Ustawa z dnia 10 marca 1932 r. o spłacie zaległości podatkowych.

1)

Upoważnia się Ministra Skarbu

a)

do odraczania i rozkładania na raty oraz do umarzania w części lub w całości zaległości

w następujących państwowych podatkach z dodatkami państwowemi i samorządowemi: gruntowym,

od nieruchomości, przemysłowym, dochodowym, majątkowym, od kapitałów i rent, od spadków

i darowizn oraz w podatku od lokali,

b)

do obniżania oraz umarzania kar za zwłokę, odsetek za odroczenie, kosztów egzekucyjnych

oraz grzywien, nakładanych przez władze podatkowe od należności, wymienionych w lit.

a),

c)

do zamiany zaległości podatkowych, wymienionych w lit. a), na zobowiązania, których

rodzaj i charakter ustala Minister Skarbu w drodze rozporządzeń,

d)

do zaliczania na żądanie płatnika na rachunek zaległości podatkowych, wymienionych

w lit. a) wszelkiego rodzaju należności, przypadających podatnikom od Skarbu Państwa

na warunkach, które określi rozporządzenie Ministra Skarbu.

2)

Minister Skarbu władny jest przenosić w drodze rozporządzeń uprawnienia, wynikające

zprzepisów lit. a) i b) ustępu poprzedniego na podległe mu władze skarbowe w zakresie

i pod warunkami przez siebie określonemi.

3)

Rozporządzenia Ministra Skarbu określą bliżej tryb i warunki stosowania ulg, wymienionych

w ust. 1 lit. a) i b), oraz ich zakres.

W odniesieniu do samoistnych danin komunalnych, w szczególności do: podatku wyrównawczego

dla gmin wiejskich, podatku inwestycyjnego, opłat specjalnych i dopłat drogowych i

podatku od kopalń upoważnia się Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych

do odraczania terminu płatności zaległości w tych daninach oraz do rozkładania ich

na raty, jak również do obniżania oraz umarzania kar za zwłokę, odsetek za odroczenie

oraz kosztów egzekucyjnych. Uprawnienia te mogą być przeniesione na wojewodów w drodze

rozporządzenia Ministra Skarbu, wydanego w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

W odniesieniu do daniny lasowcj uprawnienia, wymienione w art. 1 lit. a), b), c) i

d), służą Ministrowi Robót Publicznych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Okresu odroczenia zaległości w podatku gruntowym na podstawie art. 1 ust. 1 lit. a)

nie wlicza się do czasokresu, w ciągu którego podatek gruntowy korzysta w myśl obowiązujących

przepisów z przywileju pierwszeństwa, z zastrzeżeniem, że okres ten nie przekroczy

dwóch lat,

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z zainteresowanymi

ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia i traci moc obowiązującą w terminie,

jaki zostanie określony przez rozporządzenie Rady Ministrów.