Ustawa z dnia 14 października 1931 r. o zmianie niektórych postanowień ustawy o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska oraz ustawy o uposażeniu sędziów i prokuratorów.

Zawiesza się moc obowiązującą ustępu pierwszego art. 6 ustawy z dnia 9 października

1923 r. o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska (Dz. U. R. P. Nr 116, poz.

924), mającego zastosowanie w myśl art. 6 ustawy z dnia 5 grudnia 1923 r. (Dz. U.

R. P. Nr 134, poz. 1107) takie do sędziów i prokuratorów, a dotyczącego automatycznego

przechodzenia do wyższych szczebli w obrębie tej samej grupy uposażenia.

Termin, od którego zawieszone art. 1 postanowienia ustawy z dnia 9 października 1923 r.

będą ponownie obowiązywały, ustali na wniosek Ministra Skarbu rozporządzenie Rady

Ministrów.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Prezesowi Rady Ministrów i Ministrowi Skarbu

oraz właściwym ministrom.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 30

czerwca 1931 r., a w stosunku do funkcjonarjuszów przedsiębiorstw państwowych „Polskie

Koleje Państwowe” i „Polska Poczta, Telegraf i Telefon” oraz w stosunku do członków

zarządu i pracowników związków komunalnych (rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 30 grudnia 1924 r. Dz. U. R. P. Nr 118, poz. 1073) z dniem ogłoszenia.