Ustawa z dnia 10 marca 1932 r. o zmianie przepisów w sprawie komunalnego funduszu pożyczkowo-zapomogowego.

W art. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 1 czerwca 1927 r. outworzeniu

komunalnego funduszu pożyczkowo-zapomogowego oraz częściowej zmianie ustawy z dnia

11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów komunalnych i częściowej zmianie

rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 17 czerwca 1924 r. o obowiązku i

sposobie pokrywania wydatków przez związki komunalne (Dz. U. R. P. Nr 50, poz. 448)

wprowadza się następujące zmiany

1)

Ustęp 1 otrzymuje brzmienie następuiące

„

Tworzy się komunalny fundusz pożyczkowo-zapomogowy. Z funduszu tego udzielane będą

oprocentowane lub bezprocentowe pożyczki gminom miejskim oraz powiatowym związkom

komunalnym na ich własne potrzeby, względnie także na potrzeby gmin wiejskich. Z sum

powstałych z oprocentowania powyższych pożyczek, udzielane będą nadto w wyjątkowych

wypadkach wymienionym związkom komunalnym bezzwrotne zapomogi. Z funduszu tego mogą

być również udzielane pożyczki oprocentowane związkom międzykomunalnym, utworzonym

dla celów opieki społecznej i szpitalnictwa oraz centralnym zrzeszeniom samorządowym

”

;

2)

Ustęp 3 otrzymuje brzmienie następujące: „W rozporządzeniu wykonawczem oznaczona zostanie

instytucja bankowa, w której będzie ulokowany wyżej wymieniony fundusz, warunki lokaty

tego funduszu, stopa procentowa od udzielanych pożyczek oraz warunki i tryb postępowania

przy udzielaniu pożyczek i bezzwrotnych zapomóg, określonych w ust. 1”.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.