Ustawa z dnia 17 marca 1932 r. o kosztach sądowych na obszarze sądów apelacyjnych w Krakowie i Lwowie oraz sądu okręgowego w Cieszynie.

W postępowaniu przed sądami powszechnemi i sądami pracy w sprawach, toczących się

na zasadzie procedury cywilnej, ordynacji egzekucyjnej, ordynacji upadłościowej i

ugodowej, pobierane będą koszty sądowe (opłaty sądowe i koszty postępowania) według

niniejszej ustawy.

O ile ustawa niniejsza nie stanowi inaczej, obowiązany do uiszczenia kosztów sądowych

jest ten, kto swym wnioskiem spowodował czynność lub postępowanie, podlegające opłacie,

lub kto w myśl rozstrzygnięcia sądowego lub ugody ponosić koszty jest zobowiązany.

Przepis powyższy w niczem nie narusza przepisów o ponoszeniu kosztów w myśl obowiązujących

ustaw postępowania.

Uwolnienie od kosztów sądowych (opłat sądowych i kosztów postępowania) służy

1)

osobom, którym sąd przyznał prawo ubogich w zakresie, określonym ustawą postępowania

sądowego we wszystkich rodzajach postępowania, objętego ustawą niniejszą, a w sprawach

hipotecznych od opłat za adnotację zarządu przymusowego i wszczęcia postępowania licytacyjnego,

2)

kuratorowi, wyznaczonemu przez sąd do zastępowania osoby, nieznanej z miejsca pobytu,

lub dla obrony ślubnego pochodzenia oraz obrońcy węzła małżeńskiego i innym zastępcom,

zajmującym podobne stanowisko.

W zakresie, w którym w myśl niniejszego przepisu, strony są zwolnione od obowiązku

uiszczenia kosztów sądowych, koszty postępowania uiszcza tymczasowo Skarb Państwa.

Uwolnienie od opłat sądowych służy

1)

Skarbowi Państwa,

2)

instytucjom prawa publicznego, zwolnionym od tych opłat na mocy szczególnych przepisów,

3)

zarządcy masy upadłościowej i zarządcy ugodowemu oraz wydziałowi i radzie wierzycieli

- od wszelkich opłat jedynie w postępowaniu upadłościowem i ugodowem,

4)

dłużnikowi upadłemu w postępowaniu upadłościowem i dłużnikowi w postępowaniu ugodowem

- od opłat od podań i załączników, składanych w tem postępowaniu.

Uwolnienie od opłat nie zwalnia od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania.

Jeżeli na przeciwnika strony, zwolnionej od kosztów lub opłat sądowych, włożony będzie

obowiązek ponoszenia kosztów w całości lub w części, koszty sądowe lub opłaty, nieuiszczone

wskutek zwolnienia, będą ściągnięte od tegoż przeciwnika w całości lub w odpowiedniej

części po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu.

W razie uchylenia kurateli lub ujawnienia majątku osób, dla których ustanowiono kuratora,

koszty sądowe, od których kurator był zwolniony, będą ściągnięte od strony, działającej

przez kuratora.

Postępowanie o przyznanie prawa ubogich i postępowanie przed sądem polubownym wolne

są od opłat sądowych.

Opłata sądowa winna być uiszczona przy wniesieniu pisma lub przy zgłoszeniu wniosku,

podlegającego opłacie.

Żadna czynność nie będzie podjęta na skutek pisma, od którego nie została uiszczona

należna opłata sądowa. Pismo takie będzie zwrócone, jeżeli wnoszący je w ciągu siedmiu

dni po dniu doręczenia mu wezwania w myśl § 85 p. c. o uzupełnienie braku, nie uiści

przypadającej opłaty lub jej nie uzupełni do należytej wysokości. Termin siedmiu dni

może być odpowiednio przedłużony, jeśli chodzi o pisma, wpływające z zagranicy, a

wnoszący nie ma w kraju prawnego zastępcy.

Wnioski, podlegające opłacie, które się składa przez oświadczenie do protokółu, nie

będą przyjęte, jeżeli jednocześnie nie zostanie uiszczona opłata.

Przepis artykułu poprzedzającego ma odpowiednie zastosowanie w przypadku, gdy w wyniku

sprawdzenia wartości przedmiotu sporu, w wyniku zmiany lub rozszerzenia żądania, albo

wskutek zmiany rodzaju postępowania przypadać będzie opłata wyższa od poprzednio uiszczonej.

Przewodniczący wydaje zarządzenie co do wezwania o uiszczenie opłaty i co do zwrócenia

pism nieopłaconych należycie.

Jednakże uchwały co do zwrócenia wydaje sąd na posiedzeniu niejawnem, jeżeli opłata

przypada od rewizji, od skarg nieważności lub od skarg o wznowienie, wniesionych do

sądu drugiej instancji albo do Sądu Najwyższego, lub wreszcie od rekursu do Sądu Najwyższego.

Wymiaru kosztów sądowych dokonywa sekretarz sądowy w przypadku

1)

ujawnienia majątku kuranda i cofnięcia kurateli lub prawa ubogich;

2)

nałożenia kosztów procesowych na przeciwnika strony, uwolnionej od kosztów lub opłat

sądowych;

3)

gdy w myśl niniejszej ustawy uiszczenie opłaty zależne jest od urzędowego wymiaru.

Koszty te uiścić należy w ciągu czternastu dni po dniu doręczenia stronie nieobecnej

nakazu płatniczego lub stwierdzonego protokólarnie ogłoszenia wymiaru stronie obecnej.

Kwoty, nieuiszczone w tym terminie, będą ściągnięte w drodze egzekucji z urzędu.

Przeciw wymiarowi, uskutecznionemu przez sekretarza sądowego, służy przedstawienie

do sądu danej instancji w ciągu siedmiu dni po dniu doręczenia nakazu płatniczego

lub ustnego zawiadomienia.

Sąd wydaje orzeczenie bez poprzedniej ustnej rozprawy. W wydziałach załatwienie przedstawienia

należy do przewodniczącego lub sędziego wyznaczonego.

Od uchwały sądu służy rekurs w myśl § 514 do 528 p. c.

Przedstawienie lub rekurs można wnieść przez oświadczenie do protokółu przed sekretarzem

sądowym lub na piśmie bez obowiązkowego podpisu adwokata.

Przedstawienie i rekurs same przez się nie odraczają terminu płatności.

Opłaty, uchylone w całości lub w części prawomocnem orzeczeniem, będą w granicach

uchylenia zwrócone stronie z urzędu.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości, wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu,

określi sposób uiszczania opłat.

Prawo Skarbu Państwa do żądania nieuiszczonej opłaty sądowej przedawnia się z upływem

lat trzech, licząc od dnia, w którym opłatę należało uiścić.

Prawo strony do żądania zwrotu opłaty sądowej przedawnia się z upływem lat trzech

od dnia powstania tego prawa.

Groszowe końcówki opłat, obliczonych według stopy procentowej, przewidziane w niniejszej

ustawie, niepodzielne przez dziesięć, zaokrągla się wzwyż do kwoty, w ten sposób podzielnej.

Tak obliczona suma opłaty nie może wynosić mniej jak 2 zł, a w sprawach, należących

do właściwości sądów okręgowych mniej jak 10 zł.

W postępowaniu, toczącem się na zasadzie procedury cywilnej i ordynacji egzekucyjnej,

opłatami sądowemi są

1)

wpis stosunkowy,

2)

opłata od podań i załączników,

3)

opłata kancelaryjna.

Oddział I.

Wpis.

Wysokość wpisu stosunkowego zależna jest od wartości przedmiotu sporu i wynosi 3%

tej wartości, przyczem każde rozpoczęte 100 zł liczy się za pełne.

Wartość przedmiotu sporu oznacza się według §§ 54 do 60 normy jurysdykcyjnej ze zmianami,

zawartemi w artykułach następnych.

Jeżeli przedmiotem sporu jest istnienie lub czas trwania stosunku najmu lub dzierżawy

przez czas dłuższy niż jeden rok, wówczas wartość przedmiotu sporu stanowi kwota jednorocznego

czynszu.

Przy roszczeniach o należne z ustawy utrzymanie wartość prawa do powtarzających się

świadczeń, o ile ogólna suma żądanych świadczeń nie jest mniejsza, określa się na

pięciokrotną kwotę rocznych świadczeń, To samo ma zastosowanie przy roszczeniach o

zapłatę renty pieniężnej, jako odszkodowania za śmierć i uszkodzenie cielesne.

Gdy roszczenie dotyczy należnego utrzymania na czas trwania sporu małżeńskiego, wówczas

wartość przedmiotu sporu określa się kwotą jednorocznych świadczeń.

Jeżeli przedmiotem sporu są w całości lub w części prawa niemajątkowe, albo jeżeli

w chwili wytoczenia sprawy wartość przedmiotu sporu nie da się określić, wpis oznaczy

tymczasowo przewodniczący w sądzie okręgowym w wysokości od 30 zł do 700 zł, a w sądzie

grodzkim od 3 zł do 30 zł.

Od zarządzenia w sądzie grodzkim co do tymczasowego oznaczenia wpisu niema środka

prawnego.

Od zarządzenia przewodniczącego w sądzie okręgowym można się odwołać do tegoż sądu

w terminie siedmiodniowym po dniu zawiadomienia strony o oznaczeniu wpisu. Sąd w składzie

trzech sędziów rozstrzyga na posiedzeniu niejawnem uchwałą, od której niema środka

prawnego.

Termin do uiszczenia wpisu, tymczasowo oznaczonego, rozpoczyna się po dniu doręczenia

uchwały stronie interesowanej.

Suma ostateczna wpisu określona będzie przez sąd przy wydaniu orzeczenia, kończącego

postępowanie w pierwszej instancji, przyczem zaliczona będzie kwota, tymczasowo pobrana.

Jeżeli z roszczeniem niemajątkowem połączone jest roszczenie majątkowe, które się

z pierwszego wywodzi, wówczas tylko jedno roszczenie, a mianowicie wyższej wartości,

służy za podstawę do oznaczenia wartości przedmiotu sporu.

Jeżeli przedmiotem skargi jest jedynie część wierzytelności kapitałowej lub nadwyżka,

wynikająca z porównania wierzytelności wzajemnych, wówczas zaskarżona część wierzytelności

lub zaskarżona nadwyżka, będzie podstawą wymiaru opłaty.

Ulegające opłacie wpisu stosunkowego pisma lub zastępujące je wnioski, składane do

protokółu, dotyczące tylko części przedmiotu sporu, podlegają opłatom tylko w stosunku

do wartości tej części.

W postępowaniu egzekucyjnem i zabezpieczającem podstawą obliczenia opłaty jest suma

egzekwowanego lub zabezpieczyć się mającego roszczenia. Jeżeli jednak przedmiot, do

którego skierowana jest egzekucja lub zabezpieczenie, posiada mniejszą wartość, to

ta mniejsza wartość będzie podstawą obliczenia opłaty.

Jeżeli egzekucję prowadzi się celem zaspokojenia roszczeń niepieniężnych, wówczas

wartość przedmiotu sporu, ustalona w poprzedzającem egzekucję postępowaniu, będzie

także podstawą obliczenia opłaty w postępowaniu egzekucyjnem, dotyczącem tego samego

roszczenia.

Jeżeli celem oznaczenia właściwości i składu sądu, trybu postępowania albo dopuszczalności

środka odwoławczego wartość przedmiotu sporu została już przez sąd ustalona, wówczas

ustalenie to będzie podstawą do obliczenia wysokości opłat, o ile nie mają zastosowania

przepisy art. 18, 20 i 21 ustawy niniejszej.

Poza tem ustalenie wartości szacunkowej dla obliczenia opłaty następuje uchwałą sądu

według swobodnego uznania, gdy sąd uzna to za wskazane, lub gdy zażąda tego strona

przed zamknięciem rozprawy w pierwszej instancji z powodu zbyt wygórowanego oznaczenia

wartości przez przeciwnika. Od uchwały sądu niema osobnego środka prawnego.

Koszty, powstałe przy sadowem ustaleniu wartości, poniesie strona, która je spowodowała

przez zaniechanie podania wartości albo przez podanie nieprawdziwej wartości lub złożenie

nieuzasadnionego wniosku o ustalenie.

Oznaczenie przez sąd wartości przedmiotu sporu w myśl niniejszego artykułu, pozostaje

bez wpływu na właściwość i skład sądu oraz tryb postępowania.

W każdem piśmie należy podać wartość przedmiotu, o ile przedmiotem jego nie jest oznaczona

suma pieniężna lub też wartość ta nie została już poprzednio podana. Ten sam obowiązek

istnieje dla oznaczenia wartości części przedmiotu, jeżeli la tylko jest podstawą

obliczenia opłaty. W razie naruszenia tego przepisu ma zastosowanie przepis § 85 p.

c.

Wpis stosunkowy pobiera się

1)

od skargi lub zastępującego ją wniosku, zgłoszonego w myśl § 439 p. c., skargi wzajemnej,

skargi interwencyjnej głównej;

2)

od apelacji;

3)

od rewizji;

4)

od skargi nieważności i skargi o wznowienie postępowania;

5)

od wniosku o pierwsze dozwolenie egzekucji na podstawie zagranicznych tytułów egzekucyjnych.

Połowę wpisu stosunkowego pobiera się

1)

od skargi w postępowaniu nakazowem (§ 548 p. a), oraz od skargi w postępowaniu wekslowem,

jeżeli powód w myśl § 557 p. c. zgłosi wniosek o wydanie nakazu zapłaty;

2)

ód wniosku z wypowiedzeniem sądowem najmu lub dzierżawy (§ 562 p. c.), oraz od wniosku

o wydanie sądowego nakazu oddania lub odebrania przedmiotu najmu i dzierżawy (§ 567

p. c);

3)

od zarzutów przeciw pozasądowemu wypowiedzeniu najmu lub dzierżawy (§ 566 p. c);

4)

od skargi o uchylenie orzeczenia polubownego (§ 596 p. a);

5)

od zażalenia nieważności przeciw orzeczeniom sądów giełdowych (art. XXIII ust. wprow.

p. c.) i

6)

od wniosku o dozwolenie egzekucji na podstawie orzeczenia sądu polubownego lub ugody,

zawartej przed tym sądem.

Gdy jednak sprawy, wymienione w punkcie 1) i 2), na skutek wniesienia zarzutów lub

w odniesieniu do spraw, wymienionych w punkcie 1), z powodu nieuwzglednienia wniosku

o wydanie nakazu zapłaty, mają być skierowane do ustnej rozprawy, pobrana będzie od

powoda druga połowa wpisu.

Jedną piątą wpisu stosunkowego pobiera się

1)

od pisma ioznaczaniem przyłączenia się do sporu (interwencja uboczna § 17 p. c), oraz

od pisma z oznajmieniem objęcia sporu w miejsce pozwanego (§ 23 p. c);

2)

od wniosku o ubezpieczenie dowodów (§ 384 p. c);

3)

od podań o wydanie warunkowego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczem; gdy jednak

sprawa ma być skierowana do zwykłego postępowania, dodatkowo będzie pobrana od powoda

brakująca część wpisu;

4)

od wniosku o pierwsze dozwolenie egzekucji na podstawie tytułów egzekucyjnych;

5)

od wniosków o wydanie zarządzeń tymczasowych i od sprzeciwów przeciw tymczasowym zarządzeniom;

6)

od rekursów.

Jeżeli interwencja uboczna została zgłoszona lub rekurs złożony przed oznaczeniem

wpisu, wpis od interwencji lub rekursu obliczony będzie według tymczasowo oznaczonego

wpisu od skargi.

Jedną dziesiątą część wpisu stosunkowego pobiera się

1)

od wniosków o mianowanie sędziego polubownego (§ 582 p. c), o uznanie, że zapis na

sąd polubowny stracił moc prawną (§ 584 p. c) lub o wydanie przez sąd zarządzeń, które

sędziowie polubowni uznali za potrzebne (§ 589 p. c);

2)

od wniosków o wyjawienie majątku pod przysięgą.

Jedną czwartą część wpisu stosunkowego pobiera się

1)

od wartości przedmiotu ugody, zawartej przed sądem bez uprzedniego wytoczenia skargi

lub od ugody, zawartej w sporze, o ile wartość przedmiotu Ugody przewyższa wartość

przedmiotu sporu;

2)

za sądowy podział sumy wyegzekwowanej, od ogólnej sumy, przypadającej do podziału

między wierzycieli;

3)

za podział fizyczny wspólnej rzeczy nieruchomej, spółki lub innej masy, tudzież za

odnowienie lub sprostowanie spornej granicy, w tytule wykonalnym orzeczonych (§ 351

ord. egz.) - od wartości przedmiotu działu.

Opłaty powyższe będą pobierane na podstawie urzędowego wymiaru. O ile masa rozdziałowa

znajduje się w przechowaniu sądu, opłata, wymieniona w pkt. 2, winna być z niej potrącona.

Od uchwały, którą udzielono przybicia targunieruchomości, pobiera się od sumy kupna

opłatę w wysokości jednej piątej części wpisu stosunkowego.

Opłatę tę winien wnieść nabywca w ciągu dni trzydziestu po uprawomocnieniu się uchwały

przybicia targu. W razie uchylenia przybicia przez przyjęcie nadoferty uiszczona opłata

będzie zwrócona.

Wydanie dekretu własności może nastąpić po wykazaniu, że opłata została uiszczona.

Za czynności urzędu ksiąg gruntowych oraz sądu, prowadzącego rejestry, spowodowane

w toku postępowania egzekucyjnego, pobierane będą opłaty według obowiązujących w tej

mierze przepisów.

Za adnotacje zarządu przymusowego lub wszczęcia postępowania licytacyjnego (§ 98 i

138 ord. egz.), celem ściągnięcia wierzytelności, dla której prawo zastawu na nieruchomości,

poddanej egzekucji lub innej nieruchomości nie jest wpisane, pobiera się połowę opłaty,

jakaby przypadała za wpis hipoteczny prawa zastawu dla egzekwowanej wierzytelności.

Uiszczona opłata będzie zaliczona do opłaty za dodatkowy wpis prawa zastawu dla tej

samej wierzytelności, jak również do opłaty za późniejszą taką samą adnotację dla

tej samej wierzytelności, jeżeli podanie o wpis zostało wniesione przed wykreśleniem

odnośnej adnotacji.

Wszelkie inne adnotacje, dokonywane z urzędu w toku postępowania egzekucyjnego, nie

wyłączając adnotacji tymczasowego zarządu zlicytowanej nieruchomości oraz adnotacji

zarządu przymusowego, zarządzonego w myśl § 201 ord. egz. w miejsce postępowania licytacyjnego,

są wolne od opłaty.

Na żądanie strony będzie jej zwrócony

1)

wpis od pisma zwróconego lub odrzuconego z powodów formalnych;

2)

wpis od skargi, która przed doręczeniem stronie pozwanej została odrzucona z powodu

niedopuszczalności drogi sądowej, toczącego się sporu, sprawy osądzonej, braku zdolności

procesowej, ustawowego zastępstwa lub upoważnienia do prowadzenia sprawy, wreszcie

z powodu niewłaściwości sądu;

3)

wpis od skargi, apelacji i rewizji w razie cofnięcia ich przed wysianiem stronie przeciwnej.

Na żądanie strony będzie jej zwrócona

1)

połowa wpisu od skargi: a) w razie odrzucenia jej na podstawie ustnej rozprawy w pierwszej

instancji z przyczyn, wymienionych w pkt. 2 artykułu poprzedzającego, o ile zarazem

sprawa nie została przekazana właściwemu sądowi, b) w razie wydania wyroku z uznania

nie później jak na pierwszej rozprawie;

2)

połowa wpisu od skargi, apelacji i rewizji w razie cofnięcia ich przed rozpoczęciem

rozprawy, albo w razie zawarcia ugody w danej instancji;

3)

połowa wpisu od apelacji, rewizji i rekursu w razie odrzucenia ich jako niedopuszczalne

lub spóźnione;

4)

połowa wpisu od rekursu w razie jego cofnięcia.

Wpis, uiszczony od powództwa cywilnego, które w postępowaniu karnem pozostawione zostało

bez rozpoznania (art. 75 lit. b) i art. 369 k. p. k.), zalicza się przy wniesieniu

skargi o to samo roszczenie, jeżeli wytoczono ją przed upływem trzech lat od daty

uprawomocnienia się orzeczenia o pozostawieniu powództwa bez rozpoznania.

Wpis, uiszczony od skargi, przekazanej przez sąd z powodu swej niewłaściwości innemu

sądowi, będzie zaliczony na poczet kosztów sądowych powstałych w tym sądzie.

Oddział II.

Opłata od podań i załączników.

Od każdego podania, protokólarnych wniosków, złożonych poza rozprawą i wogóle od każdego

pisma, złożonego przez stronę, a nie ulegającego opłacie wpisu, pobiera się opłatę

w toku postępowania przed sądem grodzkim 50 gr. w toku postępowania przed sądem okręgowym

i wyższym 3 zł.

Od każdego załącznika do pisma, lub protokółu, złożonego przez stronę, pobiera się

opłatę w wysokości 50 gr.

Od opłaty od podań i załączników wolne są

1)

pisma, zawierające jedynie sprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczem;

2)

egzemplarze pism i odpisy załączników, składane przez strony z przeznaczeniem dla

strony przeciwnej oraz napisy;

3)

pisma i wnioski do protokółu oraz załączniki, składane przez świadków, biegłych, tłumaczów

i osoby trzecie, wezwane do złożenia dokumentów;

4)

pisma stron, zawierające wyłącznie wskazanie miejsca zamieszkania lub zawiadomienie

o śmierci osób, biorących udział w sprawie;

5)

pisma sądu polubownego lub sędziów polubownych;

6)

podania o zwrot wpisu.

Oddział III.

Opłata kancelaryjna.

Za uwierzytelnione wypisy, odpisy, klauzule wykonalności, zaświadczenia, wyciągi oraz

inne dokumenty wydawane na podstawie akt tylko na wniosek;

za informacje, udzielone na pisemne zapytanie przez sekretarjat sądowy;

za sporządzone przez sąd odpisy pisma, które należy doręczyć z urzędu, jeśli strona

zaniedbała nadesłać dostateczną ilość takich odpisów pobiera się opłatę kancelaryjną

w wysokości 1 zł, a w sądzie grodzkim - 50 gr, za każdą stronicę wydanego dokumentu,

licząc 25 wierszy za stronicę.

Każda rozpoczęła stronica liczy się za całą.

Jeżeli pismo sporządzone jest w obcym języku, lub jeśli zawiera tabele, opłatę pobiera

się w potrójnej wysokości.

Tytułem opłaty kancelaryjnej za wypisy orzeczeń, doręczane z urzędu, strona, która

w danej instancji ma obowiązek uiszczenia wpisu, wpłaca jednocześnie dziesiątą część

tegoż wpisu, wszakże nie mniej jak 1 zł i nie więcej jak 50 zł.

W postępowaniu upadłościowem i ugodowem mają odpowiednie zastosowanie przepisy art.

16, 24, 25 ust. 2 i 3, art. 36 do 40 niniejszej ustawy.

Wpis stały w wysokości 50 zł pobiera się od podań wierzycieli o otwarcie upadłości.

Za przeprowadzenie postępowania upadłościowego w przypadku uchylenia upadłości rozdziałem

lub ugodą przymusową pobiera się opłatę w wysokości pełnego wpisu stosunkowego.

W razie uchylenia upadłości z powodu braku uczestników, lub za zgodą wierzycieli (§

166 ust. 1 i § 167 ord. upadł.) pobrana będzie opłata w wysokości połowy wpisu stosunkowego.

Opłaty nie pobiera się, jeżeli upadłość została uchylona z powodu braku majątku (§

166 ust. 2 ord. upadł).

Opłaty, wymienione w poprzedzającym artykule, oblicza się od masy czynnej, jednakże

koszty i długi masy upadłościowej, z wyjątkiem opłat sądowych w postępowaniu upadłościowem,

wynagrodzenia zarządcy upadłościowego i wydziału wierzycieli, należy potrącić z masy

czynnej. Przedmioty, na których służy prawo odrębnego zaspokojenia, będą uwzględnione

tylko w kwocie, jaka pozostaje po zaspokojeniu prawa odrębności.

Jeżeli masa czynna jest większa od masy biernej, opłatę wymierza się według wartości

masy biernej.

Za podstawę do obliczenia masy przyjmuje się stan w czasie ukończenia postępowania.

Dodatkowy rozdział (§ 138 ord. upadł.) wolny jest od dopłaty, o ile dotyczy sum i

części majątku w poprzedniem postępowaniu ujawnionych. W przeciwnym razie należy pobrać

dodatkową opłatę stosownie do zwiększonej sumy masy czynnej.

W razie uchylenia upadłości wskutek końcowego rozdziału opłatę za postępowanie upadłościowe

obowiązany jest uiścić zarządca masy z majątku masy.

W razie uchylenia upadłości z innych przyczyn, opłatę za postępowanie winien uiścić

dłużnik upadły na podstawie urzędowego wymiaru.

Uchylenie upadłości nie może nastąpić przed uiszczeniem należnej opłaty.

Wnioski o odebranie przysięgi wyjawienia w myśl § 100 ord. upadł., oraz wnioski o

zniewolenie do złożenia przysięgi są wolne od opłat.

Do wznowionej upadłości (§ 158 ord. upadł.), oraz do ponownej upadłości (§ 163 ord.

upadł), mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 42 do 47, z tą zmianą, że za przeprowadzenie

wznowionej lub ponownej upadłości pobiera się połowę wpisu stosunkowego.

Za postępowanie ugodowe pobiera się opłatę

1)

w razie ukończenia ugodą sądownie zatwierdzoną (§ 55 ord. ugod.) - w wysokości jednej

piątej części wpisu stosunkowego;

2)

w razie umorzenia postępowania ugodowego (§ 56 ord. ugod.) - w wysokości jednej dziesiątej

części wpisu stosunkowego.

Przy obliczeniu opłaty ma odpowiednie zastosowanie przepis art. 44. Do uiszczenia

jej na podstawie urzędowego wymiaru obowiązany jest dłużnik.

Ugody, zawarte w postępowaniu upadłościowem i ugodowem, z wyjątkiem ugody przymusowej

i ugody, sądownie zatwierdzonej, podlegają opłacie według art. 30 ustawy niniejszej.

Rekursy w postępowaniu upadłościowem i ugodowem podlegają opłacie wpisu stałego w

wysokości 20 zł.

Za każde doręczenie, z wyjątkiem doręczeń, dokonywanych bezpośrednio w sekretariacie

sądu, pobierana będzie opłata.

Wysokość tej opłaty, sposób jej uiszczenia oraz sposób zużycia sum, uzyskanych z tych

opłat, określi rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości.

Jako dalsze koszty postępowania należy pobrać

1)

opłaty telegraficzne i telefoniczne za rozmowy zamiejscowe;

2)

diety i koszty podróży, należne sędziom, urzędnikom, i funkcjonariuszom sądowym za

czynności poza budynkiem sądowym;

3)

wynagrodzenia świadków, biegłych i tłumaczów;

4)

koszty przewozu osób, zwierząt i rzeczy, przechowywanie ich i żywienie;

5)

koszty ogłoszeń w pismach;

6)

opłaty należne innym władzom i urzędnikom;

7)

koszty pobytu w areszcie.

Na pokrycie kosztów postępowania obowiązana jest złożyć zaliczkę strona, która wniosła

o podjęcie czynności, połączonej z wydatkami; jeżeli obie strony wniosły o podjęcie

czynności, zaliczkę winny uiścić obie strony w równych częściach lub w innym stosunku

według uznania sądu.

Sąd oznaczy wysokość zaliczki i termin jej złożenia.

Wykonanie czynności zależne jest od uiszczenia zaliczki.

W razie dochodzenia w drodze procesu karnego roszczeń majątkowych, wynikających z

przestępstwa, opłaty sądowe, należne w myśl art. 555 k. p. k. pobiera się według przepisów

rozdziałów I i II, przyczem od powództwa cywilnego, zabezpieczenia powództwa, kasacji

i zażalenia przypadają opłaty jak od skargi, zarządzenia tymczasowego, rewizji i rekursu.

Pisma i załączniki, wnoszone przez powoda cywilnego w toku dochodzeń wstępnych, są

wolne od opłaty od podań i załączników. Obowiązek opłaty wpisu od powództwa powstaje

z chwilą wytoczenia przez powoda roszczenia przed sądem wyrokującym.

Opłaty stemplowe w postępowaniu sądowem pobierane nie będą. Dokumenty, składane przez

stronę w postępowaniu sądowem, podlegać będą opłacie stemplowej tylko wówczas, gdyby

tejże opłacie podlegały bez korzystania z nich w tem postępowaniu.

Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 3 października 1924 r. o opłatach

stemplowych i sądowych w sprawach, związanych z przerachowaniem wierzytelności prywatno

- prawnych (Dz. U. R. P. Nr 89, poz. 844), o ile dotyczy opłat sądowych w postępowaniu

spornem pozostaje w mocy z tą zmianą, że § 9 otrzymuje następujące brzmienie

„

1)

W postępowaniu sądowem (spornem i niespornem) podstawę wymiaru opłaty sądowej w I-ej

instancji stanowić będzie kwota złotych, na którą sąd orzeczeniem lub strony same

w ugodzie przerachowały wierzytelność.

2)

W postępowaniu spornem przed sądem I-ej instancji wartość przedmiotu sporu w chwili

wytoczenia skargi należy traktować jako niedającą się określić z tem, że tymczasowo

oznaczony wpis nie może przekraczać 100 zł

”

.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc wszelkie przepisy, dotyczące przedmiotów,

unormowanych w ustawie niniejszej, a w szczególności rozporządzenie cesarskie z dnia

15 września 1915 r. o opłatach sądowych (Dz. u. p. austr. Nr 279) i ustawa z dnia

12 czerwca 1924 r. w przedmiocie opłat sądowych na obszarze sądów apelacyjnych krakowskiego

i lwowskiego, oraz sądu okręgowego cieszyńskiego (Dz. U. R. P. Nr 56, poz. 562), w

zakresie opłat w postępowaniu sądowo-cywilnem i egzekucyjnem, upadłościowem i ugodowem.

Postanowienia tych ustaw będą jednak nadal stosowane w sprawach egzekucyjnych, zabezpieczających,

upadłościowych i ugodowych, które przed dniem wejścia w życie ustawy niniejszej weszły

do sądu - aż do ukończenia tych spraw, a co do będących w toku w tym dniu sporów cywilnych

- aż do ukończenia postępowania w instancji.

Jednak i w tych sprawach z chwilą wejścia w życie ustawy niniejszej, będą miały zastosowanie

postanowienia art. 12 i 52.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza obowiązuje na obszarze sądów apelacyjnych krakowskiego i lwowskiego,

oraz sądu okręgowego cieszyńskiego, i wchodzi w życie z dniem pierwszym miesiąca kalendarzowego

następującego po dniu ogłoszenia.