Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 czerwca 1931 r. o konserwowaniu artykułów żywności, wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

§ 48. Winni naruszenia właściwych przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 22 marca 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 343)

podlegają karom, przewidzianym w rozdziale III tego

rozporządzenia.

§ 49. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie w 3 miesiące po ogłoszeniu.

Jednocześnie tracą moc obowiązującą artykuły 662 i 663 rosyjskiej ustawy lekarskiej (Zb. p. ces.

ros. T. XIII wyd. z 1905 r.).

.

Minister Spraw Wewnętrznych: Broniśław Pieracki

Minister R olnictwa: Leo1l J. Polczyński

Minister przemysłu

Handlu: Zarzycki

559.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 24 czerwca 1931 r.

O :konserwowaniu artykułów żywności, wydane w po-

.

rozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

. Na podstawie art. 8 punkty a), c) i e) rozpoPrezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22

marca 1928 r. o dozorze nad artykułami żywności

i przedmiotami użytku (Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 343) .

zarządza się co następuje

1151

pem powietrza przez umieszczenie ich wtiacżyniach szczelnie zamkniętych (sterylizacja, pasteryzacja, odwadnianie, zagęszcza­

nie, konserwowanie w puszkach, słojach

i t. p.) oraz 'wędzenie i suszenie i

ej usuwanie powietrza z naczyń szczelnie

zamkniętych.

Używanie środków wyszczególnionych pod a),

i c) powinno odbywać się przy zastosowaniu od-

bl

powiednich urządzeń, aparatów i przyrządów, a sposób ich stosowania powinien być uzależniony od rodzaju artykułu żywności. i od jego przeznaczenia.

§ 4. Środkami chemicznemi, sltiżącemi do konserwowania artykułów żywności, . mogą być

1) środki konserwujące, dopuszczalne w ilości,ach dowolnych lub ograniczonych posźczególnemi przepisami, mianowicie: cukier, sól kuchenna, alkohol, ocet fermentacyjny jadalny lub najwyżej 15 % jadalny roztwór kwasu octowego, korzenie i

2) środki konserwujące, dopuszczalne je'dynie

z ograniczeniami, mianowicie: saletra, kwas

siarkawy, kwas benzoesowy i jego sole,

kwas mrówkowy.

§ 5. Cheniiczne środki konserwujące wyszczególnione w § ~ pkt. 2 mogą być stosowane z następującemi ograniczeniami

środek

konserwujący

artykuł żywności

§ 2. Środkami dopuszczalnemi do konserwowania artykułów żywności są

1) środki fizyczne,

2) środki chemiczne.

§ 3.

Środkami

2. Bezwodnik wino .

kwasu siarkawego (S02)

"

"

i t. P.)i

bl wysoka ciepłota przy jednoczesnem zabezpieczeniu artykułów żywności przed dostę-

owoce suszone

0,4 gr. S02 w stanie

związanym, z czego

0,06 gr. S02 wolnego

na 1 Itr. produktu

0,125 gr. na 100 gr;

produktu

jarzyny suszone 0,125 gr. na 100 gr.

produktu

3. Kwas benzo- przetwory owo- 0,1 gr. na 100 gr,

esowy lub je- cowe

produktu

go sól sodowa

"

konserwy rybne 0,1 gr. na 100 gr.

produktu

"

margaryna

0,2 gr. na 100 gr.

produktu

4. Kwas mrów- surowe soki owo- 0,15 gr. na 100 gr.

kowy

cowe (półfabry- produktu

katy)

fizyczne mi do konserwowania

artykułów żywności mogą być

al niska ciepłota nie przekraczająca+ 7° C (zamrażanie, . przechowywanie w chłodniach

maksymalna

1. Saletra (azo- mięso i przetwo- 0,3 gr. na 100 gr.

tan potasowy) ry mięsne

produktu

rządzenia

§ 1. Konserwowanie artykułów żywności,

przeznaczonych do obiegu dla spożycia, mające na

celu przeciwdziałanie, względnie wstrzymanie fermentacji oraz wszelkich procesów rozkładu, psucia,

gnicia i t. p., może odbywać się jedynie z pomocą

środków, wyszczególnionych w niniejszem rozporzą­

dzeniu.

. Nowe środki konserwujące mogą być dopuszczone do użytku tylko w drodze rozporządzenia

Ministra Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

'

ilość

"

syropy owocowe 0,1 gr. na 100 gr.

produktu.

§ 6, Środki konserwujące, wyszczególnione

w §§ 4 i 5, dodawane do artykułów żywności, przeznaczonych do obiegu dla spożycia nie mogą zawierać zanieczyszczeń ani wywierać wpływu szkodliwe-

Dziennik Ustaw. Poz. 559 i 560.

. go na zapach i naturalne właściwości danego artykułu żywności.

§ 7. Zabrania się

a) stosowania środków konserwujących do artykułów żywności, o ile to stosowanie miałoby na celu ukrycie stanu, własności (złej

jakości względnie zepsucia) tych artykułów;

b) stosowania, jako środków konserwujących

do owoców,które mogą być spozywane ze

skórkami i do wszelkich przetworówowo·

cowych związków arsenu, ołowiu lub innych związków trujących.

. ..

§ 8. Przepisy niniejszego rozporządzenia mają

. również zastosowanie do artykułów żywności, sprowadzanych z zagranicy oraz z obszarów, na których

rozporządzenie niniejsze nie obowiązuje.

§ 9. O ile ze względu na zapotrzebowanie rynku zagranicznego konserwowanie artykułów żywno­

ści odbywać się będzie odmiennie od postanowień

niniejszego rozporządzenia, wytwórca obowiązany

jest donieść o tern bezzwłocznie wojewódzkiej wła­

dzy administracji ogólnej.

Winni naruszenia właściwych przepisów

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

22 marca 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 343) podlegają karom, przewidzianym w rodziale III tego

§ 10.

'rozporządzen:a

rozporządzenia.

§ 11. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w zycie w 3 miesiące po ogłoszeniu.

Minister Spraw Wewnętrznych: Bronisław Pieracki

Minister Przemysłu i Handlu: Zarzycki

560.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRÓW SKARBU ORAZ

PRZEMYSŁU

l HANDLU

z dnia 9 lipca 1931 r.

o warunkach uzyskania zwolnienia od cła przy

rybołówstwie morskiem.

Na podstawie art. 10 punkt 15 rozporządzenia

Ministrów: Skarbu oraz Przemysłu i Handlu z dnia

n czerwca 1920 r. o taryfie celnej (Dz. U. R. P.

Nr. 51, poz. 314), w brzmieniu nadanem mu ,rozporz ą dzeniem

Ministrów: · Skarbu oraz Przemysłu

i Handlu z dnia 18 grudnia 1921 r. (Dz. U. R. P.

z 1922 r. Nr. 2, poz. 12) zarządza się co następuje

Przy zwalnianiu od cła ryb, fok:, wielorybów i innych zwierząt morskich, złowioriych bezsprzecznie przez rybaków polskich lub gdańskich,

lub też przez załogi statków polskich i gdańskich,

oraz przetworów z tych stworzeń, wytworzonych

bezsprzecznie na morzu - winien być .zą<;howany

następujący tryb postępowania.

.

. . ... § 1.

-

.

·Nr.68.

§ 2. 'Rybacy polscy lub ·gdańscy winni przedstawić urzędowi celnemu dowody stwierdzające, iż

są rybakami polskimi lub gdańskimi, a armatorzy rybackich statków polskich lub gdańskich dowody, iż

statki ich zapisane są do rejestru okrętowego polskiego lub gdańskiego. Za dowody takie służą: dowód stwierdzający przynależność państwową rybaka, jego karta rybacka, względnie wyciąg z rejestru

okrętowego, stwierdzający · zapis statku do rejestru

okrętowego polskiego lub gdańskiego.

§ 3. . (1) Statki winny być przystosowane do

wykonywania połowu i mogą wypływać tylko z takiego portu, położonego na polskim obszarze celnym, w którym znajduje się urząd celny I klasy .

(2) Do uzupełniania zapasów (opakowania, soli i t. d.) flotylli rybackiej, mogą być używane zwykłe

statki transportowe.

§ 4.

(1) Przed wyruszeniem statku z portu

(§ 3 ust. 1) winien armator przedstawić urzędowi

celnemu deklarację według załączonego wzoru Nr. l,

w dwóch egzemplarzach, osobno dla każdego statku

swej floty.

Deklaracja musi zawierać

a) rodzaj, nazwę i port macierzysty statku;

b) nazwisko i miejsce zamieszkania armatora

i kapitana statku oraz najstarszego po nim

rangą członka załogi; pozostałą ilość osób

załogi;

c) rodzaj zamierzonego rybołówstwa;

d) wyliczenie przedmiotów wyposażenia (narzędzi rybackich i t. ·d.);

e) sposób zamierzonego przyrządzenia albo

przerobu oraz miejsce przepakowania, o ile

chodzi o śledzie solone;

f) rodzaj, ilość i znaki opakowania, przeznaczonego do zapakowania połowu albo przetworów~

.

g) ilośĆ zapasu octu, oliwy, smalcu, korzeni,

innych materjałów, używanych do przyprawiania, jak również soli, z wymienieniem

osobno jadalnej a osobno soli przeznaczonej na cele przemysłowe, nabytej po zniżo­

nej cenie;

h) oświadczenie z dołączeniem dowodów, że

wszystkie zapasy wymienione pod f) i g),

z wyjątkiem soli i beczek drewnianych, pochodzą z wolnego obrotu na polskim obszarze celnym oraz oznajmienie o pochodzeniu soli i beczek drewnianych do pakowania śledzi;

.

i) dzień odejścia statku.

(2) Deklarację podpisują armator lub jego peł­

nomocnik oraz kapitan statku. Pełnomocnikiem armatora do podpisania deklaracji nie może być kapitan statku. Za rzetelność deklaracji odpowiada wobec władz celnych armator.

(3) Przed wysłaniem statku transportowego

(§ 3 ust. 2), obowiązany jest armator przedstawić

deklarację wymienioną w ustępie pierwszym, która

obok danych żądanych pod -literami a), b), e), f), g),

Dziennik Ustaw. Poz. 558 r 559.

. 5 lat, licząc od chwili wejścia w życie rozporządze­

.' nia. 'W przypadku pozostawienia wytwórni w suterenie powinna być urządzona wzorowa wentylacja

sztuczna, zastępująca otwieranie okien.

(3) W stosunku do istniejących wytwórni prze. tworów mięsnych wojewódzka władza administracji

ogólnej uprawniona jest do czynienia ustępstw, dotyczących liczby pomieszczeń w tych wytwórniach

.(§.' .26), w szczególności co do wymagania oddzielnej

ubieralni.