Ustawa z dnia 28 stycznia 1932 r. o opłatach od publicznych zabaw, rozrywek i widowisk na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża.

(1)

Ustanawia się na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża opłatę od biletów wstępu na wszelkiego

rodzaju publiczne zabawy, rozrywki, widowiska i zawody sportowe oraz wyścigi i podobne

widowiska, połączone z grą lub zakładami, podlegające lub mogące podlegać komunalnemu

podatkowi (art. 18 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r. o tymczasowem uregulowaniu finansów

komunalnych Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 747).

(2)

Wyżej wymieniona opłata od biletów w cenie od 50 gr do 99 gr wynosi 5 gr, zaś od biletów

w cenie powyżej 99 gr wynosi 10 gr.

(3)

O ile udział w publicznej zabawie, rozrywce, widowisku lub zawodach sportowych nie

jest uzależniony od wykupienia biletu wstępu, wówczas opłatę na rzecz Polskiego Czerwonego

Krzyża pobiera się w kwocie ryczałtowej, obliczonej na zasadach i w sposób, który

określi rozporządzenie wykonawcze.

(1)

Opłacie, określonej w art. 1, nie podlegają bilety wstępu na amatorskie zawody sportowe,

a ponadto na zabawy, rozrywki i widowiska

a)

urządzane wyłącznie dla żołnierzy,

b)

urządzane przez zakłady naukowe i wychowawcze dla młodzieży szkolnej lub które za

zezwoleniem władz szkolnych urządzane są wyłącznie dla młodzieży tych zakładów i ich

rodzin.

(2)

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych może ponadto

w drodze rozporządzenia zwolnić od opłat, określonych w art. 1, bilety wstępu na zabawy,

rozrywki i widowiska, z których dochód przeznacza się wyłącznie i bezpośrednio na

cele dobroczynne, zgóry określone, o ile nie są połączone z zabawami tanecznemi.

Sposób ściągania i wpłacania opłat, określonych w art. 1 niniejszej ustawy, określi

rozporządzenie wykonawcze.

(1)

Przedsiębiorcy, kierownicy i funkcjonariusze imprez, o których mowa w art. 1, winni

działania wbrew przepisom niniejszej ustawy lub wydanych na jej podstawie rozporządzeń,

karani będą grzywną do 200 zł, o ile dany czyn nie ulega karze surowszej według innych

przepisów.

(2)

Do orzekania powyższych kar powołane są powiatowe władze administracji ogólnej.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrami Spraw Wojskowych, Pracy i Opieki Społecznej oraz Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1932 r.