Ustawa z dnia 12 marca 1932 r. o ułatwieniu spłaty uciążliwych zobowiązań, obciążających gospodarstwa rolne.

Celem uzyskania środków pieniężnych na spłatę zaległości z tytułu podatków oraz uciążliwych

długów właściciele nieruchomości ziemskich, dotknięci trudnościami płatniczemi, dającemi

się usunąć drogą odprzedaży całości lub części gruntów, upoważnieni będą do przeprowadzenia

parcelacji na oddłużenie w sposób, unormowany niniejszą ustawą, a to na podstawie

zaświadczeń, stwierdzających potrzebę 1 celowość zamierzonej parcelacji.

Przewidziane w art. 1 zaświadczenia wydawać będą właściwi wojewodowie, decydując według

swobodnego uznania na podstawie opinji specjalnych komisyj z udziałem czynnika obywatelskiego

i prezesa okręgowego urzędu ziemskiego; skład osobowy tych komisyj, ich organizację,

zasady i tryb urzędowania ustali rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Ministra Reform

Rolnych.

(1)

Przy parcelacji, prowadzonej na obszarze mocy obowiązującej ustawy z dnia 28 grudnia

1925 r. o wykonaniu reformy rolnej (Dz. U. R. P. z 1926 r. Nr 1, poz. 1) w związku

2 przepisami Art. 1 i 2 niniejszej ustawy, stosowany będzie tryb postępowania 1 zasady,

przewidziane w powołane) ustawie o wykonaniu reformy rolnej z tem, że

a)

nie będą stosowane normy, przewidziane w drugiem zdaniu części pierwszej i w części

drugiej art. 50 ustawy o wykonaniu reformy rolnej, natomiast maksymalne normy przy

parcelacji, przeprowadzone w trybie ustawy niniejszej, w miarę potrzeby ustalać będzie

Minister Reform Rolnych;

b)

prawo nabycia działek w trybie art. 45 ustawy o wykonaniu reformy rolnej służyć będzie

pracownikom folwarcznym, względnie gracjalistom o tyle tylko, o ile w ciągu miesiąca

po wskazanym przez parcelującego terminie dla zgłaszania się nabywców płacą oni tytułem

zadatku 10% ceny Sprzedażnej; w razie wpłacenia zadatku przez tych nabywców właściciel

parcelowanego majątku obowiązany będzie na ich żądanie rozłożyć spłatę reszty ceny

kupna w kwocie, nie przekraczającej 1.000 złotych, na okres 10 lat z oprocentowaniem

w stosunku 5 od 100 rocznie; za resztę ceny kupna uważa się część ceny sprzedażnej,

jaka pozostanie do uregulowania po wpłaceniu zadatku i zaliczeniu na nabytą działkę

ewentualnej wierzytelności instytucji kredytu długoterminowego. Pracownikom folwarcznym,

którzy nie nabędą ziemi w trybie niniejszego artykułu, właściciel parcelowanej nieruchomości

jest obowiązany wypłacić odprawę w kwotach następujących: tym, którzy pracowali u

dotychczasowego właściciela parcelowanego majątku lub w tym majątku nie mniej niż

5 lat, a nie więcej niż b lat - 250 złotych; którzy przesłużyli nie mniej niż 6 lat,

a nie więcej niż 7 lat - 300 złotych; nie mniej niż 7 lat, a nie więcej niż 8 lat

- 350 złotych; nie mniej niż 8 lat, a nie więcej niż 9 lat - 400 złotych; nie mniej

niż 9 lat, a nie więcej niż 10 lat - 450 złotych; nie mniej niż 10 lat, a nie więcej

niż 25 lat - 500 złotych; więcej niż 25 lat według zasad części 3 artykułu 44 ustawy

o wykonaniu reformy rolnej.

(2)

Przy parcelacji, prowadzonej w związku z przepisami art. 1 i 2, na obszarze górnośląskiej

części województwa śląskiego

1)

ogólnie użyteczne przedsiębiorstwo osadnicze uprawnione będzie przejąć od pojedyńczych

właścicieli większych majątków zaofiarowane grunty po cenie umownej;

2)

grunty, rozprzedawane przez właścicieli samych w drodze tej parcelacji, nie będą podlegały

prawu pierwokupu ogólnie użytecznego przedsiębiorstwa osadniczego (§§4 - 11 niem.

ustawy osadniczej), o ile okręgowy urząd ziemski zatwierdzi umowy kupna-sprzedaży,

działając według swobodnego uznania;

3)

rozparcelowane w tym trybie grunty nie będą zaliczane do obszaru, ustanowionego w

§ 12 niem. ustawy osadniczej z dnia 11 sierpnia 1919 r. (Dz. U. R. P. z 1925 r. Nr

112, poz. 796).

W wypadku prowadzonej w związku z przepisami art. 1 i 2 parcelacji gruntów, znajdujących

się w posiadaniu dzierżawców, podlegających ochronie na mocy ustawy z dnia 31 lipca

1924 r. (Dz. U. R. P. Nr 75, poz. 741) w brzmieniu, ustalonem rozporządzeniem Prezydenta

Rzeczypospolitej z dnia 12 września 1930 r. (Dz. U. R. P. Nr 64, poz. 507), właściciel

parcelowanej nieruchomości może wzamian za dotychczas posiadane działki dać drobnym

dzierżawcom odpowiadające pod względem wartości rolniczej użytki na warunkach, przewidzianych

w powołanej ustawie z dnia 31 lipca 1924 r. W tym wypadku dzierżawcy na skutek zarządzenia

powiatowego urzędu ziemskiego muszą usunąć się z dotychczasowych działek i objąć w

posiadanie dzierżawne wyznaczone im nowe działki.

(1)

Umowy przyrzeczenia sprzedaży gruntów z parcelacji, przeprowadzonej na zasadzie niniejszej

ustawy, winny pod rygorem ich nieważności zawierać postanowienia, że wszelkie zadatki

i wpłaty gotówkowe, uiszczone przez nabywców na poczet ceny kupna, muszą być składane

do ich depozytów w Państwowym Banku Rolnym z tern, że depozyty te nie mogą być przez

nabywców wycofane przed rozwiązaniem umowy przyrzeczenia sprzedaży, zaś sprzedawcy

wypłacone być mogą tylko na zasadzie postanowień kontraktów kupna-sprzedaży po zatwierdzeniu

tych kontraktów przez zwierzchność hipoteczną, względnie po dozwoleniu na ich podstawie

wpisów hipotecznych, w razie zaś niedojścia sprzedaży z winy nabywcy na mocy wyroku

sądowego, bądź zgodnego wniosku stron.

(2)

Z powyższych depozytów podlegają, o ile Minister Skarbu nic zarządzi inaczej, potrąceniu

kwoty na pokrycie zaległości podatkowych, określonych w art. 1.

Po art. 11 ustawy o utworzeniu Państwowego Banku Rolnego w brzmieniu, ustalonem obwieszczeniem

Ministra Reform Rolnych z dnia 5 maja 1931 r. (Dz. U. R. P. Nr 75, poz. 609), wprowadza

się nowy artykuł 11-a treści następującej

„

Emitowane przez Państwowy Bank Rolny listy zastawne mogą być przedmiotem specjalnej,

zawieranej przez ich właściciela z Państwowym Bankiem Rolnym, umowy depozytowej, której

rozwiązanie przed upływem czasu, umową zakreślonego, nastąpić może wyłącznie za zgodą

obu stron.

Złożone na mocy takiej umowy listy zastawne nie mogą być z depozytu przed rozwiązaniem

umowy bez zgody Państwowego Banku Rolnego wycofane, nawet w drodze egzekucji lub z

powodu otwarcia upadłości (konkursu) do majątku właściciela.

Wraz z przejściem prawa własności listów zastawnych, w ten sposób zdeponowanych, czy

w drodze umowy dobrowolnej, czy sprzedaży przymusowej, na nabywcę z mocy samego prawa

przechodzą uprawnienia i obowiązki poprzedniego właściciela, wynikające z umowy depozytowej.

Umową, którą posiadacz tych listów składa je w Państwowym Banku Rolnym, może Bank

być upoważniony do realizacji złożonych listów na warunkach, umową określonych, a

zmiana takich postanowień umownych nie może być bez zgody obu stron dokonana.

”

Przepisy niniejszej ustawy odnoszą się również do majątków ziemskich, wymienionych

w dziale IX ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej (Dz. U. R.

P. z 1926 r. Nr 1, poz. 1).

Upoważnia się Radę Ministrów do ustalania rozporządzeniem na wniosek Ministra Reform

Rolnych daty, od której przepisy, zawarte w art. 1 - 5 włącznie niniejszej ustawy,

tracą moc obowiązującą na całości lub części obszaru Państwa.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom Rolnictwa i Reform Rolnych w porozumieniu

z Ministrami Skarbu i Sprawiedliwości w zakresie ich właściwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia na całym obszarze Rzeczypospolitej.