Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 25 marca 1931 r. o ograniczeniu wywozu żubrów.

§ 1. Punkt 5 paragrafu 18 rozporządzenia Ministra Skarbu z dnia 14 marca 1930 r. o postępowa-

Dziennik Ustaw. Poz. 381, 382 i 383.

niu celnem (Dz. U. R. P. Nr. 33, poz. 276) uzupeł­

nia sil( przez dodanie po wyrazach "i t. p. tępicieli

,zkodliwych owadów" wyrazów "oraz żubrów".

,383.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOśCI

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży- .

cie z dniem ogłoszenia.

Kierownik Ministerstwa Skarbu: lJ!.nacy Matuszewski

Nr. 42.

z dnia 17 kwietnia 1931 r.

'-o

dotyczące taksy za doręczanie wezwań i innych pism

sądowych w sprawach karnych.

Na podstawie art. 573 lit. al kodeksu postępo­

. waniakarnego z dnia 19 marca 1928 r. (Dz. U. R. P.

.. Nr. 33, poz. 313) zarządzam co · następuje

332.

.. -.. __ .. ... . ·· §1. Za doręczanie wezwań i innych pismsą:- .

dowych w sprawach karnych- pobiera się ' opłatę,

MINISTRA PRACY I OPtEKI SPOŁECZNEJ

należącą do kosztów postępowania (art. 566 lit. a)

:" k,p .. :k) w następującej wysokości, zależnej od ilości

z dnia 7 kwietnia 1931 r.

.' .. osół) ' wezwanych w danej sprawie na rozprawę

'

-~ '--'

ROZPORZĄDZENIE

w sprawie rozciągnięcia mocy obowiązującej art. l,

główną

a) jeżeli wezwano najwyżej 10 osób

b) jeżeli wezwano osoby w liczbie od

11 - 50

cJ za każdą następną ilość 50 osób,

2 i 3 ustawy z dni'! 16 sierpnia 1923 r. o opiece społecznej na województwa: poznańskie i pomorskie.

Na mocy art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 1924 r.

o zawieszeniu mocy obowiązującej ustawy z dnia

16 sierpnia 1923 r. o opiece społecznej w województwe.ch: poznańskiem i pomorskiem (Dz. U. R. P.

Nr. 73, poz. 716) zarządzam co następuje

Na województwa: poznańskie i pomorskie

moc obowiązującą art. 1, 2 i3 ustawy

z dnia 16 sierpnia 1923 r. o opiece społecznej (Dz.

U. R. P. Nr. 92, poz. 726).

§ t.

rozciąga się

chociażby

rozpoczętą,

zł

5.-

" 25.-

opłata

wzrasta ' o

" 20.-

§ 2. Za doręczenie nakazu karnego, przeciw

któremu nie wni~sibno sprzeciwu, pobiera się opłatę

w wysokości 60 groszy.

§ 3. W sprawach karnych, ściganych z oskarprywatnego, pobiera się opłatę, oznaczoną

w § 1, w wysokości 60 gr za doręczenie każde.go

wezwania lub ' innego pisma s·ądowego.

żenia

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia. Z dniem tym traci moc obowiązującą ustęp pierwszy § 1 ustawy z dnia 8 marca 1871 roku w sprawie wykonania ustawy Związku

półn.-niem. o siedzibie uzasadniającej wsparcie (Zb.

u. pr. str. 130), z wyjątkiem postanowienia w przedmiocie obowiązku związków wspieJ;"ania ubogich

udzielania potrzebnej opieki w wypadkach choroby

osób, potrzebujących pomocy.

§ 4. Ro~porządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie trzeciego dnia po dniu ogłoszenia.

Z dniem tym traci moc obowiązującą rozporzą­

dzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 czerwca

1929 r. dotyczące taksy za doręczanie wezwań i innych pism sądowych w sprawach karnych ' (Dz. U. R.

P. Nr. 47, poz. 391).

.

Minister Pracy i Opieki Społecznej: Hubicki

Minister Sprawiedliwości: Czesław Michałowski

Warszawa. Dr~karnla Państwowa. Tłoczono z polecenia Ministra Sprawiedliwości.

Konto czekowe w P. K. O. Administracji Dziennika Ustaw Nr. 30130. ·

55587

P

Cena 60 gr.

OD ADMINISTRACJI: Prenumerata Dz. U. R. P. wynoli 8 zł. kwartalnie. Urzędy i instytucje państwowe opłacają

6 zł. Prenumerata willna być opłacana najpóźniej na 2 tygodnie przed rozpoczęcłem każdego kwartalu.

Reklamacje z powodu nieotrzymania poszczególnych numer6w Dl. U. R. P. naleiy wnosić do właściwych urzęd6w

po~tow:ych niezwłocznie po otrzymaniu aastępDelło koleiDe~o Dumeru.

•

Nr. 41.

Dziennik Ustaw. Poz. 380 i 381.

skowej, po ukończeniu 18 lat ż y cia i z tejże organizacji przeszli do służby w polskiej formacji wojskowej lub armji zaborczej.

Do wysługi emerytalnej dolicza się służbę, odbytą w wojsku polskiem ochotniczo, lub kontraktowo przed osiągnięciem obywatelstwa Państwa Polskiego, pod wa runkami wymienionemi w ustępie

przedostatnim art. 50 niniejszej ustawy.

Służbę , określoną w powyższych ustępach niniejszego artykułu liczy się do wysługi emerytalnej,

jeżeli nie zalicza się równocześnie z nią trwającej

innej służby , studjów lub pracy zawodowej do wysługi emerytalnej.

Jako służbę wojskową w b. państwach zaborczych uważa się służbę wojskową, odbytą w Rosji

przed dniem l listopada 1917 r., w Austro - Węgrzech

przed dniem l listopada 1918 r., a w Niemczech

przed dniem 27 grudnia 1918 r.

Za emerytów b. państw zaborczych w rozumieniu niniejszej ustawy, uważa się zawodowych

wojskowych, przeniesionych w stan spoczynku

przez b. władze zaborcze, a to

a) rosyjskie przed dniem 1 listopada 1917 r., .

bl austro-węgierskie przed dniem 1 listopada

1918 r.,

c) niemieckie przed dniem 27 grudnia 1918 r.względnie tych b . zawodowych wojskowych b.

państw zaborczych, którzy przed terminami wyżej

wskazanemi w stan spoczynku nie byli przeniesieni,

mieli jednak w myśl ustaw lub przepisów b. państw

zaborczych prawo do zaopatrzenia emerytalnego

z tytułu pełnej wysługi lat lub stwierdzonej trwałej

niezdolności do służby.

.

Art. 106.

Postanowienia art. 102, 103 i 104 mają zastosowanie do tych zawodowych wojskowych,którzy

przed wstąpieniem do wojska polskiego nie utracili

charakteru zawodowego wojskowego w b . państwie

zaborczem i jeżeli są obywatelami polskimi w myśl

art. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatel. ~twie Państwa Polskiego (Dz. U. R. P. Nr. 7, poz. 44),

jak również jeżeli uznani zostali w myśl · art. 3 tejże

ustawy za o.bywateli Państwa Polskiego, natomiast

nie mają zastosowania do tych zawodowych wojskowych b. państw zaborczych, którzy w wojsku polskiem służyli wyłącznie jako kontraktowi.

jęcie do wojska polskiego nie uwzględniono i którym dotychczas nie przyznano zaopatrzenia emerytalnego w b. państwie zaborcze m, jak również

i w Państwie Polskiem, a posiadającym co najmniej

25 lat rzeczywistej służby wojskowej, obliczonej według czasu kalendarzowego, przysługuje zaopatrzenie emerytalne w wysokości ustalonej wart. 82 niniejszej ustawy.

Zawodowym wojskowym b. państw zaborczych, jeżeli są obywatelami polskimi w myśl art. 2

ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie

Państwa Polskiego (Dz. U. R. P . Nr. 7, poz. 44), jak

również jeżeli uznani zos~ali w myśl art. 3 tejże ustawy za obywateli Państwa Polskiego, przysługuje

w razie nieposiadania 25 lat, lecz co najmniej 10 lat

rzeczywistej służby wojskowej, obliczonej według

czasu kalendarzowego, jeżeli prośby, wniesionej

przed końcem 1919 r., o przyjęcie do wojska polskiego nie uwz gl ę dniono, a są niezdolni do zarobkowania i nie posiadają majątku - jednorazowa odprawa w wysokości 50 % odprawy, ustalonej

wart. 104 niniejszej ustawy.

Odnośnie wypłaty odprawy mają postanowienia ostatniego ustępu art. 104 analogiczne zastosowanie.

-j

TYTUŁ

Postanowienia końcowe.

Art. 109.

Wykonanie niniejsze) ustawy powierza się Prezesowi Rady Ministrów i Ministrowi Skarbu oraz innym ministrom we właściwym każdemu z nich zakresie działania.

Art. 110.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem

1 października 1923 r. i obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy tracą

moc obowiązującą dotychczas obowiązujące

ustawy i przepisy, wydane w przedmiotach, unormowanych tą ustawą . .

381.

ROZPORZĄDZENIE

Art. 107.

Wypłata uposażenia emerytalnego z art. 102,

103 i 104 następuje od 1 dnia miesiąca po wniesieniu

podania, nie wcześniej jednak, niż od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Art. 108.

Zawodowym wojskowym b. państw zaborczych, jeżeli są obywatelami polskimi w myśl art. 2

ustawy z dnia 20 stycznia 192.0 r. o obywatelstwie

Państwa Polskiego (Dz. U. R. P. Ni. 7, póz. 44), jak

również jeżeli uznani zostali w myśl art. 3 tejże

ustawy za obywateli Państwa Polskiego, których

próśb, wniesionych przed końcem 1920 r., O przy-

V.

MINISTRA SKARBU

z dnia 25 marca 1931 r.

o ograniczeniu wywozu żubrów.

Na podstawie art. 1 ust. 2, art. 4 ust. 3, art. 6

ust. 2, art. 10 pp. 10, 11, art. 11 pp. 7 i 8 oraz art.

art. 1.2, 13, 14, 15 i 21 rozporządzenia Ministrów

Skarbu oraz Przemysłu i Handlu z dnia 11 czerwca

1920 r. o taryfie celnej (Dz. U. R. P. Nr. 51, poz. 314),

tudzież .na podstawie art. 6 ustawy z dnia 31 lipca

1924 r. w przedmiocie uregulowania stosunków celnych (Dz. U. R. P. Nr. 80, poz. 777) zarządzam co

następuje