Ustawa z dnia 15 marca 1932 r. o nieumorzonym długu obligacyjnym Towarzystwa Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej.

Nieumorzony dług obligacyjny Towarzystwa Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej, za którego

spłatę i oprocentowanie odpowiada Skarb Państwa na podstawie art. 4 ustawy z dnia

18 marca 1931 r. o skupie na rzecz Skarbu Państwa kolei fabryczno-łódzkiej (Dz. U.

R. P. Nr 39, poz. 313), obciąża przedsiębiorstwo „Polskie Koleje Państwowe”.

(1)

Nieumorzone obligacje emisji pierwszej z r. 1887, drugiej - z r. 1895 oraz czwartej

- z r. 1909 wraz ze wszystkiemi zaległemi a nie przedawnionemi kuponami, spłacane

będą od dnia 1 lipca 1932 r. w stosunku 15 złotych za 100 rubli, z zastosowaniem jednak

postanowień § 43 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 maja 1924 r.

o przerachowaniu zobowiązań prywatno - prawnych (Dz. U. R. P. z 1925 r. Nr 30, poz.

213) o wzajemności i odwecie.

(2)

Roszczenia o spłatę tych obligacyj wraz z procentami ulegają przedawnieniu z dniem

30 czerwca 1937 r.

(1)

Nieumorzone obligacje emisji trzeciej z r. 1901, z wyjątkiem obligacyj, wylosowanych

przed dniem 23 września 1916 r. będą umorzone drogą skupu lub losowań półrocznych

w ciągu lat 24, poczynając od 2 stycznia 1931 r. Plan umorzenia ustali rozporządzenie

Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem Komunikacji, przyczem w terminie 1 lipca

1932 r. będą umorzone trzy pierwsze raty półroczne.

(2)

Obligacje, wylosowane w myśl ustępu pierwszego niniejszego artykułu, oraz kupony płatne,

począwszy od kuponów z terminem płatności w dniu 1 lipca 1930 r., z wyjątkiem kuponów

od obligacyj, wylosowanych przed dniem 23 września 1916 r., będą spłacone według ich

wartości nominalnej, wyrażonej w guldenach holenderskich, markach niemieckich lub

funtach szterlingów. Kupony od tychże obligacyj z terminem płatności w dniu 2 stycznia

1930 r. lub wcześniejszym, które w dniu 2 stycznia 1930 r. nie były jeszcze przedawnione,

będą spłacone, poczynając od dnia 2 stycznia 1932 r. w kwocie, równającej się 1/5

ich wartości nominalnej, wyrażonej w guldenach holenderskich, markach niemieckich

lub funtach szterlingów.

(3)

Wypłata należności za obligacje wylosowane i kupony następować będzie: w Polsce -

w złotych w równowartości sumy należnej, wyrażonej w guldenach holenderskich i przeliczonej

według parytetu złota, w Holandji - w guldenach holenderskich; w Niemczech - w markach

Rzeszy w równowartości sumy należnej, wyrażonej w dawnych markach niemieckich i przeliczonej

w stosunku jeden za jeden, oraz ewentualnie w innych krajach - w walucie, wskazanej

w rozporządzeniu Ministra Skarbu.

(4)

Przedawnienie płatnych kuponów następuje po 5 latach licząc bieg jego od dnia płatności.

(5)

Bieg przedawnienia dla kuponów, których termin płatności przypadał na 1 lipca 1930 r.

i 2 stycznia 1931 r., biec będzie od dnia 1 lipca 1931 r.

(6)

Bieg przedawnienia dla kuponów, których termin płatności przypadał na 2 stycznia 1930 r.

lub na terminy wcześniejsze, biec będzie od dnia 2 stycznia 1932 r.

Nieumorzone obligacje emisji trzeciej z r. 1901, z wyjątkiem obligacyj, wylosowanych

przed dniem 23 września 1916 r., będą hipotecznie zabezpieczone na majątku kolei fabryczno-łódzkiej,

który skutkiem skupu kolei przeszedł na własność Skarbu Państwa.

(1)

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Komunikacji władny będzie zarządzić w drodze

rozporządzenia wymianę nieumorzonych obligacyj trzeciej emisji z r. 1901, z wyjątkiem

obligacyj, wylosowanych przed 23 września 1916 r., na nowe obligacje, których wartość

nominalna wyrażona będzie w walutach polskiej, niemieckiej, holenderskiej i angielskiej

i których inne warunki emisyjne odpowiadać będą warunkom emisyjnym obligacyj dawnych

ze zmianami, wprowadzonemi niniejszą ustawą.

(2)

W razie zarządzenia takiej wymiany wszelkie roszczenia z tytułu obligacyj, wymianie

podlegających a do wymiany nie przedstawionych, przedawniają się w ciągu lat 10 od

daty wejścia w życie rozporządzenia o wymianie.

Za spłatę i oprocentowanie obligacyj emisji trzeciej z r. 1901, wylosowanych przed

dniem 23 września 1916 r., ani Skarb Państwa, ani Towarzystwo Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej

nie odpowiada.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Komunikacji.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.