Ustawa z dnia 10 marca 1932 r. o rozdziale i przeznaczeniu majątku, pozostałego po kolejowych kasach chorych.

Majątek, pozostały po likwidacji kolejowych kas chorych, działających w Polsce na

podstawie niemieckiej ordynacji ubezpieczeniowej z dnia 19 lipca 1911 r. (Dz. U. Rz.

Nr 42, str. 509) i na podstawie § 53 austrjackiej ustawy z dnia 30 marca 1888 r. o

ubezpieczeniu robotników na wypadek choroby (austr. Dz. U. P, Nr 33) oraz statutów

nadanych (względnie zatwierdzonych) zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Handlu

z dnia 23 czerwca 1884 r. o organizacji austrjackich kolei państwowych (austr. Dz.

U. P. Nr 103), rozdziela się w stosunku do liczby członków likwidowanych kolejowych

kas chorych, przejętych po dniu 1 września 1929 r. przez inne kasy chorych lub przez

kolejową opiekę lekarską między te kasy i przedsiębiorstwo „Polskie Koleje Państwowe”.

Podział majątku kolejowych kas chorych, działających na podstawie niemieckiej ordynacji

ubezpieczeniowej z dnia 19 lipca 1911 r., dokonany będzie w trybie, przewidzianym

w § 303 tej ordynacji; tryb postępowania przy podziale majątku pozostałych kolejowych

kas chorych ustala rozporządzenie, wydane przez Ministra Komunikacji w porozumieniu

z Ministrem Pracy i Opieki Społecznej.

Część majątku, przypadająca przedsiębiorstwu „Polskie Koleje Państwowe”, przechodzi

na nie na warunkach przewidzianych w art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu przedsiębiorstwa

„Polskie Koleje Państwowe” (Dz. U. R. P. z 1930 r. Nr 89, poz. 705), z przeznaczeniem

na cele ochrony zdrowia pracowników przedsiębiorstwa „Polskie Koleje Państwowe”.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Komunikacji w porozumieniu z Ministrami

Skarbu oraz Pracy i Opieki Społecznej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.