Ustawa z dnia 25 lutego 1932 r. o zmianie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 października 1927 r. o sztucznych środkach słodzących.

Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 7 października 1927 r. o sztucznych

środkach słodzących (Dz. U. R. P. Nr 89, poz. 797) ulega zmianom następującym

1.

Art. 10 pkt. 1 otrzymuje brzmienie: „Winni sprzedaży sztucznych środków słodzących

w przedsiębiorstwie, mającem zezwolenie na sprzedaż, osobie nieuprawnionej do nabywania

tych środków ulegają karze pieniężnej od pięciuset do pięciu tysięcy złotych”.

2.

Art. 11 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Winni niedozwolonego użycia sztucznych środków słodzących w przedsiębiorstwach, wyrabiających

artykuły żywności, a uprawnionych do posiadania powyższych środków, ulegają karze

pieniężnej od dwustu do dwóch tysięcy złotych oraz karze konfiskaty wytworzonych artykułów

żywności, a nadto karze aresztu od dwóch tygodni do trzech miesięcy.

§ 2.

W razie braku uprawnienia do posiadania sztucznych środków słodzących mają zastosowanie

przepisy ustawy karnej skarbowej o jednoczynowym. zbiegu przestępstw

”

.

Ustawa niniejsza stosuje się również do czynów, popełnionych przed jej wejściem w

życie. Jednak dawne sankcje karne zachowują swoją moc, jeśli są względniejsze dla

sprawcy.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrom Skarbu i Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie w 14 dni po ogłoszeniu.