Ustawa z dnia 22 października 1931 r. o kryzysowym dodatku do państwowego podatku dochodowego.

(1)

Od dochodów, ustalanych dla wymiaru państwowego podatku dochodowego według działu

I ustawy o państwowym podatku dochodowym (Dz. U. R. P. z 1925 r. Nr 58, poz. 411),

ustanawia się nadzwyczajny dodatek do państwowego podatku dochodowego, który wynosi

przy dochodzie rocznym ponad 1.500 do 3.600 zł - 0.5%,

przy dochodzie rocznym ponad 3.600 do 10.000 zł - 1%,

przy dochodzie rocznym ponad 10.000 do 36.000 zł - 2%,

przy dochodzie rocznym ponad 36.000 do 60.000 zł - 2,5%,

przy dochodzie rocznym ponad 60.000 do 160.000 zł - 3%,

przy dochodzie rocznym ponad 160.000 zł - 4% dochodu.

(2)

Dodatek ten pobiera się, poczynając od dochodów, ustalonych dla wymiaru podatku na

1932 rok podatkowy.

(1)

Od dochodów, opodatkowanych według działu II ustawy o państwowym podatku dochodowym,

ustanawia się nadzwyczajny dodatek do państwowego podatku dochodowego, który wynosi

przy wynagrodzeniu, obliczonem w stosunku rocznym

ponad 2.500 zł do 3.600 zł - 0,5% 3.600 „ „ 10.400 „ - 1% 10.400 „ „ 36.000 „ - 2%

36.000 „ „ 60.000 „ - 2,5% 60.000 „ „ 80.000 „ - 3% 80.000 „ „ 104.000 „ - 4% „ 104.000

„ „ 144.000 „ - 5% „ 144.000 „ „ 184.000 „ - 6% „ 184.000 „ „ 200.000 „ - 1% „ 200.000

„ „ 220.000 „ - 8% „ 220.000 „ „ 250.000 „ - 9% „ 250.000 „ „ - „ -10% wypłacanego

wynagrodzenia.

(2)

Dochody z uposażeń służbowych, emerytur, rent i wynagrodzeń za najemną pracę, wypłacane

z funduszów Państwa, wolne są od dodatku, przypadającego do zapłaty w myśl ustępu

pierwszego, z wyjątkiem dochodów, wypłacanych z funduszów tych przedsiębiorstw państwowych,

które określi rozporządzenie Ministra Skarbu.

(3)

Dochody z uposażeń służbowych, emerytur, rent i wynagrodzeń za najemną pracę, wypłacane

z funduszów związków komunalnych, a pobierane na tych samych zasadach, na jakich się

oblicza pobory funkcjonarjuszów państwowych (rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 30 grudnia 1924 r. Dz. U. R. P. Nr 118, poz. 1073), wolne są od dodatku, przypadającego

do zapłaty w myśl ustępu pierwszego.

(4)

Podatek w myśl ustępu pierwszego pobiera się od uposażeń służbowych, emerytur, rent

i wynagrodzeń za najemną pracę, wypłacanych począwszy od uposażeń służbowych, rent

i wynagrodzeń za najemną pracę, przypadających na miesiąc styczeń 1932 r. lub też

wypłacanych od dnia 1 stycznia 1932 r.

Obliczenie i pobór nadzwyczajnego dodatku z art. 1 i 2 uskutecznia się jednocześnie

z obliczeniem i poborem właściwego podatku dochodowego.

Od dochodów, od których pobiera się nadzwyczajny dodatek do państwowego podatku dochodowego

(art. 1 i 2), nie pobiera się w czasie obowiązywania niniejszej ustawy 10% dodatku,

opłacanego w myśl ustawy z dnia 12 lutego 1931 r. o poborze 10% -go dodatku do niektórych

podatków i opłat stemplowych (Dz. U. R. P. Nr 16, poz. 82).

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie na całym obszarze Rzeczypospolitej z dniem ogłoszenia

i traci moc obowiązującą w terminie, który zostanie określony przez rozporządzenie

Rady Ministrów.