daniem śl ed zt wa jest

a) wykrycie sprawców przestępstwa;

b) wszechstronne wyjaśnienie o'koliczności celem ustalenia, czy należy przeprowadzić

§ 1.

rozprawę główną,

powanie sądowe;

czy l eż umorzyć postę ­

c) ustalenie ok oliczncści , wskazanych wart.

245 § 2 pod lit. b);

d) utrwalenie dla s<; du wyrokującego d,owodów, które inaczej mogłyby zaginąć.

Na postanowienia sędziego śledczego i sądu

w przedmiocie wszczęcia śledztwa słu­

okrę go w'e go

ży zażalenie.

Art. 268.

Oskarżone go,

dostawionego do sędziego śled­

czego, sędzia jest obowiązany natychmiast przesłu­

chać i najdale,j w ciągu dwudziestu czterech godzin

od chwili dostawienia wydać postanowienie o jego

are szto waniu lub wypuszczeniu na wolność.

Art. 269.

§ 1. Sędzia śledczy przedsiębierze wszelkie

czynnoscl z własnej inicjatywy, lecz strony mają

prawo składania mu wniosków.

§ 2. Sędzia śledczy nie może pozostawić be:z;

uwz g lędnienia prawnych wniosków prokuratora.

§ 3. Wniosek prokuratora o uchylenie lub zła­

godzenie środka zapohiegawczego jest dla sędziego

śledczego ~!ążący.

§ 4. Na postanowienie oddalające wniosek słu­

ży zażalenie .

Art. 270.

w toku śledztwa ujawni się przewnioskiem o wszczęcie śledz­

twa, sędzia śledczy zawiadamia o tern prokuratora

i przedsiębierze niezbędne czynności.

§ 2. Jeżeli w toku śledztwa ujawni się udział

w przestępstwie osoby, nie ohjętej wnioskiem prokur-a tora, sędzia śledczy prowadzi śledztwo i prze.,;

ciw tej os obie, o czem zawiadamia prokuratora.

§ 1.

stępstwo

Jeżeli

nieobjęte

Art. 263.

Art. 271.

Śledztwo jest konieczne w sprawach o zbrodnie, należących do wlaściwo,ści sądów przysięgłych.

§ 1. Prokurator ma prawo być obecny przy

wszystkich czynnościach śledczych. Dopuszczenie

obecności innych stron zależy od uznania sędziego

Art. 264.

W innych sprawach, ni ż wymienione wart. 263,

śledztWlo pwwadz,i się

a) na wniosek :prokuratora, jeżeli tego wymagają zawiłe ekoiiczności sprawy;

b) n a wniosek oskarżonego

w sprawach

z osk.a-rżenia publicznego, jeżeli sędzia śle d­

czy uzna to za potrzebne;

c) na zarząd zeni e sądu (art. 291, 464 § 3).

Art. 265.

Jeżeli sędzia śledczy nie zgadza się z wnioskiem prokuratora o wszczęcie śledz twa, to przedstawia sprawę sądowi okręgowemu do rozstrzygnię·­

cia, przedsiębierze jednak czynności niecierpiące

zwłoki.

śledczego.

§ 2. Przepisy art. 256 § 1, 2 i 3 mają odpowiednie zastosowanie, jeżeli sędzia śledczy dekonywa

czynnoscI, której według wszelkiego prawdopodobieństwa nie będzie można powtórzyć na rozprawie

głównej.

Art. 272.

Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania czynności

śl edczej peza okręgiem są du grodzkiego,

mającego

siedzibę w tej samej miejscowości, co sędzia prowadzący śledztwo, albo przesłuchania osoby, przeby·

wające,j poza takim okręgiem, wówczas sędzia może

zwrócić się o to do miejscowego sędziego śledczego

lub sądu gr'o dzkiego.

Art. 273.

Art. 266.

W przedmiocie wnioskuos'karżonego o wszczę­

cie śledztwa sędzia śled czy wyd aje postanowienie,

mocą którego b ąd ź ,oddala wniosek, bądź wszczyna

Jeżeli okoliczności sprawy tego wymagają, sę­

dzia ś ledcz y może wzywać do siebie osoby przebywaj ą ce w innym o'kręgu oraz dokonywać czynności

i poza swoim okręgiem.

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art. 281.

Art. 274.

kkt ·oskarżenia powinien zawierać

a) imię, na:;wisko oskarżone g,o oraz inne

szcz egó ły ni ezbędne do ustalenia jego toż­

§ 1. Uznawszy, że niema widoków, aby dalsze

prowadzenie śledztwa mo gło dostarczyć podstawy

do rozprawy głównej , sędzia śl edcz y zawiadamia

o tern oskar życiela .

§ 2. W sprawie popieranej przez prckuratora

sędzia śledc.zy jednocz eś nie z zawiadomieniem przesyła mu akta.

Art. 275.

sam ośc i;

b) dckhdne określen i e za rzucaneg,o czynu ze

wskaz aniem czasu, miejsca i innych okoliczn oś ci jego p op ełnienia;

c) wsk azani e przepisu ustawy k a rnej, pod który zarzucany czyn poopada;

d) wskazanie sądu, przed którym ma się odbyć rozprawa główn a;

e) uzas a dnienie oskar żenia.

§ 1. Sędzia śledczy umarza śledztwo., ,jeżeli

prokurator tego zażąda lub na to się zgadza.

§ 2. O umorzeniu śledztwa sędzia śledczy zawiadamia oskarżonego i pokrzywdzonego.

§ 3. Na postanowienie o umorzeniu pokrzywdzonemu służy zażalenie.

Art. 282.

W sądzie grodzkim wys tarcza, je ż eli akt oskar"

żenia

zawiera oznaczenie osoby oskarżonego

rzucanego mu czynu.

Art. 276.

§ f. Umarzając śledztwo, sędzia śledczy wy'claje postanowienie co do dowodów rzeczowych.

§ 2. W wypadkach, prawem przewidzianych,

sędzia śledc.zy przesyła sprawę do s ą du okręgowego

celem powzięcia na posiedzeniu niejawn em, po wysłuchaniu oskarżonego lub jego obrońcy, posŁano­

wienia co do zastosowania względem oskarż on ego

środków wychowawczych lub zabezpiećlających.

§ 3. Na postanowienia powyŻSZE!' służy z aża­

lenie.

Art. 283.

§ 1. . Do aldu o s karżenia dołą c z a się wykaz

osób, których wezwania o skarżyc iel żąda, ze wskazaniem ich adresów, oraz wskazuje się inne dowody,

których prz:zprowadzenie na rozprawiegłówne,j

oskarżyciel uważa za niezb ędne .

§ 2. Wraz z aktem oskarżenia przesyła się są­

dowi akta śl e dztwa lub dochodzenia .oraz inne załączniki sprawy.

Art. 277.

Uznawszy, że ' śledztwo dostarczyło już podstawy do ,r ozprawy głównej, sędzia śledczy raz ,jeszcze

przesłuchuje oskarżonego i zaznajamia go z treścią

zebranych dowodów, poc.zem dopiero, jeżeli wobec

wyjaśnień oskarżonego nie zajdzie potrzeba uzupeł­

nienia śledztwa, wydaje postanowienie, mocą którego zamyka śledztwo.

Art. 284.

Jeżeli oska rżyc i el upatruje potrzebę zastosow ania wzgl ęd em os kar żonego środka zapobiegawczego albo zmiany środka już zastosowanego, to

wn iosek swój w tym przedmio.cie dołącza do aktu

oskarżenia.

K S I Ę G A VII.

Art. 278.

'O zamknięciu śledztwa

sędzia śledczy zawiadamia niezwłocznie oskarżyciela, przyczem prokutator,owi przesyła akta śledztwa.

Postępowf\nie przed sądem pierwszej instancji.

DZIAŁ L

Pcslępowan; e

przed sądem okręgowym.

Rozdział

Art. 279.

Na czynnoŚci sędziego śledczego służy zażale~

nie osobom, których prawa z,ostały przez te czynności obrażone.

Rozdział

i za-

IV.

Akt oskarżenia.

Art. 280.

§ l. Prokurator jest ,obowiązany w ciągu

dwóch tygodni 'o.d daty otrzymania akt śledztwa,

stos,o wnie do art. 274 § 2 lub art. 278, bądź złożyć

sądowi akt oskarżenia, bądź przesłać sędziemu śled­

czemu wniosek o umorzenie lub uzupełnienie

śledztwa.

§ 2. Jeżeli oskarżony jest ,a resztowany, termin

ten wynosi siedem dni.

L

Przyg{)towanie do rozp·r awy głównej.

Art. 285.

§ 1. Jeżeli akt oskarżenia nie .odpowiada warunkom f,ormalnym, przepisanym wart. 281 i 283,

prezes sądu zwraca go oskarżycielowi w celu uzupełnienia braków w terminie siedmiodniowym.

§ 2. Termin ten dla oskarżyciela prywatneg·o

jest zawity.

Art. 286.

Prezes zarządza doręczenie ·oskarżonemu odpisu aktu oskarżenia wraz z listą osób, które ma się

wezwać do sądu, i wykazem dowodów, wskazanych

przez oskarżyciela, oraz oznajmia oskarżonemu, że

służy mu w terminie zawitym siedmiodniowym od

daty doręczenia prawo wniesienia przeciw . aktowi

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

oskarżenia sprzeciwu,

sporządzonego

Nr. 83.

Art. 295,

przez adwo-

kata.

Prokuratora zawiadamia się o terminie

Art. 237,

doręczenie mu listy wyznaczonych spraw.

Podstawą sprzeciwu m oże być tylko

a) brak znamion prz est ępstwa w czynie zarzucanym o skarżonemu;

b) złożeni e aktu oskar:2cnia przez nieuprawnionego oskarżycieia;

c) istnien ie ,okoliczności, uzasadniającY'ch umorzenie postępowan ia w myś l art. 3;

d) niewłaściwość sądu,

Art 288,

Sąd, do którego wniesiono akt os~{arżcnia,

rozpoznaje s'p rzeciw na posi'2dzeniu niejawnem,

Art. 289,

§ 1. Po rozpoznaniu sprzeciwu, sąd bądź umarza postępowa nie w caio ś ci lub w cz ęśc i, bądź odrzuca sprzeciw , b ądź wreszcie, uznając niewłaści­

wość sądu, przekazuje sprawę komu należy,

§ 2, Na postanowieni e w tym przedmiocie

oskarżycielowi służy zaż alenie.

przez

Art. 296.

§ 1. Oskarżony ma prawo wnosić w terminie

dwutygodn iowym od daty d c rę cze i1 ia odpisu aktu

oskarżenia c wezwanie innych osób oraz sprowadzenie innych dowodów, prócz wskazanych w wykazie, zał ąc zonym do aktu o s karżenia, o czem należy uprzed zi ć oskarżonego

przy doręczeniu odpisu

aktu oskarżenia.

§ 2, Dla powoda cywilnego termin dwutygodniowy liczy się od daty otrzymania przezeń zawiadomienia o wpłynięciu do sądu aktu oskarżenia.

§ 3. Wskazuj ą c nowe osoby lub inne dowody,

strona pawinna podać okoliczności, które w ten sposób chce stwierdzić.

Art. 297.

\Vczwanie ś-Niaclków i biegłych oraz sprowadzenie d owodów, wskazanych przez stronę, zarządza

prezes sądu, a wykaz ich doręcza się niezwłocznie

stronie przeciwnej.

Art 290.

Art. 298.

§ 1. Je żeli prezes uw a ża, że zachodzi jeden

z wypadków wymienionych wart. 287, to, nie za-

§ 1. " [Jeżeli prezes sądu uznaje, że okolicznona ktlkych stwierdzenie świadka wskazano, nie

mogą mi eć wpływu na' treść wyroku, to wnosi sprawę na posied zenie niejawne.

§ 2. Wniosek, złożony po terminie, prezes

wnosi na posiedzenie niejawne sądu, który może powziąć postan::>wienie udmowne, jeżeli zachodzą warunki, przewidziane wart. 332.

§ 3. Przepisy §§ 1 i 2 nie dotyczą prokuratora.

rząd zając dorę czenia aktu oskarżenia,

wę na posiedzenie niejawne.

wnosi spra-

§ 2. Przepisy o sprzeciwie mają odpowiednie

zastosowanie.

Art. 291.

Prezes wnosi rÓWlllez sprawę na posiedzenie

lllej aWne, jeżeli uważa, że zachodzi konieczność

przeprowadzenia lub uzupełnienia śledztwa, albo

przedsięwzięcia p oszczególnych

czynności

śled­

czych, albo też innego zarządz eni,a, przekraczające­

go władzę prezesa.

Art. 292.

Niezwłocznie po

oskarżenia prezes sądu

uprawomocnieniu się

aktu

a) wyznacza termin ro zprawy głównej i zarzą­

dza wysłanie wezwań z uwzględnieniem

czasu, potrzebnego stronom na przygotowanie się do obrony,

b) zawiadamia pow oda cywilnego 'o wpłynię­

ciu aktu O'skarżenia.

SCI,

Art. 299.

Strona, której VI myśl art. 298 odmówiono wezwania świadków lub bie głyc h, może sama sprowadzić ich do sądu.

Art. 300.

Niezależnie od żąd an ia stron, prezes sądu ma

prawo wzywać świadków i biegłych oraz sprowadzać inne dowody.

Art. 301.

PO'między dorę c zen iem wezwania oskara te rminem rozprawy powinno upłynąć

przynajmniei sie dem dni.

§ 2. W razie niezachowania tego terminu,

oskarżony może żądać odroczenia rozprawy.

§ 1. \V sprawach o przestępstwa, za które

ustawa przepisuje jako najwyższe kary grzywnę lub

pozbawienie wolności na czas do jednego roku, albo

obie te kary łącznie, niezależnie od kar dodatkowych, tudzież w sprawach, dotyczących tylko wydania wyroku łącznego, osobiste stawiennictwo

oskarżonego jest obowią zko we wtedy tylko, gdy sąd

wyraźnie u,zna je za niezbędne, co należy zaznaczyć

w wezv"amu.

§ 2. We wszystkich in nych sprawach oskarżo­

ny jest obowiązany sŁawić się do sądu osobiście.

Art. 294.

Art. 302.

Jeżeli strona ma obrońcę, pełnomocnika lub

przedstawiciela ustawowego , należy ich również zawiadomić o terminie,

§ 1. Oskarż onego , osadzonego tymczasov/o

w areszcie w siedzibie sądu, sprowadza się w każ­

dym razie na rozprawę l;iłówną.

Art. 293.

§ 1.

żonemu

Nr. 83.

§ 2.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

W sprawach,

w których stawiennictwo

oskarżonego nie jest obowiązkowe, a oskarżony jest

osadzony w aresz,cie w innym okręgu sądowym,

sprowadza się go na rozpraw ę wtedy tylko, gdy sąd

uzna to za niezbędne.

1551

§ 2. Po powrocie oskarżonego do sali, przewodniczący zawiadamia go o wszystkiem, co się odbywało w jego nieob ecności , i daje mu możność zło­

żenia w

tej mierze wyj aśn iell.

Art. 311.

Art. 303.

Oddalenie jakiegokolwiek wniosku przed rozprawą główną nie t amuje podniesienia tego wniosku

na rozprawie, choćby się nie ujawniły nowe okoliczności.

R o z d zi a ł II.

Ogólny porządek rozprawy głównej.

Art. 304.

Przewodniczący kieruje rozprawą i czuwa nad

jej prawidłowym tokiem, bacząc, aby, o ile szczególne względy nie stoją temu na przeszkodzie, dowody

na poparcie oskarżenia były przedstawione przed

dowodami służącemi do obrony.

Art. 305.

Jeżeli obrońca lub pełnom oc nik strony, mimo

upomnienia przez przevio dnicz ącego , zachowuje się

nadal w sposób zakłócający p orządek ro zprawy lub

ubliżający powadze s ądu , przewodniczący odbiera

mu głos, a sąd może usun ą ć go od udziału w sprawie.

Art. 312.

§ 1. Jeżeli usuni ęto obr ońcę , przewodniczący

na żądanie o s karżanego, a gdy obrona jest z mocy

ustawy niezbędna - to z urzędu, wyznacza mu nowego obrońcę.

§ 2. Jeżeli wyzn aczon y obrońca nie może

objąć niezwłocznie obrony, należy rozprawę przerwać lub odroczyć.

Art. 313.

§ 1. O ile art. 309 - 312 nie stanowią inaczej,

mają zasŁosowanie przepisy art. 60 64 ustroju są­

§ 1. Oskarżonemu, świadkom i biegłym zarówno sędziowie jak strony zadają pytania bezpośrednio, O ile przewodniczący inaczej lłie zarządzi.

§ 2. Przewodniczący uchyla pyt.:mia, które

uznaje za niestosowne.

:,' '

dów powszechnych.

§ 2. Względem oskarżonego aresztowan ego

stosuje się w wypadku art. 61 ustroju sądów powszechnych zamknięcie odosobnione na czas do

dwóch tygodni.

Art. 306.

Art. 314.

§ 1.

Przewodniczący daje stronom

wypowiedzenia się

możność

co do wszystkich przedmiotów

ulegających rozstrzygnięciu.

§ 2. Jeżeli w jakiejkolwiek kwestji jedna ze

stron zabiera głos, prawo gło su służy również

wszystkim innym stronom, w każdym jednak razie

oskarżonemu lub jego obrońcy służy głos ostatni.

Art. 307.

Przewodniczący rozstrzyga ostatecznie o przychylnem załatwieniu każdego wniosku strony, jeżeli

inna strona się nie sprzeciwia. W przeciwnym razie musi zapaść postanowienie sądu.

Art. 308.

Przewodniczący wydaje wszelkie zarządzenia

niezbędne do utrzymania w sali sądowej spokoju i

porządku.

Art. 309.

Przewodniczący może wydać zarządzenia

lem uniemożliwienia oskarżonemu wydalania

z sądu przed ukończeniem rozprawy.

cesil

Art. 310.

, § 1. 'Je2:eli oskarżony, pomimo upomnienia

pr,z ez przewodniczącego, zachowuje się nadal w sposób zakłócający porządek rozprawy lub ubliżający

powadze sądu, przewodniczący może wydalić go

czasowo z sali sądowej.

..

łanie

Od zarządzenia przewodniczącego służy odwodo sądu.

Art. 315.

§ 1. Przy wejściu sądu na salę wszyscy obecni stoją, aż póki sędziowie nie zajmą swoich miejsc.

§ 2. Wstaje również każda osoba, do której

sąd się zwraca lub która do sądu przemawia.

Art. 316.

Rozprawa odbywa się ustnie i jawnie.Wyjąt­

ki od tej zasady wskazuje ustawa.

Art. 317.

Sąd zarządza prowadz enie

przy drzwiach

zamkniętych całej rozprawy lub jej części, jeżeli

jawność postępowania mogłaby obrażać dobre obyczaje, spowodować zaburz enie spokoju publicznego

lub ujawnić okoliczności, których zachowanie w tajemnicy jest niezbędne ze względu na b ez pi ecz eń­

stwo Państwa.

Art. 318.

Sąd

m02:e

zarządzić

prowadzenie

przy

drzwiach zamkniętych całej rozprawy lub jej CZęSCl,

jeżeli choćby jeden z oskarżonych nie ukończył lat

siedemnastu.

Art, 319.

Na zgodny wniosek stron, sprawy z oskarżenia

prywatnego toczą się przy drzwiach zamkniętych.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art 320.

rozpoznawania sprawy

przy

zamkniętych, opr ócz osób

biorących

ud2iał w sprawie, mo gą być obecne po dwie osoby

wskazane przez o ska rżyc iela i o s karżone go .

§ 2. Jeżeli jest kilku oskarżycieli lub oskarionych, każdy z nich może żądać. pozostawienia na

sali jednej osoby.

§ 3. Ponadto sąd może, bez wysłuchania shon,

zezwolić poszczególnym osobom na · obecność przy

rozpraw-ie.

§ 4. W razie prowadzenia rozp r awy

przy

drzwiach zamkniętych ze wzgl ę du na bezpieczeń­

stwo Państwa, sąd moż e odmówić ż ą daniu, zgło szo­

nemu na zasadzi.e § 1 lub 2, i e żeli uzna to za potrzebne celem ściśłego zachowania tajemnicy.

§ L

d.rzwiach

Podczas

Art. 321.

Ogłoszenie wyroku odbywa Sl~ zawsze jawnie.

Art. 322.

Podczas jawnej rozprawy, oprócz osób

biorących udział w sprawie, mogą być obecne tylko

osoby pełnoletnie, nieuzbrojon e.

§ 2. Przepis § 1 co do uzbrojenia nie dotyczy

osób obowiązanych do noszenia broni.

§ 1.

Nr. 83.

Art. 329.

W razie niestawiennictwa powoda cywilnego

w chwili rozpoczęcia rozprawy, sąd pozostawia bez

rozpoznania powództwo cywilne, chyba że powód

wno'sH o rozpoznanie powództwa w jego nieobecności.

Art. 330.

W razie niestawiennictwa świadka lub biegłego,

sąd, jeżeli uzna jego przesłuchanie za niezbędne, a

zarządzenia zastosowane w celu spowodowania jego

stawiennictwa po z ostaną bez skutku, przerywa lub

odracza rozprawę.

Art. 331.

Przed rozpoczęciem przewodu sądowego

zarządza usunięcie świadków do

osobnego pokoju.

§ 2. Biegli pozostają na sali, o ile sąd uzna to

za potrzebne.

§ 3. Oskarżyciel prywatny oraz powód cywilny pozostają na sali, choćby mieli ,składać zeznania

jako świadkowie.

Art. 332.

§ 1.

przewodniczący

§ 1. Sąd uwzględni zgłoszony na rozprawie

wniosek o przesłuchanie świadków i biegłych oraz

o przeprowadzenie innych dowodów wtedy tylko,

Art. 323.

jeżeli okoliczności, na których stwierdzenie dowód

wskazano, mo gą mieć wpływ na treść wyroku.

Niepełnoletni słuch a cze wyż s zych zakładów

§ 2. Sąd może odrzucić na rozprawie niezgło­

naukowych mogą być obecni podczas jawne'j r ozpraszony w terminie, przew-idzianym wart. 296, wniowy za zezwoleniem przewodniczącego.

.sek o przesłuchanie świadków i biegłych oraz o

przeprowadzenie innych dowodów

Art. 324.

a) j eżeli dowód dotyczy jedynie okoliczności,

Świadek, który nie ukończył lat siedemnastu,

mog ą cych mieć wpływ na treść orzeczenia

może być obecny na sali sądowej wtedy tylko, gdy

o k a rze lub 6 środkach zabezpieczających;

obecność jego jest dla sądu niezbędna.

b) jeżeli dowód, który dotyczy okoliczności,

mogących mieć wpływ na treść orzeczenia

R o z d z i a ł III.

o winie, znany był stronie tak wcześnie, że

mogła go zgłosić w terminie.

Rozpoczęcie rozprawy głównej.

Art. 325.

R o z d z i a ł IV.

Rozprawę główną rozpoczyna wywołanie sprawy, poczem przewodniczący sprawdza, czy wszyscy

wezwani są obecni.

Art. 326.

Jeżeli nie stawił się oskarżony, którego obecność jest niezbędna, sąd bądź zarządza jego natychmiastowe dost awi enie, bądź odracza rozprawę.

Przewód sądowy.

Art. 327.

Jeżeli oskarżony pozost ający na wolności wydal~ł się ,s,a moWlolnie prZled uk'ońc.zeniem f,Q,z pr,a:wy,

sąd może doko ńczyć rozpr awę w jego nieobecności,

o ile go już przesłuchał i nie uznaje dalszej jego

obecności za nie zbę dną;

wyroku w tym wypadku

nie uważa się za zaoczny.

Art. 333.

Przewód sądowy rozpoczyna się od odczytania

aktu oskarżenia.

Art. 334.

Następnie przewodniczący zapytuje oskarżo­

nego, czy przyznaje się do zarzucone'go mu czynu i

jakie wyjaśnienia chce złożyć sądowi.

Art. 335.

Po wysłuchaniu oskarżonego przewodniczący

zarządza postępowanie

dowodowe oraz poucza

oskarżonego, że wolno mu czynić uwagi i składać

wyjaśnienia co do każdego dowodu.

Art. 328.

. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo oskar'życiela prywatnego uw aża się za odstąpienie od

oskarżenia. .

Art. 336.

Jeżeli wyjaśnienia oskarżonego przyznającego

się do winy nie budzą wątpliwości, sąd może za zgo-

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

dą stron nie przeprow adzać postępowania dowodo·.wego lub przeprowadzić je tylko częściowo.

Art 337.

§ 1. Oskarżony ma prawo być obecny przy

wszystkich czynnościach postępowania dowodowego.

§ 2. Tylko wyjątkowo, jeżeli n ależy się obawiać, że ohecność oskarżonego oddziaływaćby mogła krępująco na wyjaśnienia współoskarżonego albo na zeznania świadka lub biegłeg o, przewodniczą~

cy może zarządzić, aby na czas przesłuchania da nej

osohy oskarżony wydalił s i ę z sali sądowej. Przel'is art. 310 § 2 ma zastosowanie.

1553

Art. 341.

§ 1. Wolno rówmez odczytywać prot okóły

oględzin sądowych i rewizyj tudzież złożone wobec

sądu opinje biegłych, orzeczenia karne już p oprzednio przeciwko oskarżonemu zapadłe, zaświadczenia

lekarskie, zawiadomienia pokrzywdzonych ci przestępstwie oraz inne złożone do akt dokumenty urzę­

dowe lub prywatne.

§ 2. Przepis art. 340 § 5 ma tu odpowiednie

zastosowanie.

Art. 342.

Złożone

w toku rozprawy dokumenty, o ile

znaczenie dla sprawy, sąd okazuje stronom,

dołącza do akt i odczytuje w całości lub częściowo.

mają

Art. 338.

Art. 343.

Każdego świadka wzywa się na s alę osobno i

przesłuchuje się w nieobecn ości tych świadków, któ-

Inne dowody rzeczowe, o ile temu nie stają

na przeszkodzie rozmiary lub właściwości przedmiotu, wnosi się na salę i okazuje sędziom i stronom.

· rzy jeszcze nie zeznawali.

Art. 339.

Art. 344.

§ 1. Protokóły czyn no ś ci sądowych przeprowadzonych przed rozprawą· wolno odczytać tylko

W wypadkach wymienionych wart. 340 i 341.

·

§ 2. Zapisków dochodzenia odczytywać nie

wolno.

Świadkom i biegłym okazuje się dowody rzeczowe dotyczące ich zeznań.

Art. 340.

§ 1.

Art. 345.

Po przeprowadzeniu każdego dowodu strony

ma,ją prawo · zabierać głos w celu złożenia wyjaśnień.

Wolno odczytywać na rozprawie proto-

kóły sądowego przesłuchania świad k ów, sporządzo­

ne w dochodzeniu (art. 50, 254 - 260) lub w śledz­

twie albo na rozprawie, o ile świadkowi nie można

było doręczyć wezwani a, albo o ile świadek nie stawił się z powodu przeszkód, nie dających się usu·

· nąć lub zbyt trudnych do usunięcia, albo z powodu

znacznej odległości miejsca p obytu, bądź też, stawiwszy się, zeznał inaczej niż w postępowaniu poprzedniem, albo odmówił zeznm1, albo oświadczył,

że pewnych szczegółów nie p amię ta.

§ 2. W olno również odczytywać na rozprawie

protokóły sąd owego prze słuchania świadków, sporządzone w dochodzeniu (ar t. 50, 254 260),

w śledztwie lub na rozprawie w innej sprawie, o ile

świadkowie byli badani w danej sprawie, a zachodzą warunki, prz ewidziane w § 1.

§ 3. Wolno odczytywa ć na rozprawie protokóły sądowego przes łuchania oskarżonego,

sporzą· dzone w dochodze niu tart. 50, 168, 254 - 260J,

w śledztwie lub na rozprawie, j eśli oskarżony, którego stawiennictwo nie jest obowiązkowe, nie stawił się osobiście na rozprawę, albo jeśli oskarżony,

stawiwszy się na rozp rawę , bądź zeznał inaczej niż

p:::ctQpcv,uiliu PUl-llzeuniem, o ąciż odmówił . zeznań, b ą dź oświadc zył, że pewnych szczegółów nie

.....T

·· pamięta.

§ 4. P ozatcm wolno · odc zy tywać za zgodą

stron wszelkie protokóły sądowego przesłuchania

świadków, b iegły ch i oskarżonych.

§ 5. Sąd może zaniechać za zgodą stron od· czytywania p ro tokółów i zaliczyć je w poczet dowodów, ujawnionych na rozprawie.

Art. 346.

Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania oględzin

na miejscu, sąd dokonywa ich w całym składzie lub

wyznacza w tym celu jednego ze swoich członków

albo innego sędziego. Art. 256 § l, 2 i 3 ma odpowiednie zastosowanie.

Art. 347.

Jeżeli świadek, który nie może się stawić, lub

którego stawienniCtwo jest utTudnione z powodów,

wymienionych wart. 340, nie złożył już poprzednio,

w dochodzeniu, w śledztwie lub na rozprawie zeznania co do okoliczności, której stwierdzenie sąd

uzna za niezbędne, sąd przerywa lub odracza rozprawę i poleca przesłuchanie świadka jednemu ze

swoich członków, lub sądowi grodzkiemu, w którego okręgu świadek przebywa. Art. 256 §§ 1, 2 i 3

ma odpowiednie zastosowanie.

Art. 348.

Przewodniczący może przerwać rozpradla wypoczynku, bezzwłocznego spro';;aJz\::ui<t uowodów lub innych ważnych przyczyn .

§ 2. Przerwa rozprawy może trwać najwyżej

czternaście dni.

§ 3. Jeżeli przewodniczący, zarządzając przerwę, oznaczy jednocześnie czas i mie jsce, w których

odbędzie się dalszy ciąg rozprawy, wówczas osoby

obecne na przerwanej rozprawie obowiązane są stawić się w nowym terminie bez osobnego wezwania.

Przepis artykułu 117 ma tu odpowiednie zastoso-

§ 1.

wę główną

wanie.

1~54

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art. 359.

Art. 349.

§ 1. Rozprawę przerwaną prowadzi się

przerwie w dalszym ciąg u.

§ 2. Jednakże należy ją przeprowadzić

po

Narada i głosowanie sędziów są tajne. Prócz

do składu sądzącego może być

przy nich obecny tylko protokólant.

sędziów nal eżą cych

od

poc zątku

a) jeżeli sąd z własnej inicjatywy lub na wniosek stron uzna to za potrzebnej

b) jeżeli skład sądu uległ zmianie.

Art. 360.

Pod s tawę orz ecz e nia stanowi c a łok ształt okoliczności uj awnionych w toku przewodu sądoweg~~

Art. 350.

§ 1. Odroczenie rozpoczętej rozprawy może

nastąpić tylko na mocy p 03tanowienia sądu.

§ 2. W razie odroczenia rozpr,a wy prowadzi

się ją w nowym terminie od początku .

§ 1: Narada i głosowanie odbywają się :w sobna

co do wmy oraz co do kary i środków zabezpiecza-

Art. 351.

równIeż okoliczno6ci, które według ustawy wyłącza­

ją, zmni e js zCl!ją lub zwiększają ipTzes tępnoś ć czynu.

Po

zakończeniu

postępowania

~owodowego

przewodnicz ący

zapytuje strony, czy me żyCZ'1 sobie uzupełn ienia przew0du sądowego , a w razie odpowiedzi odmownej ogłasza, że przewód sądowy jest

zamknięty.

Art. 352.

Przewód sądowy można wznowić tylko na mocy postanowienia sądu.

Art. 361.

jących.

.§ 2.

Narada i głO's owanie co do winy obejmują

krt. 362.

Po OillowIeniu sprawy, przewodniczący zbiera

głosy lSędz. iów, począwszy od najmtodszego.

Prze",

wodniczący gło!suje ostatni.

Art. 363.

§ 1.

Art. 353.

ścią głosów.

Jeżeli na podsta wie okoliczn oś ci, kt óre wyszły

n a jaw w toku r ozprawy, o sk arżyciel zarzucił oskarżonemu inny czyn prócz t e [~ o, który akt oskarżen ia

wskazuje, sąd może przyst ąpi ć do natychmiastowego rozpoznania nowego oskarżenia tylko za zgodą

oskarżyciela i o skarżonego.

Art. 354.

W razie odroczenia rozprawy w myśl art. 353,

oskarżyciel wno si nowy akt oskarżenia.

Po zamkni ęc iu przewodu sąd o wego

przewod-

nicząc y udziela gło su stronom,

które przem awiają

w na s tępując ym porządku: o s karżyci e l publiczny,

prywatny, powód cywilny, obrońca os karżonego i

oskarżony.

Art. 356.

Oskarżonemu, z którym sąd porozumiewał się

n ależy przed udzieleniem głosu

przetłumaczyć

z głosów stron przynajmniej ostateczne wnioski oskarżyciela, powoda cywilnego i

przez tłumacza,

obrof!cy.

Art. 357.

Jeże li oskarżyciel lub p owód cywilny ponownie z ab ie rają głos, należy w koiejności przemówień

udzielić obrońcy i oskarżonemu głosu ostatniego.

VI.

Wyrokowanie.

Art. 358.

Po wysłuchaniu głosów

niezwłocznie do narady.

§ 2. J cżdi przy rozis trzyganiu innegio pytania,

prócz pytania co do winy, zdania tak ,się podzielą, że

ż a dne z nich nie uzyska hez:względnej większości,

zdanie n ajml1ie,j przychylne dla oskarżonego przyb" .

cza 'Soję do zdania najbardzie j dońZ'bliżO'negO'.

§ 3. S ędzia, kt óry głosiowa ł za uniewinnieniem, .

mOiŻe się wstrzymać od głosu'wania co do K3!ry, ale

wtedy gło!s jego przyłąjcza się do zldamia naj!przychvl",

niej,szego dla oskarrż onego.

Art. 364.

J e'żeli przy naradzie uj awni się potrzeba

uzupełnien ia materjału dowodowego, sąd może wz:nowić przewód sądowy,

przerwać lub odroczyć rO'zprawę i zarzCiJdzić zehranie m a tel f'jału dowodowego,

cho6by strony tego nie żądały.

§ 2. Jeżel i na podsbwlc okoliczności, które

wyszły najaw w toku ro,z prawy, sąd stwierdz,i moż­

noś ć zakwalHiko\v'ania czynu, zarzucanego oskarżo­

nemu, pod surowszy przep'is kamy, to wznawia prze ..

wód sądowy i uprzedza o tem stmny,

§ 1.

R o z d z i a ł V.

Głosy stron.

Art. 355.

Rozdział

Orzeczenie zapada bezwzględną większo-.

stron, s ąd przystępujz

Art. 365.

Po uJkończeniu głosowaniu , j~den z sędzi6w luD

protokólant pisze sentencję wyroku, którą wszyscy

sędziowi e

!podpi'sują,

nie wyłączając !prze,głoso­

wanego.

Art. 366.

Sędzia pr.zegłosowany ma prawo złożyć na

piśmie uZaJsadnienie Siwego od' rębnego zda:nia przed

UiP'ływem terminu do uZ aJsa:dniClnia wy~oku.

Art. 367.

W sprawie zawiłej sąd może odwczyć wydanie

sentencji na'jwyżej na trzy dni. Dzień i godzinę

og łoszen ia

sentencji na1leży niezwłocznie ohwieścić

w sa.Ii sądowej.

Dzienni1~

Nr. 83.

Ustaw. Poz. 725.

Art. 368.

Każda Is entencja wyroku powinna zawierać

a) oznaczenie sądu, który go wydałj

b) nazwiska sędziów, prokurator,a i protokólantaj

c) datę i miejsce wZlpoznawania sprawy wydania wyroku;

d) imię i na7)wisko era'z inne datle ustal a jące

t oż's a,mość oskarżonego j

e) dokładne określer.oie zarzucanego oskarżone ­

muczynu z podaniem czasu i mie'jsca j c~O'

rpapełnienia.

Art. 369.

Sentencja wymku skazu jącego powinna ponadto

Art. 377.

Zapowiedzenie środka odwoła,w:czego przez

st.ronę obecną przy og łoszeniu sentencji wciąga się

do protokółu.

Art. 378.

§ 1. Sąd sprorządza na piśmie wymk z 'llzasadnieniem wtedy tytko, gdy strona w tenninie zapowie dzi ała odwołanie się od wyroku.

§ 2. Wyrok z uzatsadnięniem nrul eży spo,rządzić

w ciągu tygoG'ctnia od daty zapo,w ied zenia i odpis wyroku doręczyć stronie, która zgłosiła zapowiedzenie.

§ 3. J eże!i zapowiedzenie zgłosił obr'Ońca lub

jeżeli sąd na żądanie osk a rżonego wyznaczył obroń­

cę z urzędu, odpis wyroku doręcza ,się obrońcy.

zawierać

a) ustalenie czynu p rz)'Ipisanego oskarżonemuj

b) w,s kazanie przetpi~s u zastosowanej ustawy

kamej j

c) tka'rę, na jal;:ą oska'fŻonego skazano.

Art. 370.

Prócz danych wskazanych wart. 368 i 369, sentencja wyr:oku zawiera w miarę Ip otrzeby orze:::zenie

co do środków wy chowwwczy,c h lub zabezpiecz a ją­

cych, warunkowego zawieszenia wykonani'a kary,

uwoln'ienia od kary, UJmol'Zen ia postępowania, cO' do

kosztów sądowych, piowództwa cywilnego, dowodów

rzeczowych i innych kwestyj

'rozstrzygniętych

pr,zez sąd.

Art. 371.

'W razie umorzenia POis,tę,p owania lub wydaJnia

wyroku uniewinniającego ora z w ~<lJzie uZlnania, że

materiał z~brany w sprawie karnej nie wystarcza do

I"OZ!sltr,zygnięcia powództwa cywilne,go, sc),d poz-ostawia powództwo bez ro,z'p oznania w cal oś ci lub

w części.

§ 1.

zawierać

Art. 379.

Uzasadnienie każdego wyTdku powinno

a) dokładne ustalenie jego podstawy faktycznej

przez wskazanie, jakie fakt y ,s<td uznał za

uwowodnione lub nieudowodnione, na jakich

w tej mierze oparł się dowodach i dla czego

nie uznał dowo dów p rz eciwnychj

b) wy]asmenie podstawy prawnej

wyroku

z przytocz en iem zastosowanych przepi,s ów

ustawy.

§ 2. Uzasadnienie wyroku skazującego powinll'O nadto zawi erać przytoczenie okoliczności, które

sąd miał na względzie przy wymiarze kary i stosow aniu środków wychowawczych lub zabezpieczających.

.

Ad. 380.

Wyrok z u zasa dnieniem podpisują s ę d ziowie,

którzy brali udzi ał w jego wydaniu. Jeżeli któ ry

z sędziów nie może pod p isać, prezes sądu zaznacza

przyczynę tego na wyroku.

A:rL 372.

§ 1. Rzeczy u!legające wydaniu sąd wydaje

'Osobie upra,w nionej.

§ 2. Jeżeli wyniknie Slpór o prawo wła,sności

do rzeczy ulegających wydaniu, a lP..iema d O'state·cznych danych ,do natydhmia'st'Owego wilsŁrzygnięcia,

sąd odsyła shony na drogę procesu cywilnego.

A rt. 373.

Po podpisaniu sentencji wyroku przewodniczą­

cy 'Ogłasza ją publicznie, a obecni, z wyjątkiem sądu,

wysłuchują jej stojąc.

Art. 374.

Zara,z po ogłoszeniu sentenc ji przewodniczący

przyta,c za ustnie naj 'ważniej 'sze powody -wyrok u.

Al"t. 375.

W razie uniewinnienia oskarżone~oaresztowa­

nego, prz ewodniczący z a rządza natychmiastowe wypuszczenie go na woln ość.

Art. 376.

Po ogloszeniu sentenc ji przewodniczący wskazuje stronom sposób i termin odwołania się od

wyroku.

R o z d z i a ł VII.

Postępowanie przed sądem

jednoosobowym.

Art. 381.

§ 1. Sprawy o występki i w ykroczc:11a sąd

okręgowy ro zpoznaj e w składzie jednego st;dziego .

§ 2. Przepis p owyższy u,ie ma zastosowania

w sprawach, ro zp oznaw anych przez sąd przy si ęgłych.

Art. 382.

W postępO'waniu przed sądem jednoosohowym

sęd z ia ma prawa i obowiązki przewodniczącego oraz

składu sądzącego j w szczególności należy do niego

powzięcie wszystkich postanowień p oza rozprawą

główną, do kt órych po w oł any jest sąd okr ęg owy,

o ile rozdział niniejs zy nie zawiera post anowi eń odmiennych.

Art. 383.

§ 1. Je żeli w toku c zynności przygotowawczych do rozpr awy główne j sędzia z wbsnej inic jatywy lub na wniosek prokuratora uzna, że postępowa­

nie przed sądem jednoosobo wym jest bądź ni e dopuszczalne, bądź nievvskazane z uwagi na za wiłe oko liczności sprawy, to wn.osi s p r aw' ę na posiedzeni e

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

niejawne sądu okręgowego w składzie trzech sę­

dziów.

§ 2. Jeżeli okoliczności, wskazane w § 1, wyjdą najaw w toku rozprawy głównej, to sędzia odracza rozprawę i sam przekazuje sprawę pod rozpoznanie sądu kolegjalnego.

Art. 384.

W wypadkach, przewidzianych wart. 289 i 290,

postanowienie wydaje sąd okręgowy w składzie

trzech sędziów.

Art. 385.

Zażalenia na postanowienia, wydane przez sę­

dziego poza rozprawą, rozpoznaje sąd okręgowy

w składzie trzech sędziów.

Art. 386.

Poza wyjątkami, wymienionemi w poprzednich

artykułach, dc postępowania przed sądem jednoosobowym mają .odpowiednie zasŁosowanie przepisy

ogólne, dotyczące postępowania przed sądem okrę­

gowym, wyrokującym w pierwszej instancji.

R o z d z i a ł VIII.

Stosowanie środków wychowawczych i zabezpieczających.

Art. 387.

O zastos.owaniu środków zabezpieczających

orzeka sąd właściwy do rozpoznania danej sprawy,

z wyjątkiem wypadków przewidzianych wart. 633

i 634.

Art. 388.

§ 1. Orzeczenra co do

a) skazania nieletniego na umieszczenie w zakładzie poprawczym i

b) zastosowania środków wychowawczych zamiast umieszczenia nieletniego w zakładzie

poprawczymi

c) wymierzenia kary nieletniemu, przeciw któremu wszczęto postępowanie karne po

ukończ.onym 17 roku życia, w wypadku

uznania za niecelowe umieszczenia go w zakładzie , poprawczym i

d) zastosowania

środków

wychowawczych

względem nieletnich, nie ulegających karzei

e) oddania skazanego pod dozór ochronny na

czas warunkowego zawieszenia wykonania

karYi

f) umieszczenia sprawcy w zakładzie leczniczymi

g) umieszczenia przestępcy w domu pracy

przymusowej lub w zakładzie dla niepoprawnychi

- sąd zamieszcza w wyroku (art. 370).

§ 2. Orzeczenia co do

a) zastosowania

środków

wychowawczych

(§ 1 lit. d) i

b) umieszczenia niepoczytalnego sprawcy w

zakładzie leczniczym i

c) umieszczenia w zakładzie leczniczym sprawcy czynu, poz.ostającego w związku z nadu-

d)

Nr. 83.

żywaniem napojów wyskokowych lub innych

środków odurzających, oraz ewentualnego

odbycia przezeń wymierzonej karYi

oznaczenia osoby lub instytucji, której sąd

powierza wykon anie dozoru ochronnego,

- sąd zamieszcza w postanowieniu, jeżeli nie

uczyniono tego w wyroku.

§ 3. W wypadkach, przewidzianych w § 2 pod

lit. b) i cJ, sąd stosuje' przepisy a rt. 251 § 1 i 276 § 2.

Art. 389.

Orzeczenia co do

a) wykonania zawieszonej karYi

b) ewentualnego wykonania kary p.o zwolnieniu przestępcy z zakładu leczniczego i

c) zwolnienb z zakładu leczniczego, z domu

pracy przymusowej .i z zakładu dla niepoprawnychi

d) zastosowania środków zabezpieczających

w wypadku umorzenia spraWYi

e) umieszczenia nieletniego w więzieniu za ..

miast w zakładzie poprawczym,

- wydaje sąd pierwszej instancji w post.aci po'"

stanowienia.

Art. 390.

Przed wydaniem postanowienia o zwolnieniu

skazanego z zakładu leczniczego, z domu pracy przymusowej i z zakładu dla niepoprawnych sąd zbiera

wiadomości cd zarządów wymienionych zakładów

zabezpieczających cc do stanu zdrowia i zachowania

się skazanego.

Art. 391.

§ 1. W wypadkach, przewidzianych w ustawie, sąd pierwszej instancji, który orzekł umieszczenie nieletniego w zakładzie poprawczym, może na

wniosek tego zakładu lub z własnej inicjatywy, po

zehraniu wiadomości z zakładu, wydać na posiedzeniu niejawnem postanowienie co do warunkowego

zwolnienia wychowańca i .oddania go pod dozór wy~

znaczonego w tym celu kuratora.

§ 2. Również na posiedzeniu niejawnem sąd

postanawia .odwołanie zwolnienia w wypadkach, pra ..

wem przewidzianych.

Ad. 392,

Na postanowienia, wymienione wart. 388 § 2, .

389 i 391 służy zażalenie.

R o z d zi a ł IX.

Wyrok zaoczny~

Art. 393.

§ 1. Jeżeli oskarżony, ktÓremu wezwanie do ..

ręczono, nie stawił się na rozprawę główną, ani też

w jego imieniu nie stawił się ohrońca, a sprawa nie

wyma,g a 'osobistego stawiennictwa oskarżonego, sąd

a'l bo przeprowadza rozprawę i wydaje wyrok za'oc;~­

ny, albo odracza rozprawę i nakazuje oskarżcnemu

stawić się osobiście.

§ 2.

Przy zaocznem

isąd odczytuje wyjaśnienia

przez niegc .złożone.,

rozpcznawaniu sprawy

poprzedniQ

oskarżonego

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Nr. 83.

Art. 394.

Wyrok zanczny należy w ciągu trzech dni sporządzić na piśmie z uzasadnieniem i odpis przesłać

oskarżonemu.

Art. 395.

§ 1. Oskarżony może bądź zaskarżyć wyrok

bez uprzedniego zapowiedzenia, bądź wnieść sprzeciw z usprawiedliwieniem swego niestawiennictwa

i z prośbą o zarządzenie nowej rozprawy w sądzie

pierwszej instancji.

§ 2. W razie odrzucenia sprzeciwu, termin do

zaskarżenia wyroku liczy się od daty zawiadomienia

O odrzuceniu.

Art. 396.

Sąd na posiedzeniu niejawnem rozpatruje SP1"Z2ciw i, jeżeli uzna niestawiennic,t wo za usprawiedliwione, zarządza ponowną rozprawę.

Art. 397.

§ 1. Wyrok zaoczny traci moc z chwilą, gdy

oskarżony lub jego obrońca stawi się na rozprawę

terminie ponownym,.

§ 2. W razie nieus,prawiedliwionego niestawiennictwa oskarż. onego lub jego obrońcy na rozprawę

. ponowną, wyrok zaoczny pozostaje w mocy.

W

Art. 398.

Niestawiennictwo oskarżyciela prywatnego na

rozprawę ponowną nie tamuje rozpoznania sprawy.

DZIAŁ

II.

przed sądem przysięgłych.

Art. 399.

Przepisy art. 285 - 380 mają odpowiednie zastosowanie do postępowania przed sądem przysię­

głych ze zmianami i uzupełnieniami wskazanemi

w dziale niniejszym.

nym razie uzupełnia z listy dodatkowej w drodze losowani a liczbę przysięgłych brakującą do dwudziestu

czterech, a pozostałych w listy dodatkowej zwalnia.

Art. 403.

Jeżeli przysięgli z obu list stawili się w liczbie

mniejszej niż osiemnastu, przewodniczący ogłasza, że

roki przysięgłych nie doszły do skutku.

Art. 404.

Po sprawdzeniu listy obecności przewodniczący

odczytuje rotę przy s ięgi treści następującej

" Przysięgacie Panu Bogu Wszechmogą­

cemu i Wszechwiedzącemu, że w sprawach

w których b ę dziecie brali udział jako przysięgli, będziecie orzekali według sumienia

na mocy dowodów przedstawionych na rozprawie i będziecie uwzględniali z jednakową uwagą okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak na niekorzyść oskarżonego, nie powodując się żadnemi ubocznemi względami."

Art. 405.

§ 1. Po odczytaniu roty przysięgi przewodniczący wywołuje przysięgłych według listy. Każdy

przvsięgły podchodzi do stołu sędziowskiego zosobna

i podnosząc rękę mówi głośno: "Przysięgam, tak mi,

Panie Boże, dopomóż."

§ 2. Podczas całego aktu przysięgi wszyscy

obecni, nie wyłączając trybunału, stoją.

§ 3. Do przysięgi składanej przez przysięgłych

mają odpowiedn'ie zastosowanie art. 111 § 2, 3

i art. 112.

Postępowanie

Rozdział

I.

Otwarcie roków przysięgłych.

Art. 400.

Przynajmniej na trzy dni przed terminem otwarcia roków doręcza się stronom listę przysięgłych wezwanych na roki.

1557

Art. 406.

Następnie

przewodniczący wYJasn~a przysięg­

łym ich praWia i obowiązki tudzież przepisy dotyczące narady i głosowania.

Art. 407.

Po ukończeniu przemowlenia przewodniczące­

go, przysięgli mogą prosić go o dodatkowe wyjaś­

nienia.

R o z d z i a ł II.

Rozpoczęcie rozprawy i przewód sądowy z udziałem

przysięgłych.

Art. 408.

Art. 401.

Osobiste stawiennictwo oskarżonego na rozpraNa początku każdych roków odbywa się jaw- . wę jest zawsze obowiązkowe.

ne posiedzenie wstępne, na które m winni być obecni

al trybunał w składzie trzech sędziów;

Art. 409.

bl wezwani na roki przysięgli;

§ 1. Po wywołaniu sprawy następuje utworzecl prokuratorj

nie ławy przysięgłych.

dl przedstawiciel izby adwokackiej;

§ 2. Jeżeli przypuszczać należy, że rozprawa

e) protokólant.

potrwa dłużej niż jeden dzień, to przewodniczący zarządza uzupełnienie ławy przez jednego lub dwóch

Art. 402.

przysięgłych zapasowych na wypadek konieczności

Jeżeli z listy głównej stawiło się przynajmniej

zastąpienia przysięgłego, któryby z powodu choroby

dwudziestu czterech przysięgłych, przewodniczący lub innej ważnej przyczyny był zmuszony opuścić

zwalnia przysięgłych z listy dodatkowej; w przeciw- ławę przysięgłych.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art 410.

Przedewszystkiem usuwa się przysięgłych

~ających wyłączeniu w myśl art. 41 § 3.

Nr. 83.

do uzupełnieni a ławy, nie są obecni przy n aradzie

ule-

Art. 411.

§ 1. Jeżeli po usunięciu przysięgłych wyłączo­

nych z mocy ustawy p ozostaje tylko tylu, ilu potrzeba do ut.worzenia ł awy, rozprawa mo że się odbyć

wtedy tylko, gdy oskarżyciel i osk arżony o świadczą,

że nie zgłaszają wyłączeń w myśl art. 413.

§ 2. W tym wypadku los owa nie odbywa się

tylko wtedy, gdy zachodzi po trz eb-'\. wylosowania

przysięgłych zapasowych.

Art. 412.

Jeżeli pozostaje liczba przysięgłych, przewyż­

szająca liczbę niezbędną do utworzenia ławy, to nazwiska wszystkich przysię głych na osobnych jednakowych kartkach wrzuca się do urny, z której przewodniczący wyciąga po k olei nazwiska przysięgłych.

Art. 413.

§ 1. Zarówno oskarży ciel, jak oskarżony, mogą

wyłączyć bez motywów polowę liczby przysi ę głych,

przewyższającej liczb ę ni ezbędną do utworzenia

ławy.

§ 2. Jeżeli lic zba prz ys i ęgłych jest nieparzysta,

oskarżonemu służy prawo wyłączenia o jednego wię­

cej niż oskarżyciel owi.

§ 3. Jeżeli jest kilku oskarżycieli lub ·oskarżo­

nych, wszyscy oni ·wyłączają przysięgłyc h według

wzajemnego porozumienia, a w bra ku tegoż co do

kolejności wyłączenia rozstrzyga los.

Art. 414.

§ 1. Wyciągaj ąc ka r tkę z urny, prz ewod niczą­

cy odczytuje umi eszcz'o ne n a niej nazwisko; k a żda

strona może wtedy oświ ad czyć, że przysięgłego

wyłącza.

§ 2. Przysięgłego, niewył ączone go przed wycią­

gnięciem następnej kartki, uważa się za wchodzące­

go do ławy.

Art. 415.

Listę członków ławy przysię g łycll wciąga si ę do

protokółu, poczem pro tokóla nt ją odczytuj e.

i głosovlaniu.

R o z d z i a ł III.

U!daG<lnk pjbń (~~3 przysięgłych.

Art. 419.

§ 1. Po ukol1czeniu przewodu sądowego trybu-

nał układa li s tę pytań, k tóre przysię gli mają rozstrzygnąć .

§ 2. W pyt aniach ni e wo lno pominąć żadnego

z zarzutów post avrionych wakci.e oskarżenia.

§ 3. Za podstawę do pytań służy również przewód sądow y.

Art. 420.

Rozstrzygnię ciu przysi ęgłyc h ule g ają tylko pytania co do winy oraz związane z niemi pytania co

do okolicwości faktycznych, uzasadniających według

ustawy zastosowanie surowszego lub łagodniejszego

przepisu k arn ego albo wyłą czających przestępność

czynu lub po<:zytani e winy.

Art. 421.

Po ułożeniu i odczytaniu pytań przewodniczą­

cy z apytuj e strony oraz przys ię głych, czy nie żąda­

ją zmian i uzup ełnień, a na ich żądanie daje im listę

pytań do przejrzenia.

Art. 422.

Wnio,s ki o zmianę lub u zupełni enie pytań tryrozstrzyga, p oczem, jeżeli lista pyt a ń uległa

zmianie, odczytuje się ją ponownie i daje się stronom oraz przysięełym m ożnoś ć zgło s zenia uwag.

bunał

Art. 423.

Ostate czn ie u st aloną listę pytań trybunał zatwierdza i podpisuje.

Art 424.

. . Kaide pytanie powinno być tak ułożone, żeby

można było na nie odpowiedzieć "tak" albo "nie".

'A rt. 425.

Art. 416.

Za zgodą oskarżycieli i oskarżonych układa się

zapomocą jednego losowania wspólną ławę przysię­

głych dla kilku spraw wyznaczonych na dany dzień.

Pytanie codo winy powinno obejmowaĆ wszyst ..

kie ust awowe znamiona zarzucanego przestępstwa.

Zaczyna się od wyrazów: "czy oskarżony (oznaczenie .as,oby o sk arżonego) jest winien, że", poczem wymienda się ok'oIic:zniOści faktyczne zarzucanegoc.zynu z możliwie ścisłem oznaczeniem czasu i miejsca:.

Art. 417.

Art. 426.

Przysi ęgli mogą zadawać pytania oskarżonemu,

'śwIadkom i biegłym tylko za pośrednictwem przewodniczącego.

'J eżeli jest k ilku oskarżonych lub oskarżonemu

zarzuca się kilka czynów, ·c o do każ.dego ·oskarżone­

go i każdego czynu za,d aje się pytanie osobne,

Art. 418.

J\rt. 427.

Do przysięgłych zapasowych maj ą zas tosowanie

wszystkie przepisy dotyczące członków ławy przysięgłych, jednakże przysięgli zapasowi, nie powołani

Co do każdej okoliczności, uzasadniającej zastosowanie surowszego lub łagodniejszego przepisu

karnego, zadaje si~ w razie potrzeby pytanie osobne.

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art. 428.

§ 1. Jeżeli w toku rozprawy strony powoływa­

ły się na istnienie okoliczności us tawowej, wył ącz a­

jącej przest ępność czynu lub poczytanie winy, to co

do oskarżon ego , którego ta okoliczność dotyczy, nal eży postawić trzy osobne pytania, a mianowicie

1) co do popełnienia czynu;

2') co do oko!icżności, wyłączającej przest ę p­

ność czynu lub poczy tanie winy;

3) co do winy.

.

§ 2. W tym wypadku pytanie co do winy należy

tak ułożyć, żeb y z jego tr eśc~ wynih:ało, że przysięgli powinni na nie odpowiedzieć WÓWCZC:iS tylko,

gdy na pytanie pierwsze dali odpowiedź twierdzącą,

a na drugie przeczącą.

Art. 429.

W sprawach nieletnri ch do lat siedemnastu zawsze za~aie się pytanie, czy oskarżony działał z rozeznamem.

Art. 430.

Jeżeli z przebiegu rozprawy wynika, że w razie zaprzeczenia pytania głównego zachodzi możli­

wość uznania oskarżonego winnym innego przestęp­

stwa, to zadaje się co do tego przestępstwa pytanie

ewentualne, na które przysi ęg li mają odpowiedzieć

na wypadek zaprzeczenia pytania głównego.

R o z ci z i a ł IV.

stron i wyjaśnienie przewodniczącego.

Art. 431.

Po zatwierdzeniu listy pytań przewodniczący

udziela głosu stronom co do przedmiotów objętych

pytaniami.

Art. 432.

§ 1. Po wysłuchaniu głosów stron, przewodnic.zący wyjaśnia przysi ęgłym znaczenie odnośnych

ustaw, karę grożącą oskarżonemu i inne skutki skazania, oraz ogólne podstawy prawne dotyczące oceny dowodów, sposobu głosowa:nia i pisania odpowiedzi.

§ 2. Wyjaśnienia przewodniczącego przerywać

ani krytykować nie wolno, lecz strony mogą żądać

wciągnięcia do protokółu tych części wyjaśnienia,

których ustalenie uważają za ni ez będne.

Głosy

Art. 433.

Po ukończeniu wyj a śnienia przewodniczący

wręcza przysięgłym listę pytań i udaje się z nimi do

izby narad.

Art. 434.

Na żąda nie przysi ęgłyc h daje się im do izby

narad dowody rzecz owe , które były przedmiotem

przewodu sądowego.

R o z d z i a ł V.

Narada i uchwała przysięgłych.

Art. 435.

§ 1. Przez cały czas trwania narady przysięgli

nie mają prawa opus zczać izby narad, ani porozumiewać się z osobami postronnemi.

1559

§ 2. Zakaz porozumiewania się z osobami postronnemi dotyczy również pr zysięgłyc h zapasowych,

nie biorących udzi:tłu w naradzie.

Art. 436.

Jeżeli z.achodzi konieczność opuszczenia przez

przysi ęgłego izby narad przed wydaniem uchwały,

przewodniczący p rzedsiębierz e niezhędne

środki

w celu niedopuszczenia do porozumiewania się przysięgłego z osobami posŁronnemi.

Art. 437.

§ 1. Przed na:radą prz ewo dniczący zarządza wybór zwierzchnika ławy, który kieruje obradami.

§ 2. Przysięgli wybierają zwierzchnika ławy

z pośród siebie zwykłą większością głosów; w razie

równości głosów rozstrzyga los.

Art. 438.

§ 1. Przewod nicz ą cy nie bierze udziału w nara~

dzie i głosowaniu.

§ 2. Nie uj awniają c swego zdania co do winy

oskarż o nego i oceny poszczególnych dowodów, przewodniczący udziela p rzesięgłym wskazówek co do

sposobu odbywania narady i głosowania , da je "'/yja śnie nia na zadane mu przez przesięgłych pytania

·oraz prostuje twierdzenia oc zywiśc ie niezgodne

z przebiegiem ro zprawy.

§ 3. Przew odniczącemu służy prawo głosu poza

koleją przemówień.

Art. 439.

Jeżeli w toku narady przysięgłych powstaną

wątpliwości, wymaGające zdaniem przysięgłych wzno-

wienia przewodu sądowego albo zmiany lub uzupeł­

nienia pytań, przev/odniczący i przysięgli wracają na

salę, p oc::em trybunał, po wysłuchaniu stron, wyda je

postanowienie co do zmiany lub uzupełnienia listy

pyt 2ń, względnie wznowienia przewodu sądowego.

Art. 422, 423, 431, 432 i 433 mają ,odpowiednie zastos owanie.

Art. 440.

§ 1. Po nara0zie zwierzchnik ławy zarządza co

do każdego pytania zosobna tajne głosowanie.

W tym celu każdy przysię gły otrzymuje kartkę zaopatrzoną w pieczęć s ą du z oznaczonemi na niej wyrazami: "Tak - Nie". Głosujący wykr eśla wyraz zbyteczny.

§ 2. Kartkę, na której nie wykreślono żadnego

wyrazu lub wykreś l ono obydwa, uważa się za oddaną na korzyść oskarżonego , o czem należy przysię­

głych uprzed z ić przed ka :~d c m głosow aniem.

§ 3. W razie wątpliwości co do w yniku głoso ­

wania, zwierzchnik ławy zarządz'l ponowne głoso­

wanie.

Art. 441.

Przysięgli rozstrzyga ją zadane 1m pytania wesumienia, na podstavlie dowodów przedstawionych na rozprawie, uwzględnia jąc z j ednakową uwagą okoliczności przem awiają ce na korzyść, ja k i na

dług

niekorzyść osk arż onego.

DZiennik Ustaw. Poz. 725.

Art. 442.

Odpowiedzi zapad.ają bezwzględną większością

głosów. W razie równości głosów przeważa zdanie

korzystniejsze dla oskarżonego.

Art. 443.

Odpowiedź na każde pytanie powinna brzmieć

"tak" lub "nie", albo "tak z opuszczeniem tej lub

owej okoliczności obj ę tej pytaniem".

Art. 444.

Jeżeli w toku narad ujawniono zapatrywanie,

że nie wszystkie okol i czności wysz.c zególnione w pytaniu należy potwierdzić, to nad wyrazami, które mają być opuszczone, odbywa się głosowanie osobne.

Art. 445.

Odpowiedzi przysi ę głych zwierzchnik ławy odczytuje na głos, okazując każdą kartkę obecnym, zapisuje wynik głosowania na liście obok odnośnego

pytania, zaznacza iloma głosami odpowiedź zapadła,

stwierdza to swoim podpisem i niszczy oddane

kartki.

Art. 446.

Po zapisaniu wszystkich odpowiedzi, przewodnicz ą cy i przysięgli wracają do sali posiedzeń i zajmują swoje miejsca, poczem przewodniczący wzywa

Z\vierzchnika ławy do odczytania uchwały przysię­

głych.

Art. 447.

Zwierzchnik ławy wstaje i mówi: "Stwierdzam,

że przysi ęgli odpowiedzieli na pytania", poczem odczytuje po kolei każde pytanie i odpowiedź, a następnie

wręcza

listę

przewodniczącemu,

który

stwierdza ją swoim podpisem.

Nr. 83.

trybunału, ani żaden z prz ysięgłych,

udział w rozprawie pierwotnej.

Rozdział

którzy brali

VI.

Wyrokowanie na podstawie uchwały przysięgłych.

Art. 452.

Gdy przys ię gli na pytani e o W1ll1e dali odpo..

wiedź przeczącą, trybunał n iez włocznie wydaje wyrok uniewinniający, a jeżeli os karżony był areszto..

wany, przew.odniczący z arządza natychmiastowe wypuszczenie go na wolno ś ć.

Art. 453.

§ 1. W raz ie uchwały stwierdzaj ącej winę, prze ..

udziela głosu stronom celem złożenia

wniosków co do kary i innych skutków uchwały.

Ostatni głos ma oskarżony lub jego obrońca.

§ 2. Strony nie mogą podawać w wątpliwość tego, co uchwałą przysięgłych ustalono.

wodniczący

Art. 454.

Po wysłuchaniu głosów stron trybunał udaje

się na naradę celem wydania wyroku na podstawie

uchwały przysi ęgłych.

DZIAŁ

III.

PostEi:powunie przed sądem grodzkim.

Art. 455.

Prz.episy art. 292, 294-313, 315-380 i 387-398

mają odpowiednie zastosowan ie do postępowania

przed s ą dem grodzkim ze zmianami i uzupełnieniami

wskazanemi w dziale niniejszym.

Art. 448.

Odczytanie uchwały przysięgłych odbywa się

jawnie, choćby rozprawa toczyła się przy drzwiach

zamknię tych.

Art. 449.

Jeżeli odpowiedź przysięgłych nie odpowiada

wymaganiom niniejszego kodeksu, albo jest niezrozumiała, albo zawiera sprzeczności, trybunał zwraca

przysięgłym listę pytań z wyjaśnieniem, na czem polega niewłaściwość odpowiedzi, i wzywa ich do udania się na ponowną naradę.

Art. 450.

§ 1. Trybunał może, bez dopuszczenia stron do

wniosku, uchylić uchwałę przysięgłych i przekazać

sprawę do ponownego rozpoznania na najbliższych

rokach, jeżeli jednomyślnie uzna, że przysięgli niesłusznie odpowiedzieli potwierdz.ająco lub zaprzeczając.o na pytanie co do winy.

§ 2. Odpow,iedzi przysięgłych, nie dotknięte postanowieniem trybunału, pozosta1ą w mocy.

§ 3. U chylenie w myśl artykułu niniejszego ponownej uchwały przysięgłych nie może nastąpić.

Art. 451.

W wypadku wskaz.a nym wart. 450 w ponownej

rozprawie nie może brać udziału żaden z członków

Art. 456.

W razie potrzeby dokonania czynności niecierpiącej zwłoki, sąd grodzki dokonywa jej przed roz ..

prawą. Art. 256 § l, 2 i 3 ma odpowiednie zastosowanie.

Art. 457.

Sąd może zlecić policji prz.epr.owadzenie dochodzenia.

Art. 458.

§ 1. Sąd grodzki może także i przed rozprawą

umorzyć postępowanie, jeżeli zachodzą warunki

wskazane wart. 287 lit. a) - c), lub jeżeli z treści

akt sprawy wyn.i ka, że oskarżenie jest oczywiście

bezpodstawne.

§ 2. Wnioski, przewidziane wart. 296, s kł.a dać

można na pierwszej rozprawie głównej. Do wniosków, zgłoszonych po tym terminie, ma zastosowanie

przepis art. 332 § 2.

Art. ' 459.

§ 1. Niestawiennictwo oskarżyciela publicznego lub pokrzywdzonego, mającego prawa strony

(art. 67), nie tamuje rozpoznania sprawy.

§ 2. Przerwa rozprawy może trwać najwyżej

dni trzydzieści.

"

Nr. ,83.

, 1561

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art. '460.

Jeżeli świadek mieszka w okręgu innego sądu

'grodzkiego, sąd może zwrócić się o jego przesłucha­

nie do miejscowego sądu grodzkiego. Art. 256 § l, 2

i 3 ma odpowiednie zastoso wanie.

Art. 461.

§ 1. Przepis art. 331 § 3 ma zastosowanie i do

pokrzywdzonego, jako strony.

§ 2. Pokrzywdzony, ja ko strona (art. 67), ma

prawo głosu po oskarżycielu publicznym.

Art. 462.

§ 1. W razie wyroku zaocznego oskarżony

może bądź założyć apelację bez uprzedniego zapowiedzenia, bądź wnieść sprzeciw w myśl art. 395 § 1.

§ 2. Ze sprzeciwem oskarżony może na wypadek jego odrzucenia poł ą czyć apelację.

KSIĘGA

VIII.

środki odwoławcze.

Rozdział

L

Zażalenia.

Art. 463.

O ile ustawa inac zej nie stanowi, na posŁano­

Art. 468.

§ 1.

Zażalenie wnosi się do sądu, który wydał

zaskarżone postanowienie.

§ 2.

Prezes sądu odmawia przyjęcia zażalenia,

złożonego po terminie lub przez osobę nieuprawnioną. Na zarządzenie prezesa służy zażalenie.

,

§ 3. Zażalenie na niesłuszne aresztowanie oraz

na odmowę przyjęcia sprzeciwu lub pisma odwoław­

czego można wnosić także bezpośrednio do sądu odwoławczego.

Art. 469.

§ 1. J cżeli sąd,któremu złożono zażalenie,

uzna je za zasadne, to sam się do niego przychyla,

a w przeciwnym razie przesyła je wraz z odpisem

7askarżonego postanowienia do sądu odwoławczego

w ciągu trzech dni, a gdy zażalenie dotyczy aresztowania, to w ciągu doby.

§ 2. Akta sprawy przesyła się sądowi odwoławczemu, o ile to nie powoduje zwłoki w postępo­

waniu. Sąd odwoławczy może zażądać przesłania

akt, o ile uzna to za niezbędne.

Art. 470.

Zażalenie samo przez się nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia, lecz sąd, który wydał postanowienie, lub sąd odwoławczy może

wstrzymać wykonanie.

Odmowa wstrzymania nie

wymaga uzasadnienia.

wienia, zamykające drogę do wydania wyroku, stro. nom służy zażalenie.

Art. 471.

Art. 464.

Sąd odwoławczy rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnem. M.ają tu odpowiednie zastoso-

§ 1. Zażalenie na p ost a nowienie p r okuratora

co do odmowy ścigania lub umorzenia dochodzenia

(art. 248 § 3) wnosi się do tegoż prokuratora, roz.strzyga je zaś prokurator apelacyjny.

§ 2. Od odmowne go postanowienia prokuratora apelacyjnego służy za ża l e nie do sądu apelacyjnego.

§ 3. W razie uchylenia postanowienia prokuratora, sąd apelacyjny b ą dź zwraca a:kta prokuratorowi dla sporządzenia a k tu oskarżenia, bądź nakazuje uzupełnienie dochod ze nia lub przeprowadzenie

śledztwa.

§ 4. W razie sporz ąd z enia przez prolcura i ora

aktu oskarżenia zgodnie z p os tanowi e niem sądu ape, lacyjnego, przepisów art. 287 - 291 nie stosuje się.

Art. 465.

Na inne postanowienia służy zażalenie tylko

. w wypadkach wyraźnie w ustawie wskazanych i tyl·kodo jednej instancji.

Art. 466 ,

Na postanowienia sądu apelacyjnego zażalenie

tylko z powodu odmow y przyjęc i a kasacji.,

z powodu odmowy przyw róc eni a terminu kasacji

oraz w przedmiocie wynag rodz enia za niesłuszne

skaZanie.

Art. 467

służy

Zażalenie z powodu odmowy przyjęcia kasacji,

z powodu odmowy przywrócenia terminu kasacji

, oraz .. w przedmiocie wynagr odzenia za niesłuszne

skazanie rozstrzyga Sąd Najwyższy.

wanie przepisy art. 382 i 383.

Art. 472 .

Przepisy art. 463 i 465 - 471 mają odpowiednie zasŁosowćmie do zażaleń na zarządzenia prezesa

sądu.

.

R o z d z i a ł II.

Apelacja.

Art. 473.

Strony mogą zakładać apelacje od wyroków

sądów grodzkich oraz od wyroków sądów okręgo­

wych wydanych w pierwszej instancji, o ile ustawa

inaczej nie stanowi.

Art. 474.

§ 1. Apelacja może dotyczyć całości wyroku

lub jego części,

§ 2. Apelację, założoną od orzeczenia w przedmiocie winy, uważa się za zwróconą także przeciwko orzeczeniu o karze.

Art. 475.

W apelacji można podnosić i takie zarzuty, które nie s t anowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia.

Art. 476.

Oprócz oskarżonego i jego obrońcy, apelację na

korzyść oskarżonego może założyć prokurator, a w

razie niepełnoletności lub bezwłasnowolności oskarżonego -- także jego ojciec, matka, małżonek, opiekun lub kurator.

Art. 477.

Art. 487.

W razie zapowiedzenia lub złożenia ,-" yV/o du

Z wyjątkiem wypadków wskazanych wart. 88,

o sk arżony mo ż e cofn ą ć a,pel ację z ało żoną przez sie-

bie lub swego obro ń cę.

Art. 478.

Prokurator b ez zgody o skarżonego nie może

cofnąć apelacji, którą z ałożył na jego korzyść.

Art. 479.

Apelację ną. niekorzyść oskarżonego może założyć tylko oskarżyciel.

§ 1.

§ 2.

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

1562

W sprawach o przestępstwa, nal e żące do

właściw oś ci sądów gr-odzkic h a ścigane w trybie

o's'~arżenia publiczn.zgo, pokrzywdzony, który brał

udział w sprawie wcharalde rze stTony, może zało­

żyć ape lac ję

tylko co do orzeczenia o winie.

apelacji po terminie albo przez osob ę nieuprawnioną,

pre ~; es odmawia przyj ę cia i zawiadamia o tern ape~

luj ącego.

Art. 488.

Po przyjęciu apelacji sąd przesyła ją niezwłocznie wr az z aktami do sądu odwoławczego,

o czem zawi a damia strony.

§ 2. Jeżeli os karżyciel założył apelację od wy ..

roku uniewinniającego , art. 205 nie ma do oskarżo~

nego zastosowania.

Art. 489.

Do post ę powania w sądzie odwoławczym mają

zastosowanie przepisy post ę powania w sądzie okrę­

gowym pierwszej instancji ze zmianami i uzupełnie­

niami wskazanemi w r ozdziale nin!iejszym.

§ 1.

<,

Art. 480.

§ 1. W razie śmi e rci oskarżyciela prywatnego

lub p okrzyvvdzonego, m a j ącego p rawa strony, prze d

upływem terminu do z.apowiedzenia apelacji, prawo

do jej zap ovviedzenia służy jego małżonkowi, dzieciom, rodzicom i wnukom w cią gu dwóch tygodni od

dIjia śmierci oskarżyciela .

§ 2. \Vj razie śmierci oska.rżyciela p ryvlabego

lub polU'zyw.dzonego, m aj ą c eg o prav-ra strony, po za powi.edz ell':u prz.ez.eń ap elaaji, lecz prz.ed upływem

te rminu do jej wywodu, p ra,",-o ap::::la cji służy osob Olli, wymie'1icuym w § 1, w ciągu mies i ąca od śmier­

ci oskarżycieia.

§ 3. Terminy, w skazane w artykule niniejszym, są zawite.

Art. 481.

Powód cywilny mo ż e z ałoży ć apelację wtedy

tylko, gdy oskarżyciel lub oskarżony z a powiedział

założenie apelacji.

Art. 482.

Je że li osk arż yciel lub os karżo ny, który zapowiedz iał apelacj ę , nie wniósł jej wyw odu lub ape~

lacj ę c ofn ął , sąd karny p ozostawia bez ro zpoznania

apela cję powod a cyv/ilnego i zwraca mu wniesioną

z tytułu apelacji opłatę.

Art. 483.

P owód cywi lny, któremu nie s łuży prawo apetacji z przyczyn wskazanych wart. 481 i 482, może

wytoczyć sprawę przed sądem cyw iln ym o tę część

powództwa, którą sąd karny oddaiił lub pozostawił

bez rozpoznania.

.

Art. 484.

Strona zamierzająca w yrok zaskarżyć powinna,

pod utratą prawa zaskarżenia, z apoVli ed z.ieć to w

terminie, wskazanym wart. 225.

Art. 485.

Wyv/ód apel a cji skład a się w terminie wskazanym wart. 226 do sądu, który wyd a ł zaskarżony wyr ok, bądź na piśmie, bądź ustnie do protokółu w kancę1ctrji sądu.

Art. 490.

§ 1. P r ezes sądu odwoławczego rozważa

aj czy zachQd.zą formalne warunki apelacji wy~

m agc:ne przez kod eks niniejszy;

.

bl jakie należy wydać zarządzenia niezbędne

do r ozpisania r ozprawy.

§ 2. J cżeli prezes uważa, że zachodzi brak

formalnych warunków apelacji, lub że zamieszczony w niej wniosek o 'w ezwanie świadków i biegłych

albo o sprowa dzen ie innych dowodów należy odrzu~

cić , lub też że należy w yd ać z a rządzenia w myśl § 3,

to wnosi spr 2.wę na posiedzenie niejawne.

§ 3. S ąd odwoł a wczy może, przed rozpisa ..

ni em rozprawy, sprawdzić przez właściwy sąd grodzki dowody, p ;:zyto czone IV apelacji lub w piśmie stro ...

ny przeciwnej, która apelacji nie założyła, jeśli przeprowadz enie dowodu ma n astąpi ć poza siedzibą sądu

odwoł awczego , albo świadkowi e lub biegli zamiesz ..

kuj ~l poza si€dzib", te go ż sądu.

Art. 491.

§ 1. W sprawach, rozpoznawanych przez ~ą!ł

okqgowy w składzie jednoosobowym, sąd apelacyj""

ny orze ka równ.jeż jednoosobowo, jeżeli w zaskarża'"

nym wyroku wyn1ierzono, jako karę zasadniczą, po ..

zbawi enie wolności do lat 2 lub grzywnę , .a lbo ,obicte lca ry łąc znie, lub j eśli wymierzono wyższą karę

pozbawienia wolności jedynie ze względu na powrót

do przestępstwa .

§ 2. Przepisy art. 382 i 383 mają odpowiednie

zastosowanie i w postępowaniu apelacyjnem.

Art. 492.

Sąd odwd awczy nie może odmówić wezwania

świad k ów i biegłych, przesłuchanych w pierwszej instancji, oraz sprowadzenia z sądu pierwszej instancji

dowodów rzeczowych, jeżeli strona w apelacji bądź

stawi a uzasadnione zarzuty nieścisłości protokółu,

bądź żąda ponownego przesłuchanlia na stwierdzenie

okoliczności w protokóle nieujawnionych, a mogą ..

cych mieć wpływ na ,o rzeczenie o winie.

Art. 486.

Art. 493.

§ 1.. Sąd odwoławczy nie mo·że 'Opmpwig przy..

W wywodzie apel ac ji wyszcz eg ólnią się zarzuty czyruione wyrokowi i wsk azuje się te czę ć ci wyroku, których uchylenia lub zmiany strpn~ żąda .

•

jęcia

Dziennil~ Usta~.

a) dowodu, wskazanego w wywodzie apelacji,

jeżeli sąd pierwszej instancji be zzasadnie odrzucił wniosek w tym względzie na mocy

art. 332j

b) nowego dowodu, nieznanego stronie przed

wydaniem za skarżo nego wyroku, a mog2,c ego mieć is totny vrpływ na treść orzeczenia

o winie.

§ 2. Przepis § 1 pkt. a) ma zastosowanie również do wniosków strony przeci)Vnej, która apelacji

nie założyła, jeżeli złożyła wniosek w ciągu siedmiu

dni od zawiadomienia jej o przesłaniu akt do sądu

odwoławcze go.

§ 3. O przyjęciu innych dowodów sąd postanawia według swego uznania.

§ 4. Przepisy §§ 1 - 3 ni,e dotyczą prokuratora.

Art. 494.

W razie niestawk'lilictwa świadka lub bie~łe­

go, przesłuchan,ego W pierwszej instancji, sąd odwoł awczy wtedy tylko odracza rozprawę, gdy uzna popowne prz esłuchanie ich za niezbędne, w przeciwnym razie odczytuje ich zezn ania.

Art. 495.

§ 1. Oskarżonego aresztowanego sprowadza

się na rozprawę wtedy tylko, gdy sąd odwoławczy

uzna to za niezbędne.

§ 2. .Jeieli jednak oskarżony znajduj,e się

w areszcie w siedzibi e sądu odwoławczego, sprow·adza się go ną rozprawę także wtedy, gdy tego zaż ąda.

Art. 496.

§ 1. Niestawiennictw o stron nie tamuje rozpo znania spra'wy, z vITyiątkiem wypadku, gdy nie stawił się oskarżon y, którego stawiennictwo sąd uznał

za obowiązkowe lub którego s ąd p ostanowił sprowadzić w myśl art. 495.

§ 2. W sprawach z oskarżenia publicznego

udział prokuratora w rozpra-wie odwoławczej jest

obo wiązkowy .

.

§ 3. Wyroku sądu odwołav/czego nie poczytuje się nigdy .za zaOCZi1y.

Art. 497.

§ 1. Po wywoł a n iu sprawy, jeden z sędziów

składa ustne sprawo zd ani c, po l egające na p rzedstawieniu stanu fakty cznego sprawy tudzież treści apelacji i wywiązujących się stąd punktów spornychj

oączytuje się przytem wyrok pierwszej insblilcji

W tych częściach, które są prz edmiote m apelac ji,

oraz VI razie potrzeby - poszczególne ustępy z akt

sprawy.

§ 2. Apelację lub inne pismo strony nieobecnej odczytuje się w całości.

Art. 498.

Cofnięcie apelacji przez oskarżyciela publicznego na rozprawie nie wiąże s ądu.

Art. 499.

Po głqsach stron, sąd odwoławczy odbywa naragę ~ wydaj~ wyrok, 1J1ocą którego, albo

P:)Z. 725.

a) zatwie rdza wyrok z:ls}<arżony, albo

b) uchyla go w całości lub części, wyqając no.,

we orzec zenie.

Art. 500.

Sąd odwoławczy nie może

a) zwi ększyć oskarżonemu kary wymierzonej

przez sąd pierwszej instancji, jeżeli założo­

no a pela c ję tylko na korzyść oskarżoI).egoj

b) przekr oczy ć gran ic apelacj i, z wyjątkiem

wypadków wskazanych wart. 501 j . .

c) z a lic zy ć oskarżonemu na poczet kary okre-:su tymczasowego zaaresztowania od daty

vvyroku ~kazującego pierwszej instancji, jeśli wyrok ten sąd z, atwierdz.ił w całości.

Art. 501.

Sąd od'\vołav!czy z urzędu, niezależnie od granic apelacji

a) u~ie\v.innia oskarżonego, jeżeli W jego czy~

me nJcma znamion p r zes tępstwaj

b) p oprawIa prz yjętą w wyroku pierwszej instancji błędną kwalifikację czynUj

c) uzn aje zaskarżony wyrok za nieważny i przekazuje sprawę komu należy, j eżeli wyrok

z ap a dł z obrazą art. 12 lub B, j eżeli w skła­

dzie sądu ucz e st.niczyła osoba nieuprawniona do wydawan1ia wyroków, albo jeżeli orzekał sędzia, który z mocy art. 41 ulegał wyłączeniuj

"

d) uchyla wyrok na korzyść współoskarżonych,

choćby nie apelowali, jeżeli uchy~ił go na

rze cz współoskarżonego, na którego l<,orzyść

apelacja była założona, a te same względy

prz ema wiają za uchyleniem wyroku na rzecz

tamtychj

e) umarza postępowanie, jeżeli sprawę rozpo"

znano bez skargi albo bez wniosku pokrzywdzonego w wypadkach, gdy ustawa taki.egq

wniosku wymaga.

Art. 502.

Osk arżonemu aresztowanemu, który na rozprawie nie był obecny i nie miał ,obrońcy, doręcza się

odpis sentencji z jednoczesnem zawiadomieniem, że

termin do zapowiedzenia kasacji liczy się od daty doręczenia tego odpisu, oraz o treści art. 50'5 i 506.

Art. 503.

Pr,.y rozpoznawaniu apelacji od wyroku sądu

grod zkiego mają odpowiednie zastosowanie art. 460

oraz art. 382 i 383.

R o zd z i a ł III.

Kasacja.

Art. 504.

Strony mog ą zakładać kasacje do Sądu Naj,

wyższe g o od wyroków sądów drugiej instancji, od

wyroków sąd ów przysięgłych oraz od wyroków są­

dóyv' pierwszej instanc ji wydanych w sprawach karno -administracyjnych.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art 505.

§ 1. Kasacja powinna być założona na plsmw

i, jeżeli nie pochodzi od prokurat'o ra, powinna być

sporządzon a przez adwokata.

§ 2. PozaŁ e m w przed miocie zakład a nia kasacyj mają odpowiednie za s ło s owanie art. 474 - 488.

Art. 506.

§ 1. Na ż ądanie osk a r ż'o ne go aresztow anego,

z.głoszone w terminie do zapowiedzenia k asacji, prezes ,sądu stosownie do art. 89 wyznacza obrońc ę

z urzędu do zło ż enia wywo du.

§ 2. Termin powyż s zy jest zawity.

Art. 507.

§ 1. Do wywodu kasacji załącza się dowód

wpłacenia lub wysłania pocztą do kasy sądowej

kaucji w wysokości stu zł o tych, bez czego k asacji

się nie przyjmuje .

§ 2. Jeżeli kilka osób podaje kasację łącznie,

każda z nich sldada os'o bno kaucję.

Art. 508.

§ 1. Od składania kaucji kasacyjnej wolni są

a) ur.zędy państwowe i samorządowe;

b) oskarżeni aresztow ani;

c) skazani na ka r ę pozbawienia wol n ości przekr a czaj ącą d wa lat a ;

d} dłużnicy upadli;

e) osoby, którym sąd przyznał prawo ubogich.

§ 2. Wni'o sek o przyznanie prawa ubogich powinien być złożony w termi nie zawitym trzydniowym

od daty otrzymania odpisu orzeczenia z uz as adnieniell1.

Art. 509.

§ 1. W ra zie uwz gl ę dnienia kasacji zwraca się

kaucję osobie, htóra j ą zł o żyla.

§ 2. W razie oddalenia kasacji przelewa się

kaucję do Skarbu Państwa.

Art. 510.

Podstawą k asa cji moż e być tylko zarzut

a) nieprawidł o we go zastosowania ustawy przy

określeniu pr ze stęp s twa i wymierzeniu kary;

b) obrazy przepisów po s t ę powania sądowego.

Art. 511.

Od wyroków, wydanych

a} w sprawach karno - administracyjnych;

b) w sprawach z ustawy karnej skarbowej, jeżeliorzecz.ona kara nie przekracza kwoty

3.000 zł;

cl w sprawach o w ykroczenia, należące do wła­

ściwości s ądowej;

Nr. 83.

Art. 513.

§ 1. Stroma może w kasacji zarzucać tylko

uchybienia obrażaj ą ce jej prawa.

§ 2. Przepis § 1 ni e dotyczy prokuratora, zakładającego ka s ację na korzyść oskarżonego.

Art. 514.

Wyrok n a le ż y uchylić, jeżeli kasacja słusznie

zarzuca

a) że sąd wyd a ł wyr ok uniewinniający pomimo

istnienia w czynie oskarżonego znamion

prz e st ęp s tw a ;

b) że s ąd b y ł ni ena l eżycie obsadz,ony lub którykolwiek z jego członków nie był obecny

na cał e j ro zprawi e;

,

cj że rozprawa odbyła się zaocznie w sprawie,

w kt órej u stawa wymaga obecności oskarżon e g o ;

d) ż e osk arż ony nie miał obrońcy w wypadkach, wskazanych wart. 88;

ej ż e nie sporz ądzono protokółu rozprawy;

f) że wyrok nie zawiera ustalenia czynu, przyp isanego oskarżonemu;

gj że sąd w wypadkach, wskazanych wart. 500

lit al i 612 lit. a) zwiększył wymierz'oną

oskarżonemu karę.

Art. 515.

Poza wypadkami wymienionemi wart. 514, Sąd

Najwyższy uchyla wyrok z powodu uchybienia procesowego wtedy tylk o, gdy uzna, że uchybienie to

mogło mi e ć wpływ n a tre ś ć wyroku.

Art. 516.

Sąd Najwyższy, niezależnie od zarzutów przy-

toczonych w kasacji, uchyla wyrok

a) jeżeli w czynie oskarżonego niema znamion

przestępstwa;

h) jeżeli sprawę rozpoznano bez skargi albo

bez wniosku pokrzywdzIo nego w wypadkach, gdy ustawa takiego wniosku wymagaj

c} jeżeli z a chodz ą przyczyny powodujące umorzeni e p os t ę powania w my ś l art. 3;

d) jeżeli s ąd n a niek o rz yść oskarżonego zasło­

sował d o ń karę nieprzepis aną w ustawie za

dane przestępstwo.

Art. 517.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok na korzyść współ­

osk.arżonych, choćby nie z.ałożyli kasacji, jeżeli go

uchylił na rzecz współo skarżonego, na którego ko.rzyść kas a cja była zało ż ona, a te same względy przemawiają za uchyleniem wyroku na rzecz tamtych.

Art. 518.

d) w sprawach z osk arżenia prywatnego,

z wyjątki em znie sławienia, popełni o nego

w druku,

podstaw ą kas a cji mog ą b y ć t ylko zarzuty wymienione wart. 514, 516 i 520.

Jeżeli w zaskarżonym wyroku sąd zastosował

błędną k w alifikację czynu, lecz wymierzył taką karę,

j a k ą mógł wymierzyć na podst awie ustawy właści­

wej, S ą d N a jwyższy bądź uchyla zaskarżony wyrok

w c ałości lub w części, bądź tylko poprawia błędną

Art. 512.

Art. 519.

Kasacja powinna wskazać, na czem polega zarzucane uchybienie.

~j razie dostrzeżenia w zaskarżonym wyroku

oczywistej ,omyłki, która nie mogła mieć wpływu na

kwalifikację

czynu.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Nr. 83.

wynik wyrokowan~a, a dla swego sprostowania nie

wymaga żadnych nowych ustaleń, Sąd Najwyższy

sam poprawi.a dostrzeżoną omy łkę.

Art. 520.

Sąd Najwyższy uznaje zaskarżony wyrok za

nieważny i przekazuje sp rawę komu należy, jeżeli

wyrok zapadł z obrazą art. 12 lub 13, jeż e li w skła­

dzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniollta do wydawania wyroków, albo jeżeli orzekał sędzia lub

przysięgły, który z mocy art. 41 ulegał wył ąc zeniu.

Art. 521.

Kto nie za ska rżył wyroku pierwszej instancji,

ten nie może zakładać kasacji od wyroku drugiej instancji, jeżeli wyrok pierwszej instancji zatwierdzoDQ lub zmieniono na jego korzyść.

Art. 522.

Strona nie może żądać uchylenia wyroku z powodu uchybienia procesowego pierwszej instancji,

którego naprawienia n~e żądała w po stępowaniu drugiej instancji.

Art. 523.

"

Strona nie może żądać uchylenia wyroku z powodu uchybienia procesowego, które zaszło na jej

wniosek lub za jej zgodą. Przepis ten nie dot yczy

uchybień wymienionych wart. 514.

Art. 524.

Sąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnem

a) po.zostawia bez rozpoznania kasacje, nie odpowi a d ają ce przepisom art. 504, 505, 507,

508, 510, 511, 512, 513, 521, 522 i 523;

b) wydaje postanowienia w myśl art. 520.

Art. 525.

§ 1. Sąd Najwyż sz y nie zawiadamia stron o terminie rozprawy, z wyjątkiem władz państwowych.

§ 2. Niestawiennictwo stron nie tamuje rozpoznania sprawy.

§ 3. Oskarżon;eg-o aresztowanego nie sprowadza

się na rozprawę.

§ 4. Na rozprawie kasacyjnej stronę zastępo ­

wać może tylko adwokat (art. 505 § 1).

Art. 526.

Rozprawę ,r ozpoczyna ustne sprawozdanie jednego z sędziów, który wskazuje nasuwające się do

roZ!strzygnięcia

pytania prawne.

Art. 527.

§ 1. Strony, jeżeli są obecne, mogą składać wyj. aśnienia.

§ 2. Pierwszy głos służ y stronie, która założyła

o s karżonemu lub jego obrońcy.

kasację, ostatni -

1565

Art. 530.

§ 1. Jeżeli przy rozpoznawaniu sprawy wyniknie kwest ja, wymagająca zasadniczej wykładni

ustawy, Sąd Najwyższy może odroczyć wydanie brzec zenia i p rzekaza ć powiększonemu składowi sądzą­

cemu rozstrz ygnięc ie wynikłej kwestji.

§ 2. Postanowienie powiększonego składu są­

du zapada b ą dź na rozprawie jawnej, jeżeli poprzednia rozprawa sądu (§ 1) była jawna, bądź na posiedzeniu niejawnem, jeżeli odroczenie orzeczenia zaradło na posiedzen iu niejawnem. Postanowienie to

wiąże skład sąd zą cy Sądu Najwyższego przy wydawaniuorzeczenia w da ne j sprawie.

Art. 531.

U znając, że kasację założono oczywLscle lekkomyślnie lub jedynie w celu działania na zwłokę,

Sąd Najwyższy z awiadamia o tern władzę dyscyplinarną obrońcy lub pełnomocnika, który podpisał

kasację.

Art. 532.

Uchyl ają c wyrok, Sąd Najwyższy przekazuje

siprawę do ponowne·go rozpoznania w innym skła­

dzie sędziów sądowi, którego wyrok uchylił, lub innemu sądow i równor zędnemu.

Art. 533.

§ 1. Jeżeli powodem uchylenia wyroku w

sprawie rozpo zn awanej przez sąd przysięgłych jest

uchybienie, którego dopuścił się trybunał przy wyrokowaniu na pods tawie prawidłowej uchwały przy-

sięgłych, Sąd Na jwyższy przesyła sprawę sądowi

okręgowemu i pol e ca mu wydanie wyroku na pod-

stawie poprzedniej uchwały przysięgłych.

§ 2. Do wyda nia wyroku w tym wypadku powołuje się w miarę mo ż ności t y ch samych sędziów,

kt ór zy wchodzili w skład tryb un a łu .

Art. 534.

Jeżeli wobec uchyl e nia wyroku sądu przysięgłych okaże s ię , że sprawa w tej części, która ma

ule gać ponownemu rozpoznan iu, już do właściwości

sądów p rzys i ęgłych nie należy, Sąd Najwyższy przekazuje sprawę właściwemu sądowi pierwszej instancji.

Art. 535.

Uchylaj ą c

wyrok z powodów wskazanych

wart. 516 li t. a), b) lub cJ, Sąd Najwyższy sam wydaje wyrok uniewinniający lub umarza postępowanle.

Art. 536.

Zawarta w wyroku S ą du Najwyższego wykładnia ustawy v/ iąże w da nej sprawie sąd, któremu sprawę przekazano .

Art. 528.

Po głosach stron prokurator we wszystkich

sprawach składa wnioski.

Art. 537.

Sąd przy ponov,,'ncm rozpoznawa niu sprawy

mo.że zmniej$zyć lub zwiększyć k a rę, orzeczoną

w uchylonym wyroku b e z wz.glęou na to , czy wyrok

uchylono na żądanie oskarżyciela czy oskarżonego.

Art. 529.

Najwyszy po rozpoznaniu sprawy wydaje

wyrok, którego moc ą oddala kasację albo uchyla

zaskarżony, wyrok w całości lub w części.

Art. 538.

§ 1. Prokur ato r Sądu Naj'\ov yższ eg o moż e Z1łożyć k as ację od każdego orzeczen ia prawomocnego w celu ustalenia nal eżytej wykładni ustawy. '

Sąd

Dziennik Ustaw. P ez. 725.

§ 2. P r zep isy ar t. 608 mają tu odpowiednie

z asco sowanie.

§ 3. S ą d N a j wyż.szy rozpoznaje taką kasację

bez za wia domi enia i ud z iału stron, lecz po wysłu­

chaniu wnio s h ćv{ pr okura tora.

Art. 539.

§ 1. Uwz ględniaj ą c k a sację prokuratora założoną w myśl art. 538, Sąd Najwyższy uchyla zaskarżone' orzeczenie lub u l,naje je za nieWażne

VI wypadkach wskazanych wart. 516 i 520, w innych

zaś wypadkach ust ala uch ybienie, a zaskarżone

orzeczenie może uchylić t ylko wówczas, gdy w zakresie orzeczenia 'O winie i karze uchyle nie ,jest dla

oskarżonego bez znaczenia lub korzystne.

§ 2. Orzeczenie Sądu Najwyższego, zapadłe

IW myśl niniejszego artykułu, nie uchyla cz~ści wy,roku dotyczącej powództwa cywilnego.

K S IĘ G A

IX.

Postępowanie wykonawcze.

Rozdział

1.

:Wykonanie wyroku.

'Art. 540.

WyroK wykonywa się natychmiast po upra~omocnieniu się.

Art. 541.

Wykonanie wyroku śmierci może nast ą pić dopiero po decyz:ji Prezydenta Rzeczypospolitej, że

nie korzysta z prawa łaski.

Art. 542.

§ 1. Wykonanie wyroku sądu gr odzkiego lub

oKręgowe,go, iako odwoławcz e go,

zarz ą dza sąd

grodzki.

§ 2. Wykonanie każdego innego wyroku zarządza rprokurat'o r sądu okręgowego.

Art. 543.

Odpis sentencji wyr oku, któreg'o wykon 2, nie

do prokuratora, sąd okrę g owy przesyła mu

natychmiast po upr,awomocnien iu

się

wyroku

:z oznaczeniem daty je,g o :prawomocności.

nale'ży

Art. 544.

Celem wykonania wyroku prokurator daje zlecenia władzom więziennym, policyjnym i innym.

'Jeżeli skazany przebywa w innym okrę g u sądowym,

prokurator zwraca się do prokur a tora s ą du okręgo­

we,g o tego okręgu o odpowiednie zarządzenia.

Art. 545.

§ 1. Wyrok śmierci wykonyw a S lę w mi e jscu

zamk'niętem,

niepublic zn ie.

§ 2. Przy wykonywaniu wyrlo ku śmierci powinien być obecny !prlo lwrator, naczelnik więzienia,

protokólant, lekarz i duchowny wyznania, do którego należy skazany. Pozatem może być obecny

obr'ońca, któreglo o terminie stracenia należy za·wiadomić.

§ 3. Z przebie1g u wyk'onania wyroku sp'orzą­

aza się pr'otokół.

Nr. 83.

Art. 546.

Skaza nemu ares zt owan e mu zalicza się na po ..

czet kary czas pozbawienia wolności po bgłośzerth1

:wyr.oku

aj jeżeli skazany n ie z a łeżył apelacji lub ka ..

sacji, a lbo z a ło ż oną cofn ął j

bl jeżeli ins tancja wy ż sza uwzględni:ła w ca ..

ło ś ci lub cz ęś ciowo apelację lub kasację

skazan ego.

Art. 547.

§ 1. O ,zar z ądzeniu wyko n ania kary waruako-

wo zawie szonej s c:,d p ierws ze j inst a ncji, który w da ...

nei spraw ie wy r okował,or.z e ka na posiedz e niu niejawn em. '

§ 2. Na [postanowienie w tym przedmiocie słu­

ży zażal e nie.

Art. 548.

Sposób i trvb p r zymusoTtJego ściągania grzy,w ien, kar [pieniężnych i opłat, nie wpłaconych przez

skazanego do kasy sądowej, określi osobna ustawa,

•

Art. 549.

.W razie n,i e możn o ś ci ś c i ą gni ę cia w całości luh

w części z m a j ą tku skazane go z a sądzonych grzywien, kar pien i ęż nych i opł a t sporządza się protokół, który się przedstawia prokuratorowi lub sądo­

wi grodzkiemu, stosownie do właściwości..

Art. 550.

§ 1. Po otrzymaniu pro bkółu o niemo ż~oscl

,ści ~,gn ięcia grzywny lub kary pieniężnej. sąd, który

wy dał w yrok w pic rw,s z e j inst aLcji , w ydaje, na V!Dios e k !prok uratora lub z wł a snej inicjatywy, postano-,

wienie co do kary z a st ę.p c.zel, jeżeli jej nie 'OznB.CZO"

no w w y rok u ska zuj ą cym.

§ 2. Na w n i '~sek skaza n ep,.o na gr zywnę lub

karę pien ię żną, kt órej ś ci ą gną ć nie można, sąd może

Ido kary z as tęipc zcj z as tosować [prz epis o warunko,w em zawi,e szeniu wy k onania kary zastępczej, jeżeli

zachodzą warunki zawieszenia .

§ 3. Na pos ta nowi e n ie w y dane w myśl § 1 i 2

służy za ża l e n i e.

Art. 551.

O wymiarze kary na podstaWIe art 77 koaeKsu karne;g'o 1932 r. orzeka wyrokiem sąd, który

w. dane,j sprawie wyrokował w pierwszej instancji.

'A rt. 552.

§ L P.r oto l: ół,określony wart. 549, sporzą­

diZa się równi z ż w wypadku,gc1yby ści C\!gnięcie grzywny (kary !pienięż nej) naraż ało skazanego na ruinę

ma; ątkową . Prot o kół ten przedstawia się prokuratorowi.

§ 2. Po otrzyman iu prot o kółu o nieś c iągalnoś­

ci gr zywny (art. 549) lub p r,ot okółu, wymienionego

w g 1, sąd, który wydał wyrok w pierwszej instancji, wydaje na w,r:iosek prok urator a postanowieni,e

co do wykonywania \pracy na rachunek grzywny,

ieżeli pracy tej nie oz,naczono w w y roku .

§ 3. W tym samym trybie sąd wydaje postano w ie nie co do Z2.stęrp cze; kary pozbawienia wolnoś c i, gdyby wyk<:m Y'wanie pracy przez ska,zanego

;na ,r achunek grz,y wny byto niemo,żliwe lub gdyby;

Nr. 83.

skazany

U'porczywi'e

się

wzdragał

wykonywać

pracę·

§ 4. Na postanowienie, wydane w

'i '3, służy zażalenie.

myśl

§ 2

Art. 553,

§ 1. O warunkowem zwolnie niu z zakładu poprawczego i wyznaczeniu kuratora oraz o ,odwoła­

niu zwoh1ienia orzeka na posiedzeniu niejawnem sąd

pierwszej ihstancji, który w danej sprawie wyrok,ował.

§ 2.

1567

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Na postanowienia w tych przedmiotach

,słmy z,ażalenie.

Art. 554.

Sąd grodzki przy wykonywaniu wyroków odpowiednio stosll,je przepisy art. 544 i 546-553.

Art. 555.

§ 1. Wszelkie wąŁplivvości i zarzuty co do

wykonania wyroku, a w szczegó!no,ści co do obliczenia kary, ro,zstrzyga sąd pie'rwsze j instancji, który w danej sprawie wyrok'ował.

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie

służy z,ażalenie.

R o z d z i a ł n.

Odroczenie i przerwa wykonania kary.

Art. 556.

Wykonanie kary śmierci na chorych obło ż nie

'i na chorych umysłowo 'Odracza się do czasu ich wyzdrowienia.

Art. 557.

Wykonanie k a ry śmierci na kobietach brzemlenny;ch odracza się do upływu trz e ch miesięcy po

rozwiązaniu, o ile dziecko !pozostaje przy życiu.

Art. 558.

§ 1. Wykonanie kary pO'zbawienia wolności

~ wypadku choroby umysłowej lub ciężkiej choroby fizyczne:j skazanego pozostającego na wolności

.odracza !Się do czasu wYZ1drowienia.

§ 2. Za chorobę ciężką uznać nale.ży również

taki stan cielesny skazanego , przy którem umies,z czenie go w więzieniu lub areszcie może bezpośrednio zagrażać jego życiu, albo nie daloby się pogodzić z istnie~ącemi 'VI' więzieniu lub areszcie urzą­

dzeniami.

:Art. 559.

Na !prośbę skazane'g o można odroczyć na czas

do jednego roku wyko nanie kary pozbawienia wolnośd, 1eż eli jej natychmiastowe wykona nie pocią­

gnęłoby dla skazanego lUlb jego rodziny skutki z:byt

ciężkie.

Art. 560.

§ 1. Jeżeli ,s tan zdrowia skazaneg'o albo poważne względy m aterjalne lub rodzinne tego wyma, ga,ją, a skazany posiada w kraju stałe miejsce zamieszkania i określone źró dło dochodu, można na je~o tpl10śbę udzielić mu przerwy w wykonaniu kary

na okres do jednego roku.

§ 2. Przerwę można każdej chwili oilwołać.

Art. 561.

Odroczenie wykonania kary lub udzielenie

przerwy można uzależnić od zobowiązania się skaza-

nego do pObyt'l w ozn aczo~l e i miejscowości lub okrę­

gu, tudzież od zrażeniu. k,~ucj i lu b poręczenia.

Art. 562.

§ 1. Odroczen ia i przerwy wykonania kary

pozbawk~ni.a wo l ności udzie la prokurator okręgo,wy,

zarz adzający w yko n anie wy roku na czas do

trze ch mies:~cy, ,PGkura tor apelacyjny - na czas

!do suściu mies ; ęcy,

§ 2. Jeżeli wykonan ie wyroku nal e ży do s ądu

,gr'odzkiego , odroc zen ia i przerwy wykonania kary

u,dzi ela sąd gr odzki na 'czas nie dłu ż szy niż trzy mieSIące.

§ 3. Minister Spr.awiedliwości władny jest

o,droczenia lub /przerwy kary pozbawienia

wolno 3ci na czas do jr dnego roku.

§ 4. Ponowne ud zielenie przerwy nie może

nastąpić przed wpływem roku od daty Ukollczenia

poprzedniej Ip rz erwy.

Art. 563.

Na prośbę skaza nego prokurator lub sąd

Ig rodzki, 'zarz C)dza j.::,cy wykon an ie wyroku, może odIroczyć ściąg n i ęcie grzywny lub kary p i e ni ężnei albo

rozł,ożyć ją na raty na cza s n ieprzekracz aj ący jecl~e g o roku, j e ż e li natychmiastowe ściąg nięcie poclągn ę łohy dla skazanego lub jego rod ziny skutki

zbyt c iężki e.

udzi e lić

Ro z d z i a ł

III.

Ułaska'wien.ie.

Art. 564.

Jeżeli Minister Spraw iedliwości nie

zarządzi

inaczej, prośbę o ułaska'wienie przesyła się sądowi,

'k tóry wydał wyr'ok w pierwszej instancji.

Art. 565.

skazany na łaskę nie zasługuje,

sąd :pierwszej inst a ncji wydaje postanowienie o pozostawieniu !pro śhy bez .dalszego biegu.

Uznaj ą c, że

Art. 566.

§ 1. Przychylając s i ę do pro śby o ułaskawie­

nie, jako też w tych wypadkach, kiedy Minister

Sprawiedliw ośc i zażądał przedstawienia sobie akt

celem roz,ważenia kwestji ułaskawienia, sąd pierwsz,elj instancji :przesyła Ministrowi akta sprawy lub

:niezbędne ich części ze swą opinją.

§ 2, Jeżeli sprawę rozpoznawała w drodze

apelacji wyższa ins tanc ja, sąd pierwszej instancji

w wypadku przev.ridzi,anym w § 1 przesyła akta ze

swa, opinją za pośrednictwem wyższej instancji, która dołącza swą opinję.

Art. 567,

Minister Sprawiedliwoś c i uznając, że prośba

o ułask awienie na uwzględn i enie nic zasługuj e , pcIzostawia ią bez dals ze,go bi e gu, o ile Prezydent RzeIczYPoslPolitej inaczej nie ;postanowi.

Art. 568.

o ułaskawienie nie wstrzymuie wykonania wyroku,

Art. 569.

§ 1. Minister Sp rawiedliwości mocen jest w

\fazie ot;:zym.?nia prośhyo ułaskawienie lub z urzęProśba

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

du w,~tr.zymać wykonanie kary lub zarządzić prze-

rwę jej wykonania do czasu rozstrzygnięcia kwestii

I\lłaskawienia.

§ 2. Uznają'c, że szczególnie ważne względy

przemawiają za uwzględnieniem prośby o ułaska­

'wjenie, 'sąd pierwszej instanc,ii, a w wypadku prze-

widzianym wart. 566 § 2 także sąd wyższej instancji, władny jest wstrzymać wyk'o nanie kary lub zarządzić :jej przerwę.

Art. 570.

§ 1. Sąd rozważa sprawę o ułaskawienie w

miarę możności w tym samym składzie, w którym

wydał wyrok.

'

§ 2. Postanowienia sądu przewidziane w

art. 565 i 569 oznajmia się skazanemu jedynie z powołaniem się na złożoną prośbę, bez dołączenia,

uzasadnienia.

§ 3. Sąd wyd a je Dpinję na posiedzeniu mejawnem rpo wysłuchaniu prokuratora. Opinji sądu

skazanemu nie, oznajmia się.

KSIĘGA

X.

Kos'd v sądmve.

Art. 571.

Postępowanie w s'Prawach karnych jest wolne

'Od wszelkiego rodzaju opłat, oprócz wskazanych

w niniejs zym kodeksie.

Art. 572.

Wszelkie wydatki wykłada w toku postępowa­

nla Skarb Pań s tw a, o ile kodeks niniejszy ina'czej

nie stanowi.

Art. 573.

Koszty 'obrQńcy i pełnomocnika wykłada w toku postępowan ia stro na, która ,go ustanowiła.

Art. 574.

§ 1. Oskarży c ie l (prywatny składa przy akcie

os karże nia na rachunek kosztów postępowania

w sądzie grodzkim dwadzieścia złotych, a w sądzie

'Okręgowym pięćdziesiąt złotych.

§ 2 . Jeże li w zwi ą zku z dowodami zapowiedzianemi przez oskarżyciela należy prz~widywać

,z nacznie większe wydatki, sąd m.oże zażądać złoże.­

niaodrpowiednio wyższej zalkzki.

§ 3. Do czasu złożenia zali'czki sąd pozostawia Sip ra Wę bez biegu j wniesienie aktu oskarżenia

bez za liczki przewidzianej w § 1 nie przerywa biegu przedawnienia.

Art. 575.

§ 1. Od powoda cywilnego pobiera się opłaty

podług za sad postępowania cywilnego.

§ 2. Od oskarż.onego pobiera się opłaty, wskazane w § l, o ile przedsięwzięta przezeń czynność

odnosi się wyłącznie do powództwa cywilnego.

Art. 576.

§ 1. Od zaliczek iOiJ)łat są wolne osoby, którym sąd przyznał prawo uibo,gich.

§ 2. Sąd przyznaje (prawo ubogich na podstawie zaświadczenia władzy rpubJkznej o stanie majątkowym i do'chodach danej osoby, jeżeli zaświad­

czenie to uzn.a za dostateczny do,w ód zupełnego

ubóstwa tej osoby.

Nr. 83.

Art. 577.

W wyroku oraz w postan owieniu o umorzeniu

postępowania należy zawsze orzec, k t o ma ponieść

koszty postępowania.

Ali. 578.

§ 1. Od ska zanego sąd zasą dza na rzecz Skaribu Państwa koszty postępowania ł ą cznie z wydatkami, rponiesionemi w loku dochodzenia i śledztwa

,o raz koszlami wykonania wyroku.

§ 2. Od! skazanego w sprawie z oskarżenia

prywatnego sąd ponadto zasądza na rze<:zoskarży·

>Gida poniesio ne p rzez t e,goż koszty postępowania.

§ 3. Przepis § 2 ma odpowiednie zastosowa ..

nie w sprawach. w których wyłącznym oskarżycie-o

iem był pokrzywdzony (art. 67).

Art. 579.

W ra zie za s ą d z enia powódz twa cywilnego, sąd'

zasądza od skaza nego na rzecz powoda należne mu

koszty, jeżeli zaś powód cywilny był zwolniony od

opłat z tytułu prawa ubo gi ch, sąd zasądza od ska ..

zanego odpowiednią sumę na rzecz Skarbu.

'Art. 580.

W razie skazania oskarżonego nie za wszystkie ;przestępstwa, które mu zarzucano, koszty zwią­

nane jedynie z oskarżeniem, z którego go uniewinniono, ponosi Skarb Państwa, wz. ględnie oskarży~

>Ciel rprywa tny lub pokrzywdzony, jeżeli był on wy ...

łącznym oskarżycielem (art. 67).

Art. 581.

Je że li oskarżonego

uniewinniono lub postępo-

wanie umorzono, k oszty postępowania IPonO'si

a) w spr a w a ch ,z oskarż e nia prywatnego' >--l

osk a rżyc iel ;

h) w sprawach z oskarżenia publicznego,

w których wył ą cznym oskarżycielem był ,

pokrzywdzony, - tenże pokrzywdzony;

c) w sprawach umorzonych wskutek 'Pojednania się stron - oskarżony i .oskarżyciel so ..

lidarnie;

d) w pozost a łych ~rawach - Skarb Państwa,

z wyjątkiem kosztów, wymienionych wart.

587 pod lit. h).

Art. 582.

Koszty wynikłe z powództwa oddaloilJego lUD

pozostawionego bez ,r ozpoznania ponm;i powód

cywilny.

Art. 583.

W razie oddalenia śr.odka odwoławczego, zą­

łożonego na nie korzyść oskarżonego, koszty postę­

powania odwoławczego ponosi Skarb Państwa,

względnie oskarżyciel prywatny lub pokrzywdz.ony

(art. 67).

Art. 584.

JeżeH za koszty postępowania odpowiada kilkuoskar1żonych lc b oskarżycieli, ,ponoszą oni tę odpowiedz i alno:;ć solidarnie, prócz kosztów tymczasowego ar esztowania oraz wykonania kary, które każ­

dy ponosi zl030bna.

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

głe'go

Art. 585.

Jeżeli oskarżonego uwolniono od kary z powodu wzajemności krzywd, sąd według swego uznania odpowiednio dzieli między stron.y koszty postę­

powania.

lub tłumacza, należy mu się wynagrodzenie

za stracony czas i zarobek.

§ 3. Biegłemu lub tłumaczowi, zamieszkałemu

poza siedz~bą s ądu, nal eż y się strawne .i zwrot niezhędnych kaszlów przeljazdu.

Art. 586.

Art. 590.

Jeżeli oskarżony umarł przed uprawomocnieniem się wyroku, koszty postępowania, prócz wymienionych wart. 587 lit. h), ponosi Skarb Państwa.

Wysokość str,a wnego (art. 588 § 1 i 589 § 3)

oraz wyn.agrodzenia bie g łych i tłumaczów za ich

pl1acę lub za s.tracony czas i z,arobek (art. 589 § 1

i 2) sąd lub prokurator (art. 257) określa według

s,w ego uznania. Wysokość strawnego nie może.

w żadnym razie przekraczać 10 zł dziennie.

Art. 587.

Do kosztów postępowania należą

a) wydatki na doręczenie wezwań i innych

pism sądowych;

h) wydatki zwi ą zane z przejazdem sędziów

i innych osób ,z powodu czynności śled­

czychj

c) koszty sprowadzenia, przewozu i konwo.jowania oskarżone,go, świadków i biegłych;

d) należności świadków, biegłych i tłumaczów;

e) koszty oględzin sądowych i innych badań,

przeds : ęwz:ętych w

toku postępowania,

oraz kosz,ty przesyłki i przechowania dowodów i zajętych przedmiotów oraz ich

sprzedaży;

f) koszty o'głoszeń sądowych w pismach;

g) koszty utrzymania tymczasowo aresztowanego;

h) należnoś'ci obrońców i pełnomocników

stron;

i') koszty wykonania wyroku.

Art. 588.

§ 1. Świadkowie zamieszkali

poza

siedzibą

sądu lub rniejscemdokonywania czynności sądowej

otrzymują zwrot niezbędnych kosztów przejazdu

i strawne, jeżeli odległość ich miejs,ca zamieszkania

lub pobytu od sądu wynosi najmniej dwadzieścia

pięć kiloII1etrów.

§ 2. Świadkowie, żyjący z zarobku dziennego,

otrzymują nadto wynagrodzenie za utracony wsku-

tek stawiennictw.a zarobek.

§ 3. Zwrot kosztów przejazdu nie może w żad­

nym razie przekraczać ceny biletu kolejowego klasy

trze'c iej za daną odległość w obie strony w pociągu

osobowym bez wz,ględu na r'o dzaj środka lokomocji.

§ 4. Jeżeli kilku świadków korzystało z jednego pojazdu na wspólny koszt, należy przyznać

każdemu świadkowi część kosztów na niego przypadających.

§ 5. Jeżeli ta ,sama osoba będzie wezwana

w charakterze świadka w kilku sprawach karnych

n;a ten sam dzień , natenczas przyznaje się jej należ­

ności z § 1 - 4 tylko raz oraz rozdziela się je róWnomiernie pomiędzy wszystkie te sprawy (art. 577).

Art. 589.

§ 1. Biegli i tłumacze, prócz wynagrodzenia

za pracę, otrzymują pokrycie wydatków niezbęd­

nych do jej wykonania.

§ 2. W r:azie nieprzesłuchania wezwanego bie-

Art. 591.

Funkcjonarjusze państwowi w ,czynnej służbie

i osoby wojskowe w czynnej służbie otrzymują kosz-

ty podróży i diety dzienne według norm, ustanowionych dla podróży służbo w ych, jeżeli okoliczności,

o których m aj ą z e znawać, p ozostają w . związku

z wykonywaniem ich urzędu lub służby, w innych

wypadk a ch stosuje się do nich zasady ogólne (art.

538, 5-89, 590).

Art. 592.

Jeżeli świadek lub biegły niesłusznie odmawia złożenia zeznań, opi~ii lub przysięgi, nie mlr

prawa do żadnych nale żno ści.

Art. 593.

§ 1. Świadkowie, b iegli i tłumacze powinni za~

wynagrodzenia ni2z włocznie po wykonaniu

swego obowi ą zku, a j eże li byli wez,wa ni na rozprawę, to najpóźniej nazajutrz po jej zamknięciu .

§ 2. Osoby, które nie z,głosiły żądania w terminie powyższym, tracą prawo do wynagrodzenia.

.żądać

Art. 594.

§ 1. Koszty u'trzymania oskarżonego aresztowanego ob eljmują wydatki na żywno ś ć, opał, świa­

tł.o, odlZież, b.ieli, znę, a w r.azle potrzeby kos.zty leczenia.

. § 2. W ten .sam sposób obiicza się koszty wykonania kary ,p ozb awienia wolności.

Art. 595.

Koszty wykonania kary grzywny obejmują wynagro dze nie urzędnika egzekucyjnego za wszystkie

ie'go cz ynno§ci podług t ak3y oraz koszty ogłoszeń,

przejazdów i przesyłek pieniężnych.

Art. 596.

Minister Sprawiedliiwości, w porozumieniu

w miarę potrzeby z odnośnymi ministrami, wydaje

'taksy dla obliczenia należności

aj za doręczan ie wezwań i innych pism sądo­

wych;

b) za konwojowanie osób

rzeczy oraz za

przechowanie rz eczy; .

cl za utrzymanie w więzieniach i aresztach.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art 597.

W wypadk a<:h ni e p rzewid zia nych taksą wysokość wynagrodzenia o kr eś la s ąd.

Art. 598.

art. 600, le c z t akż e wtedy, gdy po skaz.a niu uj awn1ą

się no we fak ty lub dowody n ie znane przedtem ani

stron ie, która z ł o ż y ła wu :osc k o w zno wi e nie , ani są­

d ow i, s t w ierdża j ą c c, ż e skazan y jes t niew inny lub że

lS!o sl, a zan o za przest~pstw,o ci ężs ze niż to, które

!popełnił.

§ 1. Sąd może uwol n ić oska rżo n ego lub oskartl'ł'ciela w cało ś c i lub c ze ś c i o 'N O od zw rotu k osz tóW

postępow a nia, j e ż e l i uzna, ż e u:s zc ze nie ich b y ł o by

zbyt ucią ż liwe dla niego lub n ajb lizsz ej rodziny bę­

dącej

na je go utrzyma niu.

§ 2. Prz C'pis § 1 nie ma za st osowania do zwrotu kosztów . n a l e żny c h es k ci rży ci e l o wi pryw a tn e mu

lub pokrzywdz on e mu (5 78 § 3) od oska rz on ego, a lb o

oskarż on e mu od os k a rż yciela or;az powod owi cywilnemu od oskarżone g o.

§ 3. Sąd lub prokura tor, zar z ądzaiac wykonanie wyroku. moż e od ro cz y ć ś cią gn i ęc i e opł a t i kosztów postępowani.a, n a l eżnyc h Skarbow i P a ństwa,

lub rozłożyć je na r a ty na cz as , ni e prz e krac za jący

jf'dne~o roku . jeż e li n a ty ch m :a s to we ich śc i ,\g n i ęcie

~rozi łoby zobowiązanemu zbyt cięzkiemi skutkami.

§ 1. \X'n los e k o wzr.ow ien ie po s tę powania na

korz yś ć o skarżo n e~o mog') p C ditĆ: osk a r zo ny , obroń­

C::t, p r o ku n t o r o r ?c z lJ1 :t r b:1 2 t,

oska r żo '1 ~g J,

krewn i w lin ) pr os te j i je go brac ia i si ostry.

Art. 604.

§ 1. \V'n iosek ,o w zn o w ie ni e nostęnowania n.a

m o ż e lPo :hć t ylko oskar-

niek o r z yść os ka rżonego

lżyci e !.

§ 2.

Os ka r życ i e l p rywatny, który oclstąp1ł od

me moż e żąd a ć wzn owienia postępo­

)wania.

Art 599.

§ 1. Do sp·osobll i t rv bu śCl " ~ani a kosztów są­

dowych ma za st osow an i.e art. 548.

§ 2. Przy zbiegu na l eżności w p os t <:;> p owaniu

wykonawcz e m pok rz ywd zo ny ma p i erwsz e ń~ tw o

prz e d l!rzywn a mi, k 8r C' mi p ie n i<:ż n (' rni i k oszt a mi

postępow a nia do za s-:-' o koj <:'n ia n ale ż ne~ o mu z wyroku odszk odowania za wyr zą dzoną ,p rzez przestęp­

stwo krzywdę.

XI.

Postępo wania sz czc~ólne.

Rozdział

jego

§ 2. \Ylz no w ie ni e p o s t ~ p o wa n ia n a korzyść

oskarż o n e go ks t d O;Juszcz:llne b ::!z wzg l ę du na jego

lśmierć, wykonanie k a ry lub p rz e d a wnienie.

o sk a r że nia,

KS I ĘGA

Nr. 83.

1.

W znowienL~ post ~powania.

Art. 600.

Wznowienie postępowania zakończone!!o wy,r okiem pra wom o cn ym m o ż e nast ąp ; ć na n iek o rzyść

oskarżonego tylko w ted y, gdy w yj dzie naj aw, że

wyrok wyd a no p od wpływ e m fa łs zy we g o zeznania

świadka . b i egł e g o lub tł u ma c za , sf a łs z o w a n i a d okumentu lub dowo d u rzeczo wego, alb o prz ekupstwa.

Art. 605.

\Vniosek o wz nowienie p o s tę p owania nie poic-hodz ncy o d prokurato r a , p o winie n być spo r ządzo­

ny ,prz.e z adwoka ta .

Art. 606.

o wz n ow ieniu po s tę ? ow:t n i a orzeka w spraiw a ch n~ l c z ących do wł a ściw o ś c i s ądu gr od 7. k :" go,s ąd ape lac y jny, w inn ych spr a w a ch Sąd Najwyż­

szy.

Art. 601.

Sąd właściwy d o o r zeka nia o wzn owi e' n1u za,rządza w r a zie potru b y sp raw dzenie wskazanych

iW,e wni osku okoli czn ośc i.

Art. 608.

§ 1. S ą d w hści wy do or zeka nia o wznowie,niu może z ar z ą d zi.ć wst r zymani e wyk onania wyroku.

§ 2. W s'trzymuj a c w yko nClnie wyroku, sąd mok a ucji lub po rę c ze nia.

,że zażądać

Art. 601.

Popełnienie prz es t ęps twa , d a i ą c e ~o podstawę

do wznowienia po s t ę p owani a w m yś l a rt. 600, p owinno być ustalone wyr ok iem prawomocn ym, chyba

że wyrok ni,e może z a pa ś ć z po wo du usta w owy ch

okoliczności. wył ą c z a ją c yc h w yro k owan ie c o d o t e~o /przestępstwa lub z a wi e szaj ą cych p o stępowa nie

na czas nieogranicz.ony.

Art. 602.

Wznowienie post ę p owan i a z ak ońc z.o n e~o wyroki em prawomoc nym m oż::! n as t ąpi ć n a korzy ś ć

oskarżonego nie tylko z przyczyn w:skazan.y ch w

Art. 609.

W r azie uw z ,g l ę dni e nh \'miosku o wznowienie

,post ęp o w an i a, s ą d uc byla vv y r o k i prze k a zuje sprawę d o p o n own e go r ozp ozn a nia s ąd o w i , który wydał

uchylo ny w y r,ok.

Art. 610.

§ 1. Z chwil ą uchyle nia wyr oku wykonanie

k a ry ust aje .

§ 2. S ąd j eJna~< m ')ż~ n :\k a za ć ar z S Z bW'lńie

tymc za so w e a lb o z as t o s owa ć inn y śro.:iz k zapobiegawc zy.

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art. 611.

Art. 618.

Wszystkie postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania zapadają na posiedzeniu nieiawnem.

§ 1. Dochodzenie i czynności wskazane wart.

616 mają na celu ustalenie

a} okoliczności czynu zarzucanego nieletniemu, a 2lwłaszcza pobudek i sposobu działa­

nia oraz stosunku do pokrzywdzonego;

b) stopnia rozwoju umysłowego i moralnego

nieletniego oraz innych danych niezbęd­

nych do ustalenia, czy nieletni działał z rozeznaniem;

c) charakteru i przeszłości nieletniego, warunków , w jaki'ch żył .i wychowywał się, stosunków moralnych i materjalnych jego i jego rodziny or,az zachowania się po spełnie­

niu przest ępstwa i środków nadających się

do jego poprawy.

§ 2. W razie ,p otrzeby sędzia zarządza badanie lekarskie.

Art. 612.

Postępowanie wznowione toczy się według

z,a sad ogólnych z następującemi wyjątkami

a} jeżeli sprawę wznowiono na korzyść oskarżonego, sąd przy ponownem rozpoznaniu

sprawy nie 1ID0żeorzec kary surowszej n~ź

ta, na którą oskarżonego poprzednio prawomocnie skazano;

h} jeżeli postępowanie, wznowione na korzyść

oskarżonego, toczy się po jego śmierci lub

jeżeli oskarżon,y jest umysłowo chory, sąd

wyznacza do obrony jego praw obrońcę

z urzędu, o ile wnioskodawca sam nie ustanowił obrońcy.

Art. 613.

Wznowienie umorzone,go śledztwa może natylko na wniosek oskarżyciela publicznego

na mocy postanowienia sądu okręgowego, jeżeli

przedawnienie ścigania jeszcze nie zaszło, a oskarlŻyciel przytoczy nowe, poprzednio mu nieznane fak.ty lUJb dowody, rokujące możność wykazania winy

stąpić

oskarżone,go.

R o 1) ci z i a ł II.

Postępowanie w sprawach nieletnich.

Art. 614.

Postępowanie w sprawach nieletnich, którzy

w chwili rozipoczęda rozprawy głównej nie ukonczyli lat siedemnastu, odbywa się przed sądem dla

nieletnich według zasad postępowania przed sądami

grodzkiemi :z następującemi zmianami i uzupełnie­

Art. 619.

Przy dochodzeniach i czynnościach wska,zanych wart. 616 mogą być obecni prokurator, a za

Z1godą sędziego obrorlca nie letniego, jednakże sąd

,n ie ma obowiązku zawiadamiania i'ch o terminie.

Art. 620.

§ 1. Zamiast środków zapobiegawczych wskazanych wart. 164 - 187, sąd dla nieletnich stosuje

aj oddanie nieletniego pod dozór odpowi~

dzialny rodziców, op ieku'nów lub innej oso,b y godnei zaufania, z dodaniem w razie potrzeby dozoru kura tora, albo

h) zatrzymanie w specjalnem schronisku dla

nieletnich.

§ 2. Obok środków wskazanych w § l lit. a),

sąd może zaż ą dać poręcz.enia lub kaucji od osoby,

której nieletniego powierzono.

Art. 621.

nJ~ami.

Art. 615.

§ 1. PrzepIs art. 67 nie ma zastosowania

iW sprawach dla nieletnich.

§ 2. powódzrwo cywilne .jest niedopuszcza.Ine.

Art. 616.

Po ukOl1czeniu dochodzenia sędzia dla nieletnich

a) wyz'n acz,a rozprawę, albo

h) umarza postępowanie, jeżeli bądź nie ,dopatrzy się znami,on przestępstwa, bądź uzna

brak dostatecznych poszlak przeciwko nieletniemu, bądź ustali inne powody wyłącza­

jące postępowanie karne.

§ 1. Sprawy toczą się bez śledztwa. Sędzia

dla nieletnich zarządza lub przeprowadza dochodzenie oraz czynności niezbędne dla zebrania i utrwalenia dowodów.

'

§ 2. Wykonanie posz'czególnych czynności dochodzenia sędzia dla nieletnich moźe zlecić kuratorowi nieletnich, członkowi patronatu nad nieletnimi, !policji albo osobie prywatne:i godnej zaufania.

§ 1. Umarz3jąc postępowanie karne z powodu

braku rozeznani,a lub wydając z tego powodu wyrok

uniewinniaj ą cy, sędzia stosul e środki wychowawcze.

§ 2. Rodzice lub opiekunowie, o ile to zarzą­

dzeni,e usunęło nieletnie go z pod ich władzy, mogą

wnieść zażalenie do s ądu apelacyjnego.

Art. 617.

Art. 623.

W razie niestawiennictwa osób, wzywanych

przez sędziego dla nieletnich, maj ą odpowiednie zaslos,o wanie przepisy art. 117 - 122.

słuźy zażalenie na postanowienie umarza.jące postę­

Art. 622.

Prokuratorowi lub ,oskarżycielowi prywatnemu

!powanie.

Dzicn:1ik Ustaw. Pozo 725.

Art. 624.

Sędzin mo że na ro zprawę główną nie wzywać

osób, uprzednio prz s z tegoż Si(dl:e go osobiście przesłuchanych, i poprz estać na odczy taniu ich z e znań,

o ile wezwania tych o s ć.b nie z,ażąd a oskar życ i e l,

obrońca lub sarn ni ~l 2 tni.

.

Art. 625.

§ 1. O termin ie rozp r awy zawia damia się roIdziców nieleŁnieg o oraz os ob y, P 01 któ ry ch pi e czą

(nieletni pozostaie, o ile c1oręczr~ n~ e zawi"domie ń

nie jest połącwne ze szczególnemi trudno ściami lub

zwłoką·

§ 2.

Osobom tym służy prawo dawania wyja-

lśnień i skład ania wn io sków .

§ 3. Sędzi.a mo że za żąda ć

M a ją

()sób.

117 -

stawiennictwa tych

wt:cdy odpowiednie zaslosowanie art.

Art. 626.

NiesŁawienn:ctwo os6b, wyrnien:onych wart.

625, nie wstrzymu~ c g.n ra wy, o ile sędzia nie uzna

olbecności ich za ni ezbędną.

Art. 627.

§ t. Rozprawa odbywa się przy drzwiach zamkniętych.

§ 2. Oprócz osób, wsk a za nych wart. 320, na

'rozprawie mog ą być ob "cni Nzedstawicicle towarzystwa patronatu na ni eletnimi.

Art. 628.

Pocfczas rOZprawy

sędzia

wvsłuchuie wyjaś­

nień nrieJ.etniego, poz,atem nj.eJ elni po zostaje w sali

tyle tylko, o ile sędzia uzna to za nie-

Art. 633.

Um arzają c sprawq Z p owodu braku rozeznania lub wyd -'i ~ c z t "' g'l po wo~h wyrok uniewinniają­

cy, s ąd zwykły prze s yła odp is orzeczenia sędziemu

dla niele Ł nich celem wydania zar,ządzeń w myśl

art. 622 § 1.

Art. 634.

Sędzia może odroczyć wykonani e wyroku w ra-

nieletniego

lub

zwłocz n ie przesył a odois wy, o k u z uza sadn ieniem

sę d ziem u dla ni , let ni ch, do którego należą wszelkie dalsze zarz ądzenia.

Art. 635.

§ 1. \'fi okrę'gu, w którym nie ustanowiono są­

du dla nieJet r;ic h, SlJrawy ni e lctn ich rozpozna je sąd

'Z1Wykłv wedłt.tg ogól nych za sa d w hśc : wo śc i i toku

insta ncyj . Sqd g ro:lzki, prze wi dz ia ny wart . 4 § 2

ustroju sądów powszechnych, win ien stosować odp owiednio przep is y njni e jsze~o ro z działu, w innych

\Z D Ś są d ach po~tepowan i e odbywa się na ot5ólnych

,zas il dach z zachowaniem art. 620, 625, 626, 628, 633

i 634.

.

§ 2. Post ęrp owan ie p rz2d sąd~m okregowym

Imoż e b y ć

ws.zczęte t ylko w t ym wyp:tdku . jeśli

uprzedn io s;\ d okrę Qow y na wniosek oskarżyciela

na posiedzen iu ni.e ja wne m uznał nieletniego za cizialając E: go z rozeznaniem.

R o z d z i a ł III.

Art. 629.

zie choroby

przyczyn.

z doro s łym , posh;powanie co do nieletniego należy

'Wyłącz y ć i p rze k aza ć sędz i emu dla nie1etnich.

.

§ 2. J eż el i jC'dn ak ze w zgl l( du na dobro wy:miaru sp r a w ie clEwo ścl w y ł ąc z en i ,' sp rawy nieIetnieIgo jEst n iepoźą d ane, sa d zi sąd z wyk ł y we dhlg wła­

IŚ ciwoś c i, z za chm.... an ic m a rt. 620, 625 , 626 i 628.

i'f enże s ~d or z,ek a osh t " cznie w przedmiocie moż­

ności wyłączenia spra wy.

W razie skazania nie letniego sąd zwykły nie-

122.

'Posiedzeń o

zbędne.

Nr. 83.

z innych ważnych

Przywrócenie praw i zatarcie skazania.

Art. 636.

Art. 630.

Wyroki sędziego dla niel etnich ulegają zadUJ clu ap e h ci! do s,:\du apel ac yjn ego,

który odpowiednio stosuje przepisy niniejszego rozskarżeniu w

'działu.

Art. 631.

Apelacja i kas acj ej w sprawach, n'lleżących do

dla nieletn :ch, nie wstrzymują

wykonania wyroku.

whściwości sędz :e~~ )

Art. 632.

§ 1. Jeżzli p rzec iwk o nidet niemu, który nie

'ukończył la t siedemnastu, w szczę t o sprawę w e spół

§ 1. Podania skazanych o przywr ócenie praw

lub o zatarcie skazania ro zpozn.aje s ą d okręgowy,

który wydał wyrok w p ie rwszej insta ncji lub w którego okr ęgu sąd gro dzk i wyd a ł wyrok.

§ 2. Jeżeli orz ~~ k ała k ilk a s ądów okręgowych

lub gr odzk lch , whściwym jes t t-::n s ą d ok r.:; gowy,

'w którym lUib w którego o kręgu z apad ł wyrok

ostatni.

Art. 637.

Przed wydaniem postanowieni.a w przedmiocie

ska Z'lnia , sąd okrę­

:gowy może zwr ósi ć się do proku ra tora o przeprowadZ"oi e doch odzenia w celu zebrania informacyj

o zacho waniu się skazan eg o po wyroku.

przywró c ~' ni a p raw lub zat::lrcia

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Nr. 81.

Art. 638.

§ 1. S ą d ro zpozn3.j~ p o::łanie o przyw ró cenie

/praw lub o zatarcie skazania na p osie dzeniu nie,j awnem.

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie siu·

~y zażale n ie .

Art. 639.

~v siedzibie s~c1u okręgo we g o . może popierać oskarlŻenie zamiast lub obo k prokuratora.

Art. 644.

Sąd okrę go wy ro zpoznaj3 sprawę wedłu~ przep isów, obowiąz uj lcvc h w pos t ępo w a niu przed są­

d em p ierwszei in sbnc ji, 2 2 zmianami ,przewidzianegIli w nast ęp uj ą cych artykuł a ch.

o przywróceniu praw lub o zab rciu skazania,

~ąd, kt óry wyd a ł postanowi e nie, zawiadamia

zwłocznie wladze prowadz ące rejestry karne.

nie-

R o z d:d a ł IV,

Postępowanie

w sprawach karno-administracyjnych,

Art. 645.

§ 1. S ą d ok ręgowy rozpoznaje sprawy w skła­

dzie je dn ego sę dz i eg o.

§ 2. Przepisy art. 382 i 383 mają tu odpowiednie z as tosowa nie.

Art. 640.

Art. 646.

§ 1. Osoba, którei wymierzono karę w trybie

(postępowania karno-admin i sŁrac yjn 2 go . m oże zwrócić się, w term inie zawitym sledm;odnio wym od daty o głos zenia jej orzeczen ia, do władzy admi nistracyjnej z żądani e m skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego; termin siedmiodniowy liczy

się od d : d y doręc ze nia, j eżeli oTZ'!czenie należało

doręczyć .

§ 2. J e żeli osob'l, której k arę wymierzono, jesf

niep elnol e tnia lub be zwłasnowoba. ż ąd'l ni e w t er!minie bi e,gnącym dla tC1 osoby może zł ożyć także

'o jciec , m a tka, małżonek, o-p iekun lub kura tor.

§ 3. W r azie odmowy przyięc ia ż ą d ani a wymienion,e go w § 1, 2, można w ciągu trzech dni od

zawiad omienia o odmowie złożyć ż J da nie sk erowa11ia sprawy do sądu okręgoweg~ celem rozp a trzenia

zasad n ości odmowy. Żąd J. nie to możn a złożyć

wprost do sądu.

§ 4. O przywróceniu terminu wymienionego

~ § 1 i 2 orzeka sąd okręgowy.

Art. 641.

§ 1. W razie

złożenia żada nia

wymienionel!o

rn art. 640 § l, 2, orzeczenie w ład z y administracyjnie ul e'g a wykonaniu, o ile u sta wa szczególna

nie stanowi inaczej.

§ 2. Władza administracyjna, o ile nie cofnie

swego orzeczenia, p rze syła akta s ą dowi.

§ 3. Orz ecz enie wł adzy administracyjnej zastępuje w postępowa niu s ąd owem prawomocny akt

IIHd

i()skarżenia.

Właściwym do r ozpoznan ia sprawy jest sąd

okręgowy , w którego okn;gu zn ajduie się siedziba

która wym ierzyła karę administracyjną.

A rt. 643.

rę,

Art. 647,

§ 1. Sąd orzek a j ą cy posta nawia wedłu~ swe~o uzn a nia, któryc h ś wiadków i b ieg łych przesłucha

lIla ro ~p rawie pod pr zysi~~ą IU!b b ~ z zaprzysiężenia,

a których zezn ania b ędą odczvtane. W tym celu

może z a rz adzi ć p o trz ebne

jes zcz,e przesłuchania

przez je dn ego ze s".,oich członków, albo przez innego sę dziego !,ub s ąd grodzki.

§ 2. W olno o dczytywa ć zapiski dochodzenia

i inne części akt postę pow,ania administracyjnego.

Art. 648.

Sąd okr ęgovry nie jest zw iąnny wymiarem

kary oznaczon ym w orzeczeniu władzy adminis1ra-

Art. 642.

wł,adzy,

§ 1. Wn ioski stron ni e wiążą prezesa sądu

w zakresie za r ząd z eń do tyczC\c ych wezwani a do ro,,"

/prawy świadków i b ie głych oraz s,p rowadzenia innych dowodów.

§ 2. Prezes s ą du może zarządzić przed wyznaczen iem ro zprawy prz es łucha.nie oskario,n ego,

swiaclków i bi egł ych prz ez mi <> jscowo wbśc : wy sąd

!grodzki. Świadk ów i biegłych można przesłuchać

!pod przysi ęgą .

§ 3. Aż do rozpocz~cia postępowania dowodowego o skarżo:1 Y może cofnąć żądanie sk ierowania sprawy na drogę pos t ępowania s ą d o w e go. W tym

w yp adku orzeczenie władzy administracyjnej staje

s i ę prawomocne.

Władza administra cyj na, która wymierzyła kaalbo w jc,j zasl~pstwie władza odpowiednia

,cyjn~ .

Art. 649.

§ 1. "lv' sprawach wskazanych w art. 640 moż­

na od wyroku sad u okr ę g ow ego z a ło ż yć tylko kasację do Sadu Naiwyższ c go .

§ 2. Z a ł ożenie k asaci i nie wstrzy.mu;e wykonania kary, z wyjątkiem kary pozbawienia wolności..

Dziennik Ustaw, Poz. 725.

R o z d z i a ł V.

Odszkodowanie za niesł u szne skazanie lub

§ 2, Po ukończeniu dochodzenia należy d a ć

t:prawnionemu moż ność oświadcz e nia się na piśmie

lub do protokółu.

oska rżenie.

A,t. 650.

§ 1. Osoba , skutkiem wznowienia postępowa­

nia prawomocnie uniewinniona lub .skaza na wed ł ug

la~odnicjsze~o przepisu karne~o , może tytułem odszkodowania żądać wy n a~rodz enia od Skarbu Pań­

stwa za szkody i straty maŁcrialne oraz krzywdę

moralną . jeżeli wz..glę clem ni ej wykon ano w ca ł o.sci

lub w części karę, którą na s tępnie uchylono.

§ 2. To samo slosuje się do osób, wz g lędem

których pos t'if.o wanie karne po wznowieniu pra womo cnie umorzono.

Nr. 83.

Art. 656,

Na ,pos tanowienie wydane w myśl art, 655 s łu'

~y zażalenie do Sądu Na j wyższego.

'A tt. 657.

Przepisyart, 650 - 656 maią zastosowanie do

cudzoziemców na zasadach wzajemności.

Wyd ając

wyrok

uniewin niający,

sąd

moie

IP r zyznać oska rżonemu lPrawo do odszkodowania od

A rt. 65 1.

§ 1. Nie ma prawa do wynagrodzenia ten. kto

swe skazanie spo wo do w a ł umyślnie lub

fpoprżednie

~rzez oczywiste nie dbalstwo .

§ 2. Sąd moż e odmówić

wynagrodzenia, jeżeli

poszlaki , zebrane w poprzedniem postępowa ni u, nie

zostały w sposób stanowczy odparte w po stę powa­

niu wznowionem,

oskarżycie l a prywatnego lub pokrzywdzonego, maj ącego prawa strony, za doznaną krzywdę materja l ~

ną i m o ralną

aj jeżeli o s karżenie b y ł o świadom i e fa ł szywe,

a lbo

bl jeżeli oskariyciel używ a ł środków nieuczci·

wych w celu uzyskania wyroku skazującego.

Rozdzi 'ał

iht. 652.

Uprawnienie do wynagr~dze? i a przechodzi

IW razie śm i erc i osoby upraWD10nel na m a ł żonka,

dzieci i rodziców, w S!ranicach , w jakich skutkie m

ukaran ia nie otr.z yma ł y od skazanego należnego im

\według ustawy ,utrzymania.

A rt. 653.

§ 1. Z ądan ie wyn agrodzenia zg ł osić moina jedynie w cią}!u trzech mie~ięcy po prawomocnoś ci

orzeczenia dnjące,l!o pod~tawę do odszkodowania.

§ 2, Jeżeli osoba , uprawniona d o żądania wynal!rodzenia w my ś l nrt. 650, zmarła w ci ą RU terminu w skazanelto w § 1 lub, zg ł osiwszy żądanie w tym

term inie, zma'rła przed p rawomocnem uk'O ńczeniem

/postępowania o wynal!rodzenie, to osoby wymienione wart. 652 żąd a ć mORą wyna~rodzenia w ciąQ: u

'trzech mi es ięcy od !Ś mierci uprawnioneQ:o.

'A,t. 654.

Ządanie odszkodowania zg ł osić należy w są­

'dzie apelacyjnym, w którego okręgu wydano wyrok

w, pie rw szej instancji.

Postępowanie

VI.

w wypadku zaginięcia lub zniszczenia

akt.

Art. 659.

Jeżeli poszczególny dokument lub cale akta

sprawy będącej w loku za~inęły lub ule~ ł y zniszcze niu, to akt pr.zepadły z.a s tępuje się zaświadczo n y m

od'Pisem.

:Ad. 660.

Sąd .wzywa osoby posiadające odpis przepa ~

-dłel!o aktu do z ł ożenia RO sądowi, a w razi e potrze -

by ~arządza jego odebranie. Art. 142 - 157 mają

odpowiednie zastosowanie, Na żądanie odpis zwra~

ea s ię stronie 1>0 ,sporządzeni u z. niego odpisu,

:Ad . 661.

Jeże li niema zdwiadczonego odpisu, sąd wzy~

wa shony do z ł ożenia w termin ie oznaczonym wnio·

iSków co do treśc i przepadłe go aktu oraz co do spo·

sobów jel!O od tworzenia.

"Ad . 662.

'A ,t. 655.

§ 1. Sąd apelacyjny orzeka

na posiedzeniu

niejawnem, po sprawdz e n ~u w razie potr zeb y okoli czności faktyczny ch. Przepisy art. 256 § l, 2 i 3

m ają od'p owiedoie z.as tosowanie ,

Wraz zw.nioskami wskazanemi wart. 66 1, st rony sk ł adaią sądowi ,p osiada ne na poparcie wniosk u

dowody, jako to: odpisy prywatne, wezwania sądo ­

we, nota tki p rokura torów, adwoka tó w

innych

ucz.estników !procesu.

Nr. 83.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Art. 663.

§ 1. Po

upływie

terminu

wyznaczonego

w my śl art. 66 1 sąd na po siedzeniu niejawnem po/Stana wia, czy i w jaki sposób należy odtworzyć akt

nien jednak zawiadom:ć o t c m jednocześnie Ministra Spra w i ecT wości z do ł ącze niem wniosku o wydanie (art. 666).

Art. 668.

przepadły.

w

§ 2. Na postanowienie

tym przedmiocie

służy zażalenie.

1575

§ 1. Jeż eli ch odzi o

Art. 664.

Przy odtwarzan iu przepadłego

aktu

można

przesłuch a ć sęd ziów, prokurat orów , adwokatów i inne osoby, które uczest niczyły w posil.POW.Ulliu.

go nie bę dzi e zastosowana kara śmierci, sąd w razie skazania wym ie r za zam i3st kary śmierci karę

dożywotniego pozb.l wi en:a wolności.

§ 2. Jeżeli zaś z tern sam pm zastrzeżeniem

państwo obce wydało osob ę skazaną prawomocnie

karę śmierci, sa,d na

poweź mLe

postanowienie

na

Rozdział

VII.

myśL §

Art. 665.

Przy wydawaniu przestępcy rnaią zastosowanie przep isy wskazln'il w r ozd1.ialz nini ej szym, o ile

:umowa międzynarodowa inaczej nie stanowi.

Art. 666.

§ 1. Z wn:osk iem o ,w yd3.nic osoby prz sbywa;jacej zagnmicą wl a ściv.'y sąd karny zwraca się do

Ministra Sprawiedliwości .

§ 2. Do wniosku należy doł ą czyć

a) jeżeli chodzi o osobę, przeciwko której wyda·ny jest już prawomocny wyrok skazują­

cy - odpi.s wyroku z zaświadczeniem prawomocnościj

b) w innych wypadkach - adnis postanowienia o tym c zas owem aresztowaniu oraz opis

prz estępstwa z prze:1str.vleni2m okoliczności faktycznych j pr zytoczeniem odpowiedn ich przepisów karnych.

należy, w

posi' dzeni'u niejawnem

wyrok w

zmlc mające

1.

Wydawanie przestępców.

§ 3. N ctcl to

przestępstwo zagrożone

IW ustawie k a rą śnj€rc i, a pańs t w o obce wydało

p rzestępcę z zastrzcżeniem , że względem wydane-

Art. 669.

§ 1. Jeżeli osoba wyd a na była osbrżona

o kil ka przestęp s tw, państwo obce zaś wydało ją

z za strz :: żeniem ści~::l nia tylko za niektóre z tych

!przestępstw. to postępowanie karne może obejmowa ć tylko te przest~pstwa, a co do innych powinno

być zawieszone.

§ 2. J ~ żeli przeciw ta k:ej osobie zapadł już.

wyrok pra w omocny, obcimuj"c y kilka przestępstw,

wówcz as s ąd, który wyd:lł wyrok, uchyli wyrokiem

orz e czenie o karze i w ym i <: rzy karę tylko za przestępstwa, objęte zezwo leniem na wydanie.

§ 3. P ostępowanie, zawieszone w myśl § 1. może być podj ~ te, j eżeli oskarżony z włas.nej winy nie

o.puści gran ic Polski w ci ag'..l dwóch miesięcy lub

1e ś1 i , opuśc:wszy je, powróci. Termin liczy się od

daty prawomocnego

ukończenia

postępowania

'W snrawie o przestępstwo, objęte zezwoleniem na

'Wydanie, a w r azie skazania - od odbycia kary.

\'.:ypadku, przewidzianym w § 2, sąd ograniczy

!Się do wydania orzeczenia o karze.

rw

§ 4. Wydając orzecz <:' nie o karze, sąd nie moorzec k a ry surowszej nad wymirrzoną oskarżo­

nemu poprzednio za dane prz;::stępstwo.

'Iże

miarę możności, dołą­

czyć fotografię i inne dane pozwalaj ą ce ustalić toż­

samość o"0by, której wvdania się ,żąda, oraz podać

wej przyn ależność p aństwową.

§ 4. Czas

trwa nia ar?sztu tymczasowel1O,

przew idz ian y wart. 171 i 172, liczy s i ę od chwili

prz eięcia ar ::, sztowane!.!o przez władz e po lskie na

obszarze Paós tv,,-a.

Art. 670.

§ 1. Ż ą d anie

W wypadkach nagłych właściwy sąd lub prokurator może zwrócić s i ę bcz r:; ośrednio do właści­

wej wł,adzy zagranicznej z wn,ioskiem o tymczasowe

'a reszlowanie osoby, której wyd.:tnia się żąd a j powi-

zagranicznej

wydania

§ 2. Jeżeli chodzi o pr zestępstwo dopuszcz,a wydanie, so.d ten niezwłocznie przesłuchuje

'oskarżonego i nakazuje iqi,o a r es ztowanie, pocz em

sprawdza wyj a śnienia os La r 7onego, o ile tenże pow ołuj e się na dowody znaj d ujące się w kr a ju, a po

ich rozpa truniu wyd aie na posiedzeniu ni ejawnem,

\po wy słuchaniu prokuratora. opinię w prz e dmiocie

,w ydan ia przestęf) cy i przesyła ją wraz z aktami Ministrowi Sprawie dli wości.

jące

Art. 667.

władzy

prz<?stępcy przesyła się sąr10wi okręgowe mu miejsca

;zamieszkania lub ujęci'l os :.>by poszu:·d w3.nej.

Dziennik Ustaw. Poz. 725.

Nr. 83.

Art. 671.

§ 1.

Sąd wymienion:y w poprzednim

artykule

i bez wniosku o wydanie postanowić

tymczasowe aresztowanie przestępcy, jeżeli chodzi

o przestępstwo dopuszcz.ające wydanie, a

al dana osoba jest silnie 'Pod ę jrzana o popeł­

nienie tego przestępstwa, albo

h) iest poszukiwana przez wł a dze zagraniczne

zapomocą

listu gończ e go

ogłoszonego

W polskim dzienniku policyjnym , albo

c) władza zagraniczna 7.ażądała tymczasowego

aresztowania tej osoby, wymieniając rodzaj

przestępstwą, o które osoba poszukiwana

jest oskarżona. i powołując się na wydany

przeciw niej prawomocnly wyrok skazujący

lub sądowe z. arządzenie aresztowania.

§ 2. O dniu i miejscu tymczasowego zaaresztowania należy bezzwłocznie i bezpośre :l nio zawiadomić za~ran i czn ą władzę w zywa j ą cą lub ścigającą

oraz Ministerstwo Sprawiedliwości.

może także

Art. 673.

O zezwoleniu na wydanie postanawia Minister Sprawiedliwości.

Art . 674.

§ 1. Na przewiezienie pod strażą przez tery·

torium Polski przestępcy, którego jedno państwo

'Q.bce wydaje drugiemu, zezwala Min is ter Sprawiedliwości po z asię gni ę ciu opinji s ą du okręgowego

w Warszawie, wydanej na pos ie dzeniu niejawnem po

wysłuchaniu prokuratora.

§ 2. S ąd ten wydaje potrzebny dla przewozu

nakaz aresztowania .

Przepisy końcowe.

Art. 675.

Wykonanie kodeksu postępowania

porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.

karnego

Art. 672.

Osobę aresztowaną w celu wydania obcemu

państwu sąd okręgowy wypuszcza na wolność na

żądanie Ministra Spr a wi e dliwości, albo j e żeli wła­

dza zagraniczna cofnie żądanie wydania lub areszto-

'wania.

Art. 676.

Rozporządzenie

niniejsz.e wchodzi w życie

z przepisami wprowadzljącemi kodeks postępowania karnello - z dniem 1 lipca

1929 roku.

równocześnie

Warszawa. Drukarnia Państwowa. Tłoczono z polecenia Ministra Sprawiedliwości.

Konto czekowe w P. K. O. Administracji Dziennika Ustaw Nr. 30130.

61 205 P

Cena 1 zł. 20 gr.

OD ADMINISTRACJI: Prenumerata Dz. U. R. P. wynosi 8 zł. kwartalnie. Urzędy i instytucje państwowe opłacają

6 zł. Prenumerata winna być opłacana najpóźniej na 2 tygodnie przed rozpocz'lciem każdego kwartału.

Reklamacje z powodu nieotrzymania poszczególnych numerów Dz. U. R. P. należy wnosić do właściwych urzędów

pocztowych niezwłocznie po otrzymaniu następnel10 kolejncl1o numeru.

US]'

R~RCZYPOSPOLITRJ

'p

POLSKTRJ

N2 83.

5 października

Rok 1932.

T R E Ś ć

OBWIESZCZENIE MINISTRA

Poz.

725-Spra w iedliwości

postępowania

z dnia 30 września 1932 r. w sprawie

karnego.

• • • •

725.

OBWIESZCZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOśCI

jednolitego tekstu kodeksu

1529

dzeń z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr. 78, poz. 443)

postanawiam co następuje

Przepisy ogólne.

z dnia 30 wnześnia 1932 r.

w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu kodeksu postępowania karnego.

Na podstawie ad. 4 ro.zporządzeni,a Prezydenta Rz.eczypospolitej z dnia 23 sierpnia 1932 r., zmieniającego niektóre przepisy postępowania karnego

(Dz. U. R. P. Nr. 73, poz. 662). ogłaszam jednolity tekst

rozporządzeni,a Prezyden ta Rzeczypospolitej z dnia

19 marca 1928 r., zawierające g o kodeks postępowa­

nia karnego (Dz. U. R. P. Nr. 33, poz. 313) z uwzględ­

nieniem zmian, wprowa dz.onych ust&wą z dnia

21 stycz.n ia 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 10, poz. 60), rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dni,a

11 lipca 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr. 60, poz. 573) i rozporządzeniem Pre zydenta Rzeczypospolitej z dnia

23 sierpnia 1932 r. (Dz . U. R. P. Nr. 73, poz. 662) oraz

ze zmianą numeracji dotychczasowej na nową.

Minister Sprawiedliwości

ogłoszenia

Załącznik

do obw

wo ś ci z dnia 30 września

Min. Sprawiedli1932 r . (poz. 725).

R.OZPORZĄDZENIE

PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

Sąd może za zgodą oskarżyc. iela umorzyć postępowanie, jeżeli najwyższa kara grożąca oskarżo­

nemu nie przekracza jednego roku pozbawienia wolności i musiałaby z mocy ustawy ulec pochłonięciu

przez karę już prawomocnie wyrzeczoną.

z dnia 19 marca 1928 r.