Ustawa z dnia 17 marca 1932 r. o zatwierdzeniu zmiany art. 53 statutu Banku Polskiego.

W myśl art. 12 statutu Banku Polskiego (załącznik do obwieszczenia Ministra Skarbu

z dnia 28 listopada 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr 113, poz. 966) zatwierdza się uchwałę

Zwyczajnego Walnego Zebrania Akcjonarjuszów Banku Polskiego z dnia 23 lutego 1932 r.,

nadającą punktowi e) art. 53 statutu Banku Polskiego brzmienie następujące

„

e)

długiem Skarbu Państwa na rachunku bezprocentowego kredytu, z którego Skarb korzysta

do sumy nie wyższej nad 100 miljonów złotych przez cały czas trwania przywileju Banku

”

.

Upoważnia się Ministra Skarbu do ogłoszenia statutu Banku Polskiego (Dz. U. R. P.

z 1927 r. Nr 113, poz. 966) z uwzględnieniem zmian, wprowadzonych rozporządzeniem

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 4 października 1930 r. (Dz. U. R. P. Nr 69, poz.

548), ustawą z dnia 19 grudnia 1931 r. (Dz. U. R. P. Nr 112, poz. 883) oraz niniejszą

ustawą.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.