Ustawa z dnia 18 marca 1932 r. o utworzeniu państwowego przedsiębiorstwa "Polski Monopol Tytoniowy".

Eksploatowanie na rzecz Skarbu Państwa monopolu skarbowego, określonego ustawą z dnia

1 czerwca 1922 r. o monopolu tytoniowym (Dz. U. R. P. Nr 47, poz. 409), powierza się

przedsiębiorstwu państwowemu pod nazwą „Polski Monopol Tytoniowy”, prowadzonemu na

zasadach handlowych.

Przedsiębiorstwo „Polski Monopol Tytoniowy” stanowi samoistną osobę prawną z siedzibą

w m. st. Warszawie.

Przedsiębiorstwo „Polski Monopol Tytoniowy” będzie wpisane do rejestru handlowego.

Wpisaniu do rejestru handlowego podlega firma, siedziba, przedmiot i władze przedsiębiorstwa.

Przedsiębiorstwo „Polski Monopol Tytoniowy” przejmuje na własność cały majątek państwowy

tak nieruchomy, jak i ruchomy, znajdujący się w chwili wejścia w życie niniejszej

ustawy pod zarządem Dyrekcji Polskiego Monopolu Tytoniowego, ustanowionej rozporządzeniem

Ministra Skarbu z dnia 30 maja 1923 r. w przedmiocie organizacji Państwowego Monopolu

Tytoniowego w wykonaniu ustawy z dnia 1 czerwca 1922 r. o monopolu tytoniowym (Dz.

U. R. P. Nr 65, poz. 507) oraz wszelkie aktywa i pasywa Dyrekcji Polskiego Monopolu

Tytoniowego.

Majątek tak nieruchomy jak i ruchomy, nabyty w przyszłości przez przedsiębiorstwo

„Polski Monopol Tytoniowy”, będzie również stanowić własność tegoż przedsiębiorstwa.

Zbywanie i zamiana majątku nieruchomego przedsiębiorstwa „Polski Monopol Tytoniowy”

może nastąpić jedynie na podstawie upoważnienia ustawowego.

Przedsiębiorstwo „Polski Monopol Tytoniowy” jest wolne od wszelkich danin publicznych

z wyjątkiem opłat na rzecz Państwowego Funduszu Drogowego, podatków komunalnych od

gruntów i budynków, opłat komunalnych od przeniesienia własności nieruchomości, zaprotestowanych

weksli, plakatów i anonsów, tudzież innych podatków komunalnych, ustanowionych na

podstawie art. 20 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów

komunalnych (Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 747).

Przeniesienia własności nieruchomości pomiędzy Skarbem Państwa a przedsiębiorstwem

„Polski

Monopol Tytoniowy” nic podlegają żadnym opłatom ani państwowym, anikomunalnym.

Zarząd przedsiębiorstwa „Polski Monopol Tytoniowy” należy do Dyrekcji Polskiego Monopolu

Tytoniowego z dyrektorem na czele, podporządkowanej Ministrowi Skarbu.

Minister Skarbu ustala w drodze rozporządzenia organizację przedsiębiorstwa.

Sprzedaż wyrobów tytoniowych dokonywana będzie przez przedsiębiorstwo bądź we własnych

zakładach sprzedaży, bądź za pośrednictwem koncesjonowanych sprzedawców po cenach,

wskazanych w taryfie, zatwierdzonej przez Ministra Skarbu.

Warunki udzielania, cofania i wygasania koncesyj, prowadzenia sprzedaży wyrobów tytoniowych

przez osoby prywatne oraz czas trwania koncesyj określa Minister Skarbu; upoważnienia

powyższe przysługują Ministrowi Skarbu również w stosunku do koncesjonarjuszów, którzy

otrzymali koncesje na sprzedaż wyrobów tytoniowych przed wejściem w życie niniejszej

ustawy.

Minister Skarbu określa warunki udzielania, cofania i wygasania koncesyj na uprawę

tytoniu, prowadzenia uprawy przez osoby prywatne oraz czas trwania koncesyj.

Osoby, które otrzymały koncesję na uprawę tytoniu, obowiązane są do odstąpienia całego

wyprodukowanego zapasu surowca przedsiębiorstwu „Polski Monopol Tytoniowy” po cenach

taryfowych, ustanawianych przez Ministra Skarbu.

Minister Skarbu określa zasady i tryb postępowania, ustalającego szacunek surowca

tytoniowego, odstępowanego przedsiębiorstwu „Polski Monopol Tytoniowy” przez osoby

prywatne.

Minister Skarbu może w drodze rozporządzenia uprawniać Dyrekcję Polskiego Monopolu

Tytoniowego i podległe jej organa przedsiębiorstwa do załatwiania w trybie postępowania

administracyjnego w charakterze władz i organów skarbowych spraw, związanych z nadawaniem

i cofaniem zezwoleń (koncesyj) na sprzedaż wyrobów tytoniowych i na uprawę tytoniu

oraz z prowadzeniem sprzedaży wyrobów tytoniowych i uprawę tytoniu przez osoby prywatne.

Minister Skarbu ustala przytem tryb postępowania w tych sprawach oraz stosunek władz

i organów przedsiębiorstwa do innych władz i organów skarbowych.

Minister Skarbu wydaje w drodze rozporządzenia przepisy, normujące stosunek służbowy,

uposażenie i zaopatrzenie emerytalne pracowników przedsiębiorstwa „Polski Monopol

Tytoniowy”.

Przepisy prawne z dziedziny świadczeń socjalnych, ochrony pracy i ubezpieczeń społecznych

nie będą miały zastosowania do tych pracowników przedsiębiorstwa „Polski Monopol Tytoniowy”,

których stosunek służbowy będzie określony przez Ministra Skarbu jako publiczno-prawny.

Pracownikom przedsiębiorstwa mogą być przydzielane tytułem części uposażenia mieszkania

służbowe. warunki korzystania z mieszkań służbowych, tryb ich opróżniania oraz wysokość

potrąceń od uposażenia za korzystanie z nich ustala Minister Skarbu.

W sprawie zwalniania pracowników przedsiębiorstwa od czynnej służby Wojskowej w czasie

mobilizacji lub częściowego uzupełnienia do stanu wojennego mieć będą analogiczne

zastosowanie postanowienia, odnoszące się do funkcjonarjuszów państwowych.

Pracownicy przedsiębiorstwa „Polski Monopol Tytoniowy”, których stosunek służbowy

określony będzie przez Ministra Skarbu jako publiczno-prawny, będą uważani za urzędników

państwowych w rozumieniu prawa karnego.

Przy wprowadzaniu w życie nowych przepisów o stosunku służbowym pracowników pprzedsiębiorstwa

„Polski Monopol Tytoniowy”, wydanych w myśl postanowień art. 11 niniejszej ustawy,

Minister Skarbu upoważniony będzie do rozwiązywania dotychczasowego stosunku służbowego

z tymi funkcjonarjuszami dotychczasowego zarządu Państwowego Monopolu Tytoniowego,

których stosunek służbowy opiera się na przepisach o stosunku służbowym funkcjonarjuszów

państwowych. Funkcjonarjusze ci, o tle nie zostaną powołani do służby w przedsiębiorstwie

„Polski Monopol Tytoniowy” na zasadach wydanego przez Ministra Skarbu rozporządzenia

lub też powołani do służby w innych działach administracji państwowej, będą zwolnieni

ze służby, przyczem zwolnienie funkcjonarjuszów, mianowanych na stałe, może nastąpić

dopiero na przeniesieniu ich przez Ministra Skarbu w stan nieczynny i w drodze zastosowania

do nich następnie odpowiednich przepisów o stosunku służbowym funkcjonarjuszów państwowych.

Od ostatecznych decyzyj władz i organów przedsiębiorstwa, wydanych w trybie postępowania

administracyjnego w zakresie spraw, przewidzianych w art. 10 niniejszej ustawy, jako

też i od ostatecznych decyzyj Ministra Skarbu lub władz i organów przedsiębiorstwa,

wydanych w trybie postępowania administracyjnego w sprawach, októrych mowa w ust.

1 i 3 art. 11 niniejszej ustawy, służy prawo skargi do Najwyższego Trybunału Administracyjnego.

Przedsiębiorstwo „Polski Monopol Tytoniowy” pokrywa wszelkie swoje wydatki z własnych

dochodów i funduszów i prowadzi swą gospodarkę na podstawie rocznych planów finansowo-gospodarczych,

zatwierdzanych przez Ministra Skarbu.

Z końcem każdego roku gospodarczego przedsiębiorstwo „Polski Monopol Tytoniowy” zestawia

bilans i rachunek zysków i strat według zasad księgowości handlowe), wyprowadzając

czysty zysk przedsiębiorstwa po potrąceniu oprócz wszystkich wydatków eksploatacyjnych

opłaty monopolowej, w wysokości, ustalanej przez Ministra Skarbu, oraz wszystkich

podatków i opłat skarbowych, od których przedsiębiorstwo jest zwolnione.

Bilans i rachunek zysków i strat zatwierdza Minister Skarbu.

Do ogólnego budżetu państwowego wchodzi kwota wpłaty przedsiębiorstwa do Skarbu Państwa,

ustalona na podstawie planu finansowo gospodarczego.

Sprawozdanie, zawierające bilans i rachunek zysków i strat za ostatni okres sprawozdawczy,

oraz plan finansowo-gospodarczy na nowy okres budżetowy będą dołączane do państwowego

preliminarza budżetowego.

Minister Skarbu uprawniony jest przeznaczyć pewien odsetek czystego zysku przedsiębiorstwa

na nagrody pieniężne, zapomogi i cele opieki dla jego pracowników i współdziałających

z przedsiębiorstwem organów skarbowych.

Przedsiębiorstwo „Polski Monopol Tytoniowy” może zaciągać na swe potrzeby krótkoterminowe

pożyczki, nie przewyższające w sumie 10% ogólnego dochodu eksploatacyjnego brutto,

wykazanego w ostatniem rocznem zamknięciu rachunkowem; pożyczki te będą spłacane z

dochodówprzedsiębiorstwa; ogólne zasady, na jakich pożyczki te mogą być zaciągane,

ustala Minister Skarbu.

Zaciąganie pożyczek wyższych lub długoterminowych oraz zaciąganie jakichkolwiek pożyczek

przez emitowanie obligacyj, wreszcie zaciąganie wszelkich zobowiązań, obciążających

nieruchomości przedsiębiorstwa, może nastąpić tylko w granicach upoważnień ustawowych.

Zastępstwo sądowe w sprawach, dotyczących praw i interesów majątkowych przedsiębiorstwa

„Polski Monopol Tytoniowy”, należy do zakresu działania Prokuratorji Generalnej Rzeczypospolitej

Polskiej.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu, o ile chodzi

o postanowienia art. 3, z Ministrem Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Z chwilą wejścia w życie niniejszej Ustawy tracą moc obowiązującą postanowienia, zawarte

w art. 6, 7 i 13 oraz 16 do 20 ustawy z dnia i czerwca 1922 r. o monopolu tytoniowym

(Dz. U. K. P. Nr 47, poz. 409) z wyjątkiem ust. 2 art. 17 tejże ustawy.