Ustawa z dnia 25 lutego 1932 r. o przenoszeniu portfeli ubezpieczeniowych.

Zakład ubezpieczeń może zawrzeć z innym zakładem ubezpieczeń umowę o przeniesienie

całości ubezpieczeń lub ich części, określonej rzeczowo lub terytorjalnie, za odstąpieniem

z majątku swego całości lub części aktywów. Ograniczenia, wymienione w art. 2 i 3,

nie mają zastosowania do takiej umowy, o ile zawierający ją zakład ubezpieczeń nie

pozostaje w likwidacji.

Umowę, przewidzianą w art. 1, zawrzeć może likwidujący się zakład ubezpieczeń tylko

o tyle, o ile przedmiotem umowy jest

a)

całkowite lub częściowe przeniesienie ubezpieczeń, dla których przepis art. 45 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 stycznia 1928 r. o kontroli ubezpieczeń (Dz.

U. R. P. Nr 9, poz. 64) przewiduje obowiązek prowadzenia rejestru lokat funduszu ubezpieczeniowego;

b)

odstąpienie z likwidowanego majątku całości lub części aktywów, wpisanych do tego

rejestru, innych zaś aktywów tylko o tyle, o ile pozostały majątek likwidowany wystarczy

na zaspokojenie długów zakładu.

(1)

Umowę w przedmiocie przeniesienia całości lub części ubezpieczeń, dla których nie

jest przewidziany obowiązek prowadzenia rejestru lokat funduszu ubezpieczeniowego,

zakład ubezpieczeń likwidujący się może zawrzeć tylko wtedy, gdy jednocześnie z uchwaleniem

likwidacji uchwalono bądź zawarcie umowy o przeniesienie ubezpieczeń, bądź też uchwalono

zlecić organowi likwidującemu zawarcie takiej umowy i gdy te uchwały zostały ogłoszone

w Monitorze Polskim.

(2)

W przypadku tym ulega zawieszeniu przewidziane w zdaniu drugiem art. 56 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26 stycznia 1928 r. o kontroli ubezpieczeń (Dz.

U. R. P. Nr 9, poz. 64), prawo wypowiadania umów ubezpieczenia przez ubezpieczających.

Prawo to tracą ubezpieczający, gdy w ciągu miesięcy ośmiu od daty uchwały, wspomnianej

w ustępie poprzednim, umowa o przeniesienie ubezpieczeń dojdzie do skutku i zostanie

zatwierdzoną, w przeciwnym razie po upływie tego czasu nie ulega ono żadnemu ograniczeniu.

(1)

Umowa, dotycząca przeniesienia ubezpieczeń, podlega zatwierdzeniu państwowej władzy

nadzorczej.

(2)

O zatwierdzeniu należy zamieścić obwieszczenie w Monitorze Polskim na koszt zakładu,

przejmującego ubezpieczenia.

(1)

W razie zatwierdzenia umowy o przeniesienie ubezpieczeń Minister Skarbu w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości może orzec, że z przeniesionych ubezpieczeń uprawniony

i zobowiązany będzie wyłącznie zakład, przejmujący ubezpieczenia. Orzeczenie takie

wydaje się na wniosek interesowanych zakładów po stwierdzeniu na podstawie swobodnej

oceny zachodzących stosunków, że prawa i interesy ogółu ubezpieczających nie są umową

naruszone.

(2)

Orzeczenie to z chwilą ogłoszenia w Monitorze Polskim uzyskuje moc prawa.

W związku z orzeczeniem, wskazanem w artykule poprzednim, Minister Skarbu może w porozumieniu

z Ministrem Sprawiedliwości i Ministrem Spraw Wewnętrznych całkowicie lub częściowo

zwolnić od opłat stemplowych, sądowych i komunalnych pisma, stwierdzające umowę o

przeniesienie ubezpieczeń, zawartą po dniu 1 lipca 1931 r., i umowę o odstąpienie

aktywów, jak również pisma i urzędowe czynności potrzebne do wykonania tej umowy.

Ostatnie zdanie ust. 1 art. 60 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 26

stycznia 1928 r. o kontroli ubezpieczeń (Dz. U. R. P. Nr 9, poz. 64) otrzymuje następujące

brzmienie

„

Mianowanie kuratora nastąpi po wysłuchaniu ubezpieczających, zwołanych obwieszczeniem.

Kuratorowi na wniosek ubezpieczających będą dodani trzejprzedstawiciele ubezpieczających

w charakterze mężów zaufania. Wybór ich należy do ubezpieczających, zwołanych obwieszczeniem

”

.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości.

(1)

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

(2)

Równocześnie tracą moc obowiązującą art. 54 i 55 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 26 stycznia 1928 r. o kontroli ubezpieczeń (Dz. U. R. P. Nr 9, poz. 64) wraz

z umieszczonym nad niemi tytułem.