Ustawa z dnia 19 grudnia 1931 r. o nadzwyczajnym podatku od niektórych zajęć zawodowych.

(1)

Osoby, osiągające dochód z zajęć zawodowych, przy których są pobierane opłaty, określane

w drodze publiczno-prawnej, będące wynagrodzeniem tych osób za czynności o charakterze

publiczno-prawnym, a mianowicie: notarjusze (rejenci), pisarze hipoteczni i komornicy

- opłacają nadzwyczajny podatek od dochodu, osiąganego z tytułu spełniania danego

zajęcia zawodowego.

(2)

Za podstawę obliczenia wysokości nadzwyczajnego podatku u notarjuszów (rejentów) i

pisarzy hipotecznych służy dochód, osiągany z tytułu opłat, pobieranych za spełnianie

danego zajęcia zawodowego.

(3)

Za podstawę obliczenia wysokości nadzwyczajnego podatku od komorników służy dochód,

osiągnięty przy spełnianiu danego zajęcia zawodowego, a ustalony przy obliczaniu ogólnego

dochodu dla wymiaru państwowego podatku dochodowego w myśl ustawy o państwowym podatku

dochodowym (Dz. U. R. P. z 1925 r. Nr 58, poz. 411) wraz z późniejszemi zmianami.

(4)

Pierwsze obliczenie nadzwyczajnego podatku uskutecznione będzie od dochodu, osiągniętego

z zajęć zawodowych w 1932 roku kalendarzowym.

Nadzwyczajnemu podatkowi podlegają osoby, których dochód roczny z danego zajęcia zawodowego

przekracza kwotę 12.000 zł.

Opodatkowaniu podlegają dochody, osiągnięte w ostatnim roku kalendarzowym, poprzedzającym

rok podatkowy.

(1)

Nadzwyczajny podatek oblicza się według następującej skali

Stopień dochodu

Wysokość dochodów z danego zajęcia zawodowego w złotych

Stopa procentowa podatku

ponad

do

1

12.000

16.000

3%

2

16.000

20.000

4%

3

20.000

28.000

5,5%

4

28.000

36.000

7%

5

36.000

48.000

8%

6

48.000

64.000

10%

7

64.000

80.000

13%

8

80.000

112.000

16%

9

112.000

176.000

18%

10

176.000

-

20%

(2)

Podatek należy jednak obliczać w ten sposób, aby z dochodu wyższego stopnia po potrąceniu

podatku nie pozostało nigdy mniej, niż pozostaje z największego dochodu bezpośrednio

niższego stopnia po potrąceniu podatku, na ten stopień przypadającego.

(3)

O ile z dochodu, miarodajnego dla obliczenia podatku, po potrąceniu przypadającej

kwoty podatkowej pozostaje mniej niż 12.000 zł., należy podatek obliczyć i pobrać

tylko w wysokości nadwyżki dochodu ponad 12.000 zł.

(1)

Dochód dla obliczenia nadzwyczajnego podatku ustalają w I instancji komisje szacunkowe

do spraw podatku dochodowego.

(2)

Obliczenie i pobór nadzwyczajnego podatku uskuteczniają urzędy skarbowe, w okręgu

których wymierza się państwowy podatek dochodowy.

O wysokości przypadającego do zapłaty nadzwyczajnego podatku zawiadamia się płatników

przez doręczenie nakazu płatniczego w terminie do dnia 1 października roku podatkowego.

Od nakazu płatniczego przysługuje płatnikowi prawo odwołania się w terminie dni 30.

Odwołanie rozstrzyga komisja odwoławcza do spraw podatku dochodowego. Omyłki w obliczaniu

podatku prostuje urząd skarbowy z urzędu lub na wniosek płatnika.

Obowiązek podatkowy zaczyna się po nastaniu stosunków, uzasadniających obowiązek podatkowy.

(1)

Osoby, które przy obliczeniu nadzwyczajnego podatku opuszczono, lub które przy pierwotnem

obliczeniu niewłaściwie uwolniono od podatku, albo co do których obliczenie podatku

wskutek później ujawnionych okoliczności okazało się za niskie, powinny być pociągnięte

do podatku dodatkowo za cały czas ubiegły, lecz nie więcej, niż za pięć lat, bezpośrednio

poprzedzających rok, w którym stwierdzono te okoliczności.

(2)

W razie śmierci płatnika odpowiedzialność za należność podatkową obciąża masę spadkową

lub spadkobierców, tych ostatnich jednak tylko do wysokości ich udziałów w spadku.

(1)

Termin płatności nadzwyczajnego podatku ustanawia się na dzień 1 listopada każdego

roku podatkowego,

(2)

Płatnicy nadzwyczajnego podatku są obowiązani po upływie każdego miesiąca roku kalendarzowego

najpóźniej do dnia 15 następnego miesiąca ustalić dochód, osiągnięty w ubiegłym miesiącu,

i od tego dochodu wpłacić zaliczkę miesięczną na poczet przyszłego podatku w wysokości

stopy procentowej podatku, jaka według skali art. 4 niniejszej ustawy przypada od

miesięcznego dochodu, obliczonego w stosunku rocznym, t. j. pomnożonego przez 12.

O obliczeniu i wpłaceniu każdej zaliczki obowiązani są płatnicy zawiadomić właściwy

urząd skarbowy.

(3)

Dla należytego obliczenia dochodów, osiągniętych w poszczególnych miesiącach, obowiązani

są płatnicy nadzwyczajnego podatku prowadzić specjalną księgę przychodów i rozchodów

danego zajęcia zawodowego, wraz z odpowiedniemi dowodami.

(4)

Urzędowi skarbowemu przysługuje prawo sprawdzania terminowego i prawidłowego obliczenia

wysokości miesięcznych zaliczek. O ile po sprawdzeniu okaże się. że zaliczki wcale

nie obliczono i nie wpłacono lub też płacono ją po terminie, względnie w kwocie za

niskiej, urząd skarbowy uskutecznia z urzędu obliczenie zaliczki i wzywa płatnika

do jej uiszczenia w terminie dni 7-miu.

(5)

Nieuiszczone w terminie zaliczki stają się zaległością i podlegają egzekucyjnemu ściągnięciu

wraz z karami za zwłokę od ustawowych terminów płatności zaliczek.

(6)

W razie stwierdzenia nierzetelności zapisów do księgi przychodów i rozchodów, o której

mowa w ust. 3, winni podlegają grzywnie od 500 zł. do 3.000 zł.

(7)

Pierwszą zaliczkę na powyższych zasadach należy wpłacić do dnia 15 lutego 1932 r.

Upoważnia się Ministra Skarbu do zwalniania płatników od obowiązku uiszczania zaliczek

z art. 10 w przypadkach, w których przyjąć należy, że roczny dochód, służący za podstawę

obliczenia nadzwyczajnego podatku, nie przekroczy 12.000 złotych rocznie.

Podatnicy, którym nakazy płatnicze doręczono po 15 października, powinni uiścić cały

podatek w ciągu dni 30 po dniu doręczenia nakazu płatniczego.

Zaległy nadzwyczajny podatek ściągają skarbowe organa egzekucyjne na podstawie obowiązujących

przepisów.

Doręczanie nakazów płatniczych oraz wszelkich pism w sprawie nadzwyczajnego podatku

uskutecznia się w trybie art. 121 - 124 ustawy o państwowym podatku dochodowym.

Nadzwyczajny podatek wolny jest od 10% dodatku, uiszczanego w myśl ustawy z dnia 12

lutego 1931 r. o poborze 10% dodatku do niektórych podatków i opłat stemplowych (Dz.

U. R. P. Nr 16, poz. 82) oraz jest potrącalny od dochodu przy wymiarze państwowego

podatku dochodowego.

Upoważnia się Ministra Skarbu do zaliczania na poczet zaliczek, o których mowa w art.

10, dobrowolnych wpłat, uskutecznianych przez płatników nadzwyczajnego podatku na

rzecz Naczelnego Komitetu dla Walki z Bezrobociem przy Prezesie Rady Ministrów.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie na całym obszarze Rzeczypospolitej z dniem 1 stycznia

1932 r. i traci moc obowiązującą w terminie, który określi rozporządzenie Rady Ministrów.