Ustawa z dnia 10 marca 1932 r. o wolnych obszarach celnych.

Upoważnia się Radę Ministrów do ustanawiania w drodze rozporządzeń wolnych obszarów

celnych na polskim terenie celnym oraz do określania ich granic.

Towary zagraniczne, przywożone do wolnego obszaru celnego, a przeznaczone do przechowania

lub przeróbki na tym obszarze, nie podlegają opłatom celnym, monopolowym i podatkom

pośrednim.

Ograniczenia przywozu, przewozu i wywozu nie mają w wolnym obszarze zastosowania.

Wyjątek stanowią ograniczenia ze względu na: a) monopole państwowe, b) obronę kraju,

c) przepisy sanitarne, weterynaryjne i fitosanitarne, d) bezpieczeństwo publiczne

i e) wykonanie zobowiązań międzynarodowych.

Towary zagraniczne, przywożone do wolnego obszaru celnego, a przeznaczone do spożycia

na wolnym obszarze celnym, podlegają odprawie celnej i ograniczeniom przywozowym na

ogólnych zasadach, stosowanych przy przywozie towarów z zagranicy.

Postanowienie powyższe nie stosuje się jednakże do towarów zagranicznych, przeznaczonych

do spożycia na statkach morskich, utrzymujących żeglugę z portami zagranicznemi.

Towary krajowe, wywożone do wolnego obszaru celnego, podlegają odprawie celnej i ograniczeniom

wywozowym na ogólnych zasadach, stosowanych przy wywozie towarów zagranicę; jednak

towary krajowe, przeznaczone do spożycia na wolnym obszarze celnym, są wolne od cła

wywozowego i ograniczeń wywozowych.

Towary, przywożone z wolnego obszaru celnego do reszty polskiego obszaru celnego,

podlegają odprawie celnej i ograniczeniom przywozu i przewozu na zasadach ogólnych,

stosowanych przy przywozie towarów z zagranicy.

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu może przyznawać przedsiębiorstwom,

zajmującym się w wolnym obszarze przeróbką lub obróbką towarów, ulgi pod względem

postępowania celnego i opłat celnych.

Wolny obszar celny pozostaje pod kontrolą celną.

Uprawianie handlu i przemysłu w wolnym obszarze celnym może być poddane ograniczeniom.

Ograniczenia te ustala w drodze rozporządzenia Minister Skarbu oraz Minister Przemysłu

i Handlu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych i z Ministrem Spraw Zagranicznych.

Naruszenia postanowień niniejszej ustawy o obrocie pomiędzy wolnym obszarem celnym

a resztą polskiego obszaru celnego (art. 4 i 5) ulegają karze tak, jak naruszenia

przepisów, dotyczących obrotu z zagranicą. Naruszenie ograniczeń, przewidzianych w

art. 8, będzie karane grzywną do 3.000 zł i aresztem do miesiąca lub jedną z tych

kar.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu oraz Ministrowi Przemysłu

i Handlu w porozumieniu z innymi właściwymi ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.