Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 czerwca 1931 r. o dozorze nad mięsem i przetworami mięsnemi, wydane w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Ministrem Przemysłu i Handlu.

§ 2. Przez nazwę "mięso" rozumie się wszystkie, przeznaczone do spożycia przez ludzi, części

zwierząt ciepłokrwistych (zwierząt rzeźnych, ptactwa bitego, dziczyzny)

Dziennik Ustaw. Poz. 558.

a) niepoddane żadnym zabiegom z wyjątkiem

dl o barwie, zapachu i smaku nienormalnym,

el barwionego,

f) z

dodatkiem środków konserwujących,

z wyjątkiem soli, cukru, saletry, octu fermentacyjnego jadalnego, lub najwyżej 15%

jadalnego roztworu kwasu octowego,

g) nadmuchanego powietrzem;

2) przechowywania mięsa siekanego i mielo-

chłodzenia,

b) poddane zabiegom, niezmieniającym własno­

ści mięsa, lub których działanie może być z łatwo­

ścią usunięte; jako to: mrożenie, ozonowanie, suszenie, krótkotrwałe wędzenie, moczenie w occie (marynowanie), powierzchowne działanie dozwolonemi

środkami konserwującemi (§ 5 ust. 1 f). zabezpieczenie przed dostępem powietrza warstwą tłuszczu, że­

latyny i t. p., wstrzyknięcie do naczyń krwionośnych

lub tkanki mięsnej dozwolonych środków konserwujących .

Nr. 68.

nego.

(2) Dopuszczalna jest sprzedaż lub inny obieg

mięsa mielonego i siekanego na żądanie i w obecności kupującego.

.

. , § 3. (1) Przez nazwę "przetwory mięsne" rozu§ 6. (1) Przetwory mięsne powinny być spo~

mie się mięso, poddane zabiegom, pod których wpły­ rządzone z materjałów nienagannych co do jakości,

wem utraciło ono całkowicie pierwotne właściwości w szczególności: '

mięsa surowego, bez możności ich odzyskania. Za1) mięso, używane do tych celów, powinno

biegami te mi mogą być

odpowiadać wszystkim warunkom dla mię­

. a) silne solenie, wędzenie, peklowanie w posa, wyszczególnionym w § 4 i w § 5 ust. t

łączeniu z mieleniem, siekaniem, rozdrabpkt. 1);

nianiem lub bez takiego połączenia;

2) woda, używana przy wyrobie, powinna być

b) zabezpieczenie przed zepsuciem drogą stebezwzględnie czysta i odpowiadać warunrylizacji w szczelnych powłokach (naczykom, wymaganym dla dobrej wody do picia '

niach) lub drogą usunięcia powietrza z tych

dla ludzi;

powłok (naczyń); .

.

3) sól powinna być jadalna; nie dopuszczalna

c) gotowanie, smażenie, pieczenie, duszenie.

do tych celów jest sól t. zw. "bydlęca"

i wszelka skażona;

.

,W, szczególności

4)

tłuszcze

powinny

odpowiadać

obowiązują­

1) przez nazwę "wędliny" rozumie się przetwocym

przepisom;

ry mięsne, poddane zabiegom, wyszczególnionym

5) wszelkie inne domieszki (mąka, kasza, krew,

w pkt. a}. jako to: kiełbasy, szynki, boczki i t. p.;

przyprawy korzenne, saletra, ocet i t. p .)

prZez nazwę "inne wyroby masarskie" rozumie . się

powinny mieć własności prawidłowe i być

kiszki, salcesony i ince mieszanki mięsne;

nieszkodliwe dla zdrowia.

2) przez nazwę "konserwy", w znaczeniu ogól(2) Sadło i otoka w stanie surowym nie mogą

nem, rozumie się przetwory mięsne, poddane zabie- być używane do wyrobu przetworów mięsnych.

gom, wyszczególnionym w pkt. a) i b~, lub również

zabiegom w pkt. c), czyniącym je zdolnemi do prze.

, § , 7. (J)Węd1.iny i inne wyroby masarskie,

trwania dłuższego okresu czasu bez cech 'zepsucia;

przeznaczone do sprzedaży ' lub innego obiegu dla

3) przez nazwę "potrawy mięsne" rozumie się

spożycia, nie mogą wykazywać jakichkolwiek śla­

przetwory mięsne, poddane zabiegom, wyszczedów

zepsucia.

gólnionym w pkt. c), jako to: pieczenie, pasztety, ga(2) Siekanie oraz mielenie mięsa powinno się ..

larety, majonezy i t. p .;

odbywać maszynowo przy użyciu siły ręcznej lub

4) przez nazwę "wyciągi mięsne rozumie się

mechanicznej.

preparaty z soku mięsnego, jako to: buljony, eks(3) Dodatkami do wędlin i innych wyrobów

trakty i t. p.

masarskich

mogą być

. (2) Wymienione w ust. 1 pkt. l, 2, 3 i 4 przeaj woda w ilości niezbędnej do wyrobu, przytwory mięsne mogą być sporządzane z dodatkiem

tem ilość wilgoci w przetworach mięs~ych '

właściwych domieszek i przypraw lub bez takiego

powinna pozostawać w stosunku do' ilości

dodatku.

ciał organicznych, wolnych od tłuszczu, wo- '

§ 4. (1) Mięso, przeznaczone do sprzedaży lub

innego obiegu dla spożycia, musi odpowiadać wszystkim weterynaryjnym przepisom dla mięsa,zdatnego

do spożycia dla ludzi, oraz być właściwie znakowane.

(2) Ptactwo bite oraz dziczyzna, przeznaczone

do sprzedaży lub innego obiegu dla spożycia, muszą

odpowiadać przepisom weterynaryjnym.

(1) Zabrania się

1) sprzedaży lub innego obiegu dla spożycia

§ 5.

mięsa

a) zanieczyszczonego,

', bl zepsutego,

e) spleśniałe20,

dy i popiołu, nie więksżym, niż 4 : l, biorąc pod uwagę ich skład chemiczny; .

b) saletra w ilości, nieprzekraczającej 3 gramów na 1 kilogram mięsa;

cJ mąka jedynie do wyrobów masarskich wą­

trobianych i krwawych w ilości najwyżej

do 2 % oraz kasza, bułka do innych wyrobów;

.

,

d) sól i przyprawy korzenne w ilości niezbędnej.

(4) Wędliny, oznaczone jako ,;czysto wieprzo-

we", mogą

przowego.

być

sporządzane

z

mięsa

jedynie wie-

§ 8. (1) Na powłoki wędlin i innych wyrobów

masarskich lllOgą być używane

Nr. 68.

Dziennik Ustaw. Poz. 558.

a) powłoki zwierzęce, jak: jelita,pęcherze, żo­

łądki, przełyki, gęsie szyjki, odpowiadające

przepisom weterynaryjnym i należycie i dokładnie oczyszczone j

jelita końskie mogą

być używane tylko do wyrobu przetworów

mięsa końskiego (§ 21);

b) powłoki sztuczne.

Oczyszczanie powłok, wymienionych w pkt. a),

może odbywać sią jedynie w szlamiarniach, urządzo­

nych zgodnie z postanowieniami § 23 wyłącz­

nie przy rzeźniach. Postanowienie to nie dotyczy kiełbaśnic, które, po pierwszem oczyszczeniu

w rzeźni, mogą być szlamowane w wytwórniach masarskich.

(2) Powłoki powinny być szczelnie wypełnione

zawartością mięsną.

(3) Powłoki sztuczne mogą być barwione jedynie barwnikami, dopuszczonemi do barwienia artykułów żywności (§ 6 rozporządzenia Ministra Spraw

IWewnętrznych z dnia 20 stycznia 1930 r. o barwieniu artykułów żywności i przedmiotów użytku (Dz.

U. R. P. Nr. 5, poz. 45).

(4) Zabrania się sprzedaży lub innego wprowadzania w obieg i używania powłok zwierzęcych

nieczystych, źle wyszlamowanych, zniszczonych,

zwłaszcza podziurawionych, sfermentowanych, ła­

two łamliwych, barwionych, o smaku mydlanym, lub

zjełczałym, posiadających woń smrodliwą, gnilną lub

plamy rdzawe.

(1) Konserwy mięsne, w znaczeniu ści­

to przetwory mięsne, utrwalone drogą sterylizacji, w szczelnie zamkniętych puszkach blaszanych, słojach szklanych lub innych, do tego celu

przeznaczonych naczyniach.

(2) Konserwy mięsne muszą mieć prawidłowy

wygląd i smak i nie wykazywac jakichkolwiek śla­

dów zepsucia.

(3) Na naczyniach z konserwami powinny być

uwidocznione

a) rodzaj mięsa, z którego konserwy zostały

przygotowane;

b) nazwa firmy i jej siedziba.

(4) Naczynia metalowe (puszki) z wyjątkiem

aluminjowych, powinny być należycie ocynowane

(pobielane). Pobiała tych naczyń nie może zawierać zanieczyszczeń powyżej 1 %.

(5) Używanie do tego celu naczyń cynkowanych jest wzbronione.

(6) Tuby metalowe do past winny być sporzą­

dzone całkowicie z materjałów nieszkodliwych dla

zdrowia, np. glinu, cyny.

§ 9.

słem, są

§ 10. Potrawy mięsne (pieczenie, pasztety, galaretki, majonezy i t. p.) powinny być sporządzane

z produktów świeżych i domieszek, nieszkodliwych

dla zdrowia.

,

§ 11. (1) Wyciągi mięsne (bul jony, ekstrakty,

proszki mięsne, peptony i t. p.) nie mogą wykazywać

jakichkolwiek śladów zepsucia; jako środek konserwujący dopuszczalna jest jedynie sól kuchenna.

(2) Nazwa "wyciąg mięsny" nie może być stosowana do preparatów, sporządzonych nie z mięsa.

1145

(3) Wyciągi muszą być oznaczone nazwą, wła­

dla mięsa, z którego zostały wytworzolle.

(4) Dodatki (jarzyny, korzenie, sól i t. p.) nie

mogą przekraczać wagowo 1/4 masy produktu gotowego.

(5) Opakowanie bezpo.średnie dla tych preparatów, np. kostek buljonowych, nie może zawierać

szkodliwych dla zdrowia metali i ich związków

(ołów, arsen, kadm, rtęć), organicznych barwników;

w. szczególności cynfolja powinna być wolna od oło­

ściwą

WIU.

§ 12. Zabrania się

1) przerabiania dla celu spożycia mięsa, uznanego za niezdatne, warunkowo zdatne lub

mniej wartościowe;

2} sprzedaży i innego wprowadzania w obieg

'dla spożycia oraz używania do wyrobu '

przetworów mięsnych odpadków rzeźnia­

nych, jako to: części płciowych, wycinków

odbytu, uszów, oczu, woreczka pępkowego

świń, wyporków, skrwawin i skóry, z wyjątkiem skóry i chrząstek usznych cielęcych

i świńskich;

.

3) używanie ponadto: a) żołądków i jelit do

treści wędlin, b} ścięgien i kości do innych

wyrobów masarskich;

4) barwienia przetworów mięsnych.

§ 13. (1) Do czynności, związanych z wyrobem przetworów mięsnych, z przewozem i sprzedażą mięsa i przetworów mięsnych, nie mogą być dopuszczone osoby, dotknięte ostrą chorobą zakaźną

lub gruźlicą w postaci, niebezpiecznej dla otoczenia,

chorobą skórną zaraźliwą lub wzbudzającą wstręt,

.oraz stykające się z zakaźnie chorymi.'

(2) W razie wystąpienia objawów choroby zakaźnej oraz stwierdzenia lub uzasadnionego podejrzenia o nosicielstwo zarazków u osób, zatrudnionych

czynnościami przy mięsie i przetworach mię~nych,

właściciel przedsiębiorstwa jest obowiązany usunąć

te osoby od pełnienia tych czynności.

(3) Personel, zajęty przy pracy, powinien mieć '

czyste ręce, krótko obcięte paznogcie, nosić białe

czapki (czepki) i przestrzegać wzorowej czystości.

Ponadto personel, zajęŁy przy wyrobie przetworów

mięsnych, powinien nosić czyste białe fartuchy

z krótkiemi rękawami, zaś personel, zajęty przy

sorzedażv mięsa i przetworów mięsnych ~zy~tę

białe fartuchy z długiemi rękawami.

.

R o z d z i a ł II.

Sprzedaż i inne wprowadzanie w obieg mięsa.

§ 14. Wszelkie czynności, związane z załado­

waniem, przewozem i wyładowaniem mięsa powinny

się odbywać w warunkach, zabezpieczających mięso

od wszelkich zanieczyszczeń, zepsucia i udzielania

się mięsu złej woni.

.

W szczególności

a} mięso, przeznaczone do załadowania w przesyłkach drobnicowych. winno być całkowi­

cie i czysto opakowanej

b) mięso nie może być przewożone Wraz z żywemi zwierzętami, skórami zwierzęcemi,

szmatami, brudnemi naczyniami i t. p.

Dziennik Ustaw. Poz. 558.

§ 15. (1) Wozy (ręczne, konne, samochodowe)

do,. przewożenia mięsa powinny mieć ściany gładkie,

szczelne, łatwo , dające się oczyś cić. Wozy ręczne

l .,k 6nne pozatern winny mieć ściany ścisłe, z twardego~rzewa,

należycie heblowan e i pokostowane

(nie malowane); wozy te powinny być kryte i tak

zamJmięte, aby mięso nie zwisało i nie było wysta)V'io,I;1e , na. zanieczyszczenie; nie powinny one być

uZ~{lne do żadnych innych celów.

: .: :' (2) Wozy mają być zaopatrzon,~ w tablice z nazwą firmy (właściciela) i jej adresen.

, (;3) Przy przenoszeniu mięsa mają pracownicy

u~ywać czystych nieprzemakalnych kurtek i czapek.

. '. - '(4) Zabrania się przewożenia razem z ' mię sem

zwierząt żywych, bitych zwierząt w skórze, skór

zwiecrzęcych, szmat, brudnych nac;~yń,

odpadków

0r:a.~ ' przedmiotów, wydzielających ostrą woń.

, § 16. W rozumieniu niniejszego rozporządze­

nia

',' l) "Miejsca sprzedaży mięsa" :;ą to

": a) hale mięsne,

bl sklepy rzeźnicze (jatki),

c) sklepy ,z ptactwem bitem i dziczyzną,

". d) sklepy (jatki) z mięsem ko ń,skiem,

. e) tanie jatki.

2) "Wytwórnie masarskie" są to miejsca wyrobu przetworów, wyszczególnionych w § 1

' pkt. a).

i 3) "Wędliniarnie" są to miejsca sprzedaży prze',~,

tworów mięsnych, wyszczegóinionych w § 1

pkt. 2 lit. a) i c).

Nr. 68.

dzone wzdłuż ' ścian w ten sposób, by mięso

wzajemnie do siebie i do ścian nie przylegało;

- b) płyty stołów do mięsa - z marmuru, szkła

lub z drzewa twardego, niesmolistego, o po-'

wierzchni gładkiej, bez szpar i szczelin i niemalowanej;

e) kloce i deski do rąbania i krajania mięsa z drzewa twardego, nie smolistego, gładkie,

bez szpar i szczelin j

d) płyty do wag - z materjału nierdzewiejące­

go, niemalowane (marmurowe, kamienne.

metalowe, drewniane, szklane, porcelanowe, fajansowe, kamionkowe i t. p.).

(5) W każdem miejscu sprzedaży powinna być

umywalnia z wodą bieżącą, dobrą do picia dla ludzi,

i spluwaczki wodne, codziennie opróżniane i myte,

oraz pomieszczenie lub szafa na ubrania zatrudnionego personelu.

(6) Do pakowania mięsa używać należy czystego papieru. Używanie do tego celu makulatury jest

wzbronione.

§ 18. Zabrania

się

w

miejscach

sprzedaży

mięsa

a) sprzedaży wędlin i innych wyrobów masarskich oraz wszelkich innych artykułów ży­

wnościj

b) wywieszania (wystawiania) nazewnątrz tych

miejsc oraz w drzwiach (odrzwiach) mięsa,

przeznaczonego do sprzedaży lub innego

obiegu dla spożycia, oraz wystawiania kloców do mięsa nazewriątrz jatekj

. § 17. (1) Miejsca sprzedaży mięsa nie mogą

c) przetrzymywania mięsa zepsutego" skór

mieścić się w suterenach. W lokalach skanalizowasurowych i suchych, pierza, rogów, kopyt,

nych muszą one się znajdować w odległości co naj- "

z wyjątkiem nóżek cielęcych i wieprzomn.i ej ,'5 m od ustępów ogólnych, obór, stajen, chlewych, wyporków cielęcych, nieoczyszczowów,j ośmietników i gnojowisk, w lokalach nieskananych podrobów i wnętrzności, oraz mięsa

lizowanych zaś - w odległości co najmniej 10 m od

nieoznakowanego

przez organa weterynatyc.4wie jsc. '

ryjnej

(2) Przy halach mięsnych powinna hyć urzą­

d) przetrzymywania mięsa, przeznaczonego

d~Q,nąchłodnia dla przechowywania większych zado obiegu, w pomieszczeniach mieszkalp'a:śÓw ' mięsa, zaś przy innych miejscach sprzedaży

nychj

mięsa- chłodnia lub lodownia podręczna, względ­

e) trzymania mięsa bezpośrednio na lodziej

nie piwnica czysta, sucha, przewiewna, z podłogą

f) przetrzymywania w miejscach sprzedaży

nieprzepuszczalną; hale mięsne ponadto powinny

mięsa ptactwa żYwego, ptactwa bitego niebyć zaopatrzone w urządzenia z wodą bieżącą, doskubanego;

brą do picia dla ludzi, oraz węże do zmywania pog) skubania ptactwa bitego i podskubywania

dłóg i ścian i zlew. Poszczególne miejsca sprzedaży

ptactwa żywego j

mięs'amogą korzystać ze wspólnej chłodni.

hl bicia ptactwaj

, ,. (3) Miejsca sprzedaży powinny być widne, sui) trzymania zwierząt domowych.

ehe" , posiadać możność łatwego przewietrzania (wenNa drzwiach wejściowych powinien być wyraź­

tylacja naturalna lub wzorowa sztuczna). Podłoga

ny napis: "Wprowadzanie psów jest wzbronione".

powiąna być z materjału trwałego i nieprzepuszczalneg6; · dającego

się łatwo czyścić

płytkUerrakotowe i t. p.).

(cement, beton,

Ściany powinny być ma-

lowane jasną farbą olejną lub wyłożone materjałem

nieprzepuszczalnym, dającym ' się łatwo myć, co

. najmniej do górnej granicy pomieszczenia mięsa; po,Wyżej zaś .ściany mogą być bielone.

, . (4) Przyrządy do mięsa powinny odpowiadać

wymaganiom następującym

" ,' al haki do wieszania mięsa winny być metalowe (cynkowane, cynowane lub niklowane),

szklane względnie porcelanowe, przytwier-

§ 19. Zabrania się

1) sprzedaży mięsa, dziczyzny w kawałkach

i ptactwa oskubanego

a) na targach i rynkach w straganach otwartych, '"

b) w handlu obnośnym,

2) bicia ptactwa na targach i rynkach.

§ 20. (1) W sklepach, w których sprzedaż bitego ptactwa i dziczyzny stanowi dodatkową część

przedsiębiorstwa, przedmioty te powinny być umie-

Dzienńik- Ustaw. Poz. 558.

Nr. 68.

szczone w miejscu oddzielnem w ten sposób, by nie

stykały się ,z innemi artykułami żywności.

(2) Wywieszanie i umieszczanie w drzwiach

i odrzwiach tych sklepów bitego ptactwa i dziczyzny jest wzbronione.

§ 21. (1) Sklepy (jatki) z mię s em końskiem

oraz przetworami z mięsa końskiego lub z domieszką mięsa końskiego powinny mieścić się oddzielnie

i być oznaczone wyraźnym napisem "sprzedaż mięsa

końskiego" i głową konia.

(2) Wszelkie przetwory z mięsa końskiego lub

z domieszką mięsa końskiego muszą być oznaczone

wyraźnym napisem "z mięsa końskiego" i rysunkiem

głowy konia, wybite mi na plombie.

(3) W sklepach tych nie wolno sprzedawać

mięsa innego rodzaju.

(4) Przetwory z mięsa końskiego mogą być

wyrabiane tylko w specjalnie przeznaczonych do tego celu wytwórniach.

§ 22. (1) Wszystkie miejsca sprzedaży mięsa

winny być utrzymane w dokładnej czystości.

,W szczególności: lokal winien być przynajmniej raz

na dzień dokładnie przewietrzany, ściany olejne lub

kaflowe oraz podłogi powinny ' być zmywane codziennie po skończonej pracy. Zamiatanie na sucho

oraz posypywanie podłóg po zamieceniu piaskiem

.lub innemi sypkiemi materjałami, ' z wyjątkiem trocin, jest wzbronione.

'

, (2) Płyty stołów, deski oraz inne przyrządy

muszą być myte codziennie gorącym' rozczynem sody; noże, wagi i wszystkie inne narzędzia dokładnie

oczyszczone. Kloce powinny być codziennie po pracy wycierane solą dokładnie, a w miarę niszczenia

się powierzchni spiłowywane .

Boki kloców powinny być politurowane lub malowane białą farbą

olejną.

(3) Odpadki mięsne winny być umieszczane

w szczelnie zamkniętych naczyniach o ścianach wewnątrz gładkich, niewsiąkliwych, dających się łatwo

oczyszczać; zawartość należy codziennie usuwać,

a same naczynia oczyszczać.

(4) Lokal powinien być wolny od myszy, szczurów, robactwa i t. p. W razie ich pojawienia się należy je wytępić szybko i radykalnie z zastosowaniem

wszelkich ostrożności przy używaniu środków, szko-

dliwych dla zdrowia ludzkiego.

(S) Lokal sprzedaży nie może łączyć się bezpośrednio z miejscem uboju zwierząt ani z mieszkaniem, lub służyć za miejsce zamieszkania, wypoczynku lub noclegu.

(6) , Okna otwierane należy w porze letniej zabezpieczać przed owadami gęstemi, trwałemi siatkami.

(7) Mięso, przeznaczone na sprzedaż, powinno

być zabezpieczone od zanieczyszczeń

(pył, kurz,

owady), od działania promieni słonecznych oraz woni przenikliwej.

R o z d z i a ł III.

Wytwórnie przetworów mięsnych.

§ 23. Szlamiarnie, przeznaczone do czyszczenia jelit na powłoki wędlin i innych wyrobów masarskich, powinny mieć pomieszczenia należycie oświe-

1147

tlone, zaopatrzone w dobrą wentylację i w urządze­

nia, dostarczające obfitą ilość bieżącej wody Ciepłej

i zimnej.

Ściany pomieszczeń powinny być malowanę

jasną farbą olejną lub wyłożone płytkami terrakoŁo;"

wemi , do wysokości co najmniej 2 metrów. Podłoga

powinna być z materjału nieprzepuszczalnego(cement, beton, płytki terrakatowe i t. p.).

Szlamiarnie pawinny być zaapatrzone wwanny wysokaści około 1 metra, w stoły ze szczelnego

twar dego. drzewa araz w odpawiednią do rozmiarów produkcji liczbę naczyń drewnianych (balji)

,,'"

i w aparaty da przedmuchiwania jelit.

Przy' większych szlamiarniach pawinny być,

poza właściwą szlamiarnią, oddzielne pomieszcie'riia

na sartawnię i salarnię jelit.

'

§ 24. (1) Wytwórnie masarskie w dzieinic~~h

osiedli, mających' urządzenia wadaciągawe ikanalizacyjne, mogą się mieścić tylko w lokalach, połą­

czanych z siecią wadaciągawą i kanalizacyjną.

(2) Przy ulicach asiedli, nie mających urządzeń

wodociągowych i kanalizacyjnych, wytwórnie te mogą się mieścić tylko. w lokalach, zaopatrzonych

w wadę, dabrą da picia dla ludzi, i w -miejscowe

urządzenia do usuwania nieczystaści.

(3) Wada, używana do wyrobu przetwarów

z mię sa w wytwórniach nieskanalizawanych, musi

być badana nie rzadziej, niż raz na rok.

.

§ 25. (1) Wytwórnie masarskie nie mogą miew suterenach. Wytwórnie, mieszczące się

w lokalach skanalizawanych, ' muszą być połażone

w odle głości co najmniej 5 metrów ad stajen, obór,

chlewów, gnojawisk, śmietników i ustępów ogólnych; w lokalach nieskanalizowanych - w odległości co najmniej 10 metrów od tych miejsc.

'

(2) O ile na danej nieruchamości lokal, przeznaczany na wytwórnię masarską, przylega do ustę­

pu, pałażanega na nieruchomości sąsiedniej, loka:! ten

pawinien być izolowany z pomocą dadatkowejścia­

ny izolacyjnej wewnętrznej, odległej od istniejącej

ściany co. najmniej na 30 cm.

ścić się

§ 26.

(1) Lokal wytwórni masarskiej , po'\vinien

pomieszczeń przeznaczonych 'na: ' .

1) warsztat,

2) peklownię (solarnię) i chładnię,

3} wędzarnię,

4) ubieralnię i natryski,

5) skład podręczny na wyroby gotowe.

.

(2) Peklownia, chłodnia i wędzarnia mogą; .hyć

wspólne dla szeregu warsztatów i znajdować się poza niemi.

(3) Warsztat maże być połączony z wędzarnią,

o ile razmiar pamieszczenia na to pazwala.

, .."

(4) Peklawnia, chłodnia i skład padręczny ha

wyroby gatawe mogą być wjednem pomieszcz;ęniu.

(5) Peklownia i chłodnia mogą się mieśCiĆ w

suterenie.

'

składać się

Z

H

§ 27. (1) Wysakość pomieszczeń wytwórni

masarskiej powinna wynasić co najmniej 3 mtr. Izby

powinny być widne, suche i tak abszerne, ,aby na

każdego zatrudnionego pracownika przypadałąco

najmniej 4 mtr kw powierzchni. O ile peklownia

'1148

Dziennik Ustaw. Poz. 558.

' i chłodnia mieszczą się w suterenie, wysokość tych

pomieszczeń może być mniejsza, niż 3 metry.

(2) Stosunek powierzchni świetlnej do powierzchni podłogi powinien wynosić co najmniej

1 : 10.

(3) Ściany powinny być gładkie i czyste; o ile

nie są malowane farbą olejną, powinny mieć, do wysokości co najmniej 2 mtr, jasną lamperję olejną lub

z materjału, dającego się łatwo myć.

(4) Podłogi powinny być z trwałego . nieprzepuszczalnego materjału (beton, cement, płytki terrakotowe), szczelne, gładkie, jednolite, przy tern podłogi w izbach, przeznaczonych na warsztat i solarnię, zaopatrzone w ścieki z odpowiednim spadkiem

do urządzeń kanałowych lub studzienki' ściekowej.

(5) Lampy przy oświetleniu naftowem powinny być zawieszone u sufitu lub na ścianie.

,

' .,(6) W izbach, przeznaczonych na warsztat, solarnię i skład, powinna być urządztma należyta wentylacja naturalna lub sztuczna (mechaniczna), czynna, w miarę potrzeby, całą dobę. Nad kotłami powin~y być urządzenia wyciągowe do pary.

"',: (7) Natryski z wodą ciepłą powinny być urzą­

dzone w każdej wytwórni, zatrudniającej 5 i więcej

pracowników.

§ 28. (1) Stoły i kloce, kadzie i beczki, przeznaczone na pomieszczenie przetworów mięsnych,

powinny być sporządzone z drzewa niesmolistego,

heblowane, gładkie, jednolite, bez szczelin i szparj

naczynia do wody powinny być zaopatrzone w

szczelne pokrywy oraz w specjalne czerpaki. '

,

(2) Kotły oraz inne naczynia metalowe, o ile

nie są aluminjowe lub żelazne, powinny być należy­

cie ocynowane; pobiała wewnętrzna nie może zawierać zanieczyszczeń ponad l %.

,

(3) W warsztacie powinna znajdować się ,umywalnia z dobrą do picia dla ludzi wodą bieżącą, mydło" .szczotka do mycia rąk oraz czyste ręczniki j

we wszystkich izbach spluwaczki wodne codziennie

opróżniane i myte.

(4) Postanowienia § 22 mają tu zastosowanie.

,', § 29.(1) W peklowni i chłodni temperatura

nie powinna przekraczać + 7° C.

. ' , (2) Trzymanie mięsa i jego przetworów bezpośrednio na lodzie jest niedopuszczalne.

,

(3) Ubieralnia powinna znajdować się vi tym

samym lokalu, co wytwórnia masarska. 'W ubieral ni powinny być: umywalnia z dob rą do picia dla ludzi wodą, mydłem i czystemi ręcznikami, szafa do

, ubrań pracowników i oddzielna szafa do fartuchów,

czapek, pantofli oraz ławki lub krzesła. Szafy po, winny mieć drzwi z siatki drucianej. Natrysk powinien być umieszczony w miejscu, odgrodzonemścian­

ką:wysokości 2 mtr.

Zabrania się

a) siadać na stołach, sprzętach, przeznaczonych

do wyrobu i sprzedaży przetworów mięs­

nych,

b) mieć przy pracy obnażone ciało prócz ramion,

c) spluwać na podłogę,

d) palić tytoń,

§ 30.

Nr. 68.

e) chodzić do ustępu w fartu'chach, przeznaczonych do pracy, i nosić je poza miejscem

pracy,

f) wpuszczać do wytwórni masarskiej osoby

obce w czasie trwania pracy,

g) przechowywać w wytwórni masarskiej

przedmioty i produkty, nie mające zastosowania do danego przemysłu, w szczególności wszelkie przedmioty, które mogą udzielić wyrobom złej woni lub je zanieczyścić,

np. naftę, brudne naczynia, odzież i t. p.

§ 31. (1) Wędzenie przetworów mięsnyr}. może odbywać się: a) w wytwórniach masarskict.. b) w

wędzarniach przemysłowych. Przez nazwę "wędzar­

nie przemysłowe " rozumie się żak łady, trudniące się

zawodowo w ę dzeniem ptzetwol'ów mięsnych,dostar­

czanych przez wytwórców tych przetworów, a przeznaczonych do sprzedaży lub innego obiegu dla

spożycia.

(2) Wędzarnie, wymienione w pp. a) i b) ·ust. l,

muszą być tak urządzone, by nie psuły powietrza

w zamie s zkałem otoczeniu przez dym, swąd lub

złą woń.

(3) Wędzarnie przemysłowe nie mogą znajdow śródmieściu ani w budynkach mieszkalnych i powinny mieć oddzielne samoistne wejścia.

(4) Do wędzarń przemysłowych mają zastosowanie przepisy §§ 24 i 25.

wać się

§ 32. (1) Lókal wędzarni przemysłowej powinien składa:ć się z pomieszczeń na

l) ' warsztat,

2) skład na produkty surowe,

3) skład na produkty gotowe,

4) ubieralni ę i natryski.

(2) Pomieszczenia pod 2 i 3) powinny być chłodzone (chłodnie).

'

Dopuszczalne jest korzystanie z chłodni miejskich lub chłodni wspólnych dla szeregu wędzarń.

(1) Wysokość pomieszczeń wędzarni

po"{inna wynosić co najmniej 3 mtr.

Izby powinny być widne, suche, a pomieszczenia na

warsztat tak obszerne, aby na każdego zatrudnionego pracownika przypadało co najmniej 4mtr. kw.

powierzchni. Stosunek powie~zchni świetlnej do ppwierzchni podło g i powinien wynosić co najmniej

1 : 10.

(2) Ściany i sufit w wędzarni przemysłowej

powinny być pokryte materjałem, łatwo zmywalnym,

gładkie i czyste;

ile ściany nie są malowane farbą

olejną, powinny mieć, do wysokości co najmniej

2 mtr., jasną lamperję olejną lub z materjału, dające­

go się łatwo myć.

(3) Podłogi powinny być z trwałego nieprzepuszczalnego materjału '(beton, cement, płytki terrakotowe i t. p .), szczelne, gładkie, jednolitej podłoga

w pomieszczeniu na warsztat powinna być zaopatrzona w ścieki z odpowiednim spadkiem do urzą­

dzeń kanałowych lub studzienki ściekowej.

(4) W izbach wędzarni powinna być urządzo­

na należyta weptylacja naturalna lub wzorowa

sztuczna (mechaniczna), czynna w miarę potrzeby

§ 33.

przemysłowej

o

całą dobę.

Nr. 68.

Dziennik Ustaw. Poz. 558.

(5) Natryski z wodą ciepłą powinny być urzą­

dzone w każdej wędzarni przemysłowej, zatrudniającej 5 i więcej pracowników, i umieszczone w miejscu, odgrodzonem ścianką wysokości 2 mtr.

(6) Ubieralnia powinna znajdować się w lokalu

wędzarni. W ubieralni powinna być umywalnia z dobrą do picia dla ludzi wodą bieżącą, mydłem i czystemi ręcznikami, szafa do ubrań pracowników i oddiielna szafa do fartuchów, czapek, pantofli oraz

ławki lub krzesła . Szafy powinny mieć drzwi z siatki

drucianej.

(7) We wszystkich izbach powinny znajdować

się spluwaczki wodne, codziennie opróżniane i myte.

(8) Lampy przy oświetleniu nafto~em powinny być wiszące u sufitu lub na ścianie.

(9) Płyty stołów powinny być sporządzone

z drzewa nie smolistego, heblowane, gładkie, jednolite, bez szczelin i szpar, niemalowane.

ści i nieużywane do żadnych innych celówj o ile kosze i inne przyrządy do rozwożenia i roznoszenia

,tych wyrobów są umieszczane w szczelnych zamkniętych WOzach, np. w specjalnych samochodach,

wówczas przepis, dotyczący zaopatrzenia tych koszów i przyrządów w przykrywy, nie jest wymagany.

(3) Przetwory mięsne, wyszczególnione · w § 1

pkt. c, powinny być umieszczane na odpowiednich

podstawach, np. półmiski, miski, salaterki.

(4) Zabrania się

a) przenosić w rękach do miejsc sprzedaży

przetwory mięsne z wozów, koszów i innych

przyrządów do przewożenia i przenos2;eniaj

b) stawiać i trzymać kosze i inne przyrządy,

z dnem przepuszczalnem, na ziemi lub podłodze, o ile dna ich z zewnątrz nie są zaopatrzone w listwy drewniane.

wędzarni przemysłowej oraz

wszystkie przyrządy i narzędzia winny być utrzymane w dokładnej czys to śc i: ściany i podłogi zmy-

mięsnych, wymienionych w pkt. 2 lit. a) i c)§ l, mają

analogiczne zastosowanie przepisy §§ 17, 18 z wyjąt­

§ 34. (1) Lokal

wane codziennie po skończonej pracy; zamiatanie na

sucho jest wzbronione. Stoły należy myć codziennie

gorącym rozczynem sody.

(2) Lokal wędzarni prz emysłowej powinien być

wolny od myszy, szczurów, robactwa i t. p. W razie

ich pojawienia się należy je wytępić szybko i rady·

kaInie z zastosowaniem wszelkich ostrożności przy

używaniu środków, szkodliwych dla zdrowia ludz. kiego.

ł

(3) Lokal wędzarni przemysłowej nie może słu­

żyć za miejsce zamieszkania, wypoczynku lub noclegu.

(4) Okna otwierane należy w porze letniej zabezpie'czać przed owadami gęstemi, trwałemi siatkami.

§ 35. (1) Produkty surowe i got~we w wę­

dzarni przemysłowej powinny być zabezpieczone od

zanieczyszczeń (pył, kurz, owady) i od działania promieni słonecznych oraz woni przenikliwej.

(2) W składach wędzarni przemysłowej na

produkty surowe i gotowe temperatura nie powinna

przekraczać + 7° C.

(3) Trzymanie mięsa i przetworów mięsnych

bezpośrednio na lodzie jest nie dopuszczalne.

(4) Przepisy § 30 mają tu zastosowanie.

§ 36.

wyciągi

Wytwórni~, produkujące konserwy .oraz

mięsne,

powmny odpowiadać przepIsom

§§ 22, 24, 25, 27, 28, 29 i 30. Liczba i wielkość pomieszczeń wytwórni . powinny być .dostosowane do

rozmiarów produkcji, zaś rodzaj pomieszczenia, naczynia i przyrządy - do rodzaju produkcji.

R O z d z i a ł IV.

Sprzedaż i inne wprowadzanie w obieg przetworów

m~ęsnycb.

§ 37. (1) Przetwory mięsne (§ 1 pkt. a i c)

w czasie przewozu i przenoszenia powinny być zabezpieczone od wszelkich zanieczyszczeń.

(2) W szczególności należy, by wozy i wszelkie

inne przyrządy do rozwożenia i przenoszenia tych

wyrobów miały pokrywy, były utrzymane w czysto-

§ 38.

(1) Do miejsc

sprzedaży

przetworów

kiem pkt. a) i 22.

(2) Produkty, umieszczone ' na stołach, półkach

i w oknach wystawowych, powinny być zabezpieczone przed dotykaniem ich rękami kupujących.

(3) Napoczęte lub pokrajane wyroby powinny

być umieszczone w gablotkach oszklonych lub pod

kloszami, na talerzach, podstawach (szklanych, porcelanowych, fajansowych). Od strony sprzedające~

go gablotki powinny być zaopatrzone w odrzucane

gęste siatki druciane .

(4) Wszelkie czynności, związane z krajaniem

i odważaniem przetworów mięsnych bez powłok

w sprzedaży detaliczn e j, powinny być uskuteczniane z p o mocą odpowiednich przyrządów.

(5) Do zawijania produktów gotowych do bezpośredniego spożycia (wędliny, mięsa pokrajane) należy używać tylko czystego papieru pergaminowego,

woskowanego lub satynowanego.

(6) W sklepach z przetworami mięsnemi,ob­

sługiwanych przez dwie lub więcej osób, osoby, zajęte kn:.janiem tych przetworów, nie mogą być zatrudnione odbiorem i wydawaniem pieniędzy.

(7) W sklepach, w których sprzedaż przetworów mięsnych stanowi zasadniczą część przedsię­

biorstwa, nie mogą być sprzedawane takie produkty,

których zapach może udzielić s i ę wyrobom mięsnym.

Sklepy, w których sprzedaż tych przetworów stanowi dO cla tkową część przedsiębiorstwa, powinny

mieć dla tych przetworów oddzielne miejscezdala

od innych artykułów żywności.

(8) W sklepach do sprzedaży przetworów mięs­

nych sprzedaż mięsa, z wyjątkiem schabu i żeberek,

jest wzbroniona.

(9) Podawanie gorących potraw w miejscach

sprzedaży przetworów mięsnych może odbywać się

tylko w oddzielnych pomieszczeniach, odpowiadają­

cych przepisom dla tego rodzaju miejsc spożycia.

§ 39. (1) Wędliny oraz inne wyroby masar-,

skie, przeznaczone do sprzedaży lub innego obiegu

dla spożycia nie w tych miejscowościach, w których

zostały wytworzone, powinny być zaopatrzone w

plomby lekarza weterynaryjnego.

(2) Wędliny oraz inne wyroby masarskie, przeznaczone do sprzedaży lub innego obiegu dla spoży-

DzIennik Ustaw. Po'z. 558.

cia, spq:edawane konsumentom bezpośrednio przez

wytwórców, nie podlegają postanowieniom ust. 1 pod

warunkiem umieszczenia w miejscu sprzedaży, na

widocznem i dostępnem miejscu, wydanego przez

cech wędliniarzy, wyraźnego napisu "wędliny własnego wyrobu".

'

(3) ' W razie odprzedaży wędlin i innych wyrobów masarskich osobom trzecim, dla celu wpuszczenia tych przetworów do obiegu, wytwórca powinien zaopatrzyć je we własne plomby.

(4) Plomby lekarza weterynaryjnego powinny

stwierdz..ać, że wędliny i inne wyroby masarskie zostały uJ'!'zednio zbadane i są wolne od włośni.

(5) Plomby, nakładane przez wytwórców, powinny zawierać nazwy firmy i miejsca ~yrobu.

,

(6) Przy detalicznej sprzedaży wędlin i innych

wyrobów masarskich plomba powinna być pozostawiona aż do końca sprzedaży poszczególnej sztuki

lub wiązki.

(7) Wędliny, podpadające pod postanowienia

ustępów 1 i 3, a nie posiadające plomb, podlegają

zajęciu.

'

§ 40. (1) Handel okrężny wędlinami i innemi

wyrobami masarskiemi (na targach, rynkach, straganach, ulicach, podwórzach i domach i t. d.) jest

wzbroniony.

(2) W przypadkach wyjątkowych (jarmarki, odpusty i t. p.) powiatowa władza administracji ogólnej może każdorazowo zezwolić na sprzedaż wędlin

i innych wyrobów masarskich na targach, rynkach,

straganach pod warunkiem, że sprzedaż ta odbywać

się będzie w pomieszczeniach krytych, czysto utrzymanych, zabezpieczających produkty te od wszelkich zanieczyszczeń, oraz z zastosowaniem przepisów § 22 ust. 1, zdanie pierwsze, ust. 2, 3 i 7.

§ 41. (1) Niezależnie od organów dozoru, wymienionych w § 4 pkt. a) i b) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 1 czerwca 1929 r.

I)

organizacji dozoru nad artykułami żywności

i przedmiotami użytku (Dz. U. R. P. Nr. 64, poz. 495),

urzędowi lekarze weterynaryjni wykonywają nadzór

nad mięsem, wędlinami i innemi wyrobami mas arskiemi w miejscach, wymienionych w § 16 niniejszego rozporządzenia, oraz na targach, jarmarkach, odpustach, jak również w czasie przewozu, a także

sprawują nadzór nad oczyszczaniem i konserwowaniem jelit w szlamiarniach.

(2) Do zakresu nadzoru weterynaryjnego, w ro·

zumieniu ustępu pierwszego, należy

, 1) sprawdzanie w miejscach sprzedaży i w czasie przewozu

a) czy mięso jest oznakowane zgodnie z przepisami weterynaryjnemi, czy w obiegu niema mięsa ze zwierząt, niepoddanych urzę­

dowemu badaniu, albo mięsa niezdatnego

i warunkowo zdatnego i czy mięso mniej

wartościowe jest sprzedawane wyłącznie VI

specjalnie do tego celu wyznaczonych miejscach sprzedaży;

b) czy nie odbywa się sprzedaż mięsa końskie­

go w miejscach sprzedaży mięsa innych

zwierząt;

c) czy wędliny i inne wyroby masarskie są

prżepisowo oplombowane i nie zawierają

Nr. 68.

pasorzytów, w szczególności włośni i wą­

grów, jak również czy n,ie wykazują innych

zmian chorobowych;

2) sprawdzanie w wytwórniach

a) czy wędliny i inne wyroby masarskie sporządzane są z mięsa urzędowo zbadanego

i uznanego za zdatne do spożycia;

,

b) czy wędliny i inne wyroby masarskie z mię­

sa końskiego sporządzane , są W osobnyc.h

wytwórniach;

,

3) badanie w wytwórniach co do włośni wędlin

i innych wyrobów masarskich, wysyłanych do innyc.cJ

miejscowości, oraz plombowanie przetworów mięs­

nych (§ 39).

R o z d z i a ł V.

Postanowienia końcowe.

§ 42. (1) Przywóz mięsa i przetworów ,mięs­

nych z zagranicy podlega przepisom rozporządzenia

Ministra Rolnictwa z dnia 5 lutego 1931 r. (Dz. U.

R. P. Nr. 54, poz. 443) w sprawie badania mięsa

wprowadzanego (przywożonego) z zagranicy.

(2) Do mięsa i przetworów mięsnych, przywożonych z obszarów, na których niniejsze rozporzą­

dzenie nie obowiązuje, mają zastosowanie przepisy

niniejszego rozporządzenia.

§ 43. Sprzedawcy mięsa, w szczególności

w sprzedaży drobnicowej, są obowiązani, na żąda­

nie władz organów dozoru nad artykułami żywno­

ści i przedmiotami użytku, wskazywać źródło nabycia tego mięsa.

§ 44. We wszystkich miejscach wyrob~

i sprzedaży mięsa i jego przetwo'rów powinny znaJd,ować się podręczne bezwonne środki opatrunkowe

(gaza" wata, bandaż, jodyna).

§ 45. Postanowienia niniejszego rozporządze­

nia, dotyczące poszczególnych miejsc sprzedaży mię­

sa oraz miejsc wyrobu i sprzedaży przetworów mięs­

nych, powinny być wywieszone na widocznem miejscu w pomieszczeniach, wyszczególnionych w § l

pkt. 4.

§ 46. Istniejące w chwili wejścia w życie

niniejszego rozporządzenia miejsca sprzedaży mięsa

oraz wytwórnie i miejsca sprzedaży przetworów

mięsnych, zarówno jak szlamiarnie i wędzarnie przemysłowe powinny być doprowadzone do stanu, wymaganego niniejszem rozporządzeniem, do dnia

30 czerwca 1933 r., a w stosunku ,do postanowień

§ 24 ust. 1 - do dnia 31 grudnia 1933 r., w przeciwnym zaś , razie ulegną zamknięciu.

§ 47. (1) Wytwórnie przetworów mięsnych,

istniejące w chwili wejścia w życie niniejszego rozporządzenia w pomieszczeniach suterenowych, a odpowiadające wszystkim innym przepisom dla tych

wytwórni, mogą, na podstawie decyzji wojewódzkiej

władzy administracji ogólnej, wydawanej w każdym

poszczególnym przypadku, pozostawać nadal w pomieszczeniach suterenowych.

(2) Władza ta wyznaczać będzie terminy, do

jakich wytwórnie te będą mogły być pozostawione

w suterenach, termin ten jednak, z uwzględnieniem

postano~ień § 26 ust. 5, nie może być dłuższy nad

Dziennik Ustaw. Poz. 558 r 559.

. 5 lat, licząc od chwili wejścia w życie rozporządze­

.' nia. 'W przypadku pozostawienia wytwórni w suterenie powinna być urządzona wzorowa wentylacja

sztuczna, zastępująca otwieranie okien.

(3) W stosunku do istniejących wytwórni prze. tworów mięsnych wojewódzka władza administracji

ogólnej uprawniona jest do czynienia ustępstw, dotyczących liczby pomieszczeń w tych wytwórniach

.(§.' .26), w szczególności co do wymagania oddzielnej

ubieralni.

§ 48. Winni naruszenia właściwych przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

z dnia 22 marca 1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 343)

podlegają karom, przewidzianym w rozdziale III tego

rozporządzenia.

§ 49. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie w 3 miesiące po ogłoszeniu.

Jednocześnie tracą moc obowiązującą artykuły 662 i 663 rosyjskiej ustawy lekarskiej (Zb. p. ces.

ros. T. XIII wyd. z 1905 r.).

.

Minister Spraw Wewnętrznych: Broniśław Pieracki

Minister R olnictwa: Leo1l J. Polczyński

Minister przemysłu

Handlu: Zarzycki

559.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH

z dnia 24 czerwca 1931 r.

O :konserwowaniu artykułów żywności, wydane w po-

.

rozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

. Na podstawie art. 8 punkty a), c) i e) rozpoPrezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22

marca 1928 r. o dozorze nad artykułami żywności

i przedmiotami użytku (Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 343) .

zarządza się co następuje

1151

pem powietrza przez umieszczenie ich wtiacżyniach szczelnie zamkniętych (sterylizacja, pasteryzacja, odwadnianie, zagęszcza­

nie, konserwowanie w puszkach, słojach

i t. p.) oraz 'wędzenie i suszenie i

ej usuwanie powietrza z naczyń szczelnie

zamkniętych.

Używanie środków wyszczególnionych pod a),

i c) powinno odbywać się przy zastosowaniu od-

bl

powiednich urządzeń, aparatów i przyrządów, a sposób ich stosowania powinien być uzależniony od rodzaju artykułu żywności. i od jego przeznaczenia.

§ 4. Środkami chemicznemi, sltiżącemi do konserwowania artykułów żywności, . mogą być

1) środki konserwujące, dopuszczalne w ilości,ach dowolnych lub ograniczonych posźczególnemi przepisami, mianowicie: cukier, sól kuchenna, alkohol, ocet fermentacyjny jadalny lub najwyżej 15 % jadalny roztwór kwasu octowego, korzenie i

2) środki konserwujące, dopuszczalne je'dynie

z ograniczeniami, mianowicie: saletra, kwas

siarkawy, kwas benzoesowy i jego sole,

kwas mrówkowy.

§ 5. Cheniiczne środki konserwujące wyszczególnione w § ~ pkt. 2 mogą być stosowane z następującemi ograniczeniami

środek

konserwujący

artykuł żywności

§ 2. Środkami dopuszczalnemi do konserwowania artykułów żywności są

1) środki fizyczne,

2) środki chemiczne.

§ 3.

Środkami

2. Bezwodnik wino .

kwasu siarkawego (S02)

"

"

i t. P.)i

bl wysoka ciepłota przy jednoczesnem zabezpieczeniu artykułów żywności przed dostę-

owoce suszone

0,4 gr. S02 w stanie

związanym, z czego

0,06 gr. S02 wolnego

na 1 Itr. produktu

0,125 gr. na 100 gr;

produktu

jarzyny suszone 0,125 gr. na 100 gr.

produktu

3. Kwas benzo- przetwory owo- 0,1 gr. na 100 gr,

esowy lub je- cowe

produktu

go sól sodowa

"

konserwy rybne 0,1 gr. na 100 gr.

produktu

"

margaryna

0,2 gr. na 100 gr.

produktu

4. Kwas mrów- surowe soki owo- 0,15 gr. na 100 gr.

kowy

cowe (półfabry- produktu

katy)

fizyczne mi do konserwowania

artykułów żywności mogą być

al niska ciepłota nie przekraczająca+ 7° C (zamrażanie, . przechowywanie w chłodniach

maksymalna

1. Saletra (azo- mięso i przetwo- 0,3 gr. na 100 gr.

tan potasowy) ry mięsne

produktu

rządzenia

§ 1. Konserwowanie artykułów żywności,

przeznaczonych do obiegu dla spożycia, mające na

celu przeciwdziałanie, względnie wstrzymanie fermentacji oraz wszelkich procesów rozkładu, psucia,

gnicia i t. p., może odbywać się jedynie z pomocą

środków, wyszczególnionych w niniejszem rozporzą­

dzeniu.

. Nowe środki konserwujące mogą być dopuszczone do użytku tylko w drodze rozporządzenia

Ministra Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu.

'

ilość

"

syropy owocowe 0,1 gr. na 100 gr.

produktu.

§ 6, Środki konserwujące, wyszczególnione

w §§ 4 i 5, dodawane do artykułów żywności, przeznaczonych do obiegu dla spożycia nie mogą zawierać zanieczyszczeń ani wywierać wpływu szkodliwe-

USl'

4 It

N2 68.

7 slerpma

Rok 1931.

T R E Ś Ć

ROZPORZl\DZENIR MINISTRÓW

Poz.

558-Spraw Wewnętrznych z dnia 24 czerwca 1931 r. o dozorze nad mięsem i przetworami mięsnemi,

wydane w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Ministrem Przemysłu i Handlu .

559-Spraw Wewnętrznych z dnia 24 czerwca 1931 r. o konserwowaniu artykułów żywności, wydane

w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu

.

560-Skarbu oraz Przemysłu i Handlu z dnia 9 lipca 1931 r. o warunkach uzyskania zwolnienia od

cła przy rybołówstwie morskiem j •

561-Spraw Wewnętrznych z dnia 30 czerwca 1931 r. o zmianie granic gmin wiejskich Białobrzegi

i Serokomla w powiecie łukowskim, województwie lubelskiem

562-Spraw Wewnętrznych z dnia 30 czerwca 1931 r .. o zmlame granic gmin wiejskich Sabnie i Jabłonna w powiecie sokołowskim, województwie lubelskiem.

1143

1151

1152

1158

1158

OŚWIRDCZENIE RZl\DOWE

Poz.

563-z dnia 15 ltpca 1931 r. w sprawie przystąpienia W. M. Gdańska do konwencji handlowej i nawigacyjnej pomiędzy Polską i Portugalją, zawartej w drodze wymiany not w Lizbonie dn.

28 grudnia 1929 r. • • • • •

• • • •

• • • •

558.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAVI. WEWNĘTRZNYCH

z dnia 24 czerwca 1931 r.

o dozorze nad mięsem i przetworami mięsnemi, wydane w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Ministrem Przemysłu i Handlu.

Na podstawie art. 8 pkt. a, b, c, d, e i g

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

22 marca 1928 r. o dozorze nad artykułami żywności

i przedmiotami użytku (Dz. U. R. P. Nr. 36, poz. 343)

zarządza się co następuje

rozporządzenia

Rozdział

I.

Postanowienia ogólne.

§ l. Przepisom

podlegają

niniejszego

rozporządzenia

1158

1. mięso, przeznaczone do sprzedaży lub innego obiegu dla spożycia;

2. przetwory mięSne, przeznaczone do sprzedaży lub innego obiegu dla spożycia

a) wędliny i inne wyroby masarskie,

b) konserwy mięsne,

c) potrawy mięsne,

d) wyciągi mięsne;

3. sprzedaż i inne wprowadzanie w obieg mię"

sa i jego przetworów;

4. miejsca wyrobu przetworów mięsnych oraz

miejsca przechowywania, sprzedaży mięsa i jego

przetworów;

5. naczynia i przyrządy, używane przy wyrobie

przetworów mięsnych oraz przy sprzedaży mięsa

i jego przetworów.