Ustawa z dnia 22 października 1931 r. o opodatkowaniu wina i miodu syconego.

(1)

Napoje, wyszczególnione w ustępie 2 niniejszego artykułu, tak wyrobu krajowego, jak

sprowadzone z zagranicy lub W. M. Gdańska, podlegają podatkowi spożywczemu; napoje,

wyszczególnione w wymienionym artykule, będą zwane w dalszym ciągu niniejszej ustawy

napojami winnemi.

(2)

Do napojów winnych zalicza się

a)

wina naturalne (gronowe, owocowe i rodzynkowe), t. j. napoje, powstałe z przefermentowania

świeżych gron, owoców i jagód lub ich soków, rodzynek lub innych owoców suszonych;

b)

wina gazowane, t. j. napoje winne, o zawartości alkoholu ponad 4% objętościowych,

nasycone w sposób mechaniczny kwasem węglowym;

c)

wina musujące, t. j. napoje winne, o zawartości alkoholu ponad 4% objętościowych,

z których po otwarciu naczynia uchodzi kwas węglowy, powstały w drodze dodatkowej

fermentacji butelkowej, burząc zawarte w nich wino;

d)

miód sycony, t. j. napój, powstały z przefermentowania brzeczki miodowej z dodatkiem

lub bez dodatku chmielu, soków owocowych i jagodowych, ziół i cukru;

e)

moszcze gronowe lub owocowe, t. j. napoje, wymienione w punkcie a), a zawierające

od 1 1/2 do 6% objętościowych alkoholu;

f)

napoje podobne do wina, a wyrabiane z jakichkolwiek innych, niewymienionych w niniejszym

artykule surowców, t. zw. wina sztuczne.

(3)

Minister Skarbu określi w wypadkach wątpliwych do jakiego rodzaju wina zaliczone być

mają poszczególne napoje winne ze względu na rodzaj użytych do wyrobu surowców lub

zawartość alkoholu i t. p.

(4)

Napoje winne, zawierające mniej niż 1 1/2% lub więcej niż 25% objętościowych alkoholu,

nie podlegają postanowieniom niniejszej ustawy.

(5)

Napoje winne o zawartości ponad 25% objętościowych alkoholu podlegają opodatkowaniu

narówni z wódkami gatunkowemi stosownie do ustawowych postanowień o monopolu spirytusowym.

(1)

Podatek spożywczy wynosi

A)

od win gronowych stołowych, zawierających do 16% alkoholu, 1.00 zł, a od win mocnych,

zawierających ponad 16% alkoholu, 2.00 zł od 1 litra;

B)

od win rodzynkowych 1.00 zł od 1 litra;

C)

od win owocowych 0.60 zł od 1 litra;

D)

od miodu syconego 0.25 zł od 1 litra;

E)

od moszczu winnego 0.50 zł, od moszczu owocowego 0.25 zł od 1 litra;

F)

od win gazowanych

a)

gronowych 1.50 zł od 1 litra,

b)

owocowych 0.90 zł od 1 litra;

G)

od win musujących

a)

gronowych 8.00 zł od całej butelki i 4.00 zł od półbutelki,

b)

owocowych 2.50 zł od całej butelki i 1.25 zł od półbutelki.

(2)

Minister Skarbu upoważniony jest do obniżania w drodze rozporządzeń stawek podatku,

wymienionych w ustępie 1.

(3)

Dla napojów podobnych do wina (t. zw. win sztucznych) obowiązuje stawka podatkowa

jak od win gronowych, zawierających do 16% alkoholu.

(4)

Mieszanina dwóch lub kilku gatunków win podlega opodatkowaniu według stawki tego rodzaju

wina, zawartego w mieszaninie, które jest najwyżej opodatkowane; Minister Skarbu może

zezwalać na wyjątki od tego przepisu.

(5)

Przy odprawie celnej przyjmuje się do opodatkowania 1 kg brutto za 0.8 litra wina;

na życzenie przywożącego przyjmowana będzie rzeczywista zawartość wina niemusującego

w naczyniach w sposób, ustalony w rozporządzeniu wykonawczem.

(6)

Przy opodatkowaniu win musujących za butelki w znaczeniu niniejszej ustawy uważa się

wszelkie naczynia, zawierające wino musujące, przyczem 1/2 butelki zawierać może najwyżej

425 cm. sześcien., a cała butelka powyżej 425 do 850 cm. sześcien. O ile chodzi o

butelki, których pojemność jest większa, niż 850 cm. sześcien., liczy się za każde

dalsze, choćby tylko rozpoczęte 425 cm. sześcien. połowę stopy podatkowej, wyznaczonej

od całej butelki.

Od podatku zwalnia się

a)

napoje winne, przeznaczone do użytku we własnem gospodarstwie, a nie na sprzedaż,

wyrobione w ciągu roku w ilości, nie przekraczającej łącznie z posiadanym już zapasem

100 litrów;

b)

napoje winne, wywiezione pod kontrolą skarbową zagranicę lub na obszar W. M. Gdańska,

oraz napoje, znajdujące się pod węzłem podatku, zniszczone w obecności kontroli skarbowej,

jako niezdatne do spożycia, lub zniszczone wskutek nieprzewidzianego wypadku. O zdarzeniu,

które spowodowało zniszczenie napojów winnych, przedsiębiorca powinien, pod rygorem

utraty prawa do żądania zwolnienia od podatku, zawiadomić władzę skarbową w sposób,

ustalony w rozporządzeniu Ministra Skarbu;

c)

wino i moszcz, przeznaczone do wyrobu win musujących, gazowanych, spirytusu i octu;

d)

napoje winne wolne od cła przy wwozie z zagranicy, bądź jako bagaż, bądź jako próbki

bezpłatne, stosownie do obowiązujących przepisów celnych.

(1)

Podatek od napojów winnych płatny jest

a)

od napojów, wprowadzanych z zagranicy, przy odprawie celnej;

b)

od napojów, wyrabianych w kraju, przed wywiezieniem produktu do wolnego obrotu z wytwórni,

względnie ze składów fabrycznych przy wytwórniach (magazyny fabryczne), albo przed

zużyciem napojów winnych w obrębie tych pomieszczeń; Minister Skarbu może zezwolić

wytwórniom napojów winnych na uiszczenie podatku z końcem danego miesiąca;

c)

od napojów, sprowadzanych z W. M. Gdańska, przy odbiorze.

(2)

Podatek ma uiszczać

a)

od napojów, wprowadzanych przez granicę celną, odbiorca przy odprawie celnej;

b)

od napojów, wyrabianych na obszarze, na którym obowiązuje niniejsza ustawa, wytwórca;

c)

od napojów, sprowadzanych z W. M. Gdańska, ten, kto napoje te sprowadza.

(1)

Podatek od wina musującego uiszcza się przez umieszczenie na butelkach opasek podatkowych

(banderoli), zakupionych w kasie skarbowej, w sposób normowany przez Ministra Skarbu,

a podatek od innych napojów winnych w gotówce we właściwej kasie skarbowej.

(2)

Minister Skarbu władny jest w wypadkach sprowadzania wina musującego nie w celach

zarobkowych zezwolić na bezpośrednie uiszczenie podatku bez użycia opasek podatkowych.

Podatek od napojów winnych może być zakredytowany na warunkach, określonych przez

Ministra Skarbu.

(1)

Minister Skarbu władny jest zezwalać pod warunkami niezbędnemi do zabezpieczenia interesów

Skarbu Państwa na urządzanie wolnych składów napojów winnych celem magazynowania produktów

bez pobierania podatku i wypuszczania ich do wolnego obrotu dopiero po należytem opodatkowaniu.

(2)

Warunki, o których mowa w artykule niniejszym, określa rozporządzenie Ministra Skarbu.

(1)

W razie nieuiszczenia podatku w terminie będzie on ściągnięty przy zastosowaniu ustawy

z 31 lipca 1924 r. (Dz. U. R. P. Nr 73, poz. 721) wraz z karami za zwłokę w wysokości

do 2% miesięcznie.

(2)

Napoje winne, podlegające opodatkowaniu, może władza skarbowa w razie nieuiszczenia

podatku zająć bez względu na prawa osób trzecich i sprzedać celem pokrycia należności

podatkowej.

(1)

Prawo żądania zwrotu podatku nienależnie pobranego przedawnia się w ciągu roku, licząc

od dnia uiszczenia.

(2)

Prawo żądania należnego Państwu podatku bez względu na to, czy jego wymiar został

dokonany, czy zatajeniem wstrzymany, przedawnia się w ciągu dziesięciu lat, licząc

od dnia powstania obowiązku podatkowego. Przedawnienie prawa żądania zapłaty podatku

przerywa każdy urzędowy krok, podjęty przez władzę skarbową w celu ściągnięcia należności

podatku wymierzonego lub zatajonego.

(1)

Produkcja i sprzedaż napojów winnych, wyprodukowanych w kraju lub sprowadzonych z

zagranicy, względnie z W. M. Gdańska, podlegają kontroli skarbowej.

(2)

Poza wytwórnią nie wolno przeprowadzać żadnych zabiegów wytwórczych, z wyjątkiem zabiegów,

mających na celu konserwację i leczenie napojów winnych i to po uprzedniem zawiadomieniu

organów kontroli skarbowej.

(3)

Gotowe napoje winne, przeznaczone do obrotu handlowego, wolno przechowywać, rozlewać

i wydawać tylko w pomieszczeniach na ten cel przeznaczonych za zgodą władzy skarbowej.

Naczynia z napojami winnemi, wypuszczane do wolnego obrotu, winny posiadać oznaczenie

nazwy (firmy) wytwórni, rozlewni, hurtowni lub sprzedawcy i ich adresy, jako też rodzaju

i ilości zawartego w nich napoju. W szczególności, o ile chodzi o wino, musi być oznaczone,

czy wino jest gronowe, rodzynkowe, owocowe, t. zw. sztuczne lub moszczem, musujące

lub gazowane, mocne lub stołowe. Umieszczanie na etykietach nazw lub rysunków, nie

odpowiadających gatunkowi zawartych w naczyniach napojów i mogących wprowadzić w błąd

konsumenta, jest wzbronione.

Zabrania się wywozić z wytwórni i sprzedawać moszcz, który po wyciśnięciu z winogron

lub owoców zalany już został drożdżami winnemi i nie przeszedł głównej fermentacji.

Minister Skarbu wyda szczegółowe przepisy o uruchomianiu i urządzeniu wytwórni, wypuszczaniu

do wolnego obrotu napojów winnych, kontroli i rachunkowości wytwórni, rozlewni i miejsc

sprzedaży, rozlewie, magazynowaniu i zanikach, oraz ustali wzory ksiąg kontroli przedsiębiorstwa.

(1)

W razie niezastosowania się przedsiębiorcy do przepisów o urządzeniu wytwórni, władza

skarbowa może zarządzić wstrzymanie ruchu wytwórni.

(2)

Władza skarbowa może zażądać usunięcia pracownika lub kierownika, który popełnił defraudację

podatkową. W razie uchylenia się przedsiębiorcy od spełniania tego zarządzenia, zakład

ulegnie zamknięciu na mocy zarządzenia władzy skarbowej.

(3)

Władza skarbowa może zarządzić w wypadku ujawnienia nadużyć stały nadzór wytwórni.

(4)

Przedsiębiorca obowiązany jest dostarczyć bezpłatnie do użytku urzędników skarbowych,

powołanych do wykonywania stałego dozoru, potrzebnych mieszkań, położonych w obrębie

wytwórni lub w najbliższem jej otoczeniu, wraz z opałem i oświetleniem.

(5)

Nadto przedsiębiorca obowiązany jest dostarczyć wymienionym urzędnikom dla użytku

służbowego odpowiedniego pomieszczenia, znajdującego się w obrębie wytwórni, zaopatrzonego

w niezbędne urządzenia i przybory, potrzebne dla załatwiania czynności kancelaryjnych.

(6)

Dla urzędników skarbowych, przybywających dla wykonania czynności rewizyjnych w wytwórni,

przedsiębiorca obowiązany jest dostarczyć bezpłatnie odpowiednio urządzonego pomieszczenia.

(7)

O ilości i stosowności pomieszczeń (ust. 4 - 6) orzeka władza skarbowa.

Przepisy art. 10 ust. 2 i 3, 11, 12, 13, 14 i 16 nie dotyczą wypadków, przewidzianych

w art. 3 punkt a).

(1)

Wyrób i magazynowanie podlega opłatom według dołączonej taryfy. Przy produkcji w jednej

wytwórni różnych gatunków napojów winnych uiszcza się najwyższą z przewidzianych dla

tych gatunków opłat.

(2)

Wyszczególnionym w ustępie 1 opłatom nie podlegają składy fabryczne przy wytwórniach.

(3)

Przedsiębiorstwa sprzedaży i hurtowych składów napojów winnych uiszczają opłatę na

zasadach, ustalonych w artykule 83 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

26 marca 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr 32, poz. 289), i w wysokości, przewidzianej w taryfie

opłat, dołączonej do tegoż artykułu.

(4)

Wytwórnie, wolne składy, oraz fabryczne i hurtowe składy sprzedaży mogą sprzedawać

napoje winne tylko w ilościach od 15 litrów wzwyż i nie inaczej, jak za świadectwami

przewozowemi.

(5)

Opłaty od wyrobu i magazynowania przedsiębiorstwa obowiązane są uiścić zgóry za cały

rok kalendarzowy przed rozpoczęciem danego roku. Od zakładów, otwartych dopiero w

drugiem półroczu roku kalendarzowego, płaci przedsiębiorca połowę opłaty.

(6)

W razie nieuiszczenia w przepisowych terminach opłat, wyszczególnionych w ustępie

1, zakład ulega czasowemu zamknięciu niezależnie od obowiązku uiszczenia zaległej

opłaty.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

(1)

Ustawa niniejsza wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia.

(2)

W miejsce postanowień ustawy z dnia 1 lipca 1925 r. o opodatkowaniu wina i miodu syconego

(Dz. U. R. P. Nr 75, poz. 525), powołanych w ustawie karnej skarbowej z dnia 2 sierpnia

1926 r. (Dz. U. R. P. Nr 105, poz. 609), stosuje się odpowiednie postanowienia niniejszej

ustawy.

(3)

Równocześnie z wejściem w życie niniejszej ustawy traci moc obowiązującą ustawa z

dnia 1 lipca 1925 r. o opodatkowaniu wina i miodu syconego (Dz. U. R. P. Nr 75, poz.

525) oraz dotychczas obowiązujące ustawy i rozporządzenia, dotyczące spraw, unormowanych

niniejszą ustawą.

(4)

Postanowienia niniejszej ustawy nie naruszają w niczem postanowień, obowiązujących

w dziadzinie dozoru nad artykułami żywności i przedmiotami użytku.