Ustawa z dnia 17 marca 1932 r. o postępowaniu uproszczonem przy regulowaniu stanu hipotecznego gruntów w związku ze scaleniem w okręgach sądów apelacyjnych w Krakowie i we Lwowie.

Wszelkie czynności sędziowskie, związane ze scaleniem gruntów w trybie ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów

(Dz. U. R. P. z 1927 r. Nr 92, poz. 833), a w szczególności czynności, przewidziane w ustawie niniejszej, będą poruczane sędziom,

wyznaczonym do tych spraw przez prezesów właściwych sądów apelacyjnych. Sędziemu będzie

dodany zaprzysiężony protokolant.

1)

Właściwy sędzia (art. 1) uprawniony jest do wykonywania w związku ze scaleniem wszystkich

czynności sądów w przypadkach, gdy w myśl ustaw cywilnych zachodzi potrzeba ustanowienia

kurateli dla uczestnika scalenia lub dla nie objętej masy spadkowej uczestnika oraz

w przypadkach, gdy uczestnik scalenia jest znany z miejsca pobytu, przebywa jednak

poza granicami Rzeczypospolitej, a doręczenie mu wezwania spowodowałoby zwłokę w postępowaniu

scaleniowem. Tenże sędzia jest właściwym do udzielania zamiast sądu opiekuńczego i

kuratelarnego wszelkich zezwoleń i zatwierdzeń, wymaganych przez obowiązujące przepisy.

W razie ustanowienia kuratora dla nie objętej masy spadkowej sędzia (art. 1) jest

również uprawniony do udzielenia kuratorowi upoważnienia do przedsięwzięcia czynności,

wymienionych w § 145 patentu cesarskiego z dnia 9 sierpnia 1854 r. o postępowaniu

w sprawach niespornych (Dz. u. p. austr. Nr 208).

2)

O dokonaniu czynności, wymienionych w cz. 1, sędzia zawiadomi, przy dołączeniu odpisu

swego zarządzenia, właściwy sąd opiekuńczy lub kuratelarny, bądź ten sąd, który według

obowiązujących przepisów byłby właściwy do sprawowania opieki i kurateli lub do przeprowadzenia

przewodu spadkowego.

3)

Ustanowienie kuratora na podstawie artykułu niniejszego nie wymaga ogłoszenia w pismach.

O ile ustawa niniejsza nie przewiduje odmiennego trybu postępowania, stosowane będą

uzupełniająco zasady postępowania w sprawach niespornych.

Uchwały sędziego, wydawane na zasadzie ustawy niniejszej i uchwały sądów okręgowych,

wydawane w myśl § 109 normy jurysdykcyjnej, nie podlegają zaskarżeniu.

1)

Stan własności, posiadania i obciążenia gruntów przed scaleniem ustala właściwy sędzia

(art. 1) przy pomocy mierniczego, prowadzącego scalenie.

2)

W razie stwierdzenia rozbieżności pomiędzy faktycznym stanem posiadania lub obciążeń

a stanem, ujawnionym w księgach gruntowych lub w dowodach katastralnych, sędzia przeprowadza

na miejscu dochodzenia celem ustalenia praw własności i obciążeń oraz stanu posiadania.

Oświadczenia stron co do własności, posiadania lub obciążenia gruntów ujawni sędzia

w protokóle. Protokół podpisują strony, delegaci uczestników scalenia (art. 8), sędzia,

który prowadził dochodzenie i protokolant.

3)

Jeżeli oświadczenia stron, składane w myśl cz. 2, będą ze sobą sprzeczne lub nasuwać

będą jakiekolwiek wątpliwości, winien sędzia dążyć do tego, by kwestje sporne lub

wątpliwe rozstrzygnięte zostały już w tem stadjum postępowania drogą ugody pomiędzy

stronami i aby w ten sposób ustalony został bezspornie stan faktyczny i prawny, mający

stanowić podstawę dalszego postępowania scaleniowego. Gdyby ugody nie dało się osiągnąć,

stwierdzi sędzia ten fakt w protokóle i zarazem ustali w nim na podstawie przeprowadzonych

dochodzeń ostatni faktyczny stan posiadania danego gruntu. Stan ten będzie stanowił

podstawę dla dalszego toku postępowania scaleniowego z tym skutkiem, iż w rejestrze

pomiarowym, a następnie w wykazie właścicieli (art. 10) i w projekcie nowej księgi

gruntowej lub w projekcie zmian (art. 13) grunt sporny wykazany będzie jako własność

ostatniego faktycznego posiadacza przy równoczesnem zaznaczeniu, że prawo własności

do tego gruntu jest sporne.

4)

Jeżeli w chwili ustalania stanu posiadania przed scaleniem toczy się spór sądowy co

do gruntu, objętego scaleniem, stosuje się odpowiednio postanowienia cz. 3.

5)

W przypadkach, określonych w cz. 2, nowe pomiary dokonywane będą bądź na całym obszarze

scalenia, bądź też tylko w odniesieniu do zmian, nie objętych dotychczasowemi dowodami

katastralnemi, stosownie do tego, jak urząd ziemski uzna ze względów technicznych

za wskazane.

Sprawy sporne oraz niesporne, dotyczące gruntów scalanych, winny być przez właściwe

sądy rozpatrywane poza zwykłą kolejnością spraw jako szczególnie pilne.

1)

Działka gruntowa, wydzielona w wyniku scalenia za grunt, wykazany w myśl cz. 3 art.

5 jako sporny, winna być osobno oznaczona na planie i w rejestrze pomiarowym, załączonych

do orzeczenia, zatwierdzającego projekt scalenia, oraz osobno wyznaczona na gruncie.

2)

Wszelkie roszczenia o prawo własności do gruntów, objętych scaleniem, mogą być skierowywane

wyłącznie do działek, otrzymanych przez uczestników scalenia wzamian za grunty, uprzednio

posiadane. Jeżeli posiadacz nowoutworzonej działki otrzymał w wyniku scalenia wyrównawczą

dopłatę pieniężną, przedmiotem roszczeń może być także suma, otrzymana przez tego

posiadacza tytułem dopłaty.

3)

Jeżeli wytoczony już spór o własność gruntów, objętych scaleniem, nie został zakończony

przed uprawomocnieniem się orzeczenia, zatwierdzającego projekt scalenia (art. 35

ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów), winien powód, stosownie do postanowień cz. 2, zmienić odpowiednio oznaczenie przedmiotu

sporu nawet w postępowaniu apelacyjnem. Zmiana ta nie będzie uważana za zmianę powództwa

w rozumieniu kodeksu postępowania cywilnego.

Przy ustalaniu stanu własności posiadania i obciążenia gruntów przed scaleniem winni

być obecni dwaj członkowie rady uczestników scalenia, wydelegowani przez radę w terminie,

wyznaczonym przez właściwego sędziego (art. 1). Termin ten nie może być krótszy niż

siedem dni. W razie niewyznaczenia delegatów przez radę uczestników scalenia we właściwym

terminie, wyznacza ich sędzia z pośród uczestników scalenia.

1)

W razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa osób, wezwanych w charakterze świadków

lub biegłych celem ustalenia stanu własności, posiadania i obciążenia gruntów przed

scaleniem, właściwy sędzia (art. 1) władny jest nałożyć na niestawających grzywnę

do 100 złotych. W przypadkach, gdy grzywna jest nieściągalna albo ściągnięcie jej

pozbawiłoby ukaranego lub jego rodzinę niezbędnych środków utrzymania, zarządzi sędzia

(art. 1) areszt zastępczy do dni trzech.

2)

W razie niestawienia się osób interesowanych, wezwanych celem złożenia oświadczeń,

niezbędnych dla ustalenia stanu własności posiadania i obciążenia gruntów przed scaleniem,

sędzia może wyznaczyć dla osoby nic stawającej zastępcę, którego oświadczenia stoją

narówni z oświadczeniami osoby interesowanej. Zastępcami należy ustanowić, o ile możności,

krewnych lub osoby, obeznane z badanemi stosunkami.

1)

Wykaz stanu własności, posiadania i obciążenia, oraz obszaru klasyfikacji i szacunku

gruntów przed scaleniem wraz z przewidzianym w cz. 2 art. 5 protokółem winien być

wyłożony w miejscu urzędowania mierniczego na terenie scalenia. O wyłożeniu tych dokumentów

dokonane będzie obwieszczenie przez wywieszenie w urzędzie gminnym oraz ogłoszenie

w Dzienniku Wojewódzkim z zaznaczeniem, że osoby interesowane mogą w ciągu jednego

miesiąca zgłosić pisemnie lub ustnie na ręce mierniczego sprzeciwy co do treści wyłożonych

dokumentów i że niezgłoszenie sprzeciwów w odniesieniu do prawa własności, posiadania

i obciążeń spowoduje skutki, wynikające z art. 12 i cz. 2 art. 16. Powyższy termin

jednomiesięczny liczy się od trzeciego dnia po wywieszeniu obwieszczenia w urzędzie

gminnym. Sędzia winien dążyć do załatwienia tych sprzeciwów w drodze ugody.

2)

Zgłoszenie sprzeciwu jest zbędne w odniesieniu do gruntów, o których mowa w cz. 3

art. 5. Złożone w trybie tego artykułu sprzeczne oświadczenia co do stanu własności,

posiadania i obciążeń mają ten sam skutek, jaki ustawa niniejsza przyznaje sprzeciwom.

Po upływie wskazanego w art. 10 terminu sędzia (art. 1) uzupełni wykaz stanu własności,

posiadania i obciążenia gruntów adnotacjami o zgłoszonych sprzeciwach (art. 10), a

w razie ich ugodowego załatwienia dokona w tym wykazie odpowiednich sprostowań i udzieli

następnie powiatowemu urzędowi ziemskiemu celem załatwienia sprzeciwów, dotyczących

klasyfikacji i szacunku gruntów przed scaleniem. Osoby, których sprzeciw, dotyczący

klasyfikacji i szacunku gruntów, nie został przez powiatowy urząd ziemski uwzględniony,

mogą odwołać się od orzeczenia powiatowego urzędu ziemskiego do okręgowej komisji

ziemskiej w terminie 14-dniowym od daty ogłoszenia orzeczenia powiatowego urzędu ziemskiego

w trybie, ustalonym w art. 51 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów.

Sporządzony w myśl art. 5 - 11 wykaz stanu własności, posiadania i obciążenia gruntów

przed scaleniem wraz z przewidzianym w cz. 2 art. 5 protokółem, stanowi łącznie z

prawomocnem orzeczeniem, zatwierdzającem projekt scalenia (art. 35 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów), podstawę do uregulowania stanu hipotecznego obszaru scalenia.

1)

Wykonanie czynności, związanych z uregulowaniem stanu hipotecznego (art. 12), należy

do właściwego sędziego (art. 1) i powiatowego urzędu ziemskiego.

2)

Jeśli przedmiotem scalenia były wszystkie grunty, wchodzące w skład jednostki (gminy)

katastralnej, a księgi gruntowe dla tych gruntów istnieją, sędzia przy pomocy powiatowego

urzędu ziemskiego sporządza projekt nowej księgi gruntowej, która we właściwym sądzie

hipotecznym zastąpi księgę gruntową, dotychczas istniejącą.

3)

W razie scalenia tylko części jednostki (gminy) katastralnej, dla której księga gruntowa

istnieje, sędzia przy pomocy powiatowego urzędu ziemskiego sporządza projekt nowej

księgi tylko dla obszaru scalonego; dotychczasowa księga gruntowa w części, obejmującej

grunty, które nie uległy scaleniu, pozostaje w mocy z tem, że sędzia sporządzi projekt

zmian, jakie muszą być dokonane w wyniku scalenia w wykazach hipotecznych tej części

księgi gruntowej.

4)

Zamiast wymienionych w cz. 3 projektów może być sporządzony tylko projekt zmian w

istniejącej księdze gruntowej, o ile sędzia uzna to za wskazane ze względu na nieznaczną

ilość tych zmian i uzna, że przeprowadzenie ich w dotychczasowej księdze gruntowej

nie wywoła trudności lub niejasności.

5)

W projekcie nowej księgi gruntowej i w projekcie zmian zamieści sędzia w odpowiednich

wykazach hipotecznych adnotacje o zgłoszonych sprzeciwach i sprzecznych oświadczeniach

(cz. 3 art. 5 i art. 10). Osobom, które wniosły sprzeciw lub sprzeczne oświadczenie,

należy doręczyć wezwanie, by w ciągu dwóch miesięcy od daty doręczenia wezwania wytoczyły

we właściwym sądzie spór o ustalenie zaprzeczonego prawa własności lub praw hipotecznych

i złożyły dowód wytoczenia sporu we właściwym sądzie hipotecznym pod rygorem, że po

bezskutecznym upływie tego terminu wpis, uskuteczniony w projekcie księgi gruntowej

lub w projekcie zmian, uważany będzie za ustalony, a adnotacja będzie wykreślona.

Doręczenie wezwania ma nastąpić do rąk własnych osoby interesowanej lub jej kuratora.

Wykreślenie adnotacji po bezskutecznym upływie terminu lub zmianie wpisu hipotecznego,

uzasadnionej prawomocnem rozstrzygnięciem sporu, wykona sąd hipoteczny (art. 17) z

urzędu.

1)

Przy sporządzaniu projektu księgi gruntowej wszelkie ciężary przekazuje się na nowowydzielone

działki, zgodnie z dotychczasowym stanem hipotecznym, z zastrzeżeniem postanowień

cz. 2 i 3 art. 5 oraz z tern, że właściwy sędzia (art. 1) ma prawo pominąć

a)

długi i ciężary, wymienione w § 41 lit. d rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 maja 1924 r. o przerachowaniu

zobowiązań prywatno - prawnych

(Dz. U. R. P. z 1925 r. Nr 30, poz. 213), o ile dłużnik hipoteczny uiści wierzycielowi dłużną sumę lub o ile dłużnik w przypadkach,

gdy wierzyciel nieznany jest z miejsca pobytu, sumę tę złoży do depozytu sądowego;

przerachowania tych wierzytelności dokona sędzia, właściwy w myśl art. 1; wierzyciel

nie ma prawa odmówić przyjęcia spłaty tych wierzytelności;

b)

dożywocia na rzecz osób, które praw tych nie wykonywają przynajmniej od 10 lat i co

do których będzie udowodnione, że są nieznane z miejsca pobytu;

c)

wierzytelności instytucyj i osób prawnych, nie przekraczające w kapitale sumy tysiąc

(1000) złotych, których umorzenie dłużnik hipoteczny udowodni dokumentem prywatnym,

zaopatrzonym w podpis firmowy lub urzędowy; taki sam skutek ma oświadczenie o umorzeniu

wierzytelności, złożone wobec sędziego przez kuratora (art. 2) wierzyciela nieobecnego

w kraju lub nieznanego z miejsca pobytu, przyczem sędzia, o ile uzna to za potrzebne,

stwierdzi ponadto fakt umorzenia wierzytelności zeznaniami przynajmniej jednego świadka,

którego może przesłuchać także pod przysięgą;

d)

prawa zastawu, obciążające wykazy uboczne, które powstały wskutek rozpadnięcia się

wykazu głównego i na które przeniesiono ciężary z nieruchomości szczepowej; pominięcie

tych praw zastawu jest niedopuszczalne w odniesieniu do wierzytelności instytucyj

kredytu długoterminowego, w odniesieniu zaś do innych wierzytelności o tyle tylko,

o ile właściciele gruntów, objętych wykazami ubocznemi, nie są zarazem dłużnikami

osobistymi i pod warunkiem, że nieruchomość, objęta wykazem głównym, stanowi należyte

zabezpieczenie danej wierzytelności;

e)

służebności gruntowe, które wygasły lub stały się bezprzedmiotowe.

2)

O uchwałach, powziętych na podstawie pkt. c) i d) artykułu niniejszego, należy wierzycielom

doręczyć zawiadomienia. Jeżeli wierzyciel jest nieznany z miejsca pobytu, doręczenie

zawiadomienia zastępują obwieszczenia, dokonywane w myśl cz. 1 art. 16.

1)

Jeżeli na nową działkę, powstałą w wyniku scalenia, przeniesione mają być ciężary

z kilku różnie obciążonych wykazów hipotecznych, właściwy sędzia (art. 1) ustala,

z jakiem pierwszeństwem stopnia hipotecznego winny być wpisane w projekcie księgi

gruntowej ciężary na nowowydzieloną działkę. Sędzia winien dążyć w miarę możności

do osiągnięcia porozumienia między stronami; o ile porozumienia osiągnąć nie można,

sędzia ustala stopień hipoteczny poszczególnych ciężarów na podstawie porównania wartości

działek, obciążonych przed scaleniem, mając na uwadze, aby bezpieczeństwo przenoszonych

na nowowydzieloną działkę ciężarów nie było mniejsze niż przed scaleniem. Porównanie

wartości działek następuje na podstawie ich szacunku, ustalonego w toku postępowania

scaleniowego. Właściwy sędzia (art. 1) może ustanowić w projekcie księgi gruntowej

równe pierwszeństwo dla kilku praw zastawu, wpisanych na kilku różnie obciążonych

przed scaleniem działkach. O postanowieniach swych, powziętych w przypadkach nieosiągnięcia

porozumienia między stronami, winien sędzia doręczyć stronom zawiadomienia na piśmie,

a niezależnie od tego powiadomić strony o tych postanowieniach, o ile możności, już

przy przesłuchaniu.

2)

Dla wierzytelności instytucyj kredytu długoterminowego winien być ustalony stopień

hipoteczny nie dalszy niż ten, z jakim zabezpieczone były na działkach posiadanych

przed scaleniem; o ile na działkach tych wierzytelności instytucyj kredytu długoterminowego

zabezpieczone były z różnym stopniem hipotecznym, przyjąć należy najbliższy z tych

stopni.

1)

Sporządzony w myśl art. 13 - 15 projekt księgi gruntowej i projekt zmian winien być

na przeciąg jednego miesiąca wyłożony w kancelarji powiatowego urzędu ziemskiego lub

urzędu gminnego, o czem winny być dokonane obwieszczenia w sposób, określony w art.

10, z zaznaczeniem, że osoby interesowane mogą w terminie jednego miesiąca zgłosić

sprzeciwy co do zaprojektowanych wpisów, bądź co do pominięcia wpisów, ujawnionych

w dawnych wykazach hipotecznych. Sprzeciwy te nie mogą jednak dotyczyć ustalonego

w myśl art. 10 stanu własności, posiadania i obciążenia gruntów przed scaleniem.

2)

Po upływie wskazanego w cz. 1 terminu właściwy sędzia (art. 1) oraz powiatowy urząd

ziemski dokonają na projekcie księgi gruntowej i projekcie zmian adnotacyj o sprzeciwach,

zgłoszonych w myśl cz. 1 i potwierdzą zachowanie przepisanego ustawą niniejszą trybu

postępowania, poczerń prześlą te projekty wraz z wszystkiemi dokumentami (art. 12)

i aktami (ogłoszeniami, wnioskami, pismami stron i t. d.), oraz z nową mapą hipoteczną

(art. 20) właściwemu sądowi hipotecznemu i zawiadomią o tem prezesów właściwych sądów

apelacyjnego i okręgowego.

1)

Sąd hipoteczny dokona następujących czynności

a)

oznaczy dzień otwarcia nowej księgi gruntowej i uwidoczni dzień ten przez zamieszczenie

na księdze gruntowej odpowiedniej klauzuli oraz obwieści dzień ten publicznie przez

wywieszenie ogłoszenia w budynku sądowym, w urzędzie ksiąg gruntowych i w urzędzie

gminnym gminy scalonej; w ogłoszeniu należy podać skutki otwarcia księgi gruntowej

(cz. 2);

b)

zarządzi zamknięcie poszczególnych wykazów hipotecznych dotychczasowej księgi gruntowej,

które straciły moc prawną wskutek sporządzenia nowej księgi, względnie zarządzi wykonanie

wpisów, wynikających z projektu zmian;

c)

załatwi sprzeciwy, zgłoszone w myśl art. 16. wyznaczając w miarę potrzeby termin do

przesłuchania stron; w razie nieosiągnięcia porozumienia pomiędzy stronami stosują

się postanowienia cz. 5 art. 13;

d)

wykreśli adnotacje o sprzecznych oświadczeniach i sprzeciwach (art. 5 i 10) w przypadkach

bezskutecznego upływu terminu do wytoczenia sporu (cz. 5 art. 13).

2)

Wprowadzenie w życie projektu księgi gruntowej, jako nowej księgi gruntowej w miejsce

dotychczasowej, ma ten skutek, że z dniem otwarcia tej księgi wszelkie nowe prawa

hipoteczne mogą być nabyte, ograniczone, przeniesione i uchylone tylko przez wpis

do nowej księgi gruntowej.

1)

Postępowanie, przewidziane w artykule niniejszym i art. 19, stosowane będzie, jeżeli

księgi gruntowe dla obszaru scalenia uległy zniszczeniu lub z innych powodów nie istnieją,

a mianowicie w przypadkach, gdy;

a)

przedmiotem scalenia był cały obszar jednostki (gminy) katastralnej, a brak ksiąg

gruntowych w całości lub w części;

b)

przedmiotem scalenia była tylko część tej jednostki, a brak ksiąg gruntowych właśnie

dla tej części.

2)

Po uprawomocnieniu się orzeczenia ustalającego obszar scalenia (art. 17 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów) ogłosi sędzia w urzędzie gminnym gminy scalanej i we właściwym sądzie grodzkim wdrożenie

postępowania scaleniowego i pouczy posiadaczy gospodarstw, że wszelkie zmiany własności

i obciążeń pozostaną od chwili obwieszczenia bez wpływu na przebieg postępowania,

zaś w stosunku do wydzielonych przy scaleniu gruntów zachowują moc tylko o tyle, o

ile nie będą sprzeczne z postanowieniami ustawy o scalaniu gruntów z dnia 31 lipca

1923 r., wreszcie, że zbywanie części gospodarstwa, objętego obszarem scalenia, wymaga

zgody powiatowego urzędu ziemskiego. Następnie właściwy sędzia (art. 1) wdroży i przeprowadzi

postępowanie, przewidziane w ustawie z dnia 20 marca 1874 r. (Dz. ust. i rozp. kraj.

galic. Nr 29), z tem, że

a)

rewizję operatu katastralnego przeprowadzi równocześnie z czynnościami sędziego urząd

ziemski przy pomocy własnych mierniczych;

b)

sędzia może już w toku dochodzeń badać i ustalać stan obciążenia (stan dawnych ciężarów);

c)

zamiast arkuszy posiadania (§ 27 ustawy z dnia 20 marca 1874 r.) sporządzi sędzia

wykaz właścicieli z wymienieniem należących do każdego z nich parcel tudzież wszystkich

praw i ciężarów, związanych z własnością i posiadaniem, oraz z zaznaczeniem, czy i

w jakiej mierze własność jest sporna wskutek zaprzeczenia, lub z innych przyczyn.

1)

W dalszem postępowaniu w zakresie ustalenia wykazu właścicieli i obciążeń, oraz klasyfikacji

i szacunku gruntów, tudzież sporządzenia projektu nowej księgi gruntowej dla gruntów

scalonych stosowane będą odpowiednio przepisy art. 10 do 16 niniejszej ustawy z tą

zmianą, że wymieniony w cz. 2 art. 16 operat zamiast do sądu hipotecznego przesłany

będzie prezesowi sądu okręgowego.

2)

Prezes sądu okręgowego po otrzymaniu operatu postąpi według § 30 ustawy z dnia 20

marca 1874 r. (Dz. ust. i rozp. kraj. Nr 29) i zarządzi wdrożenie postępowania według

ustawy z dnia 25 lipca 1871 r. (Dz. u. p. austr. Nr 96).

1)

Na podstawie wymienionych w art. 12 dokumentów okręgowy urząd ziemski sporządza nowy

operat pomiarowy scalonego obszaru i przekazuje go w jednym egzemplarzu sędziemu (art.

1) celem dołączenia do operatów (cz. 2 art. 16) jako mapę hipoteczną, a drugi egzemplarz

przesyła właściwemu urzędowi katastralnemu. Urząd ten dołącza otrzymany operat do

akt katastralnych w miejsce dawnego operatu katastralnego, który ulega z tą chwilą

unieważnieniu.

2)

W razie niezgodności granic scalonej jednostki katastralnej, wykazanych na planie,

sporządzonym przez okręgowy urząd ziemski, z granicami, wykazanemi na dawnych mapach

katastralnych, urząd katastralny, biorąc za podstawę plan, sporządzony przez urząd

ziemski, przystosuje do tego planu granice sąsiednich jednostek katastralnych, wykazane

na dawnych mapach katastralnych. Przesunięcia granic jednostek administracyjnych,

spowodowane temi zmianami, nie wymagają uprzedniego uzyskania decyzji władz, właściwych

do decydowania o zmianie granic jednostek administracyjnych.

3)

W przypadkach, w których obszar scalenia obejmuje tylko część jednostki katastralnej,

urząd katastralny po otrzymaniu planu, sporządzonego przez okręgowy urząd ziemski,

wykona w razie potrzeby dla pozostałej części jednostki katastralnej plan, przystosowany

do operatu pomiarowego części scalonej.

4)

O wynikach czynności, wykonanych w myśl cz. 2 i 3 niniejszego artykułu, urząd katastralny

zawiadomi właściwy sąd hipoteczny, załączając sporządzoną mapę i wykaz zaszłych zmian.

Sąd hipoteczny spowoduje uzgodnienie ksiąg gruntowych według wykazanych zmian.

Protokół, wymieniony w cz. 2 art. 6, jest wolny od opłat stemplowych oraz od podatku

od darowizn co do stwierdzonych w nim umów, stanowiących tytuł przejścia własności,

a zawartych przed ogłoszeniem ustawy niniejszej, o ile również oddanie nieruchomości

w posiadanie nabywcy na podstawie takiej umowy nastąpiło przed ogłoszeniem tej ustawy.

1)

Ustawa niniejsza ma zastosowanie również do tych gruntów, na których postępowanie

scaleniowe zostało wszczęte przed wejściem w życie ustawy niniejszej, a nie zostało

zakończone, z tem, że ustalony prawomocnie w toku postępowania stan posiadania gruntów

przed scaleniem stanowić będzie podstawę do zastosowania trybu, przewidzianego w art.

12 i następnych ustawy niniejszej.

2)

Jeżeli w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy stan posiadania nie został jeszcze

przez władze ziemskie prawomocnie ustalony, właściwy sędzia (art. 1) może przyjąć

dotychczasowe wyniki dochodzeń mierniczego i komisarza ziemskiego za dostateczną podstawę

dla ustalenia tego stanu.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom Reform Rolnych, Sprawiedliwości,

Skarbu i Spraw Wewnętrznych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i obowiązuje na obszarach okręgów

sądów apelacyjnych w Krakowie i we Lwowie. Równocześnie tracą moc obowiązującą przepisy

w sprawach, unormowanych ustawą niniejszą, a w szczególności tracą moc obowiązującą

na obszarze działania ustawy niniejszej postanowienia pkt. i) cz. 1 i zdania pierwszego cz. 2 art. 28, pkt, b) art. 30, art. 31, art. 40 i pkt.

a) art. 45 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów

(Dz. U. R. P. z 1927 r. Nr 92, poz. 833).