Ustawa z dnia 21 stycznia 1932 r. w sprawie zmian w ustawie z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska.

W ustawie z dnia 9 października 1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych

i wojska (Dz. U. R. P. Nr 116, poz. 924) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 70 ust. 1, w tabeli stopni wojskowych i mnożników dodaje się

a)

po wyrazach: „st. ogniomistrz” - przecinek oraz wyrazy: „st. bosman niezawodowy”;

b)

po wyrazach: „mat ochotnik - przecinek oraz wyrazy: „bosman niezawodowy”;

c)

po wyrazach: „st. marynarz ochotnik” - przecinek oraz wyrazy: „bosmanmat niezawodowy”;

d)

po wyrazach: „marynarz ochotnik” - przecinek oraz wyrazy: „mat niezawodowy”.

2)

art. 72 otrzymuje następujące brzmienie

„

Szeregowi otrzymują pełne wyekwipowanie w naturze w miarę normalnego zużycia. Wyekwipowanie

to pozostaje własnością Skarbu Państwa.

Minister Spraw Wojskowych jednak władny jest określić w porozumieniu z Ministrem Skarbu,

w jakich wypadkach przedmioty umundurowania mogą być szeregowym oddawane na własność

oraz w jakich wypadkach i w jakiej wysokości mogą im być ponadto wypłacane premie

pieniężne za oszczędne używanie przedmiotów umundurowania.

Postanowienia niniejszego artykułu odnoszą się również dp szeregowych zawodowych

”

.

3)

w art. 98 kropkę, umieszczoną na końcu zdania ostatniego, zastępuje się przecinkiem

oraz dodaje się wyrazy: „przyczem oficerom zawodowym służbę w ostatnio posiadanym stopniu liczy się od daty

starszeństwa”.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.