Ustawa z dnia 30 stycznia 1931 r. o monopolu zapałczanym.

(1)

Wyrób w kraju, przywóz z zagranicy lub z obszaru W. M. Gdańska oraz wywóz z kraju

a)

zapałek wszelkiego rodzaju,

b)

pręcików z drzewa, używanych na zapałki,

c)

taśmy drzewnej, używanej na pudełka do zapałek,

d)

gotowych pudełek do zapałek i

e)

zapalniczek oraz ich części zamiennych, z wyjątkiem

1)

zapalniczek elektrycznych, umocowanych we wszelkiego rodzaju środkach lokomocji, oraz

2)

zapalniczek, wyrobionych ze złota i srebra i zaopatrzonych cechą urzędu probierczego,

jest wyłącznym przywilejem Skarbu Państwa (monopolem) i stanowi przedmiot monopolu

zapałczanego.

(2)

Uprawnienia, przewidziane w ustępie poprzednim, wykonywać będzie Państwowy Monopol

Zapałczany, posiadający odrębną osobowość prawną.

(3)

Naczelny Zarząd Państwowego Monopolu Zapałczanego sprawuje Minister Skarbu.

(4)

Minister Skarbu określa, jakie przedmioty należy uważać za przedmioty, wyszczególnione

w ustępie pierwszym.

(1)

Zabrania się wyrobu w kraju, przywozu z zagranicy lub z obszaru W. M. Gdańska, oraz

wywozu z kraju, bez zezwolenia Ministra Skarbu, przedmiotów, wymienionych w art. 1,

z wyjątkiem zapalniczek elektrycznych, umocowanych we wszelkiego rodzaju środkach

lokomocji, oraz zapalniczek, wyrobionych ze złota i srebra.

(2)

Zakaz, zawarty w ustępie poprzednim, nie ma zastosowania do przywozu z zagranicy,

względnie z obszaru W. M. Gdańska, zapałek i zapalniczek przez podróżnych na osobisty

użytek, w ilości, nieprzekraczające) jednak dwóch pudełek zapałek do 75 sztuk zapałek

każde i jednej zapalniczki na osobę.

Minister Skarbu określa sposób ustalania cen sprzedaży wyrobów monopolowych, objętych

niniejszą ustawą,

(1)

Zapałki oraz zapalniczki, objęte monopolem, o ile ustawa nie zawiera w tym względzie

odmiennych postanowień, podlegają przy przywozie z zagranicy - opłacie monopolowej,

pobieranej w formie dodatku do cła, a przy przywozie z obszaru W. M. Gdańska - opłacie

monopolowej, pobieranej w trybie, przepisanym dla postępowania przekazowego.

(2)

Wysokość opłaty monopolowej ustala się na

a)

263 zł od każdego miljona sztuk zapałek,

b)

10 zł od jednej zapalniczki kieszonkowej,

c)

25 zł od jednej zapalniczki ściennej lub stołowej.

(3)

Odpowiedzialność za opłatę monopolową przy przywozie z zagranicy określa się według

przepisów celnych,

(4)

Wymiar i orzekanie o obowiązku uiszczenia opłaty monopolowej od zapałek i zapalniczek

należy do władz skarbowych.

(5)

Opłatę monopolową, nieuiszczoną przy przywozie z zagranicy zapałek i zapalniczek,

ściąga się w sposób, ustalony dla ściągania należytości celnych.

PODATEK OD ZAPALNICZEK.

Zapalniczki ze złota i srebra, czy to wyrobione na obszarze Rzeczypospolitej, czy

też przywiezione z zagranicy lub z obszaru W. M. Gdańska, podlegają podatkowi w wysokości

20 zł od sztuki.

Podatek, przewidziany w art. 5, pobiera się

a)

od zapalniczek, wyrobionych na obszarze Rzeczypospolite) - w chwili wypuszczenia ich

z miejsca wyrobu do wolnego obrotu,

b)

od zapalniczek, przywożonych z zagranicy - w chwili odprawy celnej,

c)

od zapalniczek, przywożonych z obszaru W. M. Gdańska - w chwili zgłoszenia w urzędzie

odbiorczym w trybie, przepijanym dla postępowania przekazowego.

(1)

Pobranie podatku (art. 5), względnie opłaty monopolowej (art. 4), zostanie stwierdzone

przez wyciśnięcie znaczka podatkowego na zapalniczce. Zapalniczki, niezaopatrzone

znaczkiem podatkowym, nie są dopuszczone do obrotu.

(2)

Znaczek podatkowy nie będzie wyciskany jedynie na zapalniczkach, przywożonych z zagranicy

przez podróżnych na osobisty użytek (art. 2 ust. 2); w tych wypadkach kwit na uiszczenie

podatku, względnie opłaty monopolowej, zastępuje znaczek podatkowy.

Wolne są od podatku

(1)

Zapalniczki elektryczne, umocowane we wszelkiego rodzaju środkach lokomocji.

(2)

wszelkie zapalniczki, wywożone zagranicę lub do obszaru W. M. Gdańska.

KONTROLA SKARBOWA.

(1)

Wyrób, sprzedaż i wywóz przedmiotów, objętych monopolem zapałczanym (art. 1 ust. 1).

oraz zapalniczek ze złota i srebra (art. 5) i elektrycznych zapalniczek, wymienionych

w art. 8 pkt. 1, podlega kontroli skarbowej. Odpowiednie zgłoszenia do władzy skarbowej

są wolne od opłaty stemplowej.

(2)

Warunki i sposób wykonywania kontroli ustala Minister Skarbu w drodze rozporządzenia.

Na każdem opakowaniu zapałek monopolowych, przeznaczonych na sprzedaż w kraju, musi

być umieszczony stosowny napis i tylko takie zapałki mogą być dopuszczone do obrotu

na obszarze Rzeczypospolitej.

WPROWADZENIE I EKSPLOATACJA MONOPOLU.

(1)

Osoby, które w dniu ogłoszenia ustawy ninieszej posiadają na obszarze Rzeczypospolitej

przedsiębiorstwa wyrobu

1)

zapalniczek,

2)

pręcików z drzewa, używanych do wyrobu zapałek,

3)

taśmy drzewnej, używanej do wyrobu pudełek do zapałek, oraz

4)

gotowych pudełek do zapałek,

są obowiązane donieść o tem w ciągu 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy niniejszej właściwemu

urzędowi skarbowemu akcyz i monopolów państwowych. (2) W doniesieniu należy podać

a)

opis lokalu fabrycznego, magazynów, maszyn i narzędzi ze wskazaniem ich rodzaju, względnie

rozmiarów;

b)

datę założenia i uruchomienia fabryki;

c)

ilość i wartość zapalniczek, pręcików z drzewa, taśmy drzewnej, względnie pudełek

do zapałek, wyprodukowanych w każdym z ostatnich pięciu lat;

d)

wartość pozostałych na składzie zapasów gotowych wyrobów (zapalniczki, pręciki, taśma

drzewna i pudełka);

e)

rodzaj wyrobów, produkowanych w przedsiębiorstwie obok zapalniczek, pręcików, taśmy

drzewne), względnie pudełek do zapałek w każdym z ostatnich pięciu lat, oraz wysokość

i wartość odnośnej produkcji.

(1)

Właściciele istniejących na obszarze Rzeczypospolitej w dniu ogłoszenia niniejszej

ustawy przedsiębiorstw wyrobu przedmiotów, objętych monopolem zapałczanym (art. 1

ust. 1), obowiązani są odprzedać Państwowemu Monopolowi Zapałczanemu, który jest obowiązany

wykupić wszelkie zapasy powyższych wyrobów oraz służące ze względu na swoje konstrukcyjne

przeznaczenie wyłącznie do produkcji tych wyrobów maszyny, narzędzia i urządzenia,

a nadto służące wyłącznie do tej produkcji surowce i półfabrykaty.

(2)

Właściciele takichże fabryk, których utrzymanie w ruchu dla potrzeb Państwowego Monopolu

Zapałczanego Minister Skarbu uzna za konieczne, obowiązani tą odprzedać Państwowemu

Monopolowi Zapałczanemu swe fabryki wraz z przynależnościami, niezbędnemi do normalnego

prowadzenia produkcji.

(3)

Minister Skarbu może w tych przypadkach zarządzić bezzwłoczne objęcie takich fabryk

w posiadanie Państwowego Monopolu Zapałczanego z jednoczesnem sporządzeniem opisu

przedmiotów, obejmowanych w posiadanie; do opisu należy wezwać właściciela. Decyzja

Ministra Skarbu, uznająca konieczność wykupu fabryki i zarządzająca objęcie jej w

posiadanie, stanowi tytuł prawny do ujawnienia powyższych zarządzeń we właściwej księdze

hipotecznej.

(4)

Wykup następuje zasadniczo po cenie ugodzonej. W razie braku zgody co do ceny wykupu

następuje wykup po cenie, oznaczonej w sposób, przewidziany w art. 13.

(1)

Celem ustalenia ceny wykupu (art. 12) ustanowi Minister Skarbu komisję szacunkową.

W skład tej komisji wejdzie, prócz przewodniczącego, 4 członków, z których dwóch powoła

Minister Skarbu z grona producentów przedmiotów, objętych monopolem zapałczanym, a

po jednym z pośród urzędników Ministerstwa Skarbu i Ministerstwa Przemysłu i Handlu.

Przewodniczącego komisji powoła Minister Skarbu.

(2)

W razie potrzeby komisja powoła większością głosów rzeczoznawców celem oszacowania

wartości przedmiotów wykupu.

(3)

Cenę szacunkową ustala komisja większością głosów.

(4)

Niezadowoleni z wysokości wynagrodzenia, oznaczonej przez komisję szacunkową, mogą

dochodzić reszty wynagrodzenia w drodze sądowej w ciągu 30 dni od dnia doręczenia

orzeczenia.

(5)

Po ustaleniu ceny szacunkowej przez komisję, o ile nie będzie zawarty dobrowolny akt

przewłaszczenia, przepisanie własności nieruchomości nastąpi na podstawie aktu jednostronnego,

zeznanego przez przedstawiciela Skarbu, z dołączeniem odpisu orzeczenia komisji szacunkowej

i pokwitowania na złożoną do depozytu sądowego sumę szacunkową, ustaloną przez komisję.

(6)

Nieruchomość, przepisana w ten sposób na rzecz Państwowego Monopolu Zapałczanego,

staje się wolną od wszelkich długów i ciężarów hipotecznych, dla których jako zabezpieczenie

służy suma, złożona do depozytu sądowego, o czem będzie wyraźnie zaznaczone w księdze

hipotecznej.

(7)

Dochodzenie reszty wynagrodzenia w drodze sądowej (ust. 4) nie stanowi przeszkody

do przepisania tytułu własności.

Minister Skarbu jest uprawniony, na warunkach przez siebie ustanowionych, do udzielania

osobom prywatnym na czas określony pozwolenia na wyrób zapalniczek objętych monopolem.

pręcików z drzewa, taśmy drzewnej, względnie pudełek do zapałek na rzecz Państwowego

Monopolu Zapałczanego.

Upoważnia się Ministra Skarbu do oddania eksploatacji Państwowego Monopolu Zapałczanego

w dzierżawę.

W razie wydzierżawienia Minister Skarbu będzie władny

1)

sprzedać dzierżawcy fabryki zapałek oraz urządzenia, które podlegały przymusowemu

wykupowi na rzecz Skarbu Państwa na podstawie ustawy z dnia 15 lipca 1925 r. o monopolu

zapałczanym (Dz. U. R. P. Nr 83, poz. 561), w brzmieniu, nadanem rozporządzeniem Prezydenta

Rzeczypospolitej z dnia 4 marca 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr 20, poz. 151), jak również

obiekty, podlegające wykupowi na podstawie niniejszej ustawy, atoli z zastrzeżeniem,

że po upływie okresu dzierżawy wszystkie stanowiące własność dzierżawcy fabryki zapałek

i zapalniczek, służące do eksploatacji Państwowego Monopolu Zapałczanego, wraz z gruntami,

całkowitem urządzeniem. budynkami, magazynami i innemi przynależnościami, przechodzą

bezpłatnie i bez żadnego odszkodowania na własność Skarbu Państwa, wolne od jakichkolwiek

obciążeń, w stanie dobrym i techniczni zdatnym do użytku tak, aby zapotrzebowanie

krajowe mogło być wówczas przy ich pomocy w pełni zaspokojone,

2)

zgodzić się na poddanie rozstrzygnięciu sądu polubownego wszelkich sporów Skarbu Państwa

z dzierżawcą z tytułu stosunku dzierżawnego - i z osobami, poręczającemi spełnienie

obowiązków dzierżawnych - z tytułu tej rękojmi,

3)

upoważnić dzierżawcę do bezpośredniego nabycia od dotychczasowych właścicieli surowców,

półfabrykatów, maszyn, narzędzi i urządzeń, do których wykupu Państwowy Monopol Zapałczany

jest obowiązany w myśl art. 12, tudzież fabryk, wymienionych w art. 12 ust. 2,

4)

wyrazić zgodę, aby przy ustaleniu ceny wykupu fabryk pręcików z drzewa do zapałek

i fabryk zapalniczek, oraz przedmiotów, służących do wyrobu zapalniczek, czynności

komisji szacunkowej, przewidzianej w art. 13, spełniała komisja szacunkowa, złożona

z przedstawicieli: 1) Ministra Skarbu - jako przewodniczącego. 2) dzierżawcy, 3) właściciela

wykupywanych przedmiotów.

W razie wydzierżawienia monopolu zapałczanego upoważnia się Ministra Skarbu do zapewnienia

dzierżawcy na czas trwania umowy

1)

że zapalniczki i ich części zamienne, objęte monopolem zapałczanym oraz w wyjątkowych

wypadkach zapałki, sprowadzane przez dzierżawcę z zagranicy na potrzeby monopolu,

będą wolne od cła;

2)

że dzierżawcy służyć będzie prawo wywozu przedmiotów, objętych monopolem (art. 1 ust.

1), ze zwolnieniem od jakichkolwiek opłat i ceł, z wyjątkiem opłat statystycznych,

oraz prawo swobodnego przekazywania walut i dewiz;

3)

że w razie wprowadzenia nowych zakazów przywozu na surowce, półfabrykaty, narzędzia

i maszyny, potrzebne do wyrobu zapałek, będą udzielane dzierżawcy zezwolenia na przywóz

kontyngentów, niezbędnych dla produkcji;

4)

że dla maszyn zapałczanych nie będą wprowadzane specjalne pozycje taryfy celnej i

że do maszyn sprowadzanych przez dzierżawcę, a służących do eksploatacji Państwowego

Monopolu Zapałczanego, będą stosowane takie same ulgi celne, jakie zostaną przyznane

któremukolwiek innemu przemysłowi polskiemu na przedmioty, podpadające pod odnośne

pozycje taryfy celnej;

5)

że przedmioty, objęte monopolem zapałczanym, nie będą obciążone żadnemi akcyzami lub

innemi podatkami pośredniemi poza opłatami, przewidzianemi w niniejszej ustawie;

6)

że na przemysł zapałczany nie będą nakładane ustawami lub rozporządzeniami z zakresu

prawodawstwa administracyjnego, przemysłowego, społecznego i ubezpieczeń społecznych,

obowiązki lub ograniczenia bardziej obciążające, niż przewidują lub będą przewidywać

odpowiednie przepisy dla innych gałęzi przemysłu chemicznego.

W razie wydzierżawienia monopolu zapałczanego zwalnia się

1)

umowę o dzierżawę Państwowego Monopolu Zapałczanego oraz pisma, stwierdzające tytuły

przejścia własności objektów, wymienionych w art. 16, z wyjątkiem wypadków przeniesienia

własności przez dzierżawcę na osoby trzecie - od opłat stemplowych i komunalnych,

2)

pozostały przy likwidacji stosunku dzierżawnego majątek likwidacyjny i ewentualne

dochody, osiągnięte z tytułu tej likwidacji - od wszelkich podatków państwowych i

komunalnych,

3)

reklamy, umieszczone na opakowaniu zapałek - od wszelkich podatków i opłat państwowych

i komunalnych.

(1)

W razie wydzierżawienia monopolu zapałczanego podatki bezpośrednie, przypadające od

dzierżawcy w związku z oddaną mu w dzierżawę eksploatacją monopolu zapałczanego, będą

pobierane w formie ryczałtu według następujących zasad:.

1)

ryczałt podatkowy obejmuje państwowe podatki: przemysłowy oraz dochodowy wraz z dodatkami

komunalnemi do tych podatków oraz samoistne daniny komunalne, obliczane na podstawie

tych podatków,

2)

ryczałt ten obejmować będzie także i te państwowe i' komunalne podatki bezpośrednie,

które będą w przyszłości wprowadzone wzamian, dla uzupełnienia lub obok podatku przemysłowego

lub dochodowego, jak również i podatek od majątku, gdyby podatek taki miał być w przyszłości

pobierany,

3)

ryczałt powyższy nie może być niższy niż 34 zł za każdy miljon sztuk zapałek, sprzedanych

na potrzeby rynku krajowego, i będzie wpłacany przez dzierżawcę do Skarbu Państwa

równocześnie z czynszem dzierżawnym,

4)

Minister Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych określa podstawy rozdziału

powyższego ryczałtu między Skarb Państwa i związki komunalne.

(2)

W związku z postanowieniami artykułu niniejszego dzierżawca nie będzie obowiązany

do okazywania, względnie przesyłania władzom skarbowym ksiąg handlowych lub wyciągów

z tych ksiąg.

POSTANOWIENIA KARNE.

Naruszenia przepisów ustawy niniejszej ulegają ukaraniu według postanowień ustawy

karnej skarbowej z dnia 2 sierpnia 1926 r. (Dz. U. R. P. Nr 105, poz. 609), której

art. 104-111 otrzymują następujące brzmienie

„

Art. 104.

Winni bez zezwolenia właściwej władzy wyrobu przedmiotów, objętych monopolem zapałczanym,

ulegają karze pieniężnej od stu do pięciu tysięcy złotych oraz karze konfiskaty tych

przedmiotów.

Art. 105.

Winni potajemnego wyprowadzenia zapałek lub zapalniczek z fabryki ulegają karze pieniężnej

w wysokości pięciokrotnej, uszczuplonej, względnie narażonej na uszczuplenie, opłaty

monopolowej lub podatku, oraz karze konfiskaty zapałek lub zapalniczek.

Winni potajemnego wyprowadzenia z fabryki innych przedmiotów, objętych monopolem zapałczanym,

ulegają karze pieniężnej od stu do dwóch tysięcy złotych, oraz karze konfiskaty tych

przedmiotów.

Wyprowadzenie uważa się za potajemne, jeśli nastąpiło bez dopełnienia przepisanych

warunków.

Art. 106.

Winni naruszenia przepisów o obrocie towarowym z zagranicą w związku z przywozem,

wywozem lub przewozem przedmiotów, objętych monopolem zapałczanym, ulegają karom,

ustanowionym za te naruszenia co do innych towarów (art. 45 i nast.).

Winni naruszenia przepisów o obrocie towarowym z W. M. Gdańskiem w związku z przywozem,

wywozem lub przewozem przedmiotów, co do których ustanowiona jest opłata monopolowa

lub podatek, ulegają karom wedle art. 132 - 134, zaś co do innych przedmiotów - karze

pieniężnej od stu do dwóch tysięcy złotych oraz karze konfiskaty.

Art. 107.

Nabywca i osoba, w której posiadaniu ujęto przedmioty, objęte monopolem zapałczanym,

względnie podlegające podatkowi, niewątpliwie zagranicznego pochodzenia, ulegają karze

stosownie do art. 106 ust. 1, jeśli ujęto je w obiegu handlowym, a strona nie może

wykazać, że sprowadzono je do kraju z zachowaniem ustawowych warunków.

Art. 108.

Winni posiadania w obrocie handlowym zapałek, na opakowaniu których niema przepisanego

oznaczenia, lub też zapalniczek, na których brak przepisanego znaczka podatkowego,

ulegają karze stosownie do przepisów art. 105, o ile nie zachodzą warunki, przewidziane

w art. 106.

Art. 109.

Karom, przewidzianym w art. 105, ulegają również winni usunięcia z transportu przedmiotów,

objętych monopolem zapałczanym lub podlegających podatkowi, przeznaczonych urzędownie

do wywozu zagranicę.

Art. 110.

Winni nieuczynienia zadość obowiązkowi zgłoszenia zapasów przedmiotów, jakie zostały

objęte monopolem zapałczanym, ulegają karze pieniężnej w wysokości czterokrotnej ceny

zatajonych przedmiotów, oraz karze konfiskaty zatajonej ilości tych przedmiotów.

Winni niezgłoszenia do dodatkowego opodatkowania zapasu zapalniczek ulegają karze

pieniężnej w wysokości czterokrotnej uszczuplonej należności, oraz karze konfiskaty

zatajonej ilości zapalniczek.

Art. 111.

Winni naruszenia innych przepisów w przedmiocie monopolu zapałek i opodatkowania zapalniczek,

ulegają karze pieniężnej porządkowej od stu do dwóch tysięcy złotych

”

.

POSTANOWIENIA PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE.

(1)

Aż do czasu wejścia w życie postanowień niniejszej ustawy, ustanawiających monopol

wyrobu zapalniczek, podlegają zapalniczki, objęte monopolem zapałczanym, zarówno wyrobione

na obszarze Rzeczypospolitej, jako też przywiezione z zagranicy i z obszaru W. M.

Gdańska, opłacie podatku w wysokości opłaty monopolowej, określonej w art. 4 z zastosowaniem

art. 6 - 9.

(2)

Znajdujące się w fabrykach zapalniczki, od których podatek został już opłacony, mogą

być wypuszczone do obrotu jedynie po dopłaceniu różnicy pomiędzy opłaconą i nową stopą

podatku, oraz po wyciśnięciu na nich nowego znaczka podatkowego.

Wszelkie zapalniczki, znajdujące się w dniu ogłoszenia ustawy niniejszej bądź na składach

poza fabrykami, bądź w miejscach sprzedaży, podlegają zgłoszeniu w ciągu dziesięciu

dni od dnia ogłoszenia ustawy niniejszej, celem dodatkowego opodatkowania do wysokości

opłaty monopolowej, określonej w art. 4, względnie podatku, określonego w art. 5 ustawy

niniejszej. Pobranie dodatkowego podatku zostanie stwierdzone przez wyciśnięcie na

zapalniczkach nowego znaczka podatkowego.

W okresie od ogłoszenia ustawy niniejszej do wejścia w życie jej postanowień, ustanawiających

monopol wyrobu przedmiotów, wyszczególnionych w art. 1 pkt. b - e, zabrania się zakładania

nowych przedsiębiorstw, oraz wznawiania produkcji tych przedmiotów bez zezwolenia

Ministra Skarbu.

(1)

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu, zaś co do art. 18 i 19

Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

(2)

Upoważnia się Ministra Skarbu do wprowadzenia w życie umowy z dnia 17 listopada 1930 r.,

zawartej pomiędzy Rządem Rzeczypospolitej i Spółką Akcyjną do Eksploatacji Państwowego

Monopolu Zapałczanego w Polsce.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z wyjątkiem postanowień, ustanawiających

monopol wyrobu i wywozu zapalniczek i pręcików z drzewa, używanych do wyrobu zapałek,

które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 1932 r. Z dniem ogłoszenia ustawy niniejszej

traci moc obowiązującą ustawa z dnia 15 lipca 1925 r. o monopolu zapałczanym (Dz.

U. R. P. Nr 83, poz. 561) oraz wszelkie inne przepisy, sprzeczne z niniejszą ustawą.

Winni bez zezwolenia właściwej władzy wyrobu przedmiotów, objętych monopolem zapałczanym,

ulegają karze pieniężnej od stu do pięciu tysięcy złotych oraz karze konfiskaty tych

przedmiotów.

Winni potajemnego wyprowadzenia zapałek lub zapalniczek z fabryki ulegają karze pieniężnej

w wysokości pięciokrotnej, uszczuplonej, względnie narażonej na uszczuplenie, opłaty

monopolowej lub podatku, oraz karze konfiskaty zapałek lub zapalniczek.

Winni potajemnego wyprowadzenia z fabryki innych przedmiotów, objętych monopolem zapałczanym,

ulegają karze pieniężnej od stu do dwóch tysięcy złotych, oraz karze konfiskaty tych

przedmiotów.

Wyprowadzenie uważa się za potajemne, jeśli nastąpiło bez dopełnienia przepisanych

warunków.

Winni naruszenia przepisów o obrocie towarowym z zagranicą w związku z przywozem,

wywozem lub przewozem przedmiotów, objętych monopolem zapałczanym, ulegają karom,

ustanowionym za te naruszenia co do innych towarów (art. 45 i nast.).

Winni naruszenia przepisów o obrocie towarowym z W. M. Gdańskiem w związku z przywozem,

wywozem lub przewozem przedmiotów, co do których ustanowiona jest opłata monopolowa

lub podatek, ulegają karom wedle art. 132 - 134, zaś co do innych przedmiotów - karze

pieniężnej od stu do dwóch tysięcy złotych oraz karze konfiskaty.

Nabywca i osoba, w której posiadaniu ujęto przedmioty, objęte monopolem zapałczanym,

względnie podlegające podatkowi, niewątpliwie zagranicznego pochodzenia, ulegają karze

stosownie do art. 106 ust. 1, jeśli ujęto je w obiegu handlowym, a strona nie może

wykazać, że sprowadzono je do kraju z zachowaniem ustawowych warunków.

Winni posiadania w obrocie handlowym zapałek, na opakowaniu których niema przepisanego

oznaczenia, lub też zapalniczek, na których brak przepisanego znaczka podatkowego,

ulegają karze stosownie do przepisów art. 105, o ile nie zachodzą warunki, przewidziane

w art. 106.

Karom, przewidzianym w art. 105, ulegają również winni usunięcia z transportu przedmiotów,

objętych monopolem zapałczanym lub podlegających podatkowi, przeznaczonych urzędownie

do wywozu zagranicę.

Winni nieuczynienia zadość obowiązkowi zgłoszenia zapasów przedmiotów, jakie zostały

objęte monopolem zapałczanym, ulegają karze pieniężnej w wysokości czterokrotnej ceny

zatajonych przedmiotów, oraz karze konfiskaty zatajonej ilości tych przedmiotów.

Winni niezgłoszenia do dodatkowego opodatkowania zapasu zapalniczek ulegają karze

pieniężnej w wysokości czterokrotnej uszczuplonej należności, oraz karze konfiskaty

zatajonej ilości zapalniczek.

Winni naruszenia innych przepisów w przedmiocie monopolu zapałek i opodatkowania zapalniczek,

ulegają karze pieniężnej porządkowej od stu do dwóch tysięcy złotych