Ustawa z dnia 28 stycznia 1932 r. w sprawie pomiarów Państwa.

(1)

Właściciele, dzierżawcy, lub inni użytkowcy nieruchomości obowiązani są zezwolić organom

państwowym lub samorządowym, przeprowadzającym pomiary, na wykonywanie następujących

robót i czynności

a)

na wstępowanie na grunty i budowle,

b)

na usuwanie przeszkód, uniemożliwiających dokonanie pomiarów,

c)

na stawienie wież triangulacyjnych i umieszczanie innych czasowych znaków pomiarowych.

d)

na umieszczanie na gruntach stałych znaków pomiarowych, utrwalających punkty triangulacyjne,

niwelacyjne i poligonowe, oraz na budynkach znaków wysokości (reperów) i triangulacyjnych,

e)

na zajmowanie materjałów drzewnych, niezbędnych do budowy czasowych znaków pomiarowych,

oraz

f)

na uskutecznianie wszelkich innych czynności, niezbędnych do wykonania pomiarów.

(2)

Ponadto wymienieni w poprzednim ustępie obowiązani są również zezwolić osobom, wykonywa-jącym

z ramienia Państwa lub związków samorządowych nadzór nad pomiarami i znakami pomiarowemi,

wstępować na grunty i budowle, nie wyłączając podwórzy i ogrodów, celem wykonywania

tego nadzoru.

(1)

Szkody, powstałe z powodu wykonywania robót i czynności, wskazanych w art. 1, tudzież

zajęty materjał drzewny powinny być oszacowane niezwłocznie po ukończeniu odnośnych

robót, względnie po zajęciu materjału drzewnego, przez miejscowego naczelnika gminy

lub sołtysa na wniosek i w obecności organu, wykonywającego prace pomiarowe i w miarę

możności w obecności poszko-dowanego. Oszacowanie szkody na kwotę powyżej 50 zł powinno

być dokonane z przybraniem rzeczoznawcy.

(2)

Jeżeli na oszacowanie, dokonane na podstawie ustępu pierwszego, poszkodowany nie godzi

się, może w ciągu 14 dni od dnia oszacowania, a jeżeli nie, był obecny przy oszacowaniu,

od dnia zawiadomienia. go przez naczelnika gminy lub sołtysa o dokonanem oszacowaniu

wystąpić z żądaniem ustalenia wysokości odszkodowania do powiatowej władzy administracji

ogólnej, której decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancyj. Z takiem

samem żądaniem i w tym samym trybie może wystąpić także organ, wykonywający prace

pomiarowe.

(3)

Strona, niezadowolona z odszkodowania, ustalonego przez powiatową władzę administracji

ogólnej, może w terminie 30-dniowym od dnia doręczenia orzeczenia udać się do właściwego

sądu o oznaczenie odszkodowania w drodze postępowania sądowego.

(1)

W razie niedojścia do skutku dobrowolnej umowy o odstąpienie gruntów, potrzebnych

do umieszczenia w ziemi znaków pomiarowych, wyszczególnionych w art. 1, wraz z terenem

otaczającym, niezbędnym dla zabezpieczenia znaku, grunty te mogą być za odszkodowaniem

wywłaszczone w rozmiarze, nie przekraczającym 10 nr, względnie czasowo zajęte w rozmiarze

stosownie do potrzeb budowy i ochrony pomiarowych urządzeń i znaków. Wywłaszczenie,

względnie czasowe zajęcie następuje na podstawie orzeczenia powiatowej władzy administracji

ogólnej. W orzeczeniu wywłaszczającem należy określić także wysokość odszkodowania

za wywłaszczony lub zajęty grunt.

(2)

Orzeczenia powiatowej władzy administracji ogólnej, wydane na podstawie ustępu pierwszego,

są ostateczne w administracyjnym toku instancyj. Grunty, podlegające wywłaszczeniu

lub czasowemu zajęciu, mogą być objęte w posiadanie, gdy odszkodowanie, określone

w orzeczeniu, zostanie zapłacone lub złożone do depozytu sądowego.

(3)

Strona, niezadowolona z odszkodowania, ustalonego przez powiatową władzę administracji

ogólnej, może w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia udać się do właściwego

sądu o oznaczenie wysokości odszkodowania w drodze postępowania sądowego.

(1)

Odszkodowanie za dobrowolnie odstąpiony, wywłaszczony lub czasowo zajęty grunt winno

być w zasadzie wypłacone właścicielowi, ujawnionemu w księdze hipotecznej.

(2)

Jeżeli grunt nie jest wpisany do ksiąg hipotecznych albo jeżeli żądający odszkodowania

nie posiada uregulowanego w księdze hipotecznej tytułu własności, odszkodowanie może

być wpłacone żądającemu w dwóch wypadkach

a)

o ile przedłoży dokument urzędowy, stwierdzający nabycie na własność danego gruntu,

albo

b)

o ile naczelnik gminy lub sołtys zaświadczy, że jest on mu znany jako właściciel tego

gruntu.

(3)

Jeżeli żądający nie może wykazać się w sposób, Wskazany w ustępie poprzednim, że jest

właścicielem gruntu, organ, przeprowadzający pomiary, spowoduje ogłoszenie o zamierzonej

wypłacie odszkodowania w gminie w sposób, w miejscu przyjęty, a ponadto jednorazowo

w Dzienniku Wojewódzkim. W ogłoszeniu należy wskazać osobę, która zgłosiła żądanie

i 60-dniowy termin, w ciągu którego mogą osoby interesowane zgłaszać swoje roszczenia,

oraz władzę, u której zgłoszenie roszczenia winno nastąpić. Jeżeli w ciągu powyższego

terminu nikt inny nie zgłosi się jako właściciel, można sumę odszkodowania wpłacić

żądającemu.

(4)

Przepisy poprzedniego ustępu nie mają zastosowania, o ile suma odszkodowania przekracza

200 złotych i grunt, podlegający wywłaszczeniu, względnie czasowemu zajęciu, jest

obciążony wierzytelnościami hipotecznemi trzecich osób. W tym wypadku należy całą

sumę odszkodowania złożyć do depozytu sądowego. W ten sam sposób należy postąpić w

razie sporów co do własności.

(5)

Koszty sporządzenia aktów prawnych, dotyczących przejścia na własność Państwa lub

związków samorządowych gruntów, odstąpionych lub wywłaszczonych, ponosi Państwo, względnie

interesowany związek samorządowy.

(6)

Odnośne dokumenty wolne są od opłat stemplowych i sądowych.

Grunty, odstąpione dobrowolnie, względnie wywłaszczone na rzecz Państwa lub związków

samorządowych, wolne są od wszelkich ciężarów, wypływających z tytułów prywatno -

prawnych, oraz od wszelkich podatków, opłat i danin publicznych. Grunty, odstąpione

dobrowolnie, względnie wywłaszczone na rzecz Państwa, otrzymują swoje odrębne hipoteczne

oznaczenie „Skarb Państwa, Znak Pomiarowy”, a w województwach, w których istnieje

kataster gruntowy, także nowe oznaczenie katastralne.

Władze gminne obowiązane są czuwać nad całością znajdujących się na ich obszarze wież

triangulacyjnych oraz innych czasowych i stałych znaków pomiarowych i nienaruszalnością

granic gruntów, służących celom pomiarowym i o każdem naruszeniu znaku lub granic

gruntów, służących wymienionym celom, zawiadomić bezzwłocznie powiatową władzę administracji

ogólnej.

Kto bezprawnie i umyślnie przeniesie, wyniesie, zniszczy, uczyni niewidocznemi, lub

uszkodzi budowle nadziemne (wieże, sygnały, rusztowania na budowlach i inne znaki

pomiarowe), ustawione nad punktami triangulacyjnemi, urządzenia, utrwalające znaki

pomiarowe w ziemi (słupki, i płyty kamienne, betonowe, żelazne i t. p.), znaki niwelacyjne

(repery), osadzone na budowlach lub w ziemi, jako specjalne słupki betonowe, kamienne

lub żelazne, kto naruszy granice posiadanych gruntów, służących celom pomiarów kraju

i stanowiących własność Skarbu Państwa, względnie związków samorządowych, ulegnie,

o ile czyn taki nie stanowi przestępstwa, zagrożonego surowszą karą, karze więzienia

do jednego roku, a w wypadkach mniejszej wagi karze aresztu do sześciu tygodni, lub

grzywny do 500 zł. Na obszarze mocy obowiązującej ustawy karnej z r. 1852 zamiast

więzienia orzeka się areszt ścisły; na tymże obszarze czyn, zagrożony ścisłym aresztem,

stanowi występek, czyn, zagrożony aresztem - wykroczenie.

Kto dopuści się przestępstwa, przewidzianego w art. 7, przez nieostrożność, ulegnie

karze aresztu do 4-ch tygodni lub grzywny do 300 zł.

(1)

W razie niewykrycia sprawcy szkody, wynikłej dla Skarbu Państwa wskutek przestępstw,

wymienionych w art. 7 i 8, w okresie miesiąca od czasu zawiadomienia właściwego terytorialnie

urzędu gminnego o dokonanej szkodzie, gmina, na której obszarze znajdują się znaki

pomiarowe, obowiązana jest do zwrotu Skarbowi Państwa kosztów ponownych prac celem

usunięcia szkody i przywrócenia znaków pomiarowych do stanu pierwotnego. O obowiązku

gminy do zwrotu odnośnych kosztów orzeka powiatowa władza administracji ogólnej.

(2)

W razie wykrycia sprawcy szkody służy gminie prawo do żądania od sprawcy szkody zwrotu

zapłaconej przez nią sumy.

Przepisy o sposobie wykonywania pomiarów wydaje Minister Robót Publicznych. O ile

chodzi o pomiary, należące do zakresu działania innych ministrów, Minister Robót Publicznych

wydaje rzeczone przepisy w porozumieniu z interesowanymi ministrami.

(1)

Z operatów pomiarowych mogą być wydawane odpisy i odbitki na żądanie urzędów państwowych,

samorządowych i mierniczych przysięgłych. Za odpisy i odbitki z operatów pomiarowych

mogą być pobierane opłaty. Sposób korzystania z operatów pomiarowych, wykonanych przez

organa państwowe, oraz wysokość opłat określi właściwa władza naczelna w porozumieniu

z Ministrem Skarbu,

(2)

Za odpity i odbitki z operatów pomiarowych, udzielanych na żądanie urzędów państwowych

i do ich użytku, opłat się nie pobiera.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrom: Robót Publicznych, Spraw Wewnętrznych,

Spraw Wojskowych, Sprawiedliwości i Skarbu, każdemu we właściwym zakresie działania

w porozumieniu z interesowanymi ministrami, a o ile chodzi o przeprowadzenie pomiarów

na nieruchomościach cennych pod względem kulturalno - naukowym (rezerwaty przyrodnicze,

zabytki archeologiczne, sztuki i t. p.) w porozumieniu z Ministrem Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego.

(1)

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

(2)

Z tym dniem traci moc obowiązującą rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

4 listopada 1927 r. w sprawie ochrony znaków triangulacyjnych (Dz. U. R. P. Nr 100,

poz. 863) oraz ustawy

z dnia 7 października 1865 r.

str. 1033

„ 7 kwietnia 1869 „

„ 729

„ 3 czerwca 1874 „

„ 239

„ 24 maja 1901 „

„ 145

Zbioru Ustaw pruskich oraz wszelkie inne sprzeczne z niniejszą ustawą przepisy.