Ustawa z dnia 25 lutego 1932 r. o sprzedaży ruchomości, pozostawionych przez szeregowych, samowolnie opuszczających oddziały wojskowe.

W przypadkach, w których została stwierdzona samowolna nieobecność szeregowego w oddziale

przez czas ponad 6 miesięcy, ruchomości, pozostawione przez niego w oddziale, mogą

być w czasie dalszego trwania tej nieobecności sprzedane przez władze wojskowe.

(1)

Sprzedaż następuje po cenie szacunkowej, a w razie niemożności uzyskania tej ceny

po cenie niższej najwięcej ofiarującemu.

(2)

Ustalenia ceny szacunkowej dokonywa władza wojskowa. Co do rzeczy, oddanych przez

szeregowego do depozytu władzy wojskowej, następuje ustalenie ceny szacunkowej przy

współudziale danego szeregowego podczas przyjmowania w depozyt tych rzeczy.

(1)

Kwota, uzyskana ze sprzedaży służyć będzie przedewszystkiem na pokrycie szkód, wyrządzonych

Skarbowi Państwa przez szeregowego przy opuszczeniu oddziału. Pokrycie szkód, o ile

chodzi o wartość zabranych lub uszkodzonych przez szeregowego przedmiotów wyekwipowania

lub urządzenia wojskowego, następuje przez potrącenie z odnośnej kwoty powyższej wartości

wedle obowiązującego cennika wojskowego.

(2)

Pozostała po potrąceniu kwota złożona będzie do przechowania sądowego.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.