Ustawa z dnia 3 lutego 1931 r. w sprawie ratyfikacji konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Francuską, dotyczącej ubezpieczenia na starość, na wypadek niezdolności do pracy i śmierci robotników i pracowników umysłowych, zatrudnionych w górnictwie, podpisanej w Warszawie dnia 21 grudnia 1929 r.

Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej ratyfikacji konwencji

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Francuską, dotyczącej ubezpieczenia na starość,

na wypadek niezdolności do pracy i śmierci robotników i pracowników umysłowych, zatrudnionych

w górnictwie, podpisanej w Warszawie dnia 21 grudnia 1929 r.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Zagranicznych, wykonanie

zaś postanowień powyższej konwencji Ministrowi Pracy i Opieki Społecznej oraz Ministrowi

Przemysłu i Handlu w porozumieniu z innymi właściwymi ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życia z dniem ogłoszenia.