Ustawa z dnia 21 marca 1931 r. o dowodach prawa własności do gruntów scalonych.

Po zakończeniu postępowania scaleniowego, o ile do obszaru scalenia wchodziły chociażby

częściowo grunty, nie posiadające urządzonej hipoteki, okręgowy urząd ziemski dokona

obwieszczenia o przeprowadzeniem scaleniu z wymienieniem nazw wszystkich wsi (miast,

miasteczek), które weszły do danego obszaru scalenia, numerów nowoutworzonych działek,

ich obszarów oraz osób, którym zostały przyznane, wyznaczając termin trzymiesięczny

do zgłoszenia przez osoby interesowane do okręgowego urzędu ziemskiego pretensyj o

prawo własności do gruntów scalonych, nie posiadających urządzonej hipoteki. Pretensje

te winny być poparte dowodami wytoczenia w tym przedmiocie sporu sądowego.

(1)

Obwieszczeń, wymienionych w art. 1, okręgowy urząd ziemski dokona w trybie, przewidzianym

w pkt. 1 art. 51 ustawy z dnia 31 lipca 1923 r. o scalaniu gruntów

(Dz. U. R. P. z 1927 r. Nr 92, poz. 833) oraz przez umieszczenie publikacji w Dzienniku Wojewódzkim i Dzienniku Urzędowym

Ministerstwa Sprawiedliwości. Publikacja w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości

winna być umieszczona po otrzymaniu przez okręgowy urząd ziemski powiadomienia wójta

(burmistrza, prezydenta) o dokonaniu obwieszczenia oraz po umieszczeniu publikacji

w Dzienniku Wojewódzkim.

(2)

Termin trzymiesięczny, wskazany w art. 1, będzie obliczany od dnia następnego po dniu

dokonania publikacji w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości.

(1)

Po upływie terminu, wskazanego w art. 1, okręgowy urząd ziemski zaopatrzy prawomocne

orzeczenie okręgowej komisji ziemskiej lub orzeczenie Głównej Komisji Ziemskiej, zatwierdzające

projekt scalenia, klauzulą, stwierdzającą, iż orzeczenie to łącznie z odnośnemi dowodami

pomiarowemi będzie podstawą do pierwiastkowej regulacji hipoteki scalonych gruntów

oraz, w braku lepszych tytułów, do ustalenia własności na rzecz tych osób, którym

poszczególne działki przy scaleniu zostały przyznane. W klauzuli powyższej winny być

wyszczególnione numery nowoutworzonych działek, ich obszar oraz ich właściciele, z

pominięciem tych działek, do których w terminie, wskazanym w art. 1, lub poprzednio

w toku postępowania scaleniowego zostały zgłoszone pretensje o prawo własności. Co

do tych działek okręgowy urząd ziemski wyda klauzulę po złożeniu dowodów rozstrzygnięcia

sporu sądowego (art. 5).

(2)

Odpis orzeczenia, opatrzonego klauzulą w myśl cz. 1 łącznie z odrysem odnośnego planu

i odpisem rejestru pomiarowego po scaleniu, stanowi dokument, dostateczny dla wykonania

wymienionych w cz. 1 czynności hipotecznych.

1)

Po zakończeniu postępowania scaleniowego roszczenia o prawo własności do gruntów scalonych

mogą być skierowywane wyłącznie do działek, otrzymanych przez uczestników scalenia

wzamian za grunty, uprzednio posiadane.

2)

Jeżeli posiadacz nowoutworzonej działki otrzymał w wyniku scalenia wyrównawczą dopłatę

pieniężną, przedmiotem roszczenia, wymienionego w cz. 1, może być oprócz gruntów również

kwota pieniężna, otrzymana przez tegoż posiadacza tytułem dopłaty.

Celem otrzymania klauzuli, przewidzianej w art. 3, co do działek, będących przedmiotem

sporu sądowego, osoby zainteresowane winny złożyć okręgowemu urzędowi ziemskiemu prawomocny

wyrok sądowy, rozstrzygający spór na ich korzyść, lub też dowód umorzenia sporu sądowego.

Opłaty w postępowaniu hipotecznem, wszczętem w celu wywołania i regulacji hipoteki

scalonych gruntów na podstawie tytułów, uzyskanych w trybie niniejszej ustawy, oraz

stawki wynagrodzenia, ustalone w taksie dla pisarzy hipotecznych, ulegają obniżeniu

o 50%.

1)

Sprawy o stwierdzenie posiadania gruntu na prawie własności, wszczęte w trybie rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 października 1927 r. o ustalaniu

prawa własności do gruntów, nadanych włościanom przy uwłaszczeniu

(Dz. U. R. P. Nr 92, poz. 822), o ile nie zostały zakończone prawomocną decyzją sądu przed dokonaniem obwieszczenia

w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Sprawiedliwości, przewidzianego w art. 1, podlegają

umorzeniu.

2)

Powzięte w trybie powołanego w cz. 1 rozporządzenia z dnia 14 października 1927 r. prawomocne decyzje sądu, zatwierdzające uchwałę zebrania wiejskiego, w której odmówiono

stwierdzenia posiadania gruntu na prawie własności, jak również odmawiające zatwierdzenia

uchwały, stwierdzającej posiadanie gruntu na prawie własności, nie stoją na przeszkodzie

do zastosowania postanowień niniejszej ustawy.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Reform Rolnych i Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie czternastego dnia po ogłoszeniu i obowiązuje na obszarze

sądów apelacyjnych w Warszawie, Lublinie i Wilnie.