Ustawa z dnia 19 grudnia 1931 r. w sprawie zmiany ustawy z dnia 15 lipca 1925 r. o państwowym podatku przemysłowym.

Art. 3 p. 2 ustawy z dnia 15 lipca 1925 r. o państwowym podatku przemysłowym (Dz.

U. R. P. Nr 79, poz. 550) otrzymuje brzmienie następujące

„

państwowe koleje żelazne oraz koleje prywatne, będące w zarządzie przedsiębiorstwa

„Polskie Koleje Państwowe”, łącznie ze wszystkiemi urządzeniami, służącemi do zaspakajania

własnych potrzeb kolei

”

.

Do p. 3 art. 3 ustawy o państwowym podatku przemysłowym dodać na końcu: „oraz do sprzedaży

państwowych papierów wartościowych i pupilarnych papierów banków państwowych”.

Art. 3 p. 12 ustawy o państwowym podatku przemysłowym skreśla się.

Art. 3 p. 13 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

odnajmowanie pokojów umeblowanych i utrzymywanie stołowni, lecz bez sprzedaży napojów

wyskokowych, jeżeli ilość odnajmowanych pokojów nie przekracza dwóch, a ilość stołowników

dziesięciu

”

.

Art. 3 p. 15 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

obroty z eksportu węgla i wszelkiego rodzaju półfabrykatów i gotowych wyrobów, dokonanego

bądź bezpośrednio, bądź za pośrednictwem wspólnych biur sprzedaży, oraz tranzakcje

z firmami zagranicznemi, wynikające z obrotu uszlachetniającego czynnego, pod warunkiem

udowodnienia tych obrotów prawidłowo prowadzonemi księgami handlowemi; niniejsze zwolnienie

dotyczy jedynie podatku przemysłowego od obrotu. W wypadkach wątpliwych władze skarbowe

ustalają, czy dany artykuł należy zaliczyć do surowców lub półfabrykatów, albo gotowych

wyrobów na zasadzie uprzedniej opinji właściwych izb przemysłowo-handlowych

”

.

Dodaje się w art. 3 ustawy o państwowym podatku przemysłowym nowe dwa punkty treści

następującej

„

16)

tranzakcje kupna - sprzedaży wszelkiego rodzaju zbóż i innych ziemiopłodów, dokonywane

na giełdach krajowych, a udowodnione prawidłowemi księgami handlowemi i kartami umów

giełdowych, spisanemi przez przysięgłych maklerów giełdowych;

17)

przewóz podróżnych przez przedsiębiorstwa żeglugi morskiej

”

.

Ustęp ostatni art. 3 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie

następujące

„

Komisja szacunkowa może wyjątkowo zwalniać od podatku ubogich płatników, których podatek

nie przenosi kwoty rocznej 100 zł. Do ważności odnośnej decyzji konieczna jest zgoda

przewodniczącego komisji

”

.

Art. 5 p. 5 ust. 2, 3 i 4 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymują brzmienie

następujące

„

Za komisowe w rozumieniu niniejszej ustawy uważa się działające we własnem imieniu

i na rachunek osób trzecich przedsiębiorstwa sprzedaży, które prowadzą prawidłowe

księgi handlowe i udowodnią stosunek komisu oraz wysokość wynagrodzenia komisowego

umową lub korespondencją, w przeciwnym razie winny być traktowane jako działające

na rachunek własny.

W wyjątkowych gospodarczo uzasadnionych wypadkach służy Ministrowi Skarbu prawo zwalniania

komisantów od obowiązku prowadzenia prawidłowych ksiąg handlowych, o ile stosunek

komisowy i obrót wynika z prawidłowo prowadzonych ksiąg handlowych komitenta.

Stosunek komisu nie zachodzi, jeżeli sprzedawca, działając na rachunek osób trzecich,

otrzymuje dla siebie, niezależnie od umówionego wynagrodzenia komisowego lub zamiast

wynagrodzenia, różnicę lub większą część różnicy między ceną, istotnie osiągniętą

przy sprzedaży, a ceną, ustaloną w umowie na rzecz komitenta.

Przedsiębiorstwa komisowe, działające na rachunek osób, nie opłacających podatku przemysłowego

w myśl niniejszej ustawy, opłacają podatek od pełnego obrotu towarowego w zależności

od charakteru sprzedaży.

Przepis ustępu poprzedniego nie ma zastosowania do komisowej sprzedaży zboża, dokonywanej

na rachunek producentów rolnych.

Za pośrednictwo handlowe w rozumieniu niniejszej ustawy uważa się działanie przedsiębiorstw

i zajęć przemysłowych w imieniu i na rachunek osób trzecich.

Przedsiębiorstwa, względnie zajęcia przemysłowe pośrednictwa handlowego, posiadające

towary osób trzecich w konsygnacji i działające w imieniu i na rachunek osób trzecich,

nie opłacających podatku przemysłowego w myśl niniejszej ustawy od sprzedaży powyższych

towarów, opłacają podatek od pełnego obrotu w zależności od charakteru sprzedaży.

Inkasowanie należności za towar przez przedsiębiorstwa, względnie zajęcia przemysłowe

pośrednictwa handlowego, nie stanowi przeszkody do ustalania podatku od obrotu w myśl

art. 5 p. 5 ustawy.

Określenie wysokości prowizji w formie skali ruchomej, prowadzenie handlu jednocześnie

na rachunek własny i cudzy nie stanowią przeszkody do ustalania podatku od obrotu

w myśl art. 5 p. 5 ustawy.

Przepisy ust. 4 i 7 niniejszego artykułu nie dotyczą przedsiębiorstw komisowych i

zajęć pośrednictwa handlowego, o ile przedmiotem ich obrotu są surowce lub półfabrykaty

niezbędne dla rozwoju rolnictwa lub przemysłu krajowego. Wykaz takich towarów ustala

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrami Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa po wysłuchaniu

opinji izb przemysłowo - handlowych i rzemieślniczych

”

.

Po p. 9 art. 5 ustawy o państwowym podatku przemysłowym dodaje się nowy punkt 10 treści

następującej

„

we wszystkich innych przedsiębiorstwach przemysłowych, nie wymienionych powyżej -

sumę przychodu brutto

”

.

(1)

Ust. 3 art. 5 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„Nie dolicza się do obrotu przedsiębiorstw przemysłowych wszelkich podatków konsumcyjnych,

pobieranych od towarów produkowanych przez te przedsiębiorstwa. Również nie dolicza

się do obrotu podatku od widowisk i podatku hotelowego (ust. 4 lit. b art. 7 i art.

18 ustawy z dnia 11 sierpnia 1923 r.; Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 747), opłat od kart

do gry (art. 10 ustawy z dnia 18 marca 1931 r. Dz. U. R. P. Nr 27, poz. 171) oraz

wszelkich innych podatków, które mogą obciążyć obrót”.

(2)

Ustęp ostatni art. 5 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie

następujące

„

Wyłącza się z podstaw opodatkowania po udowodnieniu prawidłowo prowadzonemi księgami

handlowemi koszty przewozu i ubezpieczenia towaru, wyłożone za nabywcę, zwroty towarów,

bonifikacje i skonta oraz odsetki prolongacyjne przy tranzakcjach kredytowych

”

.

Art. 7 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Stawka podatku od obrotu wynosi

A)

od 1 stycznia 1932 r.

1)

a) 0,535 od obrotów, wymienionych w p. 1 i 4 art. 5, a uzyskanych przez przedsiębiorstwa

handlowe ze sprzedaży hurtowej oraz z dostaw dla instytucyj państwowych i samorządowych,

przez przedsiębiorstwa skupu zawodowego kategorji I, II i III świadectw przemysłowych

(część II lit. A p. II załącznika do art. 23 ustawy, jak również przez samoistne przedsiębiorstwa

wykonywania dostaw, pod warunkiem prowadzenia przez wymienione wyżej przedsiębiorstwa

prawidłowych ksiąg handlowych;

1)

b) 0,5% od obrotów, wymienionych w p. 1 art. 5, a uzyskanych przez przedsiębiorstwa

skupu zawodowego kategorji IV świadectw przemysłowych (część II lit. A p. II załącznika

do art. 23 ustawy);

2)

0,5% od obrotów, osiągniętych przez prowadzące prawidłowe księgi handlowe wydawnictwa

książek, drukowanych na obszarze obowiązywania niniejszej ustawy;

3)

1% od obrotów, wymienionych w p. 1 i 7 art. 5, a dokonanych artykułami spożywczemi

pierwszej potrzeby przy detalicznej i drobnej sprzedaży z przedsiębiorstwa handlowego,

jak również z pracowni rzemieślniczej, której właściciel posiada kartę rzemieślniczą,

względnie z zakładu handlowego, należącego do właściciela pracowni rzemieślniczej

i obsługującego tę pracownię;

4)

1,5% od obrotów, wymienionych w p. 1 art. 5, a uzyskanych ze sprzedaży przez przedsiębiorstwa

prowadzące prawidłowe księgi handlowe, z wyjątkiem sprzedaży hurtowej w rozumieniu

niniejszego artykułu;

5)

4% od obrotów przedsiębiorstw komisowych i pośrednictwa handlowego oraz pośredników

handlowych (kat. II b) zajęć przemysłowych, część III lit. D. zał. do art. 23);

6)

1% od obrotów, wymienionych w p. 2 art. 5, osiągniętych przez przedsiębiorstwa, prowadzące

prawidłowe księgi handlowe, z wyjątkiem zysków brutto z operacyj obcemi walutami,

dewizami, czekami zagranicznemi tudzież wszelkiego rodzaju papierami wartościowemi;

7)

1% od obrotów przedsiębiorstw budowlanych (art. 5 p. 7) oraz samoistnych przedsiębiorstw

robót (art. 5 p. 4), uzyskanych przy budowie domów mieszkalnych, pod warunkiem prowadzenia

przez odnośne przedsiębiorstwa prawidłowych ksiąg handlowych;

8)

1% od obrotów, określonych w p. 7 art. 5, a osiągniętych przez młyny oraz olejarnie,

prowadzące prawidłowe księgi handlowe;

9)

1% od obrotów, wymienionych w p. 7 art. 5, a osiągniętych przez przedsiębiorstwa przemysłowe

ze sprzedaży wydobytych surowców, lub wyprodukowanych towarów krajowym przedsiębiorstwom

przemysłowym (nie wyłączając przedsiębiorstw budowlanych), zarówno opłacającym podatek

przemysłowy, jak i nie opłacającym tego podatku w myśl niniejszej ustawy, z wyjątkiem

artykułów, przeznaczonych na inwestycje nabywającego przedsiębiorstwa przemysłowego,

tudzież remonty, które określi rozporządzenie Ministra Skarbu;

10)

1,5% od obrotów, wymienionych w p. 7 i 8 art. 5, a osiągniętych przez pracownie rzemieślnicze,

których właściciele posiadają karty rzemieślnicze;

11)

1,5% od obrotów przedsiębiorstw ekspedycyjnych i przewozowych (art. 5 p. 5);

B)

od 1 stycznia 1933 r.

1)

0,75% od obrotów, wymienionych w p. 1 art. 5, a osiągniętych ze sprzedaży przez przedsiębiorstwa,

prowadzące prawidłowe księgi handlowe, z wyjątkiem sprzedaży hurtowej w rozumieniu

niniejszego artykułu;

2)

1% od pozostałych obrotów, wymienionych w p. 1 art. 5 oraz w p. 4 art. 5, o ile chodzi

o obroty, osiągnięte przez samoistne przedsiębiorstwa wykonywania dostaw;

3)

1% od obrotów, wymienionych w p. 7 i 8 art. 5, a osiągniętych przez pracownie rzemieślnicze,

których właściciele posiadają karty rzemieślnicze;

C)

od 1 stycznia 1934 r.

1,75% od pozostałych obrotów, wymienionych w p. 7 art. 5, oraz od obrotów, wymienionych

w p. 4 art. 5, a osiągniętych przez samoistne przedsiębiorstwa robót, pod warunkiem

prowadzenia ksiąg handlowych przez przedsiębiorstwa kategorji I do IV świadectw;

D)

od 1 stycznia 1935 r.

1,50% od pozostałych obrotów, wymienionych w p. 7 art. 5, oraz od obrotów, wymienionych

w p. 4 art. 5, a osiągniętych przez samoistne przedsiębiorstwa robót, pod warunkiem

prowadzenia ksiąg handlowych przez przedsiębiorstwa kategorji I do IV świadectw;

E)

od 1 stycznia 1936 r.

1,25% od pozostałych obrotów, wymienionych w p. 7 art. 5, oraz od obrotów, wymienionych

w p. 4 art. 5, a osiągniętych przez samoistne przedsiębiorstwa robót, pod warunkiem

prowadzenia ksiąg handlowych przez przedsiębiorstwa kategorji I do IV świadectw;

F)

od 1 stycznia 1937 r.

1% od pozostałych obrotów, wymienionych w p. 7 art. 5, oraz od obrotów, wymienionych

w p. 4 art. 5, a osiągniętych przez samoistne przedsiębiorstwa robót, pod warunkiem

prowadzenia ksiąg handlowych przez przedsiębiorstwa kategorji I do IV świadectw;

G)

2% od pozostałych obrotów, podlegających Opodatkowaniu.

H)

Począwszy od 1 stycznia 1934 r. stopa podatków od obrotów, o których mowa w lit. A)

p. 9) niniejszego artykułu, będzie wynosiła połowę każdocześnie obowiązującej stopy

podatków od obrotów, wymienionych w p. 7 art. 5 niniejszej ustawy.

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu może w drodze rozporządzeń

przyśpieszać terminy wprowadzenia w życie zniżonych stawek podatkowych, określonych

w punktach: C), D), E) i F) oraz obniżać najwyżej do 1% stawkę, określoną w punkcie

G).

Ulgowe stawki podatkowe będą stosowane wyłącznie do obrotów przedsiębiorstw handlowych,

uzyskanych ze sprzedaży towarów bez przerobu. Nie uważa się jednak za przerób nabytego

towaru czynności przygotowawczych, dokonywanych w przedsiębiorstwach handlowych przed

uskutecznieniem sprzedaży, zgodnie z istniejącemi zwyczajami. Na wypadek wątpliwości,

czy dana czynność odpowiada zwyczajom handlowym, zasięga władza podatkowa opinji właściwej

izby przemysłowo-handlowej. Obroty przedsiębiorstw handlowych, uzyskane ze sprzedaży

towarów po ich przerobieniu w obcych przedsiębiorstwach przemysłowych, opłacają stawkę

2% do dnia 31 grudnia 1933 r., a po tym okresie stawki, określone pod literami C),

D), E) i F) niniejszego artykułu.

Do obrotów, osiągniętych ze sprzedaży, dokonanych bezpośrednio z samego zakładu przemysłowego,

czy też z zakładów handlowych, należących do właściciela przedsiębiorstwa przemysłowego

i obsługujących zakład przemysłowy, nie mogą być stosowane stawki podatkowe, przewidziane

dla przedsiębiorstw handlowych, o ile obroty te dotyczą towarów, wyprodukowanych przez

to samo przedsiębiorstwo przemysłowe. Przepis niniejszy nie ma zastosowania w wypadkach,

przewidzianych w p. A) 3) niniejszego artykułu.

Za sprzedaż hurtową, podlegającą ulgowej stawce podatkowej, uważa się zbyt wszelkiego

rodzaju towarów przez przedsiębiorstwo handlowe kupcom i przemysłowcom, kółkom rolniczym

i producentom rolnym, oraz przedsiębiorstwom państwowym i komunalnym, tudzież instytucjom

ubezpieczeń społecznych celem odprzedaży lub produkcji, a jeżeli chodzi o przedsiębiorstwa

komunikacyjne, także celem eksploatacji, w innych zaś wypadkach - w ładunkach lub

ilościach wagonowych.

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrami Przemysłu i Handlu oraz Spraw Wewnętrznych

i po wysłuchaniu opinji izb przemysłowo-handlowych i rzemieślniczych ustali w rozporządzeniu

wykaz artykułów spożywczych pierwszej potrzeby

”

.

Art. 8 p. 5 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

pracownie i zajęcia rzemieślnicze, rękodzielnicze, dorożkarstwo, furmaństwo, rybołówstwo,

o ile są prowadzone przez właścicieli przy współudziale najwyżej jednego członka rodziny;

dla zaliczenia do pracowni i zajęcia rzemieślniczego, względnie rękodzielniczego,

nieodzowne jest posiadanie karty rzemieślniczej; przepis niniejszy nie ma zastosowania

do mydlarstwa, rzeźnictwa oraz wyrębu mięsa

”

.

Art. 9 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Podatek przemysłowy tylko w formie podatku od obrotu (art. 6 lit. b) opłacają samodzielne

wolne zajęcia zawodowe lekarzy, dentystów, weterynarzy, felczerów, adwokatów, notarjuszy,

obrońców sądowych, architektów, inżynierów, innych techników i inne samodzielne wolne

zajęcia zawodowe, które ustala w drodze rozporządzeń Minister Skarbu w porozumieniu

z właściwym ministrem

”

.

W ust. 2 art. 29 ustawy o państwowym podatku przemysłowym po słowach: „gmin miejskich

i wiejskich” dodaje się słowa: „izbom przemysłowo-handlowym, rzemieślniczym lub rolniczym”.

Art. 51 ust. 2 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Protokół udziela się w odpisie przedsiębiorcy, który ma prawo bądź niezwłocznie, bądź

w ciągu, najbliższych 14 dni złożyć do protokółu swoje wyjaśnienia

”

.

Art. 56 ust. 2 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Inni płatnicy winni wpłacić do kasy skarbowej zaliczkę na podatek w wysokości co najmniej

1/5 kwoty podatku, wymierzonego za ubiegły rok kalendarzowy, w następujących terminach

do 15 lipca za I kwartał, do 15 września - za II kwartał, do 15 listopada - za III

kwartał oraz do 15 marca - za IV kwartał. Płatnicy ci jednak mogą wpłacać tę zaliczkę

także w terminach miesięcznych w wysokości 1/15 części podatku, wymierzonego za ubiegły

rok kalendarzowy

”

.

Art. 56 ustęp ostatni ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie

następujące

„

Nie wpłacone w terminach, wyżej wskazanych, kwoty zaliczek uważa się za zaległości

podatkowe, podlegające przymusowemu ściągnięciu

”

.

Art. 61 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Przy powoływaniu członków komisyj szacunkowych i odwoławczych z grona płatników podatku

od obrotu należy przestrzegać, aby w skład komisji wchodzili przedstawiciele wielkiego,

średniego i drobnego handlu i przemysłu oraz rzemiosła, tudzież samodzielnych wolnych

zajęć zawodowych i spółdzielczości

”

.

W p. 2 art. 75 ustawy o państwowym podatku przemysłowym po słowach: „przedstawionych

przez” dodaje się słowa: „izby przemysłowo-handlowe, rzemieślnicze lub rolnicze”.

Dwa Ostatnie ustępy art. 76 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymują brzmienie

następujące

„

Minister Skarbu władny jest pobierać podatek od drobnych przedsiębiorstw na podstawie

przeciętnych norm obrotu bez ustalania sum obrotu w każdym poszczególnym wypadku.

Sposób zryczałtowania podatku, przepisy wymiarowe, poborowe oraz terminy płatności

ustala rozporządzenie Ministra Skarbu, wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu

i Handlu po wysłuchaniu opinji izb przemysłowo-handlowych i rzemieślniczych.

Upoważnia się Ministra Skarbu do wprowadzenia od poszczególnych towarów scalonego

podatku przemysłowego od wszelkiego rodzaju obrotów (art. 5). Podatek ten będzie pobierany

jednorazowo za późniejsze fazy obrotów. Rozporządzenie Ministra Skarbu, wydane w porozumieniu

z Ministrem Przemysłu i Handlu i po wysłuchaniu opinji izb przemysłowo-handlowych

i rzemieślniczych, określi zgodnie ze stawkami, przewidzianemi w niniejszej ustawie,

wysokość scalonego podatku przemysłowego, przepisy wymiarowe, poborowe, terminy płatności

scalonego podatku, władze powołane do wymiaru i poboru podatku, osoby obowiązane do

płacenia podatku, oraz odpowiedzialność za podatek; przyczem w razie poboru tego podatku

na granicy lub przez władze celne stawki podatku scalonego muszą być przeliczone na

jednostkę wagi lub od sztuki.

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu i po wysłuchaniu opinji

izb przemysłowo-handlowych ustali w rozporządzeniu

1.

bliższe określenie pojęcia prawidłowych ksiąg handlowych w rozumieniu niniejszej ustawy

oraz zasady w przedmiocie ich prowadzenia, badania i oceny,

2.

kategorje lub rodzaje mniejszych przedsiębiorstw i zasady uproszczonej księgowości,

posiadającej moc dowodową, przewidzianą w niniejszym artykule, i której prowadzenie

przez tych podatników będzie uzasadniało zwolnienie od podatku lub stosowanie stawek,

przewidzianych dla prowadzących prawidłowo księgi handlowe

”

.

Art. 80 ustęp drugi ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Przed upływem terminu, wyznaczonego do wniesienia odwołania, względnie skargi do sądu,

niezależnie od rozesłania nakazów płatniczych, władze podatkowe I instancji są obowiązane

do udzielania zgłaszającym się płatnikom lub ich pełnomocnikom ustnych informacyj,

dotyczących podstaw wymiaru oraz kwot ustalonych obrotów i przypadającego do uiszczenia

podatku

”

.

Art. 84 ust. 1 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Od przedsiębiorstw i zajęć, podlegających podatkowi przemysłowemu, a z jakichkolwiek

bądź powodów wcale nie pociągniętych do opodatkowania w terminach, oznaczonych w niniejszej

ustawie, wymierza się podatek dodatkowy w ciągu pięciu lat.

W ciągu lat trzech może być dodatkowo wymierzony podatek, jeśli na skutek później

ujawnionych konkretnych okoliczności pierwotny wymiar okaże się za niski

”

.

Ustęp ostatni art. 85 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie

następujące

„

Spóźnione odwołania komisja szacunkowa, względnie władza skarbowa (art. 82) pozostawia

bez rozpatrzenia, o ile nie uzna, że zaszła ważna a nieuchronna przyczyna opóźnienia

”

.

Ust. 1 art. 94 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

W gospodarczo uzasadnionych lub zasługujących na szczególne uwzględnienie wypadkach

Ministrowi Skarbu przysługuje prawo całkowitego lub częściowego zwalniania od podatku,

odraczania i rozkładania na raty, jako też częściowego lub całkowitego umarzania zaległych

kwot podatku oraz kar pieniężnych, tudzież odsetek za odroczenie i kar za zwłokę i

kosztów egzekucyjnych, jak również darowania skutków niedotrzymania wszelkich przewidzianych

w niniejszej ustawie terminów. O ile chodzi o stosowanie powyższego przepisu do zarządzeń

o charakterze ogólnym, zarządzenia te wydaje Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Przemysłu i Handlu

”

.

Ust. 3 art. 94 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu, a odnośnie produktów

wiejskich w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa oraz Ministrem Przemysłu i Handlu w

wypadkach stwierdzonej potrzeby gospodarczej służy prawo

1)

częściowego lub całkowitego zwalniania od podatku obrotów eksportowych, o ile nie

są zwolnione od podatku na mocy art. 3 p. 15 ustawy, oraz wszelkiego rodzaju obrotów

komisantów z tranzakcyj eksportowych w wypadkach, w których pobór tego podatku okazałby

się przeszkodą dla rozwoju eksportu;

2)

udzielania eksporterom bonifikacji podatku uiszczonego od obrotów, pochodzących z

dostawy części składowych oraz materjałów pomocniczych i innych, użytych do wytworzenia

wywiezionych zagranicę towarów;

3)

częściowego lub całkowitego zwalniania od podatku obrotów ze sprzedaży na rachunek

osób, nie opłacających podatku przemysłowego (art. 5 p. 5);

4)

częściowego lub całkowitego zwalniania od podatku od obrotu, przypadającego w myśl

art. 5 p. 5 od prowizyj i innych wynagrodzeń, uzyskanych przez wspólne biura sprzedaży

przedsiębiorstw przemysłowych;

5)

częściowego lub całkowitego zwalniania od podatku przemysłowego od obrotu tranzakcyj

kupna-sprzedaży, a dokonywanych na towarowych giełdach krajowych, udowodnionych prawidłowemi

księgami handlowemi i kartami umów giełdowych, spisanemi przez przysięgłych maklerów

giełdowych;

6)

zwalniania przedsiębiorstw żeglugi od podatku przemysłowego od obrotu z tytułu przewozu

towarów;

7)

częściowego lub całkowitego zwalniania od podatku obrotów firm krajowych, osiągniętych

z tranzakcyj, zawartych z firmami, posiadającemi swą siedzibę na terenie W. M. Gdańska;

8)

zwracania, przy eksporcie podatku uiszczonego jednorazowo w formie scalonej (art.

19 ust. 3)

”

.

Art. 95 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Spółdzielnie, działające na podstawie ustawy z dnia 29 pażdziernika 1920 r. o spółdzielniach

(Dz. U. R. P. Nr 111, poz. 733), a należące do związków rewizyjnych w rozumieniu art.

68 i 70 tejże ustawy, jeżeli statutowo i faktycznie działają wyłącznie wśród swych

członków lub jeżeli rozszerzają wprawdzie działalność swą i na osoby, nie będące członkami,

lecz przypadające na nieczłonków nadpłaty i zwroty przelewają w całości do funduszów,

nie podlegających według ustawy o spółdzielniach lub statutu podziałowi między członkami,

korzystają z ulg następujących

1)

zwalnia się od podatku przemysłowego spółdzielnie mieszkaniowe dla budowy nowych domów,

spółdzielnie dla wykonywania robót wyłącznie siłami członków (spółdzielnie pracy),

o ile narzędzia i maszyny nie są własnością spółdzielni, względnie jej członków, oraz

spółdzielcze instytucje drobnego kredytu;

2)

w spółdzielniach kredytowych (art. 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z

dnia 17 marca 1928 r. o prawie bankowem; Dz. U. R. P. Nr 34, poz. 321) zwalnia się

od podatku przemysłowego od obrotu sumę pobranych i należnych procentów od wkładów

członków i pożyczek, udzielonych członkom, oraz od sum, lokowanych w związkowych centralach

finansowych;

3)

w innych spółdzielniach zwalnia się od opodatkowania obrót w rozumieniu art. 5 niniejszej

ustawy, dokonany z członkami lub przypadający na członków, o ile członkowie są dostawcami

spółdzielni, sprzedających produkty gospodarstwa wiejskiego, względnie przerabiających

produkty hodowli i len lub też przerabiających inne płody rolne, o ile sposób przeróbki

nie ma charakteru fabrycznego lub o ile spółdzielnie te wykupują świadectwa przemysłowe

VI, VII lub VIII kategorji dla przedsiębiorstw przemysłowych.

Obrót spółdzielni wojskowych, osiągnięty w obrębie koszar, uważa się za obrót, dokonany

z członkami.

Do Centralnej Kasy Spółek Rolniczych (dekrety z dnia 8 lutego 1919 r.; Dz. P. P. P.

Nr 15, poz. 212 i 213) mają zastosowanie ulgi, przewidziane w p. 2 niniejszego artykułu.

Warunek należenia do związku rewizyjnego nie dotyczy spółdzielni, zorganizowanych

w myśl art. 70 wyżej powołanej ustawy o spółdzielniach, a posiadających przyznane

im przez Radę Spółdzielczą prawo rewizji.

Upoważnia się Ministra Skarbu do zezwalania związkom rewizyjnym, wymienionym w art.

68 i 70 ustawy o spółdzielniach, na składanie deklaracyj, zeznań o obrocie w imieniu

spółdzielni do tych związków należących oraz na uiszczanie podatku przemysłowego,

przypadającego od spółdzielni związkowych

”

.

Art. 112 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Władza podatkowa I instancji po sporządzeniu protokółu, stwierdzającego przekroczenie

zagrożone karą pieniężną z art. 98, - zarządza zamknięcie zakładu handlowego, względnie

przemysłowego, prowadzonego bez świadectwa, o ile w ciągu dni 30 po sporządzeniu protokółu

świadectwo nie zostanie nabyte; zarządzenie to traci moc z chwilą wykupu właściwego

świadectwa przemysłowego

”

.

Art. 116 ust. 1 ustawy o państwowym podatku przemysłowym otrzymuje brzmienie następujące

„

Przestępstwa, wymienione w art. 96, 97, 99 do 107, ulegają przedawnieniu ścigania

po upływie trzech lat, przestępstwa zaś, przewidziane w art. 98, po opływie lat pięciu,

licząc od dnia popełnienia czynu przestępnego. Przedawnienie wyrokowania i wykonania

wyroku następuje po upływie terminów trzykrotnie wyższych

”

.

Po art. 123 ustawy o państwowym podatku przemysłowym dodaje się nowy artykuł treści

następującej

„

Od fabrykatów i półfabrykatów, wyprodukowanych przez przedsiębiorstwa, nie opłacające

podatku przemysłowego w myśl niniejszej ustawy, a przeznaczonych do dalszej sprzedaży,

przeróbki lub użytku własnego na obszarze obowiązywania tejże ustawy, z wyjątkiem

artykułów, w kraju niewyrabianych, będzie pobierany jednorazowo podatek wyrównawczy.

Do podatku tego nie mogą być pobierane żadne dodatkowe opłaty lub obciążenia na rzecz

Państwa i związków publiczno-prawnych.

Do uiszczenia powyższego podatku obowiązany jest odbiorca towaru lub jego nabywca

bez względu na to, czy podlega podatkowi przemysłowemu w myśl niniejszej ustawy.

Towary, wyprodukowane przez krajowe gospodarstwa i przedsiębiorstwa, wymienione w

art. 2 i 3 niniejszej ustawy, wolne są od podatku, określonego w ustępie pierwszym

niniejszego artykułu.

Podatek będzie obliczany od zryczałtowanej wartości fabrykatów i półfabrykatów, ustalonej

z przeliczeniem na wagę lub od sztuki.

Rozporządzenia Ministra Skarbu, wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu

po wysłuchaniu opinji izb przemysłowo-handlowych, ustalą

a)

listy fabrykatów i półfabrykatów, które podlegać będą podatkowi wyrównawczemu, przyczem

listy te nie mogą być zmieniane częściej aniżeli po 6 miesiącach i winny być ogłaszane

co najmniej aa trzy miesiące przed wejściem ich w życie;

b)

wysokość należności z tytułu podatku wyrównawczego od poszczególnych towarów, umieszczonych

na liście, obliczoną od zryczałtowanej wartości tych towarów z przeliczeniem na jednostką

wagi lub od sztuki i z uwzględnieniem w ustaleniu wysokości podatku ilości faz obrotu,

przez jakieby dany towar oraz jego części składowe przeszły, gdyby towar był wyprodukowany

przez przedsiębiorstwa, opłacające podatek przemysłowy w myśl niniejszej ustawy;

c)

przepisy wymiarowe, poborowe, terminy płatności podatku oraz władze, powołane do wymiaru

i poboru podatku;

d)

odpowiedzialność za podatek;

e)

sposób zwrotu podatku w eksporcie i w reeksporcie.

Pobór podatku wyrównawczego od poszczególnych towarów wchodzi w życie równocześnie

zwprowadzeniem od tychże towarów, wyprodukowanych na obszarze obowiązywania niniejszej

ustawy, scalonego podatku przemysłowego od obrotu, który będzie pobierany jednorazowo

za wszystkie późniejsze fazy obrotów.

Towary, od których opłacony zostanie podatek wyrównawczy lub scalony podatek obrotowy,

wolne będą od podatku przemysłowego od obrotu

”

.

(1)

W kategorji drugiej rozdz. I części II lit. A taryfy, stanowiącej załącznik do art.

23 ustawy o państwowym podatku przemysłowym, dodaje się nowy punkt 4 treści następującej

„

sprzedaż mięsa, połączona z wyrębem, odpowiadająca cechom, określonym w p. 1

”

.

(2)

W kategorji trzeciej rozdz. I części II lit. A taryfy dodaje się nowy punkt 3 treści

następującej

„

sprzedaż mięsa, połączona z wyrębem, odpowiadająca warunkom, określonym w p. 1

”

.

(3)

W kategorji czwartej rozdz. I części II lit. A taryfy po słowach; „charakteru pokoju”

dodaje się słowa: „oraz sprzedaż mięsa połączona z wyrębem, odpowiadająca powyższym

warunkom”.

Kategorja czwarta rozdz. V części II lit. A taryfy, stanowiącej załącznik do art.

23 ustawy o państwowym podatku przemysłowym, otrzymuje brzmienie następujące

„

Na sumę do dwudziestu tysięcy (20.000) złotych

”

.

Kategorja czwarta rozdz. X części II lit. A taryfy, stanowiącej załącznik do art.

23 ustawy o państwowym podatku przemysłowym, otrzymuje brzmienie następujące

„

Hotele i pokoje umeblowane, posiadające do wynajęcia ponad 2 do 6 pokojów; zajazdy

i gospody w osadach wiejskich bez wyszynku oraz domy noclegowe

”

.

Rozdział XII części II lit. A taryfy, stanowiącej załącznik do art. 23 ustawy o państwowym

podatku przemysłowym, otrzymuje tytuł: „XII. Księgarnie (art. 5 p. 1)”.

Kategorja ósma rozdz. XIX części II lit. C taryfy, stanowiącej załącznik do art. 23

ustawy o państwowym podatku przemysłowym, otrzymuje brzmienie następujące

„

Zatrudniające robotników tak przy fabrykacji ręcznej, jak i przy stosowaniu silników

mechanicznych od 1 do 4, licząc w tem właściciela przedsiębiorstwa i członków jego

rodziny, zatrudnionych w przedsiębiorstwie

”

.

Winni uszczuplenia należności z tytułu podatku, o którym mowa w art. 20 ust. 3 oraz

w art. 29 niniejszej ustawy, o ile podatki te będą pobierane na granicy, względnie

przez władze celne, ulegają karze pieniężnej w wysokości pięciokrotnej uszczuplonej,

względnie narażonej na uszczuplenie należności podatkowej. Pozatem mają w tym wypadku

zastosowanie postanowienia ustawy karnej skarbowej z dnia 2 sierpnia 1926 r. (Dz.

U. R. P. Nr 105, poz. 609), przewidziane dla przestępstw, polegających na naruszeniu

przepisów w przedmiotach, wymienionych w art. 1 p. 1 i 15 ustawy karnej skarbowej

oraz w postanowieniach części drugiej tejże ustawy.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu. Upoważnia się Ministra

Skarbu do Ogłoszenia w drodze obwieszczenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

jednolitego tekstu ustawy z dnia 15 lipca 1925 r. o państwowym podatku przemysłowym

(Dz. U. R. P. Nr 79, poz. 550) z uwzględnieniem zmian, wprowadzonych późniejszemi

przepisami prawnemi oraz niniejszą ustawą, jak również ze zmianą numeracji.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1932 r. na całym obszarze Rzeczypospolitej,

nie wyłączając województwa śląskiego, z tem, że art. 26 zyskuje moc obowiązującą od

dnia 1 stycznia 1934 r.