Ustawa z dnia 25 lutego 1932 r. w sprawie wykonywania planów parcelacyjnych.

Przy obliczaniu obszaru rozparcelowanych w danym roku gruntów (cz. 1 art. 11 ustawy

z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej Dz. U. R. P. z 1926 r. Nr 1,

poz. 11 uwzględnione będą te tylko grunty, w odniesieniu do których decyzje, zatwierdzające

wykazy nabywców, stały się wykonalne.

Plany parcelacyjne na rok 1931 i na rok 1932, ustalone rozporządzeniami Rady Ministrów

z dnia 7 lutego 1930 r. (Dz. U. R. P. Nr 8, poz. 61) i z dnia 12 lutego 1931 r. (Dz.

U. R. P. Nr 12, poz. 56), ulegają zmniejszeniu o obszary, które dla poszczególnych

okręgów ziemskich ustali Rada Ministrów z uwzględnieniem potrzeb agrarnych oraz ogólnej

konjunktury gospodarczej. Plany parcelacyjne na rok 1933 i 1934 będą ustalone przez

Radę Ministrów 2 uwzględnieniem możliwości finansowych Państwa niezależnie od postanowień

zdania drugiego Ci. 1 art. 11 ustawy o wykonaniu reformy rolnej. Termin ogłoszenia

wykazu imiennego na rok 1932 i planu parcelacyjnego na rok 1933 przedłuża się do dnia

1 kwietnia 1932 r.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Reform Rolnych w porozumieniu z

Ministrami Rolnictwa, Skarbu i Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia. Równocześnie tracą moc obowiązującą

postanowienia cz. 3 art. 11 ustawy z dnia 28 grudnia 1925 r. o wykonaniu reformy rolnej

(Dz. U. R. P. z 1926 r. Nr 1, poz. 1). O ile w innych artykułach tej ustawy lub w

innych ustawach i rozporządzeniach powołany jest przepis cz. 3 art. 11 ustawy o wykonaniu

reformy rolnej, należy zamiast niego stosować przepis art. 1 ustawy niniejszej.