Rozporządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 5 lutego 1931 r. wydane w porozumieniu z Ministrami: Spraw Wewnętrznych, Skarbu, Komunikacji oraz Poczt i Telegrafów w sprawie badania mięsa wprowadzanego (przywożonego) z zagranicy.

§ 2. Wykonanie niniejszego rozporządzenia

porucza się Ministrowi Spraw Zagranicznych.

Załącznik Nr. 2 do rozp. Min.

Roln. z dnia 5 lutego 1931 r. (poz. 443).

TARYFA

opłat za badanie mięsa wprowadzanego z zagranicy.

§ 1.

Opłaty za urzędowe badanie mięsa wprowadzanego ż zagranicy wynoszą

1) od każdej sztuki mięsa wymienionego w pkt.

1 -- 6 § 1 rozporządzenia

a) bydła rogatego

- 6 zł

b) świni .

-- 4 "

c) cielęcia (do 50 kg wagi)

- 2 "

d) owcy i kozy

- 1 "

2) od każdego kilograma mięsa wymienionego

w pkt. 7 -- 11 § 1 rozporządzenia

a) mięsa solonego, peklowanego i t. p. -- 4 gr

chłonnych;

b) słoniny

-- 2 "

5) wągry i inne pasorzyty.

c) jelit

-- 1 "

§ 9.

Przy ustalaniu wagi mięsa należy stosować zasady obowiązujące w postępowaniu celnem. Każdy

Każdy kawałek mięsa wieprzowego

należy

rozpoczęty kilogram liczy się za cały. Rozpoczęte

poddać badaniu co do włośni według przepisów za.dziesiątki groszy zaokrągla się wzwyż do 10 groszy.

łącznika Nr. 6 do rozporządzenia Ministra RolnicOpła ty za badanie mięsa, wymienionego w

twa z dnia 29 stycznia 1929 r. (Dz. U. R. P. Nr. 32,

pkt. 2 paragrafu niniejszego, będą pobierane od całej

poz. 305).

Przy badaniu kiełbas, o ile nie zachodzą zmia- przesyłki, bez względu na to, czy badaniu poddano

ny wzbudzające podejrzenie o niezdatność do spoży­ każdy kawałek mi ę sa lub pakunek, czy też stosowacia, należy w celu zbadania co do włośni unikać no badanie na wyrywkę. Bez względu na ilość paprzecinania kiełbasy, ograniczaj ąc się do pobrania · kunków, opłata od całej jednolitej przesyłki nie mopróbek zapomocą szpikulca, możliwie w końcu kieł­ że wynosić mni ej, niż 1 złoty.

basy.

§ 2.

Przy badaniu konserw mięsnych należy zwraOprócz opłat , ust alonych w § 1 załącznika nicać szczególną uwagę, czy naczynia są szczelne i nie

niejszego. pobie rane b ę dą opłaty za przeprowadzeokazują śladów rozdęcia.

nie szczegółowych badań. Opłaty te wynoszą

§ 10.

1) za badanie co do włośni

Przy badaniu jelit (pęcherzy. żołądków i przeal od ka ż d e j sztuki świń

1,50 zł

łyków) należy badać c a łą zawartość beczki (skrzyb) od każ de g o kawałka mięsa

ni i t. p .) po całkowitem wydobyciu nazewnątrz jej

(sz yn ki , łopatki, polędwicy

zawartości w celu stwierdzenia

i t. p.)

.

1,- ..

1) czy również w głębszych warstwach zawarcj od każdego kawałka słoniny

1,- "

tości beczki jelita nie są w stanie rozkładu ;

21 za bad anie każdego kawałka

2) czy między jelitami nie znajd'ują się jelita mięsa pod wz gl ę dem dostatecznego sozwierząt jednokopytowychj

lenia, peklowania i t. p.

1.- ..

Nr. 54.

Dziennik Ustaw. Poz. 443.

3) za każde badanie bakterjologiczne

4) za badanie biologiczne każdego

kawałka mięsa lub każdego pakunku

10,- zł

20,- II'

§ 3.

Opłaty za badanie chemiczne mięsa pobiera

się według taryfy obowiązującej w państwowych zakładach badania żywności i przedmiotów użytku.

§ 4.

O ile posiadacz lub jego zastępca nie dostarczy

pomocy przy badaniu i pobieraniu próbek, na pokrycie tych kosztów pobierana będzie opłata w wyso-

kości 20% ogólnej kwoty opłat, przypadających do

zapłaty stosownie do §§ 1 i 2 załącznika niniejszego.

§ 5.

Organ urzędowego badania po ukończeniu badania obHcza całkowite koszty badania i przedstawia: je na piśmie urzędowi celnemu, który po sprawdzeniu pobiera je od posiadacza lub jego zastępcy.

Opłaty te winny być wpłacane na rachunek Ministerstwa Rolnictwa, z wyjątkiem należności za badania chemiczne, które winny być wpłacane na rachunek Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ("Pań­

stwowe zakłady badania żywności i przedmiotów

użytku").

§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Pr,e zes Rady Ministrów: A. Prystor

Minister Spraw Zagranicznych: August Zaleski

Minister Skarbu: Jan Pilsudski

443.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTW A

z dnia 5 lutego 1931 r.

wydane w porozumieniu z Ministrami: Spraw ll Wewnętrznych, Skarbu, Komunikacji oraz Poczt i Telegrafów w sprawie badania mięsa wprówadzanego

(przywożonego) z zagranicy.

Na podstawie art. art. 22, 27 -

29 i 41 rozpo-

rządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o badaniu zwierząt "rzeźnych i mięsa (Dz.

U. R. P. Nr. 38, poz. 361) zarządza się co następuje

§ 1.

Przepisom

rozporządzenia

niniejszego

podlegają

l} mięso, które nie zostało poddane zabiegom,

mającym na celu niedopuszczenie do zepsucia,

2) mięso zamrożone lub wysuszone,

3) mięso poddane tylko na powierzchni działa­

niu soli kuchennej, cukru lub innych podobnych

środków konserwujących,

4) mięso poddane wędzeniu,

lecz nie solone,

nie peklowane, ani też nie poddane innym zabiegom

konserwującym,

5) mięso moczone w occie (marynowane),

6) mięso zabezpieczone od dostępu powietrza

warstwą tłuszczu, żelatyny lub warstwą innych podobnych środków,

7) mięso solone, peklowane lub peklowane

w połączeniu z wędzeniem, np. szynki, łopatki, polędwice, a także mięso zakonserwowane przez

wstrzyknięcie pod ciśnieniem rozczynu soli,

8) solona lub solona i wędzona warstwa tkanki

tłuszczowej świń, znajdująca się między skórą i mię­

śniami na grzbiecie i po bokach ciała (słonina),

9) solone lub wysuszone jelita, pęcherze, żo~

łądki i przełyki,

10) wyroby z mięsa siekanego i rozdrobnionego,

11) konserwy mięsne.

I.

Warunki wprowadzania mięsa z zagranicy.

§ 2. Mięso wprowadzane z zagranicy musi być

zaopatrzone w świadectwo miejsca pochodzenia,

stwierdzające

Nr. 54.

a) że mięso pochodzi ze zwierząt, poddanych

ubojowi w rzeźniach, pozostających pod stałym nadzorem lekarza weterynaryjnego, i że zwierzęta,

z których mięso pochodzi, zostały przed ubojem i po

uboju urzędowo zbadane przez lekarza weterynaryjnego i uznane za zdatne do spożycia bez ograniczeń,

b) że miejsce pochodzenia zwierząt jest wolne

od zaraźliwych chorób zwierzęcych, przenoszących

się na gatunek zwierząt, z których mięso pochodzi,

i że choroby te nie panowały w okresie czasu i na

obszarze, wskazanym w każdorazowem zezwoleniu

na przywóz, wydawanem przez Ministra Rolnictwa.

Świadectwo miejsca pochodzenia powinno być

wystawione przez państwowego lub przez Państwo

upoważnionego lekarza weterynaryjnego kraju pochodzenia i zawizowane przez polskie placówki konsularne.

Świadectwo miejsca pochodzenia może być wystawiane w języku kraju pochodzenia mięsa; w tych

przypadkach wymagane jest jednak dołączenie tłu­

maczenia na język polski.

Treść wizy konsularnej powinna być następu­

jąca

"Stwierdzam, że wyżej podpisana instytucja

(urząd). . . . . . upoważniona jest do wystawiania urzędowych świadectw miejsca pochodzenia

zgodnie z óbowiązującemi krajowemi przepisami

'}raz autentyczność podpisów i osób, upowa~mionych

do podpisywania powołanej instytucji

Wiza ważna do dnia

Pobrano opłaty

Miejscowość.

. Data

Podpis i okrągła pieczęć".

Mięso wymienione w § 1 pkt. 1 - 6 poz bydła rogatego nie może być wprowadzane z zagranicy w częściach mniejszych od ćwier­

ci, mięso zaś pochodzące ze świń, cieląt, owiec i kóz

w częściach mniejszych od połów. Ćwierci lub poło­

wy, pochodzące z tej samej sztukI: muszą być zaopatrzone w plomby lub znaki (numery), uwidoczniające niewątpliwie przynależność ich do tej samej

sztuki.

W naturalnem połączeniu z innemi częściami

mięsa winny być dostarczone do urzędowego badania niżej wymienione narządy i gruczoły chłonne

1) z innemi częściami mięsa bydła rogatego otrzewna, opłucna, płuca, serce, nerki i przynależne

§ 3.

chodzące

gruczoły chłonne,

2) z innemi częściami mięsa ' świń - język,

krtań, opłucna, płuca, serce i oE>rki,

3) z innemi częściami mięsa cieląt (wagi poniżej 50 kg), a także .owiec i kóz, bez względu na wagę sztuki otrzewna, opłucna, płuca, serce i nerki.

'Wymienione wyżej narządy i gruczoły chłon­

ne nie mogą zawierać żadnych nacięć, z wyjątkiem

serca, które może być przecięte wzdłuż obu komór

i przegrody, lecz tylko jednem cięciem oraz z wyjątkiem gruczołów chłonnych śródpif!rsiowych, na

których może być wykonane tylko jedno cięcie .

Głowa świń winna być dostarczona do urzę­

dowego badania w naturalnem połączeniu z innemi

częściami mięsa.

. Głowa bydła rogatego z językiem może być

dostarczona do. badania oddzielnie; również zamiast

Nr. 54.

Dziennik Ustaw. Poz. 443.

całej głowy może być d.ostarczona dolna szczęka

z żuchwą i językiem. W takich wypadkach głowa

lub dolna szcz ę ka z żuchwą i językiem winny być

zaopatrzone w plomby lub znaki (numery), uwidoczniające niewątpliwie przynależność ich do odnośnej

sztuki.

Minister Rolnictwa może w poszczególnych

wypadkach zezwolić na wyjątki od przepisów, zawartych w paragrafie niniejszym.

Załącznik Nr. 3 do rozp. Min. Roln.

z dnia 5 lutego 1931 r. (poz.. 443).

W ,Z O R Y

pieczęci do znakowania mięsa zagranicznego.

wzór Nr. 1.

(barwa czel'lwona)

wzór Nr. 2.

(barwa czarna) .

A~Rt1NI\ZN

GDYNI lA. ·

/t/['t./pI/5ZCeOIYC..

wzór Nr. 3.

(barwa czarna)

wzór Nr. 4.

(barwa czarna)

WILNO

c?1GR?łNłC:ZN

Zh/SZC2Yt:.

Warszawa. Drukarnia Państwowa.

Tłoczono

z polecenia Ministra Sprawiedliwości.

Konto czekowe w P. K. O. Administracji Dziennika Ustaw Nr. 30130.

55787 p

Cena 25 gr.

.

.

OD ADMINISTRACJI: Prenumerata Dz. U. R. P. wynosi. 8 zł. kwartalnie. Urzędy i instytucje państwowe opłacają

6 zł. Prenumerata winna być opłacana najpóźniej na 2 tygodnie przed rozpoczęciem każdego kwartału.

Reklamacje z powodu nieołrzymania poszczególnych numer6w Dz. U. R. P. należy wnosić de właściwych urzędów

pocztowych niezwłocznie po otrsym.Diu nutępnello kolein_lIo nllm.ru.

.

§ 4. Zakazane jest wprowadzanie' z zagranicy

solonego, peklowanego, w ę dzonego w kawał­

kach o wadze p o n iżej 4 kg j nie dotyczy to jednak

mięsa dopuszczonego do obrotu w m ałym ruchu granicznym lub mięsa przeznaczonego do spożycia

w podróży.

W razie zezwolenia na wprowadzanie z zagranicy wyrobów z mięsa siekanego i rozdrobnionego

oraz konserw mięsnych (art. 29 pkt. b) rozporządze ­

nia Prezydenta Rzeczypospolitej o badaniu zwierząt

rzeźnych i mięsa), w paczkach pocztowych wolno

sprowadzać jedynie salami i inne ' kiełbasy wędzone

oraz konserwy mięsne.

mięsa

II.

Urzędowe badanie.

§ 5. Do wprowadzania mięsa z zagranicy wyznacza si ę następujące stacje wejściowe

1) Chojnice,

2) Chorzów,

3) Gdynię,

4) Grajewo,

5) Leszno,

6) Śniatyń-Załucze,

7) Turmont,

8) Zbąszyń,

9) Zebrzydowice.

Minister Rolnictwa może w porozumieniu z Ministrem Skarbu w poszczególnych wypadkach zezwolić na wprowadzenie mięsa z zagranicy przez

inną stację wej ś ciową, niż wymieniona w ustępie

poprzednim.

Przesyłki pocztowe, zawierające mięso (§ 4

ust. 2), mogą być wprowadzane z zagranicy przez

pocztowe urzędy wymiany, wyznaczone dla pocztowego obrotu paczkowego z zag r anicą, w których

siedzibie znajdują się urzędy pocztowo-celne.

/

Mięso wprowadzane z zagranicy podlega

urzędowemu badaniu przez lekarzy w eterynaryjnych,

§ 6.

wyzriaczonych jako organa urzędowego badania.

Organa urzędowego badania wyznacza wojewoda

(Komisarz Rządu m. st. Warszawy).

§ 7. Urzędowe badanie mięsa wprowadzone"

go z zagranicy odbywać s i ę będzie na stacjach wejściowych (§ 5) lub na stacjach badania (§ 10), a o ile

chodzi o mięso zawarte w paczkach pocztowych

w urzędach pocztowo-celnych. Badanie na stacjach

badania przeprowadzane będzie

1) jeżeli zastrzeżone to zostanie w zezwoleniu

Ministra Rolnictwa na wprowadzenie mięsa z zagranicy (§ 2 punkt b) lub

835

, 2) jeżeli lekarz weterynaryjny, ustanowiony na

stacji wejściowej (§ 5), uzna to za potrze bne.

§ 8.

W razie podejrzenia o zaraźliwe choroby

zwierzęce, posocznicę lub ropnicę i zatruwacze mię­

sa, jak również o pochodzenie mi ę sa ze zwierząt jed-

no kopytowych, szczegółowe badanie , o ile nie b ę ­

dzie mogło być przeprowadzone na stacjach wejścio­

wych (§ 5) lub na stacjach badania (§ 10), wykonane

będzie w weterynaryjnych pracowniach rozpoznawczych. W tym celu organ urz ę dowego badania pobiera potrzebną liczbę prób mi ę sa.

§ 9. Każda przesyłka mięsa wymienionego

w § 1 pkt. 7, 8, 10 i 11 podlega chemicznemu badaniu w najbliższym terytorjalnie państwowym zakła­

dzie badania żywności i przedmiotów użytkuj przes yłka zaś mięsa wymienionego VI § 1 pkt. 1 6

i pkt. 9 jedynie w razie podejrzenia o obecność

w mięsie barwników lub niedopuszczalnych środków

konserwujących.

W celu przeprowadzenia chemicznego badania

organ urzędowego badania pobiera potrzebną liczbę

prób mięsa i przesyła je do najbli ż szego terytorjalnie państwowego zakładu badania żywności i przedmiotów użytku.

§ 10. Do przeprowadzania badania mięsa

wprowadzanego z zagranicy wyznacza się jako stacje badania następujące rzeźnie

1) Rzeźnię Miejską w Katowicach,

2)"

" w Krakowie,

3)"

" w e Lwowie,

4)"

II

W Łodzi,

5)

II

II

W Poznaniu,

6)"

II

W Tczewie,

7)

II

II

W Warszawie,

8)"

II

w Wilnie.

§ 11. Odprawa celna mięsa wprowadzonego

z zagranicy odbywać się będzie na granicznych stacjach wejściowych (§ 5) lub - o ile mięso podlega

badaniu na stacji badania (§ 10) - w urzędach cel- •

nych, znajdujących się w miejscowościach, w których

są stacje, badania. Odprawa celna mięsa zawartego

w przesyłkach pocztowych odbywać się będzie

w urzędach pocztowo-celnych.

§ 12. Mięso pochodzenia krajowego, zbadane

urzędowo przed wywiezieniem zagranicę i stamtąd

cofnięte do kraju, podlega urzędowemu badaniu, celem stwierdzenia, czy może być dopuszczone do

obrotu.

§ 13. Szczegółowe przepisy, co do przeprowadzenia badania mięsa wprowadzone go z zagranicy,

zawarte są w załączniku Nr. 1 do rozporządzenia niniejszego.

§ 14. Za badanie mięsa wprowadzanego z zagranicy będą od posiadaczy mi ę s a pobierane opłaty.

Wysokość opłat oraz sposób ich obliczania i pobierania określa załącznik Nr. 2 do rozporządzenia niniejsze~o.

Dziennik Ustaw. Poz. 443.

m. Postępowanie z mięsem po badaniu.

A.

§ lS.

Mięso

wymienione w pkt. 1 -

f) opleśnienie,

zanieczyszczenie lub rozkład

gnilny, ograniczające się tylko do warstw

zewnętrznych. '

6 § 1.

Nie mogą być wpuszczone do obszaru

B.

Państwa

1) cała przesyłka mięsa, jeżeli chociaż .tyl~o

jedna sztuka nie odpowiada warunkom wymlemo.

nym w § 2 rozp~rządzenia ~iniejszeg~ l .

2) poszczególne sztuki przesyłkl mięsa; ktore

nie odpowiadają warunkom określonym ,w § 3 rozporządzenia niniejszego.

§ 16. Mięso uznane za niezdatne, warunkowo

zdatne, lub mniej wartościowe, oraz mięso, uznane

na podstawie chemicznego badania za zawi~rające

barwniki lub środki konserwujące, podlega zmszczeniu, o ile strona nie spowoduje natychmiastowego

cofnięcia takiego mięsa zagranicę.

.

Również podlega zniszczeniu, o ile strona me

spowoduje natychmiastowego cofnięcia zagranicę!

cała przesyłka mięsa, jeżeli chociażby tylko u jednej

sztuki przesyłki stwierdzono ' zarazę płucną ~~b P~y­

szczycę albo podejrzenie o jedną z tych chorob l Jeżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że zarazki wymienionych chorób mogły być przeniesione na

inne sztuki przesyłki.

Jeżeli badanie odbywa się na stacji badania

(§ lO), a nie na stacji wejściowej (§ 5), to cofnięci.e

zagranicę nie może nastąpić, i mięso musi być zn.lszczone w wypadkach, w których na podstawle

przepisów o badaniu mięsa krajowego (rozporządze­

,nie z dnia 29 stycznia 1929 r. - Dz. U. R. P. Nr. 32,

poz. 305) i przepisów o zwalczaniu zaraźliwy~h chorób zwierzęcych jest konieczne natychmIastowe

zniszczenie mięsa.

Zniszczenie jest bezwarunkowo konieczne

.

1) całej przesyłki - jeżeli chociażby u jednej

tylko sztuki przesyłki stwierdzono: księgosusz, wą­

glik, szelestnicę, zarazę dziczyzny i ~ydł~ rog8:tego,

pomór lub zarazę świń albo pode)rz.eme o )~dną

z tych chorób i jeżeli pon~dto zachodzI uzasadD1on~

przypuszczenie, że zarazki chorobo~emogłyby byc

przeniesione na inne sztuki przesyłkl j

2) całej sztuki wraz z narządami i tłuszczem,

w której stwierdzono

a) różycę świń lub podejrzenie o nią,

b) wściekliznę lub podejrzenie o nią,

c) posocznicę lub ropnicę, albo podejrzenie

o jedną z tych chorób,

d) zatruwacze mięsa,

e) rozkład gnilny, przenikający do warstw wewnętrznych,

f) wągry szkodliwe dla ludzi (cysticercus cellulosaelub cysticercus inermis) bez względu na ilość wągrów,

.

g) włośnie bez względu na ,ilość włośni;

3) tylko chorobowo zmienionych części mięsa

lub narządów, w których s!wierdzono

a) bąblowce lub inne pasorzyty, niesżkodliwe

bezpośrednio dla ludzi,

b) gruźlicę,

c) umiejscowioną promienicę,

d) zarazę płucną,

e) umiejscowione niezłośliwe nowotwory,

Nr. 54.

§ 17.

Mięso wymienione w

pkt. 7 -

11 § t.

Nie mogą być wpuszczone do obszaru

Państwa

1) cała przesyłka mięsa, jeżeli nie odpowiada

warunkom wymienionym w § 2 rozporziądzenia ni-

niejszego; , ,

2) tylko poszczególne pakunki, zawie~aj~ce

mięso, które nie odpowiadają warunkom wymlemonym w § 4 rozporządzenia niniejszego.

'

§ 18. Mięso uznane za niezdatne, warunkowo

zdatne, lub mniej wartościowe, oraz mięso, które na

podstawie wyników badania chemicznego ~ie mo~e

być dopuszczone do obrotu, podlega zD1szczen~u,

o ile strona nie spowoduje natychmiastowego cofmę­

cia takiego mięsa zagranicę.

Podlegają również zniszczeniu, o ile stro~a nie

spowoduje natychmiastowego cofnięcia zagramcę

1) cała przesyłka mięsa

a) jeżeli solenie, peklowanie, wysuszenie jesŁ

niedostateczne we wszystkich na wyrywkę

pobranych z przesyłki próbkach lub

b) jeżeli chociażby tylko jeden kawałek jelita

lub mięsa w przesyłce pochodził ze ' zwierzęcia jednokopytowego ;

2) tylko poszczególne pakunki zawierające

mięso

a) w których wszystkie na wyrywkę badane

kawałki są niedostatecznie solone, peklowane, suszone lub

b) w których chociażby jedno jelito na podsta- ;

wie wyniku badania winno być zniszczone j

nie dotyczy to jednak wypadków, w których tylko zmienione części poszczególnych

kawałków jelit podlegają zniszczeniu (§ 16

pkt. 3).

Przesyłki pocztowe, zawierające mięso, podlegają również zniszczeniu, o ile strona nie spowoduje

natychmiastowego cofnięcia zagranicę, w wypadk~ch

wymienionych w pkt. 1 i 2 ustępu poprzedmego, Jak

również wówczas, gdy przesyłka mięsa nie odpowiada warunkom określonym w §§ 2.i 4 rozpor~ą­

dzenia niniejszego.

Jeżeli badanie odbywa się na stacji badania

(§ 10), a nie na stacji wejściowej (§ 5), to cofnięcie

mięsa zagranicę przez posiadacza nie może nastąpić,

i mięso musi być zniszczone w wypadkach, w których, na podstawie przepisów o bad'aniu mięsakra­

jowego (rozporządzenie z dnia 29 stycznia 1929 r : Dz. U. R. P. Nr. 32,poz. 305) i przepisów o zwalczaniu zarażliwych chorób zwierzęcych, jest konieczne

natychmiastowe zniszczenie niięsa.

Zniszczenie jest bezwarunkowo konieczne: "',

1) całej przesyłki mięsa - jeżeli w mięsie,. chociażby tylko jednego pakunku, stwierdzono Jedną

z chorób wymienionych w ust. 4 pkb 1 § 16 ,rozporządzenia niniejszego lub podejrzenie o nią, jeżeli

ponadto według zachodzących , okolis::znośc.i (,wspólne ', miejsce pochodzenia, sposób załadowama ' l ' przewozu) przypuszczać ,należy, że , ąaxązki chorobowe

Dziennik Ustaw. Poz. 443.

Nr. 54.

mogłyby być przemeSlOne na mięso żawarte w innych pakunkach;

2) tylko poszczególnych pakunków mięsa w

wypadkach wymienionych w ust. 4 pkt. 2 lit. a), b),

c), d) § 16 rozporządzenia niniejszego, bez względu

na ilość zakwestjonowanych kawałków mięsa;

3) tylko poszczególnych kawałków mięsa, zawierających szkodliwe dla zdrowia ludzkiego wągry

(cysticercus cellulosae lub cysticercus inermis) lub

włośnie, jak również kawałków dotkniętych rozkła­

dem gnilnym, przenikającym do warstw wewnętrz­

nych i kawałków, w których stwierdzono gruźlicę

lub promienicę;

4) części poszczególnych kawałków mięsa w razie stwierdzenia schorzeń lub zmian wymienionych w ust. 4 pkt. 3 lit. a), e), f) § 16 rozporządzenia

niniejszego;

5) wyrobów z mięsa siekanego i rozdrobnionego, uznanych za niezdatne do spożycia.

C. Znakowanie mięsa,

§ 19, Organ urzędowego badania WInIen po

ustaleniu wyniku badania mięso oznakować .

Od znakowania narządów wewnętrznych i czę­

ści mięsa, uznanych za niezdatne, można odstąpić, jeżeli ich natychmiastowe nieszkodliwe usunięcie jest

zapewnibne.

§ 20, Znakowanie wykonywa się zapomocą

wypalania lub odciskania pieczęci. Odciskanie pieczęci odbywa się nieszkodliwą farbą, mianowicie

1) farbą czerwoną - dla mięsa uznanego za

zda tne do spożycia;

2) farbą czarną - dla mięsa nieuznanego za

zdatne do spożycia (przeznaczonego do zniszczenia

lub do wycofania przez posiadacza zagranicę) i dla

mięsa ni~wpuszczonego do obszaru Państwa.

Co do używania farby do znakowania mięsa

obowiązują przepisy o barwieniu artykułów źywno­

ści i przedmiotów użytku.

,Minister Rolnictwa może wprowadzić obowią­

zek znakowania mięsa jedynie zapomocą wypalania

pieczęci.

§ 21. ·Wszystkie pieczęcie do znakowania mię­

sa, pochodzącego z zagranicy, winny zawierać napis "zagraniczne" i nazwę stacji badania, a -jeżeli badanie odbywa się na granicżnej stacji wejściowej nazwę tej stacji.

Pozatern pieczęć winna zawierać

. 1) dl~{ Ii1ięsa niewpuszczonego do obszaru Państwa napis "niewpuszczone";

2) dla rąięsa, przeznaczonego do zniszczenia napis "zniszczyć";

3) dla mięsa cofniętego przez posiadacza

napis "cofnięte".

§ 22. Kształt pieczęci do znakowania mięsa,

wp,r()wadzonegO, z zagranicy, ustala się, jak następuje

. : l) do znakowania mięsa uznanego za zdatne

do spożycia ---,- równoboczny sześciokąt o długości

bocllóicy co najmniej 3 cm (zał. Nr. 3, wzór Nr. 1);

2) do znakowania mięsa niewpuszczonego do

obszaru Państwa, mięsa przeznaczonego do zniszczenia lub do wycofania zagranicę przez posiadacza równoboczny trójkąt o długości bocznicy co najmniej

6 cm (zał. Nr. 3, wzór Nr. Nr. 2, 3 i 4).

§ 23. Na mięso wymienione w pkt. 1 - 6 § 1

należy nakładać odbitki pieczęci w miejscach, przewidzianych w przepisach obowiązujących przy badaniu mięsa krajowego.

Pozatem należy obowiązkowo zaopatrzyć każ­

dy z narządów wewnętrznych przynajmniej w jedną

odbitkę pieczęci.

§ 24, Mięso , wymienione w pkt. 7 - 11 § 1

należy znakować w sposób następujący

1) poszczególne kawałki mięsa (szynki, łopat­

ki, polędwice, słoninę i t. p.) należy zaopatrzyć co

najmniej w 2 odbitki pieczęci, poza te m opakowanie

(skrzynię, beczkę i t. p.) również co najmniej w 2 odbitki pieczęci;

2) wyroby z mięsa siekanego i rozdrobnionego

i konserwy mięsne oraz jelita, pęcherze, źołądki

i przełyki zaopatruje się w 2 odbitki pieczęci tylko

na opakowaniu (skrzyni, beczce i t. p.).

§ 25, Minister Rolnictwa może zezwolić na

znakowanie mięsa w inny _sposób lub innemi pieczę­

ciami, niż przepisane w -§§ 19 - 24 rozporządzenia

niniejszego.

IV.

Postępowanie władz.

§ 26. Przesyłki mięsa wprowadzanego z zagranicy pozostają pod nadzorem celnym od chwili

ich przybycia na stację wejściową aż do chwili dopuszczenia do obrotu w kraju, zniszczenia lub cofnię­

cia zagranicę.

O każdem nadejściu z zagranicy mięsa,

obowiązkowi urzędowego badania,

posiadacz lub jego zastępca zawiadamia niezwłocz­

nie organ urzędowego badania na stacji wejściowej.

§ 27.

podlegającego

§ 28. Po ustaleniu ostatecznego wyniku badania organ urzędowego badania podaje urzędowi celnemu na piśmie wynik badania.

§ 29, O wyniku badania organ urzędowego

badania zawiadamia niezwłocznie posiadacza lub jego zastępcę, w wypadkach zaś, wymieńionych

w §§ 32 i 33 rozporządzenia niniejszego, równieź powiatową władzę administracji ogólnej .

Mięso uznane za zdatne do spożycia

urzędowego badania winien niezwłocznie

oznakować.

Mięso przeznaczone do zniszczenia lub cofnię­

cia zagranicę znakuje się dopiero wówczas, gdy posiadacz lub jego zastępca zrzeknie się prawa żąda­

nia ponownego badania lub nie zażąda ponownego

badania w czasie ustalonym w § 35 ust. 2 rozporzą­

§ 30,

organ

dzenia niniejszego.

§ 31. Mięso oznakowane, jako zdatne do spożycia, urząd celny wydaje po uiszczeniu opłat cel~

nych i opłat za badanie mięsa,

Dziennik Ustaw. Poz. 443.

W wypadku, gdy chodzi o mięso podleorgan urzędowego badania zawiadamia posiadacza lub jego zastępcę, że winien

w oznaczonym terminie przesyłkę wycofać; o ile

cofnięcie takie nie nastąpi, mięso zostanie zniszczone na koszt posiadacza.

§ 32.

gające cofnięciu,

§ 33. Powiatowa władza administracji ogólnej

w porozumieniu z władzami celnemi i kolejowemi

zarządzi nie szkodliwe usunięcie mięsa przeznaczonego do zniszczenia.

Nieszkodliwe usunięcie mięsa należy przeprowadzić według przepisóvv obowiązujących przy zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych i przepisów

obowiązujących

przy urzędowem badaniu mięsa

krajowego.

Z dokonania tych czynności powiatowa władza

administracji ogólnej sporządzi protokół przy udziale władz wymienionych w ustępie pierwszym.

§ 34. Na żądanie posiadacza lub jego zastęp­

cy organ urzędowego badania wystawi świadectwo,

stwierdzające wynik badania, i wydane w związku

z tern zarządzenia.

§ 35. Posiadacz lub jego zastępca, niezadowolony z wyniku urzędowego badania, może żądać

przeprowadzenia ponownego badania.

Żądanie ponownego badania posiadacz lub jego zastępca winien zgłosić do właściwego organu

urzędowego badania najpóźniej w 24 godziny po

otrzymaniu zawiadomienia o wyniku badania.

O wniesieniu takiego żądania organ urzędowe­

go badania zawiadamia niezwłocznie powiatową

władzę administracji ogólnej, która zarządzi ponowne badanie przez wyznaczonego państwowego lekarza weterynaryjnego (§ 6).

V.

Nadzór.

§ 36. Bezpośredni nadzór nad badaniem mię­

sa wprowadzanego z zagranicy należy do wojewody

(Komisarza Rządu m. st. Warszawy).

VI.

Rejestrowanie i zestawianie wyników badania.

§ 37. Organ urzędowego badania winien prodziennik badania.

Na podstawie dziennika badania organ urzędo­

wego badania sporządza roczne zestawienie wyników badania i przedstawia je najpóźniej do dnia 1 lutego każdego roku wojewodzie (Komisarzowi Rzą­

du m. st. Warszawy).

Wzór dziennika badania i rocznego zestawienia wyników badania ustala Minister Rolnictwa.

wadzić

VII.

Przepis końcowy.

§ 38. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie w miesiąc po ogłoszeniu.

Minister Rolnictwa: Leon J. Polczyński

Minister Spraw Wewnętrznych: Sławoj Skladkows!ki

Kierownik Ministerstwa Skarbu: Ignacy Matuszewski

Mi,~ister Komunikacji: Kiihn

.

. Minister Poczt i Telegrafów: Boerner

Nr. 54.

SPOSóB URZĘDOWEGO BADANIA MIĘSA

WPROWADZANEGO Z ZAGRANICY.

§ 1.

Lekarz weterynaryjny, przystępując do urzę­

dowego badania, winien sprawdzić, czy mięso

1) pod względem rodzaju, ilości, wagi, cech

i numerów oraz oznakowania odpowiada treści dokumentów przewozowych;

2) czy jest zaopatrzone w zezwolenie Ministra

Rolnictwa na przywóz oraz '-:" świadectwo miejsca

pochodzenia wymienione w § 2 rozporządzenia;

3) czy odpowiada warunkom określonym

w §§ 3 i 4 rozporządzenia.

§ 2.

Po sprawdzeniu danych, określonych w § 1 załącznika, lekarz weterynaryjny winien przeprowadzić urzędowe badanie mięsa. Przy badaniu tern należy postępować według zasad obowiązujących przy

urzędowem badaniu mięsa krajowego (rozporządze­

nie Ministra Rolnictwa z dnia 29 stycznia 1929 r. Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 305).

§ 3.

Urzędowe

badanie należy przeprowadzić przy

świetle dziennem; w wyjątkowych wypadkach można

badanie wykonywać przy dostatecznem oświetleniu

sztucznem.

§ 4.

Przy badaniu mięsa wymienionego w pkt. 1 - 6

§ 1 rozporządzenia należy badać każdą sztukę osobno

łącznie z narządami wymienionemi VI § 3 rozporzą­

dzenia.

Mięso zamrożone bada się dopiero po odtajaniu

części przeznaczonych do badania.

§ 5.

Jeżeli badanie mięsa określone w § 2 załącz­

nika nie doprowadzi do ostatecznego wyniku, należy ponadto przeprowadzić szczegółowe badanie, mianowicie

1) przy podejrzeniu o rozkład gnilny;

2) przy podejrzeniu o pochodzenie mięsa ze

zwierząt jednokopytowych ;

3) przy podejrzeniu o zaraźliwe choroby zwierzęce - według załącznika Nr. 3 do rozporządzenia

Ministra Rolnictwa z dnia 9 stycznia 1928 r. (Dz. U.

Rr P. Nr. 19, poz. 167);

I

4) przy podejrzeniu o posocznicę, ropnicę lub

zatruwacze mięsa według załącznika Nr. 5 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 29 stycznia

1929 r. (Dz. U. R. P. Nr. 32, poz. 305).

Zasady badania przy podejrżeniu o rozkład

gnilny i o pochodzenie mięsa ze zwierząt jednokopytowych, jak również zasady badania w razie wątpli­

wości, czy mięso jest dostatecznie solone lub peklowane (§ 7 ust. 2 niniejszego załącznika). ustala Minister Rolnictwa.

Dziennik Ustaw. Poz 443.

Nr. 54.

§ 6.

Każdy poszczególny kawałek mięsa wymienionego w pkt. 7 -- 11 § 1 rozporządzenia winien być

badany osobno, z wyjątkiem jelit, które są badane

na wyrywkę (§ 10 załącznika niniejszego).

§ 7.

Przy badaniu poszczególnych kawałków mięsa

wymienionego w pkt. 7 -- 11 § 1 rozporządzenia należy na wstępie stwierdzić, czy przyrządzenie (solenie, peklowanie i t. ;p .) jest dostateczne, mając na

uwadze, że mięso wymienione w pkt. 1 -- 7 § 1 rozporządzenia każdego gatunku zwierząt posiada swoisty zapach, jest elastyczne, na przekroju prążkowa­

ne lub ziarniste, po przegotowaniu ma barwę szarą,

białawą lub brunatną i zawiera tylko małą ilość soli

(0,85 % ), podczas, gdy mięso solone lub peklowane

nie posiada już właściw ego za.pachu, jest jędrne, a na

przekroju prawie gładkie, po przegotowaniu zatrzymuje zwykle czerwoną barwę i zawiera dużo więcej

soli, niż mięso świeże.

W razie wątpliwości, czy mięso jest dostatecznie solone lub peklowane, należy przeprowadzić próbę gotowania lub inną potrzebną próbę.

§ 8.

Po stwierdzeniu dostatecznego przyrządzenia

(§ 7 niniejszego załącznika) należy przy badaniu mię­

sa wymienion~go w pkt. 7 -- 11 § 1 rozporządzenia

zwrócić szczególną uwagę na

1) wybroczyny, inne Qiezwykłe zabarwienia",

galaretowatość lub gazy w tkance łącznej;

2) wstrętny zapach moczowy, płciowy, rybny,

tranowy, przy zastosowaniu w razie . potrzeby próby

gotowania lub smażenia;

3) rozkład gnilny, zanieczyszczenie, opleśnienie

na powierzchni i w warstwach wewnętrznych ;

4) zmiany ' w łatwo dost ę pnych gruczołach

3) czy jelita nie pochodzą ze zwierząt padłych.

Badanie nie powinno ograniczać się do powierzchownych warstw zawartości beczek (skrzyń

i t. p.) , lecz każda beczka, ' poddana badaniu, winna

być aż do dna rozpakowana i jej zawartość dokład­

nie zbadana.

Badanie jelit odbywa się na wyrywkę, a mianowicie należy zbadać z jednolitych przesyłek zawierających

1) 1 lub 2 pakunki -- każdy pakunek,

2) 3 do 10 pakunków -- 2 pakunki,

3) 11 i więcej pakunków -- z każdego rozpoczętego dziesiątka pakunków, jeden pakunek.

Badając poszczególne jelita, należy zwracać

szczególną uwag ę na nienormalną barwę, wstrętny,

gnilny zapach, zmniejszenie spoistości, chorobowe

zmiany, jako to: wybroczyny, owrzodzenia (pomór

świń). gruzełki gruźlicze lub gruzełki zawierające

pasorzyty.

Dziennik Ustaw. Poz. 442 i 443.

Na terenie Związku Socjalistycznych Sowieckich Republik urzędnicy i niżsi funkcjonarjusze wolni są od opłat za mieszkania i świadczenia."

Załącznik Nr. 1 do rozp. Min.

Roln. z dnia 5 lutego 1931 r. (poz. 443).