Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 25 marca 1931 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych wojskowych.

Art. 1.

Postanowienia niniejszej ustawy odnoszą się do

funkcjonariuszów państwowych, mianowanych na

stałe zgodnie z obowiązującemi przepisami, tudzież

zawodowych wojskowych. Osoby te oraz wdowy

i sieroty po nich otrzymują zaopatrzenie emerytalne

według zasad, określonych w niniejszej ustawie.

Art. 2.

OlU

669

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

Nr. 42.

Funkcjonariuszami państwowymi w rozumieniniejszej ustawy są urzędnicy i niżsi funkcjo-

narjusze państwowi, funkcjonarjusze poczt, telegrafów i telefonów, oficerowie i szeregowi Straży Granicznej, oficerowie i szeregowi Policji Państwowej,

nauczyciele wszystkich szkół państwowych i publicznych, pozostający na etacie Państwa, tudzież

sędziowie z wyjątkiem handlowych, prokuratorzy

i asesorzy sądowi.

Emerytem w rozumieniu niniejszej ustawy odnośnie do zawodowych wojskowych jest zawodowy

wojskowy, przeniesiony w stan spoczynku.

Uposażenie emerytalne

ministrów reguluje

osobna ustawa. Do czasu wejścia w życie tej ustawy

ministrowie, którzy przed objęciem tego stanowiska

pełnili służbę, jako sŁali funkcjonarjusze państwowi,

względnie zawodowi wojskowi, lub pozostawali

w stanie spoczynku, otrzymują w razie ustąpienia

z zajmowanego co najmniej przez rok stanowiska ministra i niepowołania zpowrotem do czynnej służby

państwowej lub wojskowej, o ile odpowiadają postanowieniom art. 9 ustawy, uposażenie emerytalne na

podstawie niniejszej ustawy według ostatnio pobieranego uposażenia ministra (art. 6 i 17 ustawy),

z obowiązkiem uiszczania przez czas zajmowania

stanowiska ministra opłat emerytalnych, przewidzianych wart. 7 ust. 1 ustawy.

Funkcjonarjusze państwowi i zawodowi wojskowi, którzy zaimowali stanowisko ministra przez

okres krótszy niż rok, a pozatem odpowiadają warunkom, wyszczególnionym w ustępie poprzednim,

otrzymują uposażenie emerytalne na podstawie niniejszej ustawy według uposażenia w służbie czynnej, ostatnio pobieranego przed objęciem stanowiska ministra.

Czas spędzony na stanowisku ministra liczy się

do wysługi emerytalnej narówni ze służbą pań­

stwową·

Art. 3.

Ze Skarbu Państwa można pobierać tylko jedno zaopatrzenie.

W przypadkach, gdyby funkcjonarjuszowi pań­

stwowemu lub zawodowemu wojskowemu, względ­

nie pozostałej rodzinie, służyło z jakiegokolwiek

bądź innego tytułu prawo do zaopatrzenia, wypła­

canego ze Skarbu Państwa - uprawniony ma prawo wyboru.

Art. 4.

Osoby, które podstępnie uzyskały wyższy wymiar zaopatr?enia emerytalnego od przypadającego

im na zasadzie niniejszej ustawy, mogą być pozbawione orzeczeniem dyscyplinarnem praWa do dalszego pobierania tego uposażenia, niezależnie od

ewentualnej odpowiedzialności karno-sądowej i obowiązku wynagrodzenia szkody wyrządzonej Skarbowi Państwa . Właściwość i tryb postępowania komisyj dyscyplinarnych określa rozporządzenie Rady

Ministrów. Minister Skarbu jest uprawniony do natychmiastowego zawieszenia wypłaty całości lub

części uposażenia emerytalnego (pensji wdowiej, sierocej) do czasu uprawomocnienia się orzeczenia dyscyplinarnego.

W razie pozbawienia osób, określonych w ust. 1

niniejszego artykułu, na mocy orzeczenia komisji dyscyplinarnej prawa do dalszego pobierania uposaże-

DZIennik Ustaw. Poz. 380.

nia emerytalnego (pensji wdowiej, sierocej) kwoty,

których wypłata została przez Ministra Skarbu zawieszona, ulegają przelaniu na rzecz Skarbu Paristwa.

W przypadku pozbawielłia emeryta prawa do

dalszego pobierania uposażenia emerytalnego właś­

ciwa władza naczelpa może żonie i dzieciom takiego

emeryta przyznać sŁały zasiłek, nieprzekraczający

ich pensji wdowiej lub sierocej.

Kwoty, nienależnie pobrane przez emeryta

(wdowę, sierotę), tyŁułem uposażenia emerytalnego

(pensji wdowiej, sierocej), podlegają zwrotowi bez

względu na to, czy miało miejsce świadome wprowadzenie władzy w błąd przez zainteresowaną osobę,

niezależnie od ewentualnej odpowiedzialności karno - sądowej.

.

Art. 5.

Zaopatrzenie emerytalne (uposażenie emerytalne, pensja wdowia i sieroca) oraz odprawy mogą

ulec zapowiedzeniu i zajęciu sądowemu tyl~o z tytułu alimentów, jako też zapowiedzeniu i zajęciu są­

dowemu lub administracyjnemu z tytułu nal~żności

Skarbu Państwa.

Wysokość zapowiedzeń i zajęć wynosi: dla alimentów 215 zaopatrzenia emerytalnego, względnie

odprawy, a dla należności Skarbu Państwa li5 zaopatrzenia emerytalnego, a 2/3 odprawy.

Postanowienia ustępu 2 niniejszego artykułu

nie mają zastosowania do emerytów wojskowych

oraz wdów i sierot po zawodowych wojskowych.

U osób tych dokonywa się potrąceń dopuszczalnych

w myśl ust. 1 niniejszego artykułu w wysok05ci,

określonej wart. 3 ustawy z dnia 2 kwietnia 1925 r.

o ootrąceniach z uposażenia osób wojskowych (Dz.

U. R. P. Nr. 45, poz. 312) z zaopatrzenia emerytalnego lub odprawy, wypłacanych na źasadzie nini~j­

szej ustawy.

Pośmiertne nie ulega zapowiedzeniu, ani też

zajęciu.

Art. 6.

Zaopatrzenie emerytalne (uposażenie emerytalne, pensja wdowia i sieroca) wymierza się w punktach w myśl zasad art. 3, 4 i 5 ustawy o uposażeniu

funkcjonarjuszów państwowych i wojska z dnia

9 października 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz.

924), względnie dla sędziów i prokuratorów w myśl

zasad art. 4 § 2, i art. 5 § l, 2 i 3 ustawy o uposaże­

niu sędziów i prokuratorów z dnia 5 grudnia 1923 r.

(Dz. U. R. P. Nr. 134, poz. 1107) zależnie od grupy

i szczebla, do których funkcjonarjusz państwowy,

względnie zawodowy wojskowy, został zaliczony.

Zmiany ilości punktów w poszczególnych grupach uposażenia oraz wartości mnożnej, stosowaNe

do funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych

wojskowych{ pozostających w służbie czynnej, będą

automatycznie stosowane do zaopatrzenia emerytalnego. Natomiast wszelkie zmiany, dotyczące zaszere!;lowania funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych wojskowych do grup uposażenia, nie mają zasŁosowania do przeniesionych już w stan spoczynku funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych wojskowych.

Nr. 42.

Art. 7.

Za świadczenia, obciążające w myśl niniejszej

ustawy Skarb Państwa, ustanawia się opłatę w wysokości 5 % (pięć) uposażenia, pobieranego przez

funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych woj- .

skowych w czynnej służbie. Opłatę tę pobiera się

każdego miesiąca przez potrącenie z uposażenia.

Obowiązek uiszczania opłaty emerytalnej ustaje,

jeżeli funkcjonarjusz państwowy lub zawodowy wojskowy uiścił do Skarbu Państwa Polskiego . opłaty

emerytalne lub składki ubezpieczeniowe co najmniej

za 35 lat, policzalnych do wysługi emerytalnej.

Funkcjonarjusze państwowi i zawodowi wojskowi przy każdorazowem osiągnięciu z jakiegokolwiek bądź tytułu uposażenia wyższej grupy lub

szczebla oraz przy uzyskaniu lub podwyższeniu dodatku, zaliczalnego do podstawy wymiaru emerytury opłacają przez jeden rok połowę różnicy w. wysokości uposażenia.

Funkcjonarjusze 'państwowi i zawodowi wojskowi, wybrani do ciał ustawodawczych, uiszczają

przez czas trwania mandatu poselskiego lub sena·

torskiego opłaty, wymienione w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu od uposażenia, jakie pobierają lub pobieraliby w służbie czynnej, przyczem w tym Qstatnim przypadku potrącenia opłaty emerytalnej winny

być dokonywane z diet poselskich lub senatorskich.

Funkcjonarjusze państwowi i zawodowi wojskowt, pełniący służbę poza granicami Państwa Polskiego iw. m. Gdańska, uiszczają przez cały czas

pobytu zagranicą opłaty od uposażenia, jakieby pobierali, pełniąc służbę w kraju.

Opłaty, pobrane na podstawie niniejszego artykułu, nie podlegają zwrotowi.

. Upoważnia się Radę Ministrów do wydawania.

rozporządzeń normujących

a)

I. przekazywanie . przez

Skarb

Państwa

ośmioprocentowej

składki

(określonej wart. 120

w ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospoli~

tej z dnia 24 listopada 1927 r. (Dz. U. R. P. Nr. 106,

poz. 911) przy analogicznem zastosowaniu postanowień ust. 4, art. 120 powołanego rozporządzenia)

właściwym

Zakładom Ubezpieczeń

Pracowników

Umysłowych oraz właściwym instytucjom, przedsię­

biorstwom lub zakładom, których pracownicy zgodnie z art. 5 p. 4, 5 i 6 powołanego rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej nie podlegają obowiąz­

kowi ubezpieczenia na mocy tego rozporządzenia;

II. zaliczanie lat służby państwowej, pełnionej

od dnia 1 stycznia 1928 r. ,do ubezpieczenia, unormowanego temże rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej, względnie do lat wysługi emerytal~ej

w wyżej wymienionych instytucjach. przedsiębior­

stwach i zakładach tym funkcjonariuszom państwo­

wym i zawodowym wojskowym, których stosunek

służbowy został rozwiązany z przyczyn, uznanych

w rozporządzeniu Rady Ministrów za powodujące

zachowanie prawa do przekazania, wymienionej

w p. I, ośmioprocentowej składki i pod warunkiem,

że funkcjonarjusz państwowy względnie zawodowy

wojskowy nie nabył w służbie państwowej prawa do

emerytury;

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

Nr. 42.

b) przekazywanie Skarbowi Państwa składek

ubezpieczeniowych przez właściwe Zakłady Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych, lub właściwe instytucje, przedsiębiorstwa i zakłady, których pracownicy zgodnie z art. 5 p. 4, 5 i 6 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 listopada

1927 r. (Dz. U. R. P. Nr. 106, poz. 911) nie podlegają

obowiązkowi

ubezpieczenia na mocy tego rozporządzenia, za lata pracy umysłowej, podlegające zaliczeniu do wysługi emerytalnej tych pracowników,

którzy przeszli lub przejdą do stałej służby pań­

stwowej.

Art. 8.

Prezydent Rzeczypospolitej na wniosek właści­

wej władzy naczelnej za zgodą Ministra Skarbu może w przypadkach,

zasługujących

na szczególne

uwzględnienie, a nie objętych niniejszą ustawą

a) uwzględniać przy wymiarze zaopatrzeń

emerytalnych ustawowo niezaliczalne lata służby,

b) podwyższać wymiar ustawowo przypadają­

cego zaopatrzenia emerytalnego, tudzież

c) przyznawać zaopatrzenia emerytalne funkcjonarjuszom państwowym i zawodowym wojskowym, jako też osobom po nich pozostałym.

Postanowienia niniejszego artykułu mają zastosowanie również do praktykantów, funkcjonarjuszów państwowych mianowanych do odwołania,

oraz do pracowników kontraktowych.

TYTUŁ

II.

Zaopatrzenie emerytalne funkcjonarjuszów państwo­

wych i zawodowych wojskowych.

Rozdział

I.

Postanowienia wspólne.

Art. 9.

Prawo do uposażenia emerytalnego nabywa

funkcjonarjusz państwowy oraz zawodowy wojskowy po nieprzerwanej co najmniej lO-letniej pań­

stwowej służbie cywilnej, względnie wojskowej, lub

po łącznym, nieprzerwanym, co najmniej 10 lat

trwającym okresie państwowej służby cywilnej

i wojskowej, o ile przechodzi w stan spoczynku z powodów, przewidzianych w ustawie.

Wyjątkowo nabywa funkcjonarjusz państwowy,

względnie zawodowy wojskowy, prawo do uposaże­

nia emerytalnego

1) po nieprzerwanej, co naimniej 5-letniej pań­

stwowej służbie cywilnej, względnie wojskowej, lub

po łącznym n.ieprzerwanym, co najmniej 5 lat trwającym okresie państwowej służby cywilnej i wojskowej, z powodu trwałej niezdolności do służby, spowodowanej kalectwem lub chorobą, nabytą w związ­

ku ze służbą, bez własnej winyj

2) bez względu na czas służby--wskutek trwałej niezdolności do służby z powodu

a) nieszczęśliwego wypadku, wynikłego z powodu lub w czasie pełnienia obowiązków

służbowych,

b) działań wojennych w miejscu

pobytu,

służbowego

671

c) chorób zakaźnych, panujących epidemicznie

w miejscu służbowego pobytu, we:ględnie

w danej formacji wojskowej.

Przy obliczaniu lO-letniej, względnie 5-letniej

służby państwowej, postanowienia art. 16 nie mają

zastosowania.

Art. 10.

po wysługi emerytalnej liczy się czas służby

nieprzerwanej z wyjątkiem przypadków, przewidzianych w niniejszej ustawie.

Emerytowany funkcjonarjusz państwowy lub

zawodowy wojskowy, powołany ponownie z urzędu

lub na własną prośbę do stałej służby państwowej

lub zawodowej wojskowej (reaktywacja), traci prawo do poprzednio przyznanego mu uposażenia emerytalnego. Przy ponownem przeniesieniu reaktywowanego w stan spoczynku wymierza mu się uposażenie emerytalne według ostatnio pobieranegó uposażenia (art. 17 i 18 ustawy), przyczem do wysługi

emerytalnej, nabytej przed reaktywacją, dolicza się

cały okres służby, odbytej po reaktywacji.

Art. 11.

Funkcj.onarjuszowi państwowemu i zawodowemu wojskowemu, który po nieprzerwanej co najmniej lO-letniej służbie państwowej stał się trwale

niezdolnym do służby, a ponadto utracił bez własnej

winy trwale co najmniej 95 % zdolności do zarobkowania - dolicza się przy wymiarze uposażenia emerytalnego w granicach art. 19 niniejszej ustawy ·10

lat do czasu służby, podlegającego normalnemu zaliczeniu do wysługi emerytalnej.

Do okresu lO-letniej służby państwowej wlicza

się jedynie służbę państwową, zaliczalną do wysłu­

gi emerytalnej na mocy art.. 37 punkt 1 i 2, lub art.

50 ust. 1 i 6 z uwzględnieniem łącznej policzalności

państwowej służby cywilnej i wojskowej,

zgodnie

z ust. 1 art. 9 ustawy.

Art. 12.

Funkcjonarjuszowi państwowemu i zawodowemu wojskowemu, który wskutek przypadków, wymienionych w punkcie 2 art. 9 niniejszej ustawy,

utracił również zdolność do pracy zarobkowej wymierza się uposażenie emerytalne według norm

art. 19 ninieiszej ustawy, doliczając ponadto do wysługi emerytalnej w granicach tegoż artykułu zależnie od stopnia utraty zdolności do zarobkowania,

a mianowicie

przy utracie zdolności od 35%

54%

2 lata,

przy utracie zdolności od 55%

74%

4 lata,

przy utracie zdolności od 75%

84%

6 lat,

przy utracie zdolności od 85%

94%

8 lat,

przy utracie zdolności od 95% - 100%

10 lat.

W wyjątkowych, na szczególne uwzględnienie

zasługujących przypadkach może właściwa władza

naczelna w porozumieniu z Ministrem Skarbu przyznać uposażenie emerytalne w wymiarze wyższym

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

Nr. 42.

------~--------------------- ----

od przewidzianego w ustępie 1 niniejszego artykułu

aż do p e łn ej wysokości uposażenia w służbie czyn.1ej (art. 17), będącego podstawą do obliczenia uposażenia emerytalnego.

Praktykantów i funkcjonarjuszów państwo­

wych, mianowanych do odwołania w myśl ustaw

o patlstwowej służbie cywilnej, w przypadkach, wymienionych w niniejszym artykule, traktuje się narówni z funkcjonarjuszami patlstwowymi, mianowanymi na stałe.

Art. 13.

Doliczenie lat do wysługi emerytalnej w myśl

art. 12 niniejszej ustawy następuje pod warunkiem

1,. niezdolności do służby, spowodowanej przyczynami, wskazanemi w punkcie 2 art. 9 niniejszej

ustawy, stwierdzonej zarządzonem z urzędu badaniem komisji lekarskiej i

2) zgłoszenia wypadków w ciągu jednego roku

tej władzy, przy której dany funkcjonarjusz pań­

stwowy, względnie zawodowy wojskowy, służył.

W przypadkach, zasługujących na wyjątkowe

uwzględn ie nie,

a należycie usprawiedliwionych

i udowodnionych, może władza przyjąć zgłoszenie,

jeżeli nastąpiło ono nie później, niż w trzy lata po

zajściu wypadku.

Art. 14.

sięcy włącznie, natomiast

okres, przekraczający

czas 6 miesięcy, Bezy się jako pełny rok.

Art. 17.

Podstawą do wymierzenia uposażenia emerytalnego jest uposażenie, pobierane ostatnio w służ­

bie czynnej, przypadające według art. 3 ustawy

o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska z dnia 9 października 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr.

116, poz. 924), względnie dla sędziów i prokuratorów według art. 4 §§ 1 i 3 ustawy o uposażeniu sę­

dziów i prokuratorów z dnia 5 grudnia 1923 r. (Dz.

U. R. P. Nr. 134, poz. 1107). Podstawę oblicza się

w wymiarze dla samotnego.

.

~rzy wymierzaniu uposażeń emerytalnych funkCJonal')uszo.m państwowym lub zawodowym wojskowym, pełmącym służbę na placówkach zagranicznych i terenie w. m. Gdańska przyjmuje się za podstawę wymiaru uposażenie czynne, jakie Dobieraliby, pełniąc służbę w. kraju.

Art. 18.

Dodatki, określone w punktach w ustawie

o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska z dnia 9 października 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr.

116, poz. 9214) w artykułach

37 ust. 1 dla dyrektora szkoły średniej oraz

Skład i sposób urzędowania ko~isji lekarskiej

seminarjum

nauczycielskiego i ochroniarskiego,

dla fun kcjonarjuszów państwowych, a komisji woj- '

47 ust. 1 dla kierowników szkół powszechnych,

skowo-lekarskiej dla zawodowych wojskowych okre48 i 49 dla inspektora szkolnego i zastępcy inśli rozp orządzenie Rady Ministrów, które też okrespektora

szkolnego,

śli sposób oceny zdolności do służby (państwowej,

54

ust.

1 dla dyrektora państwowej szkoły zawojskowej), sposób oceny stopnia utraty zdolności

wodowej,

do pracy zarobkowej, a także sposób stwierdzenja

62 ust. 1 i 2 dla dyrektora i kierownika szkoły

przyczynowego związku choroby (kalectwa) ze służ­

specjalnej,

bą państwową, a względnie wojskową wogóle, spe66 lit. a) dla podpułkownika i komandora-pocjalnie zaś ustalenie, iż choroba powstała z przyrucznika,

czyn, przewidzianych wart. 9 niniejszej ustawy, spo118 - dodatek wyrównawczy dla funkcjonarsób stwierdzenia powstania choroby, braku lub istjuszów państwowych i zawodowych wojskowych, jenienia winy chorego (kaleki) w jej powstaniu, a nażeli ten dodatek przysługiwał danemu funkcjonarjustępnie stałej potrzeby pomocy osób postronnych,

szowi

państwowemu lub zawodowemu wojskowemu

względnie potrzeby szczególnej opieki, jako to: pow chwili przeniesienia w stan spoczynku, oraz dotrzeby umieszczenia w domu inwalidów, względnie

datki, wymienione wart. 8 ustawy z dnia 5 grudnia

w zakładzie dla umysłowo-chorych.

1923 r. (Dz. U. R. P. Nr. 134, poz. 1107) o uposaże­

niu sędziów i prokuratorów - wliczają się do podArt. 15.

stawy wymiaru uposażenia . emerytalnego, obliczone

Czas służby wojskowej, odbytej podczas woj- od różnicy w wymiarze dla samotnego.

ny od dnia rozpoczęcia działań wojennych do dnia

Niezależnie od postanowienia art. 17 powięk­

podpisania traktatu pokoju, liczy się przy wymiarze sza się uposażenie emerytalne funkcjonariuszów pań­

uposażenia emerytalnego podwójnie. Również podstwowych, którzy ostatnio przed przeniesieniem

wójnie liczy się czas rzeczywiście pełnionej służby w stan spoczynku, pełnili służbę na terenie w. m.

cywilnej, odbytej na terenie operacyjnym, podpoGdańska, o różnicę między mnożną , obowiązującą

rz ądkowanym dowództwu armji, oraz okresy służby

w

kraju, a mnożną, obowiązującą na terenie w. m.

rzeczywiście pełnionej w formacjach wojskowych.

Gdańska przez okres zamieszkiwania emeryta lub

Przy częściowej mobilizacji oblicza się w t en pozostałej po nim rodziny na tym obszarze.

sposób czas służby, odbytej podczas wojny, tylko

pełniącym służbę w formacjach

zmobHizowanych,

Art. 19.

a ponad to woiskowym , zatrudnionym w Minis terUposażenie emerytalne wynosi do 10 lat służ­

stwie Spraw Wojskowych i Naczelnem Dowództwie.

by włącznie 40 % (czterdzieści procent) i wzrasta za

ka~d~ nasteDny rok służby o 2,4 % (dwa całe cztery

Art. 16.

dZieSiąte procent), w żadnym jednak razie nie może

Przy ostatecznem obliczeniu lat wysłu gi eme- przenosić 100 % (stu procent) podstawy wymiaru

rytalnej nie uwzględnia się części roku do 6 mieuposażenia emerytalnego.

Nr. 42.

W tym samym stosunku oblicza się także

wszystkie dodatki, do których emeryt ma prawo

w myśl przepisów niniejszej ustawy.

Art. 20.

Na czas trwania wyjątkowych warunków ekonomicznych otrzymuje ponadto emeryt na żonę , poślubioną przed przejściem w stan spoczynku, dodatek, ustanowiony wart. 4 ustawy o uposażeniu funk cjonarjuszów państwowych i wojska z dnia 9 paź ­

dziernika 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924),

względnie wart. 5 ustawy o uposażeniu sędziów

i prokuratorów z dnia 5 grudnia 1923 r. (Dz. U. R.

P. Nr. 134, poz. 1107).

W wyjątkowych, na szczególne uwzględnienie

zasługujących, przypadkach może właściwa władza

naczelna za zgodą Ministra Skarbu przyznać emerytowi również dodatek na jedno dziecko.

Art. 21.

FuItkcjonarjusz państwowy, względnie zawodowy wojskowy, ma prawo z powodu przeniesienia go

w stan spoczynku do zwrotu kosztów jednorazowego przesiedlenia się z rodziną z ostatniego miejsca

służbowego do przyszłego miejsca zamieszkania

w kraju lub na obszarze w. m. Gdańska, według

przepisów, normujących sprawę należności za przeniesienie z urzędu w służbie czynnej.

Z powyższego prawa przeniesienia się można

skorzyst ać w ciągu jednego roku, licząc od dnia

przeniesienia w stan spoczynku.

W wyjątkowych, na szczególne uwzględnienie

zasługujących, przypadkach Minister Skarbu może

przyznawać zwrot kosztów jednorazowego przesiedlenia w razie, gdy przesiedlenie nastąpiło przed

przeniesieniem w stan spoczynku, lub po upływie

roku od dnia przeniesienia, a zaszły , okoliczn oś ci,

które uzasadniają niedotrzymanie rocznego terminu

przesiedlenia.

Art. 22.

Prawo do pobierania uposażenia emerytalnego

rozpoczyna się od pierwszego dnia miesiąca, nastę ­

pującel!o po przeniesieniu w stan spoczynku.

Uposażenie emerytalne płatne jest miesięcznie

zgóry.

Uposażenie emerytalne, wymierzone i przyznane, a niepodjęte w ciągu pięciu lat, liczonych od

chwili płatności danego uposażenia, przypada na

rzecz Skarbu Państwa. Właściwa władza naczelna

w porozumieniu z Ministrem Skarbu w przypadkach,

zasługujących na uwzględnienie, może czynić wyjątki od powyższej zasady.

Art. 23.

Prawo do pobierania uposażenia emerytalnego

l!aśnie

673

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

1) w razie śmierci emeryta;

2) gdy emeryt został prawomQcnie skazany za

czyn karygodny, a skazanie pociąga za sobą utratę

zdolno~ci do piastowania urzędu publicznego, względ­

nie prawa do uposażenia emerytalnego. Właściwa

władza naczelna w porozumieniu z Ministrem Skarbu może jednak w tym przypadku przyznać żonie

i dzieciom eI!leryŁa odpowiedni zasiłek na czas,

przez kŁóry rodzina pozostawałaby bez środl{ów do

utrzymania. Zasiłek Łen nie może przekraczać ustawowego zaopatrzenia wdowiego, względnie sierocego. Zawieszenie w wyroku ' sądowym wykonania

kary pociąga za sobą utratę prawa do uposażenia

emerytalnel!o tylko o ile emeryt zosŁał następnie

skazany na odbycie zawieszonej kary; w tym przypadku utrata prawa do uposażenia emerytalnego

następuje od pierwszego dnia miesiąca, następują_ ·

cego po uprawomocnieniu się ponowego skazania;

3) gdy emeryt wojskowy został orzeczeniem

oficerskiego sądu honorowego prawomocnie skazany na wykluczenie z korpusu oficerskiego, Za czyn

popełniony przed wstąpieniem do wojska polski~go,

a zwrócony przeciw interesom Narodu Polskiego.

Ponadto emeryt może zrzec się stale lub czasowo prawa do pObierania uposażenia emerytalnego, zrzeczenie to jednak nie może w niczem szkodzić prawom wdów i sierot do pensji wdowiej i sierocej, tudzież prawom osób uprawnionych do otrzymywania od emeryta alimentów, Z tytułu których

up osaż enie emerytalne podlega zapowiedzeniu

zajęciu w myśl art. 5 niniejszej ustawy.

Art. 24.

Prawo do pobierania uposażenia emerytalnego

nie przysługuje

1) na czas przebywania przez okres dłuższy

niż pół roku poza granicami Państwa,

względnie

Wolnego Miasta Gdańska, bez zezwolenia właści­

wej władzy naczelnej, udzielonego w porozumieniu

z Ministrem Skarbu;

2) w razie utraty obywatelstwa polskiego,

z wyjątkiem równoczesnego przyjęcia obywatelstwa

gdańskiego;

3) na czas pobierania zaopatrzenia z tytułu

niezdolności do służby lub pracy na zasadzie innych

ustaw, jeżeli świadczenia te płyną ze Skarbu Pań­

stwa (art. 3); postanowienie to nie ma zastosowania

do weteranów powstań narodowych, oraz wdów

i sierot po nich, o ile otrzymują zaopatrzenie na

mocy ustawy z dnia 23 marca 1922 r. (Dz. U . R. P.

Nr. 26, poz. 212);

4) w razie wstąpienia do klasztoru;

5) przy zastosowaniu

przeplsow mmeJszej

ustawy (art. 42, 55, 56, 57 i 58) na czas umieszczenia w domu inwalidów, względnie w zakładach dla

umysłowo chorych.

W przypadkach, przewidzianycb w niniejszym

artykule, wypłaca się uposażenie emerytalne od dnia

pierwszego miesiąca, następującego PO usunięciu

przyczyn, wymienionych w tym artykule, nie wcześniej jednak niż od dnia pierwszego miesiąca, następującego po zgłoszeniu się o uposażenie.

Art. 25.

Emeryci, którzy zajmują jakiekolwiek płatne

stanowisko w urzędzie, instytucji, przedsiębiorstwie

lub zak ładzie państwowym, czy też samorządu terytorjalnego lub gospodarczego, tudzież w instytucjach ubezpieczeń społecznych, oraz emeryci, którzy pobierają emeryturę z funduszów takiej instytucji, przedsiębiorstwa lub zak~adu, otrzymują tylko

I

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

taką część, przyznanego na mocy niniejszej ustawy,

patrzenia

uposażenia emerytalnego, która wraz z wynagrodzeniem, względnie zaopatrzeniem, pobieranem z danej

instytucji, przedsiębiorstwa lub zakładu nie przewyższa

150% uposażenia, ostatnio pobieranego

w służbie czynnej.

trąceniu w całości

Za uposażenie, ostatnio pobierane w służbie

czynnej w rozumieniu poprzedniego ustępu, uważać

należy uposażenie służbowe obliczone według stopnia i grupy, do której eIuryt był zaliczony ostatnio

przed przeniesieniem w stan spoczynku, z uwzględ­

nieniem dodatków, przywiązanych do pełnienia służ­

by w miejscowości, będącej siedzibą instytucji,

przedsiębiorstwa lub zakładu, w których emeryt jest

zatrudniony oraz z uwzględnieniem innych dodatków, do których mają prawo wszyscy funkcjonarjusze państwowi i zawodowi wojskowi.

Postanowienie ust. 1 nie 'dotyczy tych emerytów, których wysokość uposaż'enia emerytalnego nie

przekracza rocznie 3.600 złotych.

Czasowe powierzenie emerytowi ściśle określonych, specjalnych czynności nie uważa się za

objęcie stanowiska w rozumieniu ust. 1.

Nr. 42.

emerytalnego. Zaliczka ta podlega poz pierwszych przyznanych rat

zaopatrzenia emerytalnego (uposażenia emeryta,

pensji wdowiej lub sierocej).

Art. 28.

Przeniesienie w stan spoczynku następuje na

funkcjonariusza państwowego

aj bez względu na wiek, jeżeli funkcjonariusz

państwowy z powodu ułomności cielesnej,

albo z powodu upadku sił fizycznych lub

umysłowych stał się trwale niezdolny do

prośbę

służby;

b) bez względu na zdolność

c)

do

służby,

gdy

przekroczył sześćdziesiąt lat życia;

gdy uzyskał prawo d.o pełnego uposażenia

emerytalnego i ukończył 55 lat życia.

Art. 29.

Władza powinna funkcjonariusza państwowe­

go przenieść w sfan spoczynku bez jego prośby

aj gdy funkcjonarjusz państwowy z powodu

choroby nie pełnił służby dłużej niż na to

zezwalają ustawy o państwowej służbie cyR o z d z i a ł II.

wilnej; za przerwy w tych czas okresach

uważane będą tylko te czasokresy czynnej

Postanowienia, dotyczące wyłącznie funkcjonarjusłużby, które wynoszą cq najmniej połowę

szów państwowych.

czasu, spędzonego poprzednio poza służbą

Art. 26.

wskutek choroby lub na urlopie dla poratowania zdrowia;

Przeniesienie w stan spoczynku funkcjonarjub) gdy z powodów, podanych w punkcie a)

szów państwowych (art. 2), nie wyłączając sędziów

art. 28, jest trwale niezdolny do prawidłoi prokuratorów, zarządza właściwa władza nawego pełnienia służby;

czelna.

c) jeżeli funkcjonarjusz państwowy w ciągu

Sędziów i prezesów Najwyższego Trybunału

pół roku od chwili przeniesienia go w stan

Administracyjnego przenosi w stan spoczynku Prenieczynny nie został powołany do służby

zes .Rady Ministrów.

.

czynnej.

Członków kolegjum Najwyższej Izby Kontrolt

Władza może przenieść funkcjonarjusza pańi prezesów izb okręgowych przenosi w stan spo- stwowego w stan spoczynku bez jego prośby, gdy

czynku Prezes Rady Ministrów, natomiast in~ych

przekroczył 60 lat życia i uzyskał prawo do zaopaurzędników - Prezes Najwyższej I~~~ Kontrolt.

trzenia emerytalnego. Przepis ten nie stosuje się

Władza naczelna może upowaZD1C podległe sodo sędziów, prokuratorów, profesorów szkół akadebie bezpośrednio władze dC! przel!0sze!1ia ,w sta!l

mickich, jako też do członków kolegjum Najwyższej

spoczynku pewnych kategorYJ funkcJonarJuszow'"k~o: Izby Kontroli, kolegjów: departamentów Najwyższei

rych mianowanie jest zastrzeżone kompetencji Jej Izby Kontroli, prezesów i wiceprezesów izb okręgolub podległej jej władzy.

, wych i członków kolegjów tychże izb, do których

stosuje się odrębne przepisy.

A rt. 27 .

Zaopatrzenie emerytalne (uposażenie emeryta,

pensję wdowią i sierocą) przyznaje. i ~mie~z~ wła­

ściwa władza naczelna w porOZUmleD1U z MID1strem

Skarbu, lub upoważniona przez władzę naczelną

właściwa władza II instancji w porozumieniu z odnośną izbą skarbową.

Zaopatrzenie emerytalne (uposażenie emeryta,

pensja wdowia i sieroca) winno być przyznane i wymierzone w ciągu 30 dni od daty przeniesienia

w stan spoczynku, względnie śmierci funkcjonarjusza

państwowego.

W razie niemożnOSCl wymierzenia zaopatrzenia emerytalnego w przewidzianym terminie właści­

wa władza naczelna w porozumieniu z Ministrem

Skarbu winna przyznać danemu emerytowi (wdowie, sierocie) zaliczkę do czasu wymierzenia zao-

Art. 30.

Władza musi funkcjonarjusza państwowego

przenieść w stan spoczynku bez jego prośby na podstawie prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego

o przeniesieniu w stan spoczynku przy zachowaniu

postanowień tego orzeczenia.

Ponadto Prezes Najwyższej Izby Kontroli

i członkowie kolegjum Najwyższej Izby Kontroli muszą być przeniesieni w stan spoczynku na skutek

uchwały Sejmu, powziętej w myśl art. 9 Konstytucji, lub wskutek utraty praw stanu na zasadzie wyroku sądowego, podanych do wiadomości Prezesa

Rady Ministrów.

.

Przeniesienie w stan spoczynku w powyższych

prZyPadkach następuje wyłącznie przy zachowaniu

postanowień ustępu l art. 9 niniejszej ustawy.

Nr. 42.

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

Art. .31.

Funkcjonarjusz

państwowy,

ubiegający

się

° przeniesienie w stan spoczynku z powodów, wymienionych w lit. a) art. 28, będzie poddany badamu

komisJi lekarskiej I instancji w celu stwierdzen~a,

czy zachodzi trwała niezdolność do służby oraz z Jakich przyczyn, a nadto, czy i w jakiej wysokości

zachodzi utrata zdolności do zarobkowania (art. 11

i 12). Komisja lekarska I instancji przesyła swe

orzeczenie bezpośrednio tej władzy, która zarządzi­

ła badanie, odpis zaś orzeczenia przesyła badanej

osobie.

Właściwa władza ma prawo poddać funkcjonarjusza państwowego badaniu komisji lekarskiej

II instancji. Również funkcjonarjusz państwowy ma

prawo domagać się z uzasadnionych powodów badania przez komisję lekarską II instancji, jeżeli wynik

badania przez komisję lekarską I instancji wypadł dla

niego niekorzystnie. Odnośne odwołanie wraz

z wnioskiem o przedstawienie do zbadania komisji

lekarskiej II instancji winien funkcjonarjusz pań­

stwowy wnieść w ciągu dni 14-tu od daty doręcze­

nia mu orzeczenia komisji lekarskiej I instancji do

tej władzy, która zarządziła badanie.

Art. 32.

O zamierzonem przeniesieniu funkcjonarjusza

państwowego

w stan spoczynku bez jego prośby

w przypadkach, przewidzianych w punktach a) i b)

art. 29, władza zawiadamia pisemnie funkcjonarju,sza państwowego z równoczesnem pouczeniem, że

w ciągu dni 14 ma on prawo wnieś~ odwołanie. Jeżeli przeniesienie w stan spoczynku następuje z mofY lit. b) art. 29 ma nadto analogiczne za stos owa:nie postępowanie przewidziane wart. 31 ustawy,

. przyczem władza w zawiadomieniu o zamierzonem

przeniesieniu w stan spoczynku winna powołać się

ną orzeczenie komisji lekarskiej.

Art. 33.

',. Przeciw orzeczeniu władzy bezpośrednio podległej władzy naczelnej, wydanemu na zasadzie art.

Z6ustęp 4 ustawy, funkcjonarjuszowi państwowemu

służy w ciągu 30-tu dni prawo wniesienia zażalenia

do właściwej władzy naczelnej.

Przeciw orzeczeniu, opartemu na powtórnem,

na własną prosbę funkcjonariusza państwowego zarządzonem, badaniu komisji lekarskiej nie przysłu­

guje żaden środek prawny.

Art. 34.

Bieg termińÓw, przewidzianych wart. 31, 32

i 33, rozpoczyna się z dniem, następującym po dniu

doręczenia zawiadomienia lub orzeczenia.

Jeżeli koniec terminu przypadnie na niedzielę

lub święto uroczyste, kończy się termin następnego

dnia powszedniego. Terminu nie uważa się za zaniedbany, jeżeli przed jego upływem zażalenie wysłano pocztą listem poleconym,

nadanym w dniu

ostatnim terminu.

Art. 35.

Art. 32 nie stosuje się do sędziów i prokuratorów, asesorów sądowych i aplikantów sądowych.

Zasady postępowania celem przeniesienia Łych funk-

675

cjonarjuszów w stan spoczynku z urzędu określi

ustawa ,0 służbie sędziowskiej i prokuratorskiej.

Art. 36.

Uposażenie emerytalne przyznaje się i oblicza

na podstawie danych, zawartych w osobowych aktach funkcjonarjusza państwowego i popartych bądź

oryginalnemi dokumentami, bądź też uwierzytelnionemi odpisami takich dokumentów.

Jeżeli funkcjonarjusz państwowy rości sobie

prawo do uposażenia emerytalnego w wyższym w.ymiarze, aniżeli wynika to z danych zawartych w )ego osobowych aktach. winien udowodnić swe żąda­

nie dokumentami.

Wyższe uposażenie emerytalne otrzymuje funkcjonarjusz państwowy od dnia pierwszego miesiąca,

następującego po zgłoszeniu i wykazaniu prawa do

takiego uposażenia.

Za czas, nieobjęty obliczeniem z powodu póź­

niejszego przedstawienia dokumentów, funkcjonarjusz państwowy otrzymuje różnicę jedynie w tym

wypadku, ~dy nie ponosi winy opóźnionego grzedstawienia dokumentów.

Art. 37.

1. Czas służby liczy się do wysługi emerytalnej

od dnia rzeczywistego obj ęcia służby.

.

Do wysługi emerytalnej dolicza się również

państwową służbę

pro~iz~ryczną i pr~y.gotowa,,:,­

CZą, w myśl zasad obow~ązUJących p.rze~lsow o panstwowej służbie cywilne), o ile nommaCJa na służbę

stałą nastąpiła w czasie służby prowizorycznej ~ub

bezpośrednio po odbyciu służby przy~otowawcze).

2. Ponadto właściwa władza naczelna za zgodą Ministra Skarbu mo

danemu funkcjonarjuszo.wi

zaliczyć do wysługi emerytalnej czas służby, pełmo­

nej w charakterze funkcjonariusz.a prowizory?znego

lub praktykanta, a niepoliczalnej do wysługl emerytalnej na zasadzie punktu 1. ninieis~e~o artykułu,

oraz czas pracy kontraktowe) w słuzble panstwowej, ' przyczem jeżeli funkcjonariusz za okres podlegający zaliczeniu nie opłacał żadnych składek ubezpieczeniowych, podlegaj ą cych przekazaniu. n~ rze~z

Skarbu Państwa, doliczenie mOŻe p.astąplć )edyme

po uorzedniem uiszczeniu opłaty emerytalnej, prz~­

widzianej wart. 7 niniejszej ustawy od uposażema

tego stopnia służbowego, który funkcjonariusz uzyl'kał przy pierwszem mianowaniu na stałe.

.

Jeżeli nominacja na służbę stałą lub prow1ZOryczną, podle~ającą zaliczeniu do wysługi emeryt~l­

nei w myśl p. 1 niniejszego arty~ułu, ?a.sta. pI~a

w czasie trwania pracy kontraktowe) w słuzble panstwowej, lub bezpośrednio po ukończeniu tej pracy,

praca kontraktowa podlega zaliczeniu w całości ~o

wysługi emerytalnej pod warunkiem uiszcże~la

opłaty emerytalnej zgodnie z ustę.pe~ poprzedntm.

3. Do czasu służby, podlega1ące) normalnemu

liczeniu do wysłuJ!i emerytalnej, dolicza się

a) czas, przebyty w stanie nieczynnym, okre~

ślony w obowiązujących

przepisach o państwowe)

ze

służbie cywilnęj;

bl czas czynnej, również obowiązkowej, służ­

by w wojsku poIskiem, gdy funkcjonarjusz .nie p e ln!ł

iej równQle~le z państwową służbą cywilną, zah'czalną do wysługi emerytalnej; .

.

Dziennik Ustaw. Poz . .380.

Nr. 42.

c) czas przebyty w niewoli, jeżeli dostanie się

bl czasu urlopu bez uposażenia, z wyjątkiem

urlopu, otrzymanego na czas piastowania

do niej nastąpiło bez winy funkcjonarjusza.

Nadto przy wymiarze uposażenia emerytalnemandatu poselskiego lub senatorskiego,

oraz czasu urlopu bez uposażenia, udzielogo dolicza się minimalny, odnośnemi ustawami przepisany, nie przekraczający jednak 4 lat, czas rzeczynego nauczycielowi dla pracy w szkolnicwistych studjów w wyższych zakładach naukowych

twie prywatnem lub w instytucji społecznej,

zajmującej się szerzeniem oświaty poza· państwowych i uznanych za równorzędne z państwo­

wemi, jeżeli czas tych studjów nie biegnie równoleszkolnej; nauczyciel ten winien za czas

gle z czasem służby, zaliczalnej do emerytury i tyltego urlopu opłacić wkładki emerytalne.

ko w przypadku całkowitego zakończenia studjów

przewidziane wart. 7 niniejszej ustawy;

przep,i sanemi egzaminami. '

c) czasu zawieszenia w służbie, niepoliczalneCzas obowiązkowej służby wojskowej oraz stugo do czasu służby czynnej, w myśl odnoś­

djów wyższych ma wpływ tylko na wysokość uponych przepisów;

sażenia emerytalnego, a nie na uzasadnienie roszd) czasu służby, odliczonego orzeczeniem dyczenia o to uposażenie.

scyplinarnem w myśl odnośnych przepisów.

W razie reaktywowania emeryta, który przeArt. 39.

szedł w stan spoczynku przed dniem 1 października

W

razie

przyznania

emerytury z doliczeniem

1923 r. czas studjów wyższych może być zaliczony

lat

wskutek

nieszczęśliwego

wypadku (art. 9 punkt

do wysługi emerytalnej dopiero po przesłużeniu co

2) przysługuje izbie skarbowej, w której okręgu

najmniej 5 lat w państwowej służbie polskiej.

Do zaliczenia czasu czynnej służby w wojsku emeryt otrzymuje swe zaopatrzenie, względnie któpolskiem i czasu, przebytego w niewoli, nie ma za- ra to zaopatrzenie wypłaca, lub też innej władzy

stosowania warunek ciągłości służby (art. 10 ust. 1 wypłacającej zaopatrzenie emerytalne - prawo zaustawy).

. rządzenia przy analogicznem zastosowaniu postępo­

.

4. Funkcjonarjuszom, którzy wstąpili ponownie wania przewidzianego wart. 31 ustawy trzykrotnedo służby państwowej zalicza się do wysługi emery- ' go badania emerytą w ciągu lat dziewięciu, w okresach trzechletnich od dnia przeniesienia w stan spotalnej za każdy pełny kalendarzowy rok służby pań­

czynku,

przez komisję lekarską w celu stwierdzestwowej, pełnionej po przerwie (art. 10 ust. 1) jeden

nia, czy trwała niezdolność do pracy zarobkowej

t:ok pełnionej przed przerwą służby państwowej,

nadal istnieje. W przypadku stwierdzenia odzyskaokreślonej w pkt. 1 oraz w ustępie ostatnim pkt. 2

nia w części zdolności do pracy zarobkowej, ma daniniejszego artykułu.

W wyjątkowych przypadkach może właściwa na izba skarbowa względnie władza wypłacająca,

postawić władzy,

uprawnionej do przenoszenia

władza naczelna za zgodą Ministra Skarbu zaliczyć

w

stan

spoczynku

funkcjonarjuszów

państwowych,

do wysługi emerytalnej czas służby, pełnionej przed

wniosek o odliczanie częściowe lub całkowite przyprzerwą (art. 10 ust. 1 ustawy) w większym wymiaznanych dodatkowo lat do wysługi emerytalnej

rze, aniżeli ustalono w ustępie poprzednim.

Przy przechodzeniu funkcjonarjuszów państwo­ z art. 12 niniejszej ustawy.

W razie stwierdzenia przez komisję lekarską

wych z jednego działu służby do drugiego za przerwy w rozumieniu ustępów poprzednich i art. 10 zupełnej zdolności . do służby, należy emeryta powoust. 1 ustawy uważa się jedynie przerwy, przekra- łać do służby czynnej w tym samym lub innym dziale zarządu państwowego na stanowisko nie niższe

· czające dni 30.

5. Funkcjonarjuszom poczt ruchomych (urzęd­ od poprzednio zajmowanego. W przypadku odmonikom ambulansowym i niższym funkcjonarjuszom wy ze strony emeryta, należy cofnąć przyznane mu

pocztowym jeżdżącym w ambulansach) po upływie zaopatrzenie emerytalne.

10 lat służby w tym charakterze zalicza się do wyArt. 40.

· sługi emerytalnej każdy dalszy ro~ takiej służby za

Oprócz przypadków, wymienionych wart. 23

14 miesięcy.

6. Wojskowym zawodowym czas, przebyty niniejszej ustawy, prawo do pobierania uposażenia

emerytalnego gaśnie, gdy emeryt, który nie ukoń­

w służbie Korpusu Ochrony Pogranicza, zalicza się

do wysługi emerytalnej w stosunku 16 miesięcy za czył 50 lat życia, powołany w ciagu 6 lat po przeniesieniu w stan spoczynku w myśl punktu al art. 28

12 miesięcy.

i

punktów al, b) i c) art. 29, odmówi przyjęcia ofiaWojskowi zawodowi w czasie służby w Korpurowanej mu ponownie posady państwowej równej

sie Ochrony Pogranicza oprócz uprawnień emerytalnych z tytułu niniejszej ustawy korzystają z upraw- lub wyższej grupy uposażenia, przvczem mają zastosowanie odnośne postanowienia ustawo państwo­

nień, przysługujących oficerom i szeregowym Strawej służbie cywilnej.

ży Granicznej w myśl art. 49 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r.

Art. 41.

o Straży Granicznej.

Do emerytowanych funkcjonariuszów państwo­

wych, powołanych do służby wojskowej na skutek

Art. 38.

mobilizacji lub częściowego uzupełnienia wojska do

Do wysługi emerytalnej nie wlicza się

stopy wojennej, mają analogiczne zastosowania poal czasu służby, spędzonego przed ukończe­ stanowienia ust. 3 art. 13 ustawy o uposażeniu funkniem 18 lat życia , wyjątek stanowi służba cjonarjuszów państwowych i wojska z dnia 9 paź­

wojskowa na obszarze operacyjnymi

dziernika 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924).

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

Nr. 42.

Postanowienie powyższe nie dotyczy emerytowanych pracowników kolejowych, względnie pracowników poczt, radiotelegrafów, telegrafów i telefonów, powołanych do służby wojskowej kolejowej,

względnie w pocztach, radiotelegrafach i telefonach,

na podstawie ustaw dnia 27 marca 1920 r. (Dz. U.

R. P. Nr. 27, poz. 160) i 18 grudnia 1920 r. (Dz. U.

R. P. z 1921 r. Nr. 7, poz. 361

z

Art. 42.

Emerytowany funkcjonarjusz państwowy psychicznie chory, nie mający prócz emerytury innych

źródeł utrzymania, może być na wniosek odnośnego

opiekuna, za zgodą Ministra Skarbu, umieszczony

i leczony na koszt Skarbu Państwa w zakładzie dla

umysłowo chorych, przyczem przez cały czas przebywania w takim zakładzie wstrzymuje się wypłatę

uposażenia emerytalnego.

Żonie i dzieciom takiego emeryta przysługuje

za czas jego pobytu w takim zakładzie prawo do

zaopatrzenia wdowiego, względnie sierocego, obliczonego według ust. 1 art. 61, względnie 62 niniejszej ustawy.

Art. 43.

Emerytowani' funkcjonarjusze państwowi mają

prawo do korzystania z ulg w razie kuracji w pań­

stwowych zakładach leczniczych i uzdrowiskach narówni z funkcjonarjuszami w służbie czynnej.

Ponadto władna będzie Rada Ministrów przyznać emerytowanym funkcjonariuszom państwowym

prawo do korzystania z ulg, przyznawanych funkcjonarjuszom państwowym w zakresie pomocy lekarskiej, przejazdach państwowemi środkami komunikacyjnemi i t. p.

Art. 44.

Funkcjonarjusz państwowy, ktÓry nie nabył

prawa do emerytury, a opuszcza służbę z powodu

trwałej niezdolności do pełnienia obowiązków służ­

bowych, nabytej wsk-atek choroby lub kalectwa bez

własnej winy, względnie zostanie zwolniony ze służ­

by z · powodu zmian organizacji władz i urzędów,

otrzymuje jednorazową odprawę w wysokości trzymiesięcznego

ostatnio pobieranego

uposażenia

w służbie czynnej.

Rozdział

III.

Postanowienia, dotyczące wyłącznie zawodowych

wojskowych.

Art. 45.

Zawodowych oficerów przenosi w stan spoczynku Minister Spraw Wojskowych, zaś zawodowych szeregowych - dowódca okręgu korpusu na

wIn iosek przełożonego, posiadającego uprawnienr.e

co najmniej dowódcy pułku.

Art. 46.

Uposażenie emerytalne zawodowych oficerów

wymierza Minister Spraw Wojskowych w porozumieniu z Ministrem Skarbu, a zawodówych szeregowych - dowódca okręgu korpusu w porozumieniu

z właściwą izbą skarbową.

Wypłatę

uposażenia

emerytalnego zarządza

właściwa władza skarbowa.

Przeciw orzeczeniu dowódcy okręgu korpusu

szeregowemu prawo zatalenia

do Ministra Spraw Wojskowych w ciągu 30 dni, licząc od dnia, następującego po dniu doręczenia

orzeczenia, przyczem postanowienie ust. 2 art. 34

niniejszej ustawy ma zastosowanie.

Przy przyznawaniu i wymierzaniu zaopatrzenia emerytalnego zawodowym wojskowym mają

analogiczne zastosowanie przepisy ust. 2 i 3 art. 27

ustawy.

Art. 47.

L Przeniesienie w stan spoczynku zawodowego wojskowego następuje w jednym z poniżej wyszczególnionych przypadków

A. na własną prośbę

a) gdy przekroczył 55 lat życia;

b) gdy uzyskał prawo do pełnego uposażenia

emerytalnego i ukończył 53 lat życia;

B. na własną prośbę lub z urzędu

c) jeżeli z powodu ułomności cielesnej lub

z powodu upadku sił fizycznych lub umysłowych, stał się trwale niezdolnym do peł­

nienia zawodowej służby wojskowej;

C. z urzędu

d) gdy przekroczył wiek, przewidziany dla zawodowych wojskowych ustawami o obowiązkach i prawach oficerów oraz szeregowych;

er ~dy pozostając w stanie nieczynnym . z powodu niezdolności do służby, albo z powodu zredukowania etatów, przekroczył termin pozostawania w stanie nieczynnym

ustalonym ustawami, wskazanemi w punkcie d) niniejszego artykułu;

f) gdy otrzymał ostatecznąopinję ujemną,

określoną ustawami o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów;

g) gdy szeregowy zawodowy został zwolniony

z czynnej służby na skutek nieodnowienia

z nim przez władzę uprawnioną zobowiąza­

nia do dalszej zawodowej służby wojskowej

pomimo jego prośby, ani też nie otrzyma

stanowiska należnego mu w myśl art. 99

ustawy z dnia 18 lipca 1924 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 72, poz. 698) o podstawowych obowiąz­

kach i prawach szeregowych Wojska Polskiego.

II. Przeniesienie w stan spoczynku zawodowego wojskowego może być nadto zarządzone na

własną prośbę, po ukończeniu przez oficerów 30

lat, przez podoficerów -.:.. 20 lat, zaliczalnych do wysługi emerytalnej, w tem co do oficerów - najmniej

20 lat, co do podoficerów - najmniej 17 lat faktycznie spędzonych w służbie wojskowej. Uwzględnienie

prośby o przeniesienie w stan spoczynku zależy od

decyzji Ministra Spraw Wojskowych.

służy zawodowemu

Art. 48.

Zawodowemu wojskowemu po nieprzerwanej,

co najmniej 10-cio letniej służbie wojskowej, w przypadku

Dzienn.ik Ustaw. Poz. 380.

al gdy orzeczeniem oficerskiego sądu honorowego został prawomocnie skazany na karę

wykluczenia z korpusu oficerskiego,

b) gdy wyrokiem sądu wojskowego została prawomocnie orzeczona kara zwolnienia ze

służby oficera, albo też kara degradacji

podoficera,

c) gdy wyrokiem sądu wojskowego została

prawomocnie orzeczona kara wydalenia

z wojska może Minister .Spraw Wojskowych przyznać zaopatrzenj.e w wysokości, odpowiadającej temu uposażeniu emerytalnemu, jakieby skazany pobierał,

w razie przeniesienia go w stan spoczynku.

Art. 49.

Przez okresy służby, wymagane wart. II , 47

i 48 ustawy, należy rozumieć obliczane w sposób

kalendarzowy, nieprzerwane okresy służby wojsko· wej, oraz nieprzerwane, łączne okresy państwowej

służby cywilnej i wojskowej.

Do czasokresów, wymienionych w ust. 1, wlicza się czas służby, przewidzianej w punktach bJ, cJ

i d) art. 50 niniejszej ustawy . .

Art. 50.

Czas służby, podlegają'cy normalnemu liczeniu

do wysługi emerytalnej, liczy się od dnia rozpoczę­

cia czynnej służby wojskowej.

Do te~o czasu służby wlicza się

a) czas czynnej służby cywilno-państwowej ,

niespełnianej równocześnie ze służbą wojskową, obliczony według odnośnych ust aw

o służbie cywilnej, gdy zajmowana posada

w służbie cywilno-państwowej uprawn i ała

do emerytury;

b) czas, przebyty w stanie nieczynnym z uposażeniem;

c) czas, spędzony w stanie nieczynnym bez

uposażenia czynnego, skoro przeniesienie

w stan nieczynny nastąpiło z powodu piastowania mandatu poselskiego lub senatorskiego;

d) czas, przebyty w niewoli.

Przy wymiarze uposażenia emerytalnego dolicza się minimalny, odnośnemi ustawami przepisany,

czas studjów wyższych na jednym z wydziałów uniwersytetu lub w równorzędnym zakładzie naukowym, jeżeli czas studjów nie biegnie równolegle

z czasem służby, zaliczalnej do emerytury, i tylko

w przypadku całkowitego zakończenia studjów prze· pisanemi egzaminami; jednakowoż w ilości nie wyżej

niż 4 lata.

Czas studjów wyższych, jako też czas odko· menderowania na studia niewojskowe ma wpływ

tylko na wysokość uposażenia emerytalnego, a nie

na' uzasadnienie roszczenia o to uposażenie.

Czas obowiązkowej służby woiskowej dla podoficerów zawodowych ma wpływ tylko na wysokość

uposażenia emerytalnego, a nie na uzasadnienie tego roszczenia.

Wyjątkowo może Minister Spraw

Wojskowych za zgodą Ministra Skarbu zaliczyć do wysługi

emerytalnej

Nr. 42.

także

czas,

spędzony

w charakterze

państwowel!o pracownika konŁraktowego , przyczem

mają postanowienia punktu 2 art. 37 niniejszej usta-

. wy analogiczne zastosowanie.

Postanow~enia art. 36 oraz art. 37 punkt 4

ustawy mają analogiczne zasŁosowanie do zawodowych . wojskowych.

Art. 51.

Do wysługi emerytalnej nie wlicza się

aj czasu trwania dezercji lub samowolnego

opuszczenia służby;

b) czasu odbywania kary pozbawienia wolności, wymierzonej na podstawie prawomocnego wyroku s ą dowego;

c) czasu, spędzonego w sŁanie nieczynnym bez

uposażenia czynnego, z wyjątkiem przypadku, przewidzianego w punkcie c) art. 50

niniejszej ustawy;

d) czasu służ, by, za który przy zwolnieniu wypłacono odprawę, jeżeli odprawa ta nie zostanie zwrócona;

ej czasu czynnej służby, spędzonej przed ukoń­

czeniem 18 lat życia; wyjątek stanowi służ­

ba wojskowa na obszarze operacyjnym;

f) czasu zawieszenia w służbie, niepoliczalnego do czasu służby czynnej w myśl odnośnych przepisów.

.

Art. 52,

Przy wymierzaniu uposażenia emerytalnego

zawodowym wojskowym, zatrudnionym w aeronautyce, czas przydziału do personelu latającego,

przebyty podczas pokoju, zalicza się do wysługi

emerytalnej podwójnie,

Przy wymierzaniu uposażenia emerytalnego zawodowym wojskowym, marynarzom zaokrętowa­

nym oraz zawodowym wojskowym armji lądowej,

pełniącym służbę na statkach, znajduj ących się

w kampanji, liczy się do wysługi emerytalnej podczas pokoju 1 miesiąc za 40 dni ,

Zawodowemu wojskowemu, przeniesionemu

w stan spoczynku i powołanemu w czasie wojny do

czynnej służby wojskowej, wymierza się przy z·demobilizowaniu uposażenie emerytalne, obliczone

z uwzględnieniem czasu, spędzonego p~n~)\~nie.

w czynnej służbie, w granicach art. 19 mmeJszeJ

ustawy, uwzględniając jednak ewentualne nominacje (awanse).

Art. 53.

Aeronautom, którzy z powodu nieszczęśliwe­

go wynadku podczas wzlotów służbowych stali się

niezdolnymi do służby wojskowej, uwzględnia się

przy wymiarze uposażenia emerytalnego również

dodatek aeronautyczny.

.

Art. 54.

W razie przyznania uposażenia emerytalnego

z doliczeniem do wysługi emerytalnej lat w myśl

art. 12 nbiejszej ustawy ma Minister Spraw Woj~kowych odnośnie do zawodowych oficerów, zaś dowódca okręgu korpusu odnośnie do zawodowych szeregowych, zarządzać co najmniej 2 razy w okresach

trzechletnich w przeciągu sześciu lat od dnia prze-

Dziennik Ustaw. Poz. 38D.

Nr. 42.

niesienia w stan spoczynku ponowne zbadanie emeryta przez komisję wojskowo-lekarską w celu

stwierdzenia stopnia utraty zdolności do pracy zarobkowej i ewentualnego odliczenia przyznanych

dodatkowo lat do emerytury z art. 12 niniejszej

.ustawy.

Emeryt, któremu odliczono w myśl powyższe­

go ustępu przyznane dodatkowo lata, a który nie

może być przyjęty zpowrotem do służby wojskowej - otrzymuje uposażenie emerytalne w wymiarze nie niższym jednak od 40% (art. 19).

Art. 55.

Emerytowany zawodowy wojskowy, który

wskutek podeszłego wieku lub wskutek złego stanu

zdrowia potrzebuje szczególnej opieki, jakiej nie

znajduje w rodzinie, a przy tern nie ma oprócz emerytury innych źródeł utrzymania, może być umieszczony w domu inwalidów.

Art. 56.

Emerytowany zawodowy wojskowy umysłowo

chory, nie mający oprócz emerytury innych źródeł

utrzymania, może być umieszczony w państwo­

wych zakładach leczniczych cywilnych, względnie

wojskowych, jeżeli władze, określone w rozporzą­

dzeniu Rady Ministrów, wydanem na mocy art. 14

niniejszej ustawy, stwierdzą potrzebę tego, jako też

okoliczność, że jest pozbawiony S'zczególnej opieki.

Emerytowani zawodowi wojskowi, którzy

wskutek działań woiennych lub nieszczęśliwego wypadkp., pozostającego w ścisłym związku ze służbą

wojskową, bez własnej winy doznali uszkodzeń cielesnych lub stali się chorymi, posiadają prawo do leczenia, protezowania i wszelkich świadczeń w zakresie opieki społecznej, przewidzianych w obowią­

zującem ustawodawstwie względem inwalidów wojennych.

Emerytowani zawodowi wojskowi, którzy

z przyczyn, wymienionych w ustępie poprzednim,

utracili bez własnej winy trwale co najmniej 95 %

. zdolności do zarobkowania i wskutek kalectwa lub

choroby potrzebują nieodzownie stałej opieki innych

osób, otrzymują w granicach art. 19 ustawy dodatek

w wysokości 25% uposażenia w służbie czynnej, stanow{ącego podstawę wymiaru emerytury (art. 17

i 18 ustawy!.

Art. 57.

Emerytowany zawodowy wojskowy, umieszczony w domu inwalidów, względnie w zakładzie

dla umysłowo chorych, otrzymuje na koszt Państwa

mies.z kanie, utrzymanie, odzienie, opiekę lekarską

i usługę.

.Przez czas przebywania emeryta w domu dla

umysłowo chorych wstrzymuje się wypłatę uposaże­

nia emerytalnego, a przez czas przebywania w domu

inwalidów wypłaca się emerytowi 5 % uposażenia

emerytalnego bez dodatków, przewidzianych w

art. 20.

Art. 58.

Żonie i dzieciom takiego emeryta (art. 57)

przysługuje za czas jego pobytu w domu inwalidów,

679

względnie w zakładzie dla umysłowo chorych, prawo do zaopatrzenia wdowiego, względnie sierocego,

obliczonego według ust. 1 art. 61, względnie 62 niniejszej ustawy przy zachowaniu zasad art. 60.

Art. 59.

. Emerytowany zawodowy wojskowy ma prawo

korzystania z ulg leczniczych, jako to z bezpłatnej

porady w ambulatoriach wojskowych lekarskich,

bezpłatnego pobierania lekarstw, z leczenia szpitaltego w szpitalach wojskowych na warunkach, przy~ugujących wojskowym zawodowym w stanie czynnym, jako też prawo korzystania z ulg w se.zonovych opłatach w razie kuracji w państwowych zaWadach kąpielowych i uzdrowiskach, przy zacho~aniu warunków, dotyczących zawodowych wojsko~ych w stanie czynnym.

Poitadto władna będzie Rada Ministrów przyZiawać emerytowanym wojskowym ulgi w przejaldach państwowemi środkami komunikacyjnemi

i inne ulgi, przyznawane wojskowym zawodowym

\\ sŁanie czynnym.

TYTUŁ

III.

Zaopatrzenie rodzin, pozostałych po funkcjonarjus:ach państwowych i po zawodowych wojskowych.

Art. 60.

Prawo do pensji wdowiej, tudzież do pensji

sitrocej, jest prawem pochodnem, zależnem od nab"\Cia praw emerytalnych przez męża, względnie

oj:a.

Pensję wdowią oblicza się według wymiaru dla

sanotnych.

W razie śmierci funkcjonarjusza państwowego

lu\ zawodowego wojskowego w warunkach, określmych w punktach 1 i 2 art. 9 pozostałe po nich

wcowy i sieroty nabywają również prawo do pensji

w(owiej, względnie sierocej.

Art. 61.

Pensja wdowia wynosi 50 % (pięćdziesiąt pro·

celt) kwoty uposażenia emerytalne~o, które zmarły

mcż pobierał, względnie tego, do którego w chwili

śmerci miałby prawo.

Pensia wdowia po funkcjonarjuszu państwo­

W)tl1, względnie zawodowym wojskowym, poległym

luł zmarłym wskutek działań wojennych, wynosi

50g (pięćdziesiąt procent) pełnego uposażenia

w ,tanie czynnym zmarłego męża, służącego za

poistawę wymiaru uposażenia emel"'ltalnego w myśl

art 17 i 18 niniejszej ustawy .

W dowie i sierotom po funkcjonarjuszu pań­

st~wym lub zawodowym wojskowym, zmarłym

z }l"zyczyn, wymienionych w art. 9 punkt 2 lit. a) do

c) niniejszej · ustawy, dolicza się przy wymiarze

persji wdowiej i sierocej 10 lat do wysługi emerytalnej zmarłego męża względnie ojca w granicach

art 19 ustawy.

iP ostanowienie ustępu drugiego art. 12 niniejszej ustawy ma analogiczne zastosowanie do pensji

wdowiej i sierocej.

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

--------------Art. 62.

Prawo do pensji sierocej nabywa się po ojcu.

Pensja ta wynosi

.

a) dla każdego dziecka, jeżeli wdowa żYJe

i w chwili śmierci funkcjonarjusza państwo­

wego, względnie zawodowego wojskowego,

miała prawo do pensji wdowiej _ . jedną

czwartą część pensji wdowiej;

b) dla każdego dziecka, jeżeli wdowa nie z)'le,

lub też w chwili śmierci męża nie mida

prawa do pensji wdowiej, albo też później

to prawo utraciła - połowę pensji wdowi~j;

c) dla iedynej sieroty bez ojca i matki lub da

jedynej sieroty bez ojca, w razie niepoberania przez matkę pensji wdowiej -- ~/3

pensji wdowiej.

Jeżeli wdowa nie pobiera pensji wdowe)

z pQwodu pobierania emerytury za włas~.ą słulbę

państwową, sierotom służy prawo .d? pens)1 wedug

postanowień punktu a) artykułu ninIeJszego.

Art. 63.

Prawo do pensji sierocej może być również laby te po matce.

,.

Jeżeli sierota nabyła prawo do pensJI po ocu

i po matce, wypłaca się sierocie pensję wyższą.

Sierota nabywa prawo do pensji po matce za

życia ojca w razie iego nie~dolności do pracyi ńe­

możności zapewnienia jej utrzymania.

.

Pensja sieroca po matce wynosi 1/4 uposażmia

emerytalnego mat~i.

Art. 64.

Łączna kwota pe~syj sierocych. bez wzg!ędt na

ilość dzieci nie może sama, ani łączme z penSją wiowią przekraczać wysokości uposażenia

emerytanego, które zmarły funkcjonarjusz pań~twow,:, wzgęd­

nie zawodowy wojskowy, faktyc:z.m~ pob.lerał, lub

do którego miałby 'prawo w chw~h s.mlercl.

.

W razie jeżeli suma pensYJ sierocych SiErot,

których matka żyje, i sierot bez ~~tki łą~ :n~e

z pensją wdowią przekracza wysok?sc ~posazm~a

emerytalnego, które zmarły funkCJonaqusz .lanstwowy, względnie zawodowy wo~s~~wy, ~obHrał,

lub do którego miał prawo w chwIli smlercl -należy zmniejszyć proporcjonalnie pensje sieroce.

Art. 65.

Gdy mianowanie lub awans zmarłego zawldowego wojskowego na wyżs.zy stO'Oień nastąI?iłc po

jego śmierci, pozostałe. po mm, osoby, u~raw!llom do

zaopatrzenia, otrzymują pensJę, odpowiadającą nadanemu wyższemu stopniowi zmarłego.

Art. 66.

Postanowienia art. 27, 33 i 34 mają analo:iczne zastosowanie do wdów i sierot po funkcjomrjuszach państwowych, a postanowienia art. 46 do

wdów i sierot po zawodowych wojskowych.

Art. 67.

Żony i dzieci funkcjonarjuszów państwowych,

powołanych do służby wojskowej na

skutek mobili-

Nr. 42.

zacji, jako też zawodowych wojskowych, którzy zaginęli na terenie działań wojennych, otrzymują od

dnia 1 miesiąca, następującego po wstrzymaniu uposażenia w myśl art. 14 ustawy o uposażeniu funkcjonarjuszów państwowych i wojska z dnia 9 paździer­

nika 1923 r. (Dz. U. R. P. Nr. 116, poz. 924), tymczasOWe zaopatrzenie emerytalne W wysokości należ­

nego im ewentualnie stałego zaopatrzenia wedłu2

zasad ust. 1 art. 61, względnie 62 nin ie jszej ustawy.

Gdy na podstawie towarzyszących zaginieniu

okoliczności istnieje uzasadnione podejrzenie, że zachodzi wypadek dezercji, postanowienia niniejszego

artykułu nie mają zastosowania do czasu stwierdzenia, że wypadek dezercji nie zachodzi.

Att. 68.

W razie odnalezienia się zaRinionego potrąca

się przy wypłacie zaległego uposażenia kwotę, wypłaconą jel!o żonie i dzieciom tytułem tymczasowego zaopatrzenia.

W razie nieodnalezienia się zaginionego w cią­

gu dwóch i pół lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym podpisano preliminarja pokojowe,

żona, względnie dzieci, powinny przed końcem tego

terminu przedłożyć oq;eczenie sądowe, uznające

zaginionego za zmarłego, względnie orzeczenie są­

dowe, że dowód śmierci należy uważać za ustalony,

w przeciwnym bowiem wypadku tymczasowe zaopatrzenia zostają wstrzymane. Orzeczenie to służy

za podstawę przy rozpatrywaniu przyznania stałego

zaopa trzenia.

Art. 69.

Wdowa nie ma prawa do pensji

a} jeżeli małżeństwo żostało zawarte przez

emeryta;

b) jeżeli wspólność małżeńska. została s~dow­

nie rozdzielona bez obOWiązku męza do

utrzymania żony.

Dzieci, pozostałe z małżeństwa, .. z~wart~go

przez emeryta, nie mają prawa do pensJI sieroceJ.

Art. 70.

Prawo do otrzymywania pensji wdowiej i sierocej rozpoczyna się z pierwszym dniem miesiąca,

następującego po tym miesiącu, za .który zmarły

funkcjonarjusz państwowy, względme zawodowy

wojskowy (emeryt), pobrał ostatnio należne mu uposażenie w służbie czynnej (uposażenie emeryta~n~)

Dla sierot, które przyszły na świat p~ tym termml~,

prawo do pensji roz1)oczyna się od 'pIerwszego dnta

miesiąca po urodzeniu.

.

..

...

Jeżeli żądanie przyznanta pensJI wdOWieJ lub

sierocej nie zostało zgłoszone w ciągu jednego roku

od dnia śmierci męża, wzglę,dnie ojca lub matki. należy przyznać pensję wdowią lub sierocą od pierwszego dnia miesiąca po dniu zgłoszenia.

. ..

Właściwa władza naczelna w porOZUmltm1U

z Ministrem Skarbu może przyznać pensję wdowią

i sierocą od terminu, ustalonego w ustępie 1 niniejszego artykułu, jeżeli osoby uprawnione wykażą, iż

zaszły ważne okoliczności, które uniemożliw.iły im

wcześniejsze zgłoszenie żądania o z a opatrze~le.

Pensje wdowie i sieroce wymierzone l przyznane, a niepodjęte w ciągu pięciu lat, liczonych od

Nr. 42.

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

chwili płatności danego zaopatrzenia, przepadaj ą na

rzecz Skarbu Pańs twa . Właściwa w ładza naczelna

w porozumieniu z Ministrem Skarbu, w przypadkach, zasługujących na uwzględnienie, może czynić

wyjątki od powyższej zasady.

Art. 71,P ensje 'Wdowie i sieroce płatne są miesięcznie

zgóry.

Art. 72.

Prawo do pensji wdowiej, względnie sierocej,

gaśnie

a) w razie śmierci wdowy lub sieroty - z koń­

cem tego miesiąca, w którym śmierć nastąrpiła;

,

b) w razie ukończenia przez sierotę 18 roku

życia, lub też wcześniejszego

zawarcia

związku małżeńskiego;

c) gdy wdowa, względnie sierota, została prawomocnie skazana za czyn karygodny,

a skazanie pocią~a za sobą utratę prawa

do zaopatrzenia wdowiego, względnie sie·

ro'c ego.

.

Sierotom, odbywającym studja w zakładach

naukowych, przyznaje się pensję sierocą z powyż­

szemi zastrzeżeniami na każdy rok szkolny aż do

ukończenia studjów, nie dłużej jednak, niż do ukoń­

czenia 24 roku życia.

W wyjątkowych, na szczególne uwzględnienie

zasługujących, wypadkach może właściwa władza

naczelna w porozumieniu z Ministrem Skarbu zezwolić na dalsze pobieranie, względnie przy niezdolności do pracy na przyznanie pensji sierocej także

po ukończeniu 18, względnie 24 roku życia.

Art. 73.

Prawo do pobierania pensji wdowiej lub sierocej nie przysługuje

a) na czas przebywania przez okres dłuższy

n1Z pół roku poza granicami Państwa,

względnie

Wolnego Miasta Gdańska, bez

zezwolenia właściwej władzy naczelnej,

udzielonego w porozumieniu z Ministrem

Skarbu;

b) w razie utraty obywatelstwa polskiego,

z wyjątkiem równoczesnego przyjęcia obywatelstwa gdańskiego;

c) na czas pobierania zaorpatrzenia z tytułu

śmierci męża (ojca)

na zasadzie innych

ustaw, o ile świadczenia te płyną ze Skarbu Państwa; postanowienie to nie ma zastosowania do wdów po weteranach powstań narodowych, które otrzymują zaopatrzenie na mocy ustawy z dnia 23 marca

1922 r. (Dz. U. R. P . Nr. 26, poz. 212);

d) na czas zajmowania przez sierotę jakiegokolwiek stanowiska w służbie państwowej

lub samorządowej, do którego przywiązane

jest stałe uposażenie;

e) na czas uwzględnienia sieroty przy wymiarze uposażenia funkcjonarjusza państwowe­

go, względnie zawodowego wojskowego (oiczyrna, matki , macochy);

f) 'W razie wstąpienia do klasztoru.

681

W przypadkach, przewidzianych w n1ll1ejszym

artykule, wypłaca się zaopatrzenie emerytalne od

dnia pierwszego miesi ą ca, następującego po usunię­

ciu przyczyn, wymienionych w tym artykule, nie

wcześniej jednak niż od dnia pierwszego miesiąca,

następującego po zgłoszeniu się o zaopatrzenie.

Art. 74.

Wdowa po funkcjonariuszu państwowym,

zawodowym wojskowym, która weszła

ponownie w związek małżeński, otrzymuje na proś­

bę albo jednorazową odprawę wzamian za pobieraną pensję wdowią, albo zachowuje prawo do pensji

wdo'Wiej na wypadek ponownego owdowienia.

Zgłoszenie o odprawę winno nastąpić w ciągu

trzech miesięcy od dnia zawarcia ponownego małżeństwa.

'

Odprawa wynosi dla wdów w wieku do 45 lat

życia dwuletnią, P9wyżej zaś tego wieku jednoroczną kwotę pensji wdowiej.

Wdowa, która wyszła zamąż za obywatela pań­

stwa obce~o, otrzymuje odprawę tylko wtenczas,

jeżeli ustawodawstwo państwa, którego jej mąż jest

obywatelem, udziela wdowom odprawy, jeżeli wychodzą zamąż za obywatela Państwa Polskiego.

względnie

Art. 75.

Wdowa

po

funkcjonariuszu

państwowym,

względnie zawodowym wojskowym, która z tytułu

zajmowania stanowiska w służbie państwowej nabyła

własne prawa emerytalne, może otrzymać tylko jedno zaopatrzenie według swego wyboru.

Art. 76.

W dowa po funkcjonariuszu państwowym,

zawodowym wojskowym, który zmarł

w czynnej służbie przed uzyskaniem prawa do emerytury, otrzymuje jednorazową odprawę w wysokości połowy kwoty rocznego uposażenia, służącego za

podstawę wymiaru uposażenia emerytalnego zmarwzględnie

łego.

W tej samej wysokości otrzymują odprawę sieroty bez ojca i matki w wieku poniżej 18 roku życia

pO' ojcu, względl}.ie po matce, o ile ci nie nabyli prawa do emerytury, z tem ograniczeniem, że równocześnie można otrzymać tylko jedną odprawę.

Taką samą odprawę należy przy~nać sierotom

bez ojca i matki 'W przypadku, określonym w ustępie

przedostatnim art. 72, przyczem postanowienie

ostatniego ustępu art. 72 niniejszej ustawy ma również zastosowanie.

Sierotom wypłaca się odprawę niepodzielnie.

Sierotom, pochodzącym z różnych małżeństw

tego samego funkcjonariusza, względnie zawodowego wojskowego , wypłaca się odprawę tylko wtedy,

jeżeli pozostała po nim wdowa nie skorzystała z te go p..rawa, albo z prawa tego zrezygnowała na rzeCz

sierot.

Art. 77.

Wdowy lub sieroty po funkcjonariuszach pań­

stwowych lub zawodowych wojskowych zmarłych

w służbie czynnej, mają prawo do zwrO'tu koutów

------682

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

jednorazowego przesiedlenia się z miejsca dotychczasowego zamieszkania, do przyszłego miejsca zamieszkania, które obiorą sobie w kraju lub na obszarze w. m. Gdańska, według przepisów, normujących

sprawę należności za przeniesienia z urzędu w służ ­

bie czynnej. Natomiast do wdów, sierot po funkcjonariuszachpaństwowych lub zawodowych wojskowych, którzy zmarli w ciągu roku po przeniesieniu

w stan spoczynku, a przed dokonaniem przesiedlenia,

przewidzianego wart. 21 ustawy, znajduje zastosowanie ustęp 1 tegoż art. 21 ustawy. Pozatem do

wdów i sierot mają analogiczne zastosowanie ust. 2

i 3 art. 21.

Art. 78.

W razie śmierci funkcjonarjusza lub wojskowego zawodowego w stanie spoczynku, należy się wdowie, która pozostawała z nim we wspólności małżeń­

skiej, niezależnie od zaopatrzenia, względnie odprawy (art. 60, względnie 76), pośmiertne w wysokości

trzymiesięcznego uposażenia, pobieranego ostatnio

przez zmarłego.

Pod temi samemi warunkami w tej samej wysokości należy się pośmiertne VI razie śmierci funkcjonariuszki w stanie · spoczynku wdowcowi.

W braku wdowy (wdowca), uprawnionej (ego)

do pośmiertnego, należy się pośmiertne w tej samej

wysokości niepodzielnie dzieciom ślubnym, uprawnionym i pasierbom zmarłego, o ile zmarły je utrzymywał. W braku wyżej wymienionych członków

rodziny można zwrócić udowodnione koszty leczenia i pogrzebu do wysokości pośmiertnego innym

krewnym lub osobom postronnym, jeżeli zmarły nie

pozostawił majątku ruchome~o lub nieruchomego,

wystarczającego na pokrycie tych kosztów.

Art. 79.

Postanowienia art.. 36 mają analogiczne zastosowanie do wdów i sierot po funkcjonariuszach pań­

stwowych, względnie zawodowych wojskowych z tą

różnicą, że wdowa i sieroty otrzymują w każdym razie powstałą różnicę za czas, nieobięty obliczeniem

z powodu wadliwego lub nieprawdziwego wpisu do

wykazu stanu służby zmarłego męża, względnie

ojca.

Art. 80.

W dowom po funkcjonariuszach państwowych,

względnie zawodowych wojskowych wyznania mahometańskiego, jeżeli pozostało ich dwie lub więcej

po jednej i tej samej osobie, przyznaje się do równego podziału pensję wdowią według norm, przypadających na jedną wdowę.

Sieroty po takich funkcjonariuszach państwo­

wych, względnie zawodowych wojskowych, zrodzone z prawnych żon, uważa się za równouprawnione

pod względem zaopatrzenia emerytalnego i wyznacza się im pensje sieroce ·według norm niniejszej

ustawy do równego podziału.

Postanowienia art. 64 mają analogiczne zastosowanie do przypadków, o których mowa w niniejszym artykule.

Nr. 42.

TYTUŁ

IV.

Przepisy przejściowe.

Rozdział

1.

Postanowienia wspólne.

Art. 81.

Funkcjonarjuszom, którzy przed wstąpieniem

do , służby państwowej polskiej, oraz zawodowym

wojskowym, którzy _przed wstąpieniem do wojska

polskiego, pozostawali na służbie jednego z byłych

państw zaborczych, jako też w służbie byłego Wydziału . Krajowego Galicyjskiego, lub też którzy byli

nauczycielami publi~znych szkół ludowych lub wydziałowych i przechodzą w stan spoczynku ze służ­

by pallstwowej polskiej, względnie ze służby w wojsku polskiem - wlicza się do wysługi emerytalnej

pełną ilość lat służby w b. pańs twie zaborczem, podlegającą zaliczeniu według ustaw emerytalnych odnośnego państwa zaborczego, a względnie według

ustaw krajowych galicyjskich, z zastrzeżeniem, że

sposób zaliczania czasu tego do wysługi emerytalnej

nie może być korzystniejszy, aniżeli w służbie pań­

stwowej polskiej, względnie w wojsku polskiem, na .

mocy niniejszej ustawy, tudzież lata służby państwo­

wej polskiej. Czas piastowania mandatu poselskiego lub senatorskiego przed wejściem w życie niniejszej ustawy zalicza się przytem do emerytury.

Funkcjonariuszom państwowym i zawodowym

wojskowym, którzy służyli czynnie w czasie trwania

mocy obowiązującej ustaw z dnia 28 lipca 1921 r.

(Dz. U. R. P. Nr. 70, poz. 466) i z dnia 5 sierpnia

1922 r. (Dz. U. R. P. Nr. 68, poz. 616), a którzy przed

wstąpieniem do służby państwowej, względnie wojskowej, pełnili służbę samorządową w Państwie Polskiem, zaliczalną do wysługi emerytalnej w myśl

punktu d) art. 15 ustawy z dnia 28 lipca 1921 r. (Dz.

U. R. P. Nr. 70, poz. 466), względnie punktu a} art. 12

ustawy z dnia 5 sierpnia 1922 r. (Dz. U. R. P. Nr. 68,

poz. 616), zalicza się do wysługi emerytalnej czas tej

służby samorządowej pod warunkami, określonemi

w wymienionych ustawach.

Zawodowi wojskowi, którzy z powodu przekroczonego wieku przechodzą w stan spoczynku, nabywają prawo do zaopatrzenia emerytalnego również i w przypadku, gdy ilość lat służby cywilnopaństwowej,

oraz wojskowej wynosi co najmniej

10 lat, obliczonych według czasu kalendarzowego.

Do czasokresu" podanego w 3 ustępie, zalicza

się tylko taką służb~ cywilno-państwową w b. pań­

stwach zaborczych, która uprawniała do emerytury

i była spełniana nieprzerwanie i bezpośrednio przed

przewrotem politycznym w b. państwie zaborczem.

Końcowe daty służby w b. państwach zaborczych ustali rozporządzenie Rady Ministrów.

Minister Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego zaliczy do wysługi emerytalnej lata udowodnionej pracy nauczycielskiej tym byłym zawodowym nauczycielom polskich szkół prywatnych w b.

zaborze rosyjskim, którzy, posiadając odpowiednie

kwalifikacje, wstąpili do służby państwowej polskiej

w zawodzie nauczycielskim. i pozostają na służbie

Nr. 42.

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

. w dniu l października 1923 r. i ze służby tej przechodzą w stan spoczynku, a to pod warunkiem, iż

w cią gu pół roku, liczqc od dnia ogłos2;enia niniejszej ustawy, przedłożą Ministrowi Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego wystarczające dowody swej pracy nauczycielskiej w wymiarze co najmniej 14 godzin tygodniowo.

Art. 82.

Emerytowani funkcjonariusze państwowi i emerytowani wojskowi b. państw zaborczych, przeniesieni w stały stan spoczynku, tudzież emerytowani

nauczyciele publicznych szkół powszechnych i wydziałowych, jeżeli są obywatelami polskimi w myśl

art. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. R. P. Nr. 7, poz. 44),

jak również jeżeli uznani zostali w myśl art. 3 tejże

ustawy za obywateli Państwa Polskiego - otrzymują uposażenie emerytalne do wysokości 75 % tego

uposażenia, które należałoby się im według norm

art. 19 od podstawy wymiaru, określonej wart. 17

niniejszej ustawy według pierwsze!!o szczebla danej

grupy, z zastrzeżeniem, że sposób zaliczania do wysługi emerytalnej czasu służby w b. państwach zaborczych nie może być korzystniejszy, aniżeli w służ­

bie państwowej polskiej, względnie w wojsku polskiem, na mocy niniejszej ustawy.

Rada Ministrów będzie władna na wniosek Ministra Skarbu podwyższyć zaopatrzenie emerytalne

do pełne&o wymiaru wedle norm art. 19 od podstawy wymiaru, określonej wart. 17 niniejszej ustawy,

tak pewnym kategoriom emerytów, jako też poszczególnym osobom, które, pełniąc służbę w b . pań­

stwach zaborczych, zasłużyły się dla Narodu i Pań­

stwa Polskiego. Wysokość jednak zaopatrzenia emerytalnego nie może przekraczać procentowo tych

norm uposażenia, do których miały prawo wspomniane osoby wedle odnośnych ustaw b. państw

zaborczych.

Sprawę

podporządkowania

tych emerytów

przepisom dyscyplinarnym, obowiązującym funkcjonarjuszów państwowych, ureguluje rozporządzenie

Rady Ministrów, które ustanowi kary dyscyplinarne

i tok postępowania.

Kary te mogą być również stosowane w postę­

powaniu dyscyplinarnem za czyny, popełnione

w czasach rządów zaborczych, a zwrócone przeciw

interesom Narodu Polskiego.

Art. 83.

Zaszeregowanie emerytów do poszczególnych

grup nastąpi na zasadzie rozporządzenia Rady Ministrów.

Art. 84.

Funkcjonarjusze państwowi i zawodowi wojskowi, jako też pobierający w dniu l października

1923 r. zaopatrzenie emerytalne ze Skarbu Państwa

emeryci (wdowy i sieroty), którzy byli członkami kas

emerytalnych lub innych kas zaopatrzenia, albo

opłacali składki emerytalne do kas b. państw zaborczych jeśli udowodnią, że praw, z tego tytułu im

przysługujących, nie zrealizowali w b. państwach

zaborczych, będą mogli korzystać z uprawnień, wynikających z niniejszej ustawy, jedynie pod warunkiem poprzedniego . ustąpienia na rzecz Skarbu Pań­

stwa wszelkich praw, przysługujących im z tytułu

uczestnictwa w tych kasach, względnie opłacania

składek emerytalnych.

Funkcjonarjuszom państwowym i zawodowym

wojskowym (wdowom i sierotom), którzy w całości

lub w części zrealizowali swe prawa do powyższych

kas i przeszli do służby państwowej polskiej, dolicza się do wysługi emerytalnej czas służby, za który podjęli składki, pod warunkiem wpłacenia do

Skarbu Państwa kwot, pobranych z tych źródeł,

wedle kursu, który ustali rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej. W przeciwnym razie lata służ­

by za okres podniesionych składek będą mogły być

doliczone do wysługi emerytalnej jedynie jako praca

zawodQwa (art. 97, względnie 101).

Postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu

mają analogiczne zastosowanie do wdów i sierot po

tych funkcjonarjuszach i wojskowych zawodowych

b. państw zaborczych, którzy podnieśli swoje osobiste składki emerytalne, lecz pozostawili składki

na rachunku żon i dzieci.

Art. 85.

Przerwy w służbie (art. lO),

ściem w życie niniejszej ustawy -

zaszle przed wejnie stoją na przeszkodzie zaliczeniu poprzedniego czasu służby. Postanowienie to nie narusza jednak przepisów b.

państw zaborczych o zaliczalności lat do wysługi

emerytalnej z wyjątkiem przypadków, dotyczących

zwolnienia ze służby z przyczyny natury politycznej.

Art. 86.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy

emerytowanym funkcjonarjuszom państwowym i zawodowym wojskowym, tudzież pozostałym po nich

wdowom i sierotom, któr~y przeszli w stan spoczynku w czasie trwania mocy obowiązującej ustawy

z dnia 28 lipca 1921 r. (Dz. U. R. P. Nr. 70, poz. 466)

i z dnia 5 sierpnia 19212 r. (Dz. U. R. P. Nr. 68,

poz. 616), wymierza się zaopatrzenie emerytalne

w myśl art. 17, 18 (w odniesieniu do podpułkownika

i komandora,porucznika), 19 i 20 względnie 60, 61

ust. 1 i 62 niniejszej ustawy przy zastosowaniu

art. 83 niniejszej ustawy.

Postanowienia artykułów 3, 4, 5, 6, 8, 22 ust. 2

i 3, 23, 24, 25, 27, 33 ust. l, 34, 41, 43, 46, 60 ust. 1,

63, 64, 65, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 78 i 80

niniejszej ustawy mają do tych osób analogiczne zastosowanie.

Art. 87.

W dowy i sieroty po emerytowanych funkcjonarjuszach państwowych, względnie po emerytowanych zawodowych wojskowych b. państw zaborc,zych, jeżeli posiadają obywatelstwo polskie w myśl

art. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. R. P. Nr. 7,

poz. 44), jak również jeżeli uznane zostały w myśl

art. 3 tejże ustawy za obywateli Państwa Polskiego - otrzymują pensję wdowią, względnie sierocą,

w wysokości, określonej w ust. 1 art. 61, względnie

62, od zaopatrzenia emerytalnego, określonego

wart. 82, przy zastosowaniu postanowień art. 83 niniejszej ustawy.

Odnośnie przyznania i wymiaru pensyj wdo wich i sierocych, jako też prawa wnoszenia zażaleń

przeciw przyznaniu i wymiarowi mają analogiczne zastosowanie postanowienia art. 93 niniejszej ustawy.

Art. 88.

Postanowienia art. 5 niniejszej ustawy nie mają zastosowania do zapowiedzeń i zajęć, powstałych

z. jakiegokolwiek tytułu przed 1 października 1921 r.

Art. 89.

Postanowienia artykułów 2, 3, 4, 5, 6, 8, 16,

17, art. 19, artykułu 20 i ust. 2 i 3 art. 22, ptmkt 1

i 2 art. 23, artykułów 24, 25, 27 i ustępu 1 art. 33,

tudzież artykułów 34, 41, 46, 84 i 88 mają analogiczne zaslosowanie do emerytowanych funkcjonariuszów palisŁwowych i zawodowych wojskowych byłych państw zaborczych. Ust. 1 i 2 art. 60 i ustęp 1

art. 61, artykuły 62, 63, 64, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75,

78 i 80, jak również postanowienia artykułów, wymienionych w ust. 1, z wyjątkiem przepisów art. 20

i 25, stosują się analogicznie do wdów i sierot po

osobach, wymienionych w 1 ustępie.

Art. 90.

Wszyscy emerytowani funkcjonarjusze pań­

stwowi i emerytowani wojskowi b. państw zaborczych, jako też wdowy i sieroty po nich, którzy nie

zgłosili jeszcze swych praw emerytalnych powinni w celu uzyskania zaopatrzenia emerytalnego według postanowień niniejszej ustawy wnieść pisemne

zgłoszenia do końca kwietnia 1924 r. W tym wypadku wypłaca się zaopatrzenie emerytalne od dnia

1 miesiąca po zgłoszeniu się; późniejs}; e zgłoszenia

o zaopatrzenie mogą być uwzględniane jedynie na

podstawie art. 8 niniejszej ustawy.

Art. 91.

Termin przedłożenia orzeczenia sądowego,

ustalony wart. 68 niniejszej ustawy, przedłuża się

dla pozostałych po zaginionych w wojnie polskobolszewickiej do końca 9 miesiąca, licząc od dnia

oi!łoszenia niniejszej ustawy.

R o z d z i a ł II.

Postanowienia,

dotyczące

wyłącznie

funkcjonarju-

szów państwowych.

Art. 92.

Postanowienia art. 37 niniejszej ustawy nie

zastosowania do funkcjonarjuszów państwo­

wych, którzy przeszli w stan spoczynku przed wejściem w życie niniejszej ustawy.

Postanowienia art. 105 ust. 1, 2 i 5 mają zastosowanie do funkcjonarjuszów państwowych.

mają

Nr. 42.

Dziennik Ustaw. Poz, 380.

684

Art 93.

B. funkcjonarjuszom państwowym , którym nie

przyznano dotychczas emerytury, względnie emerytom państw zaborczych, przyznają i wymierzają uposażenie emerytalne w myśl art. 82 niniejszej usta wy

właściwe władze II · instancji w porozumieniu z odnośną izbą skarbową .

Przyznane już w Państwie Polskiem uposaże­

nia emerytalne przerachują te władze II instancji,

które je przyznały, względnie przerachowały w myśl

ustawy z dnia 28 lipca 1921 r. (Dz . U. R. P . Nr. 70,

poz. 466).

Dotychczas przez władze naczelne przyznane,

względnie przerachowane w myśl ustawy z dnia

28 lipca 1921 r. (Dz. U. R. P. Nr. 70, poz. 466), uposażenia

emerytalne funkcjonarjuszów, względnie

emerytów b. państw zaborczych, przerachują wła­

ściwe władze II instancji w porozumieniu z odnośną

izbą skarbową.

Przeciw wymiarowi uposażenia emerytalnego

służy emerytowi prawo zażalenia do właściwej wła­

dzy naczelnej w ciągu dni 30.

Postanowienia art. 34 mają w tym przypadku

analogiczne zastosowanie.

Art. 94.

Funkcjonarjuszom państwowym, pozostającym

na służbie w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy, dolicza się przy wymiarze uposażenia emerytalnego czas studjów wyższych w myśl art. 37 punktu 3

ust. 2 niniejszej ustawy.

Art. 95.

Funkcjonarjusze b . państw zaborczych przed

dniem 1 października 1923 r., nie przyjęci do służby

w Państwie Polskiem dla braku etatu, jeżeli są obywatelami polskimi w myśl art. 2 ustawy z dnia

20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego (Dz. U. R. P. Nr. 7, poz. 44), jak również jeżeli

uznani zostali w myśl art. 3 tejże ustawy za obywateli Państwa Polskiego, jeżeli dotychczas nie wymierzono im uposażenia emerytalnego ze Skarbu

Państwa Polskiego, uzyskują prawo do zrealizowania nabytych w b. państwach zaborczych praw emerytalnych dopiero po nastaniu warunków, określo­

nych wart. 28 niniejszej ustawy.

Art. 96.

Emerytowanych funkcjonarjuszów b. państw

zaborczych, którzy nie wysłużyli pełnych lat służby

i nie przekroczyli 50 lat życia, a pobierają emeryturę ze Skarbu Państwa Polskie·go, może wezwać

Minister Skarbu lub właściwa władza naczelna do

poddania się badaniu lekarza urzędowego w celu

stwierdzenia ich zdolności, celem powołania ich do

służby w jakimkolwiek resorcie. Jeśli emeryt wezwaniu tak do poddania się badaniu lekarskiemu,

jak do objęcia służby zadość nie uczyni - traci prawo do emerytury.

Art. 97.

Funkcjonariuszom państwowym, którzy przed

do służby państwowej polskiej pełnili

wstąpieniem

,Nr. 42.

niepoliczalnądo wysługi emerytalnej

służbę państwową albo samorządową, lub oddawali

się pracy zawodowej, a którym na zasadzie ustaw

o uposażeniu z dnia 13 lipca 1920 r. (Dz. U. R P.

Rozdział

ustawowo

Nr. 65, poz. 429 do 436), na podstawie ustawy z dnia

13 lutego 1924 r. (Dz. U. R P. Nr. 21, poz. 224), lub

na podstawie rozporządzenia Pre:lydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. (Dz. U. RP; Nr. 38,

poz. 368) zaliczono czas tej służby lub pracy do dodatku za wysługę lat, dodatku st.arszeństwa, dodatku za trzechlecia - zalicza się do wysługi emerytalnej za każdy kalendarzowy rok służby pańsiwo­

wej polskiej, zaliczalnej do emerytury, rok zakwalifikowanej służby względnie pracy zawodowej, przytern, o ile okres podlegającej zaliczeniu służby

względnie pracy zawodowej jest krótszy, aniżeli

okres służby w · Państwie Polskiem, zalicza się ~c.ały

okres zakwalifikowanej służby względnie pracy zawodowej.

,!;

Właściwa władza naczelna w porozumieniu

MiIiistr'em Skarbu ' może ponadto doliczyć do wysługi emerytalnej okres zakwalifikowanej ,' służby

względnie pracy zawodowej w stosunku korzystniejszyin lub nawet w całości, co , najwyżej , . jednak

w ilości 20 lat.

',;

Właściwa władza naczelna za zgodą Ministra

Skarbu może zaliczyć do wysługi emerytalnej.:okresy

',pra<;:ykoptraktowej w ,służbie p~ń~,twow~j, oraz, inne "okresy służby lub pracy zawodowe" za ktore

Skarbowi Państwa zostały przekazane rezerwy premj-owe na I?Edstawie-art, ,44, ustawy z dnia 10 czerwca 1921 r. lDz. U. R P. Nr. 59,poz. 370), w razie zaś

niezaliczenia tych okresów uzyskana za danego

funkcjonariusza rezerwa :' premjowa winna mu być

zwrócona.,

z

'Art. 98,

Pod warunkiem uiszczenia opłaty emerytalnej

lub otrzymania składek ubezJ)ieczeniowyc~ (a~t. .7

usfawy) właściwa władza naczelna ~ porozum1emu

Z 'M inistrem Skarbu może żaliczyćdo' wysJugi emeryfalnej

. . ., "

'. ' , I , ' "

.•

,

685

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

a) profesorom wyższych uczelni ., okres pracy

Postanowienia,

dotyczące

III.

wyłącznie

zawodowych

wojskowych.

Art. 99.

Postanowienia niniejszej ustawy mają również

zastosowanie ' do

1) oficerów, chorążych i podoficerów, którzy

pełniąc służbę w wojsku polskiem lub w polskich formacjach wojskowych, które zostały uznane przez

Państwo, stali się przed terminem możności uzyskania .· charakteru i praw zawodowych wojskowych

wojska polskiego trwale niezdolni do pracy zarobkowej wskutek przyczyn, wymienionych w punkcie 2

~ att;9 niniejszej ustawy, a zaszłych w czasie tej służby, i-którym w myśl art. 9 ustawy z dnia 18 marca

1921 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i ich

rodzin oraz o zaopatrzeniu rodzin po poległych

i zmarłych, których śmierć znajduje się w związku

przyczynowym ze służbą wojskową (Dz. U. R P.

Nr.~ 32, · poz. 195); przysługiwałoby prawo do dodatku

dla ciężko poszkodowanychj do których osóh' postanowienie powyższe ma zastosowanie orzeka ' ko·

misja, utworzona przez Ministra Spraw Wojskowych

z . udz.iałem delegata, mianowanego . przez Ministra

Skarbuj niezdolność do służby musi być stwierdzo·

na przez komisję wojskowo-lekarską (art. 14);

, 2) wdów i sierot po wyżej wymienionych osobach, które zmarły wskutek przyczyn, wymienionych w punkcie 2 art. 9 niniejszej ustawy.

Wypłata zaopatrzenia emerytalnego dla 'osób,

wymienionych w punkcie 1 niniejszego artykułu, następuje od pierwszego dnia miesiąca po wniesieniu

podania, nie wcześniej jednak niż od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy. Wypłata zaopatrzenia

emerytalnego dla osób, wymienionych w punkcie 2

niniejszego artykułu, następuje od pierwszego dnia

m1eSIąca po .' wniesieniu podania, nie

wcześniej

jednak, niż od dnia 1 lipca 1923 r.

Art. 100.

Zawodowych wojskowych może do końca roku 1935 przenieść w stan spoczynku Prezydent Rze·

. px;ą;~y z?stał 2;ahczony ' zg09m~ z ar!.?) ust. ~f, fOzpoczypospolitej na wniosek Ministra Spraw Wojskor:lądzema 'Prezydenta Rzeczypospohte) zdma ,24 luwych

w jednym z następujących przypadków: '

tego 1928 r. (Dz. U. R P. Nr. 24, poz.204)j 'o .

a) gdy zawodowy wojskowy uzyskał prawo do

b) pomocniczym siłom naukowym okres prapełnego uposażenia emerytalnego,

cy w tymże charakterze w zagranicznej szkole akab) gdy oficerowi zawodowemu do granicy wiedemickiejj

,ó

ku, przewidzianej ustawami o podstawo. c) nauczycielom przedmiotów , żawodowych

wych obowiązkach i prawach oficerów,

okres pracy 'zaliczony do służby nauczycielskiej _

brakuje nie więcej niż 7 lat.

w myśl art. 15 ' ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. (Dz. U.

Oficerowi, . przeniesionemu w stan spoczynku

R. P.' Z 1928 r.Nr. 47, poz. 462);

w myśl pkt. b) niniejszego artykułu dolicza się do

d) funkcjonarjuszom państwowym. · nie więcej " wysługi emerytalnej czas, jaki mu brakuje do graaniżeli 10Jat z czasu zasa,dniczo niepoliczalnej służ­

nicy wieku, przewidzianej ustawami o podstawoby państwowej, - samorządowej lub pracy .zawodowej wychobowiązkach i prawach oficerów.

:w Państwie Polskiem, względttie z czasft ' ~łużbypa~­

,stwowej, samorządowej lub pracy zawodqwej w pań­

Art. 101.

stwie obcem, jeżeli okresyf.ej służby, .tiY też pracy

,nie zostąły zaliczone cloąogatku za wy~ługę laŁ, . doZawodowym wojskowym, którzy ' wstąpili' do

datku sŁarsżeństwa, dodatku za trzechlecia, na pod- wojska - polskiegonail?óźniei do końca roku . 1920,

przesłużyli w wojsku polskiem co najmniej 5 lat, obli· '

stawie ustaw wymien.i()ny.~h wart. 97 ust. 1.

W zagranicznej .szkol~akag,~micki~j, ;(~żeli S:l~s ..tej

czonych

Dziennik Ustaw. Poz. 380.

według

czasu kalendarzowego, a przed

wstąpieniem do wojska polskiego

aj służyli w polskich formacjach wojskowych,

które zostały uznane przez Państwo, zalicza się do czasu służby czynnej ewentualny czas przerwy między służbą w powyż­

szych formacjach, a wstąpieniem do wojska

polskiego, o ile jednak przerwa ta nie nastąpiła wcześniej, niż l-go czerwca 1917 r.;

b) pełnili ustawowo niepoliczalną do wysługi

emerytalnej służbę państwową lub samorządową, lub oddawali się pracy zawodowej, zaliczonej na zasadzie obowiązuj ących

przepisów do wysługi lat, dolicza się do

wysługi emerytalnej za każdy kalendarzowy rok służby w wojsku polskiem, zaliczalny do emerytury, rok służby względnie

pracy zawodowej zaliczonej do wysługi lat,

przyczem, o ile okres służby względnie pracy zawodowej jest krótszy, aniżeli okres

służby w wojsku polskiem, zalicza się cały .

okres zakwalifikowanej służby względnie

pracy zawodowej.

Minister Spraw Wojskowych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu może ponadto doliczyć do wysługi emerytalnej okres

zakwalifikowanej służby

względnie pracy zawodowej w stosunku korzystniejszym, lub nawet w całości, co najwyżej jednak

w ilości 20 lat.

Do zawodowych wojskowych ma również analogiczne zastosowanie art. 98 niniejszej ustawy.

Art. 102.

Zawodowym wojskowym b. państw zaborczych, którzy wstąpili do służby w wojsku polskiem

i zostali z urzędu zwolnieni bez ich winy, a nie uzyskali charakteru zawodowego wojskowego wojska

polskiego, przyznaje się prawo do zaopatrzenia

emerytalnello w wysokości 85 % tego uposażenia,

które należałoby się im według art. 19 od podstawy wymiaru, określonej wart. 17, art. 18 i 20 ni;

niejszej ustawy według pierwszego szczebla daneJ

grupy, a mianowicie

aj o ile przesłużyli w wojsku polskiem co najmniej 12 miesięcy kalendarzowych i bądź­

to posiadają łącznej służby wojskowej w b.

państwie zaborczem, zaliczalnej do emerytury i wojsku polskiem co najmniej 20 lat,

obliczonych według czasu kalendarzowego,

bądź też przeszli po przesłużeniu co najmniej takiej samej ilości lat służby w stan

spoczynku w b. państwie zaborczem, a to

w Niemczech przed dniem 27 grudnia

1918 r., Austro-Węgrzech przed dniem 1. listopada 1918 r., a w Rosji przed dniem 1 listopada 1917 r. z prawem do emerytury;

bl bez względu na czas służby w wojsku polskiem, o ile posiadają w b. państwie zaborczem i wojsku' polskiem co najmniej 10

lat rzeczywistej służby wojskowej, obliczonej według czasu kalendarzowego , i zwolnieni zostali wskutek trwałej niezdolności

Nr. 42.

do służby, powstałej z przyczyn, związa­

nych ze służbą w wojsku polskiem.

Trwała niezdolność do służby wojskowej, nabyta w wojsku polskiem, oraz związek przyczynowy

ze służbą wojskową muszą być stwierdzone przez

komisje wojskowo - lekarskie przy zwolnieniu ze

służby wojskowej.

Do osób, wymienionych w niniejszym artykule,

nie mają zastosowania postanowienia art. 11 i 12,

jako też punktów b) i c), oraz trzy ostatnie ustępy

art. 50 niniejszej ustawy.

Postanowienia ust. 2 art. 82 mają do osób, wyżej wymienionych, analogiczne zasŁosowanie.

Art. 103.

Zawodowym wojskowym b. państw zaborczych, którym przyznano w b. państwach zaborczych, a mianowicie w Niemczech przed dniem

27 grudnia 1918 r., Austro- Węgrzech przed dniem

1 listopada 1918 r., a w Rosji przed dniem 1 listopada 1917 r. dożywotni dar z łaski, a którzy przesłu­

żyli co najmniej 12 miesięcy w wojsku polskiem, może Minister Spraw Wojskowych za zgodą Ministra

Skarbu przyznać zaopatrzenie emerytalne pod warunkami i do wysokości, przewidzianej wart. 82.

Art. 104.

Zawodowym wojskowym b. państw zaborczych,

którzy po przesłużeniu co najmniej 12 miesięcy

w wojsku polskiem z powodów, od nich niezawiniortych, zostali z wojska polskiego z urzędu zwolnieni,

nie uzyskawszy charakteru zawodowego w wojsku

polskiem, a nie posiadają łącznie ze służbą w wojsku

polskiem 20 lat, lecz co najmniej 10 lat rzeczywistej

służby wojskowej, obliczonej według czasu kalendarzowego, przysługuie prawo do jednorazowej odprawy, o ile nie pozostają na służbie państwowej,

samorządowej lub w instytucjach państwowych według następujących zasad

za 10 lat jednorazowa odprawa, biorąc za podstawę wysokość jednorocznego uposażenia emerytalnego samotnego, określonego wart. 17 niniejszej

ustl;\.wy według posiadanego ' rzeczywistego stopnia

przy wartości mnożnej, obowiązującej w dniu wejścia

w życie niniejszej ustawy; za każdy następny ukoń­

czony rok rzeczywistej służby wojskowej, obliczonej

według czasu kalendarzowego, dolicza się 10 % wymienionej odprawy.

Zgłoszenie o odprawę należy wnieść w przeciągu sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustaWy.

Art. 105.

Jako służbę w wojsku polskiem uważa się

również służbę wojskową, odbytą w polskich formacjach wojskowych, uznanych przez Państwo, oraz

odbytą przed dniem 1 sierpnia 1914 r. służbę w polskich organizacjach wojskowych.

.

Organizacje wojskowe, przewidziane w ust. 1

niniejszego artykułu określi rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych, a służba w nich będzie liczyć się do wysługi emerytalnej tym wojskowym

zawodowym, którzy służyli w danej organizacji woj-

Nr. 41.

Dziennik Ustaw. Poz. 380 i 381.

skowej, po ukończeniu 18 lat ż y cia i z tejże organizacji przeszli do służby w polskiej formacji wojskowej lub armji zaborczej.

Do wysługi emerytalnej dolicza się służbę, odbytą w wojsku polskiem ochotniczo, lub kontraktowo przed osiągnięciem obywatelstwa Państwa Polskiego, pod wa runkami wymienionemi w ustępie

przedostatnim art. 50 niniejszej ustawy.

Służbę , określoną w powyższych ustępach niniejszego artykułu liczy się do wysługi emerytalnej,

jeżeli nie zalicza się równocześnie z nią trwającej

innej służby , studjów lub pracy zawodowej do wysługi emerytalnej.

Jako służbę wojskową w b. państwach zaborczych uważa się służbę wojskową, odbytą w Rosji

przed dniem l listopada 1917 r., w Austro - Węgrzech

przed dniem l listopada 1918 r., a w Niemczech

przed dniem 27 grudnia 1918 r.

Za emerytów b. państw zaborczych w rozumieniu niniejszej ustawy, uważa się zawodowych

wojskowych, przeniesionych w stan spoczynku

przez b. władze zaborcze, a to

a) rosyjskie przed dniem 1 listopada 1917 r., .

bl austro-węgierskie przed dniem 1 listopada

1918 r.,

c) niemieckie przed dniem 27 grudnia 1918 r.względnie tych b . zawodowych wojskowych b.

państw zaborczych, którzy przed terminami wyżej

wskazanemi w stan spoczynku nie byli przeniesieni,

mieli jednak w myśl ustaw lub przepisów b. państw

zaborczych prawo do zaopatrzenia emerytalnego

z tytułu pełnej wysługi lat lub stwierdzonej trwałej

niezdolności do służby.

.

Art. 106.

Postanowienia art. 102, 103 i 104 mają zastosowanie do tych zawodowych wojskowych,którzy

przed wstąpieniem do wojska polskiego nie utracili

charakteru zawodowego wojskowego w b . państwie

zaborczem i jeżeli są obywatelami polskimi w myśl

art. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatel. ~twie Państwa Polskiego (Dz. U. R. P. Nr. 7, poz. 44),

jak również jeżeli uznani zostali w myśl · art. 3 tejże

ustawy za o.bywateli Państwa Polskiego, natomiast

nie mają zastosowania do tych zawodowych wojskowych b. państw zaborczych, którzy w wojsku polskiem służyli wyłącznie jako kontraktowi.

jęcie do wojska polskiego nie uwzględniono i którym dotychczas nie przyznano zaopatrzenia emerytalnego w b. państwie zaborcze m, jak również

i w Państwie Polskiem, a posiadającym co najmniej

25 lat rzeczywistej służby wojskowej, obliczonej według czasu kalendarzowego, przysługuje zaopatrzenie emerytalne w wysokości ustalonej wart. 82 niniejszej ustawy.

Zawodowym wojskowym b. państw zaborczych, jeżeli są obywatelami polskimi w myśl art. 2

ustawy z dnia 20 stycznia 1920 r. o obywatelstwie

Państwa Polskiego (Dz. U. R. P . Nr. 7, poz. 44), jak

również jeżeli uznani zos~ali w myśl art. 3 tejże ustawy za obywateli Państwa Polskiego, przysługuje

w razie nieposiadania 25 lat, lecz co najmniej 10 lat

rzeczywistej służby wojskowej, obliczonej według

czasu kalendarzowego, jeżeli prośby, wniesionej

przed końcem 1919 r., o przyjęcie do wojska polskiego nie uwz gl ę dniono, a są niezdolni do zarobkowania i nie posiadają majątku - jednorazowa odprawa w wysokości 50 % odprawy, ustalonej

wart. 104 niniejszej ustawy.

Odnośnie wypłaty odprawy mają postanowienia ostatniego ustępu art. 104 analogiczne zastosowanie.

-j

TYTUŁ

Postanowienia końcowe.

Art. 109.

Wykonanie niniejsze) ustawy powierza się Prezesowi Rady Ministrów i Ministrowi Skarbu oraz innym ministrom we właściwym każdemu z nich zakresie działania.

Art. 110.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem

1 października 1923 r. i obowiązuje na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy tracą

moc obowiązującą dotychczas obowiązujące

ustawy i przepisy, wydane w przedmiotach, unormowanych tą ustawą . .

381.

ROZPORZĄDZENIE

Art. 107.

Wypłata uposażenia emerytalnego z art. 102,

103 i 104 następuje od 1 dnia miesiąca po wniesieniu

podania, nie wcześniej jednak, niż od dnia wejścia

w życie niniejszej ustawy.

Art. 108.

Zawodowym wojskowym b. państw zaborczych, jeżeli są obywatelami polskimi w myśl art. 2

ustawy z dnia 20 stycznia 192.0 r. o obywatelstwie

Państwa Polskiego (Dz. U. R. P. Ni. 7, póz. 44), jak

również jeżeli uznani zostali w myśl art. 3 tejże

ustawy za obywateli Państwa Polskiego, których

próśb, wniesionych przed końcem 1920 r., O przy-

V.

MINISTRA SKARBU

z dnia 25 marca 1931 r.

o ograniczeniu wywozu żubrów.

Na podstawie art. 1 ust. 2, art. 4 ust. 3, art. 6

ust. 2, art. 10 pp. 10, 11, art. 11 pp. 7 i 8 oraz art.

art. 1.2, 13, 14, 15 i 21 rozporządzenia Ministrów

Skarbu oraz Przemysłu i Handlu z dnia 11 czerwca

1920 r. o taryfie celnej (Dz. U. R. P. Nr. 51, poz. 314),

tudzież .na podstawie art. 6 ustawy z dnia 31 lipca

1924 r. w przedmiocie uregulowania stosunków celnych (Dz. U. R. P. Nr. 80, poz. 777) zarządzam co

następuje

§ 1. Punkt 5 paragrafu 18 rozporządzenia Ministra Skarbu z dnia 14 marca 1930 r. o postępowa-

380.

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU

z dnia 25 marca 1931 r.

w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy

z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych

wojskowych.

Na podstawie ustępu drugiego art. 3 ustawy

z dnia 18 marca 1931 r . o zmianie niektórych postanowień ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonariuszów oaństwowych

i zawodowych wojskowych (Dz. U. R. P. Nr. 27,

poz. 170) zarządza się co następuje

§ 1. Ogłasza się w załączniku . do niniejszego rozporządzenia tekst ustawy z dnia 11 grudnia

1923 r; o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych wojskowych (Dz.

U. R. P. z r. 1924 Nr. 6, poz. 46) w brzmieniu obowiązującem od dnia 1 kwietnia 1931 r. z uwzględ­

nieniem zmian i uzupełnień wprowadzonych ustawą

z dnia 13 lutego 1924 r. (Dz. U. R. P . Nr. 18, poz. 178).

ustawą z dnia 12 czerwca 1924 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 52, poz. 526). ustawą z dnia 22 lipca 1925 r. (Dz.

U. R. P. Nr. 83, poz. 566), rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 13 grudnia 1926 r.

(Dz. U. R. P. Nr. 122, poz. 705), ustawą z dnia

23 marca 1929 r. (Dz. U. R. P. Nr. 23, poz. 234), rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

29 listopada 1930 r. (Dz. U. R. P. Nr. 82, poz. 647),

oraz usta\'{ą z dnia 18 marca 1931 r. (Dz. U. R. P.

Nr. 27, poz. 170).

ł

§ 2. Rozoorządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Kierownik MinistersŁwa Skarbu: Ignacy Matuszewski

Załącznik do rozp. Ministra Skarbu

z dnia 25 marca 1931 r. (poz. 380).

USTAWA

z dnia i 1 grudnia 1923 r.

O

zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów pań­

stwowych i zawodowych wojskowych.

Tytuł

1.

Postanowienia ogólne.