Rozporządzenie Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 30 listopada 1931 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych o kwalifikacjach oficerów w polskiej marynarce handlowej.

§ 1. § 1 rozporządzenia Rady Min'istrów z dnia

1 października 1924 r. o opłatach za mieszkania,

zajmowane przez funkcjonarjuszów państwowych

i wojskowych z.a wodowych w budynkach państwo­

wych, przez Skarb Państwa wynajętych lub administrowanych (Dz. U. R. P . Nr. 90, poz. 849) w brzmieniu zmienionem rozporządzeniami Rady Ministrów

z dnia 17 września 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr. 90,

poz. 808) i z dnia 23 września 1930 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 69, poz. 549) otrzymuje następujące brzmienie

"Za użytkowanie lokalów reprezentacyjnych

nie pobiera się od użytkujących jakichkolwiek opłat.

33

Koszty umeblowania i konserwacji, jak również koszty oświetlenia, opału i utrzymania w czystości tych

lokali pokrywa Skarb Państwa w granicach kredytów, ustalonych ustawą skarbową.

Za lokale reprezentacyjne uznaje się lokale,

łącznie z pomieszczeniami ściśle mieszkalnemi, użyt­

kowane przez Prezesa Rady Ministrów, Ministrów,

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, Podsekretarzy Stanu w Ministerstwie Spraw Wojskowych, Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, Szefa

Sztabu Głównego, Inspektorów Armji, Wojewodów

i Dowódcę Floty, o ile lokale te .mieszczą się w gmachach państwowych, lub gmachach przez Skarb Pań­

stwa w całości lub częściowo wynajętych, względnie

administrowanych.

Rozmiar lokali reprezentacyjnych ustali Prezes

Rady Ministrów na wniosek Ministra Robót Publicznych uzgodniony z zainteresowanymi ministrami.

Do lokali reprezentacyjnych zalicz.a się także

mieszkania, które funkcjonarjuszom państwowym

i wojskowym przyznaje w gmachach oddanych Prezydentowi RzeczYPosi>olitej dla celów reprezentacyjnych - Prezydent Rzeczypospolitej, a w innych gmachach reprezentacyjnych Prezes Rady Ministrów w

porozumieniu z Ministrem Skarbu".

§ 2. Wykonanie niniejszego rozporządzenia

porucza się Prezesowi Rady Ministrów oraz Ministrom: Robót Publicznych, Spraw Wojskowych,

Skarbu, Przemysłu i Handlu, Komunikacji i Rolnictwa.

§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: A. Prys/or

Minister Robót Publicznych: Norwid Neugebauer

M:luis·tE'r Spraw Wojskowych: J. Piłsudski

Minisler Skarbu: Jan Piłsudski

Min ister Przemysłu i Hand,l u: Zarzycki

Minister Komunikacji: Kiihn

Minister Rolnictwa: Leon J. Polczyński

24.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA PRZEMYSŁU I HANDLU

z dnia 30 listopada 1931 r

wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych o kwalifikacjach oficerów w polskiej marynarce handlowej.

Na podstawie art. 6 pkt. 10 i art. 7 rozporzą­

dzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 listopada 1930 r. o bezpieczeństwie statków morskich

(Dz. U. R. P. Nr. 80, poz. (32) zarządza się co następuje

l. Postanowienia ogólne.

§ 1. Oficerami na polskich morskich statkach

handlowych w rozumieniu niniejszego rozporządze­

nia są

Dziennik Ustaw. Poz. 24.

t. kierownicy statków (kapitanowie).

2.funkcjonarjusze, dodani kierownikom statków (kapitanom) do pomocy w kier'o waniu statkami w zakresie nawigacyjnym, mechanicznym lub specjalnym.

§ 2. Oficerami na polskich morskich statkach

handlowych mogą być tylko obywatele Rzeczypospolitej Polskiej, którzy ukończyli 21 lat życia i posiadają dyplomy polskie, uzyskane w myśl postanowień niniejszego rozporządzenia.

Wyjątki od powyższego postanowienia dopuszczalne są tylko za każdorazowem zezwoleniem Ministra Przemysłu i Handlu, który to swoje uprawnienie może przelać w całości lub w części na władze

administracji morskiej II instancji.

§ 3. Ustanawia się następujące stopnie oficerskie w, polskiej marynarce handlowej

I. Wsłużbie nawigacyjnej

a) kapitan żeglugi wielkiej,

b) , kapitan żeglugi małej,

c) porucznik żeglugi wielkiej,

d) porucznik żeglugi małej,

e) szyper I klasy,

J) szyper II klasy.

II. W służbie mechanicznej

a) . mechanik okrętowy I klasy,

h) mechanik okrętowy II klasy,

c) mechanik ' okrętowy III klasy,

d) maszynista okrętowy I klasy,

e) maszynista okrętowy II klasy,

f) maszynista okrętowy III klasy.

W służbie specjalnej za oficerów na morskich

statkach handlowych uważa się lekarzy i duchownych oraz inne osoby dodane do pomocy kierownikom statków.

. § 4. W zakresie praktyki kwalifikacyjnej

i uprawnień oficerów służby nawigacyjoej rozróżnia

się trzy rodzaje żeglugi

a) żegluga przybrzeżna - to znaczy żegluga

morska w odległości niedalej niż 50 mil morskich od linji wybrzeża Państwa Polskiego,

b) żegluga mała - to znaczy żegluga na morzu

Bałtyckiem oraz na morzu Północnem w

granicach od lir.ji Dover - Calais do 61 " szerokości geograficznej,

c) żegluga wielka - to znączy żegluga, przekraczająca granice żeglugi małej.

W zakresie praktyki kwalifikacyjnej i uprawmen oficerów służby mechanicznej z wyjątkami,

przewidzianemi w § 14, dzieli się statki parowe lub

silnikowe podług mocy głównej instalacji maszynowejna trzy kategorje

a) do I kategorji należą statki z maszynami parowemi o sile ponad 1200 I. K. M. (indykowanych koni mechanicznych) lub z silnikami spalinowemi o sile ponad 750 W. K. M.

(wałowych koni ·mechanicznych);

b) do II kategorji należą statki z maszynami parowemi o sile od 400 I. K. M. do 1200 I. K.

M. włącznie lub z silnikami spalinowe mi

Nr. 4.

o sile od 250 W. K. M. do 750 W. K. M.

włącznie;

ej do III kategorji należą slatki z maszynami

parowemi o sile poniżej 400 1. K. M. lub

z silnikami spalinowemi o sile poniżej 250

W . K. M.

II.

Oficerowie służby nawigacyjnej.

§ 5. Kapitan żeglugi wielkiej ma prawo kierowszelkiemi statkami handlowemi w każdej że~

gludze.

Kapitan żeglugi małej ma prawo kierować

wszelkiemi statkami w żegludze małej, z wyjątkiem

pasażerskich, lub być pomocnikiem kierownika statku (kapitana) na wszelkich statkach w każdej żeglu­

dze. Nie może jednak być zastępcą kierownika statku (kapitana) w żegludze wielkiej. .

Porucznik żeglugi wielkiej ma prawo kierować

statkami handlowemi do 1.000 brutto rejestr. tonu

w żegludze małej, z wyjątk i em pasażerskich, lub być

pomocnikiem kierownika statku (kapitana) na wszelkich statkach handlowych w każdej żegludze. Nie

może jednak być zastępcą kierownika statku (kapi~

tana) w żegludze wielkiej.

...

Porucznik żeglu~i małej ma prawo być pomocnikiem kierownika ~, tatku (kapitana) na wszelkich

statkach handlowych w każdej żegludze,- nie może

być jednak zastępcą kierownika statku.

wać

§ 6. Szyper I klasy ma prawo kierowaćwsżel­

kiemi statkami handlowemi w żegludze przybrzeżnej

oraz statkami rybackiemi i holownikami w żegludze

małej; może także być pomocnikiem kierownika statku (kapitana) na wszelkich statkach towarowych w

żegludze małej.

Szyper II klasy ma prawo kierować statkami

handlowemi do 200 brutto rejestr. tonn w żegludze .

przybrzeżnej, z wyj ątkiem statków pasażerskich, kie rować licht erami morskiemi w każdej żegludze oraz

statkami rybackiemi do 35 brutto rejestr, toun wj.egludze małej oraz być pomocnikiem szypra I klasy.

Do prowadzenia statków rybackich, mierzących

nie więcej niż 8 m długości, nie jest wymagane posiadanie dyplomu.

: ..

.

§ 7. Dla otrzymania dyplomu porucznika że­

glugi małej należy

a) ukończyć Wydział Nawigacyjny Państwowej

Szkoły Morskiej w Gdyni lub innego uznaneg!;> przez

Ministra Przemysłu i Handlu za równorzędny zakła­

du naukowego w kraju lub zagranicą, albo po tlzyskaniu świadectwa dojrzałości złożyć egzaIriihleoretyczny i praktyczny podług programu i regulaminu

ustalonego przez Ministra Przemysłu i Handlu, '.

,

b) wykazać się 24 miesięczną praktyką w charakterze marynarza pokładowego na statkach morskich, a w tem co najmniej 6 miesięcy na statkach

żaglowych. Zegluga przybrzeżna może być zaliczona

w rozmiarach najwyżej 12 miesięcy .

§ 8. Dla otrzymania dyplomu porucznika_i,eglugi wielkiej należy

.

a) Pbsiadać dyplom porucznika żeglugi małej,

b) wykazać się 24 miesięczną _praktyką w że­

gludze wielkiej lub małej, - odbytej po otrzymaniu

Nr. 4.

dyplomu porucznika żeglugi malej, a w tem co najmniej 12 miesięcy o charakterze pomocnika kierownikastatku (kapitana).

§ 9. Dla otrzymania dyplomu kapitana żeglu­

gi małej należy

a) posiadać dyplom porucznika żeglugi wielkiej,

b) wykazać się 12 miesięczną praktyką, odbytą po otrzymaniu dyplomu porucznika żeglugi wielkiej, w charakterze pomocnika kierownika , statku

(kapitana) w żegludze wielkiej lub małej.

§ 10. Dla otrzymania dyplomu kapitana żeglu­

gi wielkiej należy

a) posiadać dyplom kapitana żeglugi małej,

b) wykazać się 12 miesięczną praktyką, odbytą po otrzymaniu dyplomu kapitana żeglugi małej,

w ,c harakterze pomocnika kierownika statku (kapitana) w' żegludze wielkiej, lub też 24 miesięczną

praktyką w charakterze kierownika statku (kapitanafw żegludże małej, o ile przed otrzymaniem dyplomu kapitana żeglugi małej kandydat odbył 12 miesięczną praktykę w charakterze pomocnika kierownika statku (kapitana) w żegludze wielkiej.

§ 11. Dla otrzymania dyplomu szypra II klasy

należy

al złożyć egzamin teoretyczny i praktyczny

podług programu i regulaminu ustalonego przez Ministra Przemysłu i Handlu,

bl wykazać się 48 miesięczną praktyką w charakterze marynarza pokładowego na statkach morskich lub 48 miesięczną praktyką na pokładowych

statkach rybackich.

§ 12. Dla otrzymania dyplomu szypra I klasy

należy

a) złozyć egzamin teoretyczny i praktyczny

przez Mi-

podług programu i regulaminu ustalonego

nistra Przemysłu i Handlu,

b) w'y' ~ (\zać się praktyką"odbytą w charakterze maryńarzCtookładowego na statkach morskich,

lub w charakter2.~ szypra II klasy w ogólnej sumie

72 miesięcy.,

III.

35

Dziennik Ustaw. Poz. 24.

Oficerowh~ służby , mech~nicznej.

§ '13. ' Mechanik \\krętowy I klasy ma prawo

maszynami 'la sta~kach handlowych

wszystkich kategoryj.

Mechanik okrętowy II klasy ma prawo kierować maszynami na statkach handlowych II i III kategorji, 'z wyjątkiem statków pasażerskich n kategorji, ,oraz być zastępcą kierownika maszyn na statkac:h handlowych wszelkich kategoryj z wyjątkiem

statków pasażerskich I kategorji.

Mechanik okrętowy III klasy ma prawo kierować maszynami na statkach handlowych '

kategorji,z wyjątkiemsŁatków pasażerskich, być zastęp­

cą kierownika maszyn na statkach handlowych n kat,egorji, z wyjątkiem statków pasażerskich, i być pomocnikiem ,kierownika maszyn na wszelkich statkach

,handlowych.

,

kierować

nI

§ 14. Maszynista okrętowy I klasy ma praw.o

kierować maszynami statków rybackich i holowmków do 700 L K. M. (mas'z ynyparowe) lub do 450

W. K. M. (silniki spalinowe) oraz maszynami ' wszelkich statków handlowych III kategorji i być pomocnikiem kierownika maszyn na wszelkich statkach

handlowych z wyjątkiem statków pasażerskich.

Maszynista okrętowy II klasy ma prawo kierować maszynami statków rybackich i holowników do

200 I. K. M. (maszyny patowe) lub do 100 W. K. M.

(silniki spalinowe) oraz być pomocnikiem maszynisty okrętowego I klasy.

,

Maszynista okrętowy III klasy ma prawo kierować silnikami spalinowemi o sile poniżej 100 W.

K. M.

§ 15. Dla

otrzymania

dyplomu mechanika

okrętowego III klasy należy

a) ukończyć Wydział Mechaniczny Państwowej

Szkoły Morskiej lub innego uznanego przez Ministra

Przemysłu i Handlu za równorzędny zakładu naukowego w kraju lub zagranicą, albo po użyskaniu świa­

dectwa dojrzałości złożyć egzamin teoretyczny

i praktyczny podług programu i regulaminu ustalonego przez Ministra Przemysłu i Handlu,

'

b) wykazać się 30 miesięczną . praktyką,

a w tem co najmniej 12 miesięcy w warsztatach budowy lub naprawy maszyn okrętowych i CO najmniej

12 miesięcy praktyki na statkach morskich przy obsłudze maszyn przyczem 2 miesiące żeglugi rzecznej

zalicza się jako jeden miesiąc żeglugi morsldej.

§ 16.

Dla

otrzymania

okrętowego II klasy należy

dyplomu

mechanika

a} posiadać dyplom mechanika okrętowego

III klasy,

.

bl wykażać się 24 miesięczną praktyką ' odbytą

po otrzymaniu dyplomu mechanika okrętowego III

klasy w żegludze morskiej przy obsłudze maszyn,

a w tern co najmniej 12 miesięcy w charakterze pomocnika kierownika maszyn na statkach I lub II kategorji.

§ 17.

dyplomu

mechanika

okrętowego I klasy należy

al posiadać dyplom mechanika

Dla

otrzymania

okrętowego

II klasy,

bl wykazać się 24 miesięczną praktyką odbytą

po otrzymaniu dyplomu mechanika ·. okrętowego

II klasy w żegludze morskiej przy ob.słudze maszyn,

a w tern co najmniej 12 miesięcy na statkach I kategorji.

§ 18. Dla

otrzymania

dyplomu

maszynisty

okrętowego III klasy należy

al złożyć egzamin praktyczny podług programu

i regulaminu ustalonego przez Ministra Przemysłu

i Handlu,

b) wykazać się 40 miesięczną praktyką maszyw tern <;0 najmniej 24 miesiące przy obsłu­

dze maszyn na statkach morskich.

nową a

§ 19. Dla ' otrzymania

okrętowego II .klasy należy

dyplomu

maszynisty

Dziennik Ustaw. Poz. 24.

al złożyć egzamin teoretyczny i praktyczny

według programu i regulaminu ustalonego przez Ministra Przemysłu i Handlu,

b) wykazać się 60 miesięczną praktyką maszyniową, z czego co najmniej 24 miesiące przy obsłudze

maszyn na statkach morskich.

§ 20.

Dla

otrzymania

dyplomu

maszynisty

okrętowego I-ej klasy należy

a) złożyć egzamin teoretyczny i praktyczny

według programu i regulaminu ustalonego przez Ministra Przemysłu i Handlu,

b) wykazać się 72 miesięczną praktykąmaszy­

nową, w tern co najmniej 24 miesiące przy obsłudze

maszyn na statkach morskich a 12 miesięcy w charakterze pomocnika maszynisty okrętowego.

IV. Postanowienia specjalne.

§ 21. Dyplomy oficerów służby nawigacyjnej

mogą otrzymać bez składania egzaminu

a) osoby, które uzyskały w innych państwach

odpowiednie dyplomy, uznane przez Ministra Prze mysłu i Handlu za równoznaczne z dyplomami pol.

skierni,

h) oficerowie korpusu morskiego polskiej marynarki wojennej, o ile wykażą się praktyką żeglar­

ską na statkach marynarki wojennej. odbytą po

otrzymaniu stopnia podporucznika, mianowicie

1. dyplom kapitana żeglugi wielkiej - po 48

miesiącach praktyki,

2. dyplom kapitana żeglugi małej - po 36 miesiącach praktyki,

3. dyplom porucznika żeglugi wielkiej - po

24 miesiącach praktyki,

4. dyplom porucznika żeglugi małej - po 12

miesiącach praktyki.

§ 22. Dyplomy mechaników okrętowych mogą

otrzymać bez składani a egzaminów

a) osoby, które uzyskały w innych państwach

odpowiednie dyplomy, uznane przez Ministra Przemysłu i Handlu za równoznaczne z dyplomami polskierni,

b) oficerowie korpusu technicznego polskiej

marynarki wojennej, o ile wykażą się odpowiednią

praktyką przy obsłudze maszyn okrętowych w kampanji morskiej, odbytą po otrzymaniu stopnia podporucznika, mianowicie

1) dyplom mechanika okrętowego I-ej klasy po 48 miesiącach praktyki,

2) dyplom mechanika okrętowego n-ej klasy ~ po 36 miesiącach praktyki,

3) dyplom mechanika okrętowego III-ej klasy - po 12 miesiącach praktyki.

Połowa wymienionej praktyki może być odbyta w warsztatach okrętowych, przyczem każde

2 miesiące pracy w warsztatach zalicza się za jeden

miesiąc praktyki przy obsłudze maszyn okrętowych

w kampanji morskiej.

§ 23. Do otrzymania dyplomu szypra II-ej klasy są uprawnieni podoficerowie zawodowi maryn a rki

wojennej służby pokładowej, o ile

Nr. 4.

a) odbyli co najmniej 60 mi~się.cy pływania w

kampanji morskiej, w tern co naJmmeJ 18mięsięcy

dowodzili statkami pomocniczemi, lub 36 miesięcy

pełnili obowiązki bosmana okrętowego,

. .

b) posiadają kwalifikacje do dowodzenia statkami pomocniczemi .

.

Powyższe okoliczności będą uznane za ątwier­

dzone, o ile kandydat przedstawi zaświadczętl:ie Ministerstwa Spraw Wojskowych.

§ 24. Do otrzymania dyplomu maszynisty I-ej

klasy są uprawnieni podoficerowie zawodowi marynarki wojennej służby mechanicznej o ile

al odbyli co najmniej 48 miesięcy pły~ania w

kampanji morskiej, w tern co najmniej 18iiiiesięcy

pełnili obowiązki samodzielnych kierowników maszyn okrętowych, o sile nie mniej niż 400 I. K. M.,

b) posiadają kwalifikacje do samodzielnego kierowania maszynami.

Do otrzymania dyplomu maszynisty II-ej klasy

są uprawnieni podoficerowie zawodowi marynarki

wojennej służby maszynowej, o ile

a) odbyli co najmniej 30 miesięcy pływania w

kampanji morskie;' w tern co najmniej 10 miesięcy

pełnili obowi ą zki samodzielnych kierowników maszyn okr ę towych , o sile nie mniej iż 200 I. K. M.,

bl posiadają kwalifikacje do samodzielnego kierowania maszynami.

Powyższe okoliczności będą uznane ·za stwierdzone, o ile kandydat przedstawi zaświadczenie Ministersfwa Spraw Wojskowych.

'

§ 25. Służba nawigacyjna na statkach szkolnych w czasie pływania zalicza się przy obliczaniu

praktyki kwalifikacyjnej podwójnie . Postanowienie

to nie dotyczy uczniów.

§ 26. Służbę pilotową zalicza się przy uzyskiwaniu wyższego zkolei dyplomu oficerskiego tylko

raz jeden, przyczem 2 miesiące służby pilotowej zalicza się jako jeden miesiąc służby morskiej nawigacyjnej w żegludze małej .

§ 27. Komisja kwalifikacyjna (a.rt. 281. mote

zwolnić w całości lub w części od egz ąf!l.inu !la ·szyprów i maszynistów według własnego uznania osoby, posiadaj ą ce długoletnią praktykę, należycie poświadczoną.

V.

Kom~sja kwalifikacyjna. ,

§ 28. DyplQmy oficerÓw nawigacyjnych i ofi~

cerów mechaników marynarki handlowęjwydaje Dy~

rektor Urzędu Morski ego w Gdyni na mocy orzeczenia komisji kwalifikacy jnej, powołanej przez Ministra Przemysłu i Handlu.

; .',

...

. Dyplomy kapitan a. żeglugi wielkiej i mechanikćl

okrętowego I· ej klasy wydaje Minister Przemysł tl

i Handlu na mocy orzeczenia komisji kwalifikacyjne;

przedstawion ego prze z Dyrektora Urzędu Morskie~O.;

i

d zą

§ 29. W skład komisji kwalifikacyjńej wcho2 czło nko wi e mianowani prze z Ministra Prze-

Dziennik Ustaw. Poz. 24 i 25.

Nr. 4.

mysłu i Handlu, 1 przedstawiciel marynarki wojennej,

delegowany przez Ministra Spraw Wojskowych, pozatem ' przy sprawdzaniu kwalifikacyj oficerów służ­

by nawigacyjnej kapitan żeglugi wielkiej, a przy

sprawdzaniu kwalifikacyj oficerów służby mechanicznej mechanik okrętowy I-ej klasy lub inżynier morski powołany przez Ministra Przemysłu i Handlu.

. !{egulamin komisji ustali Minister Przemysłu

i Handlu w drodze zarządzenia.

VI. Postanowienia końcowe.

§ 30. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

~ie z dniem ogłoszenia.

Jednocześnie tracą moc obowiązującą

al ustawa z dnia 6 lipca 1923 r. o stanowiskach

ofice.rskich w polskiej mary.narce handlowej (Dz. U.

R. P. Nr. 75, poz. 588),

bl rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej

z .dnia 24 lutego 1928 r. o zmianie i uzupełnieniu ustawy z dnia 6 lipca 1923 r. o stanowiskach oficerskich

w polskiej marynarce handlowej (Dz. U. R. P. Nr. 22,

poz. 200),

.

c) rozporządzenie · Ministrów: Spraw Wojskowych oraz Przemysłu i Ha,n dlu z dnia 16 grudnia

1929 r. o ustaleniu cenzusu, na którego podstawie

oficerowie polskiej marynarki wojennej mogą uzyskać odpowiednie dyplomy oficerów polskiej marynarki handlowej (Dz. U. R. P. z 1930 r. Nr. 17,

poz. 131).

Mi.nister Przemysłu j, Handlu: Zarzycki

Minister Spraw Wojskowych:J. Piłsudski

Pozycja

taryfy celnej

228

Nazwa towaru

Cło od 100 kg

zł

Drewno

1. dłużyce i kłody

a) drzew iglastych

3.b) drzew liściastych z wyjątkiem buku, olszy i osiki..

3.2. olszowe o średnicy 22 cm i wyżej, mierzonej w grubszym koń­

cu bez kory i o długości od 1,2

m wzwyż . .

6.U wag a 1: Olsza wymieniona w

poz. 228 p. 2 wywożona w okresie do dn. 30 listopada 1932 r.

włącznie -za pozwoleniem Ministerstwa Skarbu . .

1.50

3. Osikowe okrągłe o średnicy 20

cm i wyżej, mierzonej w cień­

szym końcu bez kory i o długo­

ści od 1,5 m wzwyż, z wyjątkiem osobno wymienionego..

3.U wag a 2: Dłużyce i kłody

drzew iglastych spławiane z polskich terenów, położonych w

dorzeczu Czeremosza - za pozwoleniem Ministerstwa Skarbu hezcła

Uwag a 3: Drewno wymienione

wyżej w poz. 228 p. 1 a i b oraz

p. 3 wywożone do państw, z

które mi Polska zawarła konwencje handlowe lub specjalne

układy regulujące obrót drzewny, bądź też w braku ukła­

dów - za pozwoleniem Ministerstwa Skarbu, podlega cłu

wywozowemu w następującej

wysokości

25.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRóW: SKARBU,

PRZEMYSŁU I HANDLU ORAZ ROLNICTWA

z dnia 4 stycznia 1932 r.

w sprawie ceł wywozowych'.

Na podstawie art. 7 punkt al ustawy z dnia

31 lipca 1924 r. w przedmiocie uregulowania stosunków celnych (Dz. U. R. P. Nr. 80, poz. 777) zarządza

się co następuje

§ 1. Wymieniona w § 1 rozporządzenia z dnia

15 listopada 1930 r. w sprawie ceł wywozowych (Dz.

U. R. P. Nr. 78; poz. 612), w brzmieniu ustalonem

rozEorządzeniami z dnia 21 października 1931 r. (Dz.

U. R. P. Nr. 94, poz. 725) i z dnia 1 grudnia 1931 r.

(Dz. U. R. P~ Nr. 108, poz. 841), pozycja 228 taryfy celnej wywozowej otrzymuje brzmienie nastęI?~jące

'

.

p. 1. dłużyce i kłody

al drzew igla!ltych • • •

0.40

b) drzew liściastych z wyjątkiem buku, olszy i

osiki . .

...

0.20

p. 3. osikowe okrągłe o średni­

cy 20 cm i wyżej, mierzonej w cieńszym końcu bez

kory io długości od 1,5 m

wzwyż, z wyjątkiem osobno wymienionego .

0.20

4. Drewno iglaste tarte wzdłuż,

przynajmniej z dwóch stron (belki, bale, krawędziaki, deski, ła­

ty i t. p. z wyjątkiem sliprów,

podkładów kolejowych i klepek), chociażby heblowane, lecz

inaczej nieobrobione . .

10.U wag a 4: Drewno i~laste tarte

wymienione w niniejszym punkcie, wywożone za zaświadcze­

niami Ministerstwa Przemysłu

i Handlu. . . . . • . . . bez cła

5. Papierówka świerkowa, jodło­

wa i osikowa (drewno okrągłe

lub szczapowe o długości od

Nr. 4.

Dziennik Ustaw. Poz. 22, 23 i 24.

5) na przewłaszczenie na

Radolińskiego, właściciela dóbr

rzecz Jana Hugona

w Jarocinie, parcel

Nr .. do 127/2 o powierzchni 152 m' i Nr. do 159;27

o powierzchni 14 m', zapisanych w księdze gruntowej Radlin tom I, karta 24, w powiecie Jarocin, oraz

parceli Nr. 63/21 o powierzchni 110 m', zapisanej

w księdze gruntowej Bogusław, tom I, karta 2, poło­

żonych w powiecie Jarocin, w województwie poznań­

skiem, stanowiących własność Skarbu Państwa (Zarządu Kolei).

się

Art. 2. Wykonanie niniejszej ustawy porucza

Ministrowi Komunikacji.

. Art. 3. Ustawa niniejsza wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

Równocześnie traci moc obowiązującą punkt c)

art. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1924 r. w przedmiocie

zamiany państwowych gruntów kolejowych w Lisich

Kątach pod Grudziądzem, przy stacji Chodecz w województwie warszawskiem i w gminie Ostrzeszów

w województwie poznańskiem (Dz. U. R. P. Nr. 73,

poz. 711) o'r az punkt 3 art. 1 ustawy z dnia 16 lipca

1924 r. w przedmiocie pozbycia, względnie zamiany

niektórych gruntów kolejowych, położonych w gminach Kolibki, Jaszcz, Komorowo i Skurcz (Dz. U.

R. P. Nr. 73, poz. 7131.

Prezydent Rzeczypospolitej: l. Mościcki

Prezes Rady Ministrów: A. Prystor

Minister Komunikacji: Kiilm

23.

ROZPORZĄDZENIE RADY .M INISTRóW

z dnia 21 grudnia 1931 r.

zmieniające rozporządzenie Rady Ministrów z dnia

l paździer~ika 1924 r. o opłatach za mieszkania, zaj-

mowane przez funkcjonarjuszów państwowych i wojskowych zawodowych w budynkach państwowych,

przez Skarb Państwa wynajętych lub administrowanych.

. Na podstawie art. 8 ustawy z dnia 9 paździer­

nika 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwo­

wych i wojska (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924) oraz

art. 6 ustawy z dnia 5 grudnia 1923 r. o uposażeniu

sędziów W sądownictwie powszechnem i administracyjnem oraz prokuratorów (Dz . U. R. P. Nr. 134,

poz. 1107) zarządza si \~ co następuje