Ustawa z dnia 10 marca 1932 r. o udzielaniu poręki państwowej.

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielania poręki państwowej za zobowiązania, wymienione

w art. 2 niniejszej ustawy, do wysokości łącznej 1.500 miljonów złotych w złocie.

Wymieniona w art. 1 poręka państwowa może być udzielana

1)

za zobowiązania banków państwowych dowysokości 750 miljonów złotych w złocie;

2)

za zobowiązania przedsiębiorstw państwowych do wysokości 250 miljonów złotych w złocie;

3)

za zobowiązania związków komunalnych i funduszów kuracyjnych;

4)

za zobowiązania banków komunalnych;

5)

za zobowiązania instytucyj kredytu długoterminowego oraz banków hipotecznych z tytułu

emisji listów zastawnych, o ile listy te odpowiadają następującym warunkom

a)

znajdują pokrycie w pierwszej połowie wartości przynoszących dochód nieruchomości,

na których hipotekę została udzielona pożyczka i ustanowiono prawa zastawu dla tych

listów;

b)

mają oznaczony okres umorzenia, względnie określony termin płatności;

c)

wydawane są pod nadzorem rządowym i zgodnie z warunkami, zatwierdzonemi dla każdej

instytucji, emitującej listy zastawne, zosobna przez Ministra Skarbu;

6)

za zobowiązania zapłaty kapitału i odsetek obligacyj, wypuszczanych zgodnie z pkt.

15 art. 16 ustawy z dnia 14 października 1921 r. o udzielaniu koncesji na koleje żelazne

prywatne (Dz. U. R. P. Nr 88, poz. 646) na cele budowy i początkowego zaopatrzenia

linij kolejowych użytku publicznego;

7)

za zobowiązania związków i spółek rolniczych, instytucyj kredytu rolniczego, Centralnej

Kasy Spółek Rolniczych, centralnych instytucyj spółdzielczych i wszelkich spółdzielni,

mających dostateczne zabezpieczenie w majątku tych instytucyj i w zobowiązaniach ich

członków;

8)

za zobowiązania osób fizycznych i prawnych, zaciągnięte w kraju lub zagranicą, a zabezpieczone

a)

hipotecznie w pierwszej połowie szacunku nieruchomości,

b)

towarami, przeznaczonemi na wywóz, do wysokości 50% ceny rynkowej tych towarów;

9)

za zobowiązania osób fizycznych i prawnych, wynikające z operacyj handlu zagranicznego

oraz wogóle z interesów, prowadzonych z zagranicą.

Forma papierów wartościowych, korzystających z poręki państwowej na zasadzie postanowień

ustawy niniejszej oraz tekst napisu, stwierdzającego udzielenie gwarancji, podlega

zatwierdzeniu Ministra Skarbu.

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielania, w granicach, określonych art. 2 niniejszej

ustawy, poręki państwowej także w walutach obcych według parytetu złota oraz do ustalania

przedmiotu poręki, zakresu odpowiedzialności Skarbu Państwa oraz ewentualnych warunków

dodatkowych.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Równocześnie traci moc obowiązującą

ustawa z dnia 1 lipca 1925 r. o udzielaniu poręki państwowej (Dz. U. R. P. Nr 68,

poz. 481) i rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. w sprawie

zmiany ustawy z dnia 1 lipca 1925 r. o udzielaniu poręki państwowej (Dz. U. R. P.

Nr 38, poz. 358).