Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 marca 1931 r. o ustanowieniu komisyj lekarskich dla funkcjonarjuszów państwowych oraz wojskowo-lekarskich dla zawodowych wojskowych.

§ 3. W przypadkach, kiedy zachodzi rzeczywista potrzeba uzupełniających badań specjalnych.

przewodniczący komisji lekarskiej może skierQwać

badanego do odpowiedniego specjalisty, zakł'a,ou

leczniczego, lub djagnostycznego. W przypadkach

tych komisja wydaje orzeczenia dopiero po otrzymaniu wyniku tych badań.

§ 4. Komisje lekarskie I instancji przeprowa.'. .

Na podstawie art. 14 ustawy z dnia 11 grudnia dzają badania i orzekają

1923 r~ o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów

a) o utracie zdolności do służby w przypadpaństwowych i zawodowych wojskowych (Dz. U. R.

kach, przewidzianych w p. 1 i 2 art. 9 ustawy z dnia

p~ z r~ 1924 Nr. 6, poz. 46) zarząąza się co następuje: , 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów państwowych i zawodowych wojskoRozdział I.

wych;

b) o ' stopniu utraty zdolności zarobkowej

Postanowienia, dotyczące wyłącznie funkcjonarjuw przypadkach przewidzianych wart. 11 i 12 ' wyszów państwowych.

mienionej ustawy;

".

§ 1. Ustanawia się następujące komisje lekarc) o związku przyczynowym choroby (kalecskie dla funkcjonariuszów państwowych

twa) ze służbą państwową, w szczególności, czy cho~

a) komisie lekarskie I instancji przy urzędach roba (kalectwo) powstała z przyczyn, wskazanyc?

wojewódzkich (Komisarjacie Rządu m. st. Warsza- w p. 1 i 2 art. 9 powyższej ustawy, oraz o winie

wy) - dla wszystkich funkcjonarjuszów państwo­ własnej funkcjonarjusza;

wych z wyjątkami, przewidzianemi w punkcie c);

d) o potrzebie umieszczenia emeryta w zak~a­

. b) komisje lekarskie II instancji przy urzędach dzie dla umysłowo chorych w myśl art. 42 wymlewojewódzkich (Komisariacie Rządu m. st. Warsza- nionej ustawy;

wy) ...:... dla wszystkich funkcjonarjuszów państwo­

e) o zdolności do służby i stopniu utraty zdolwych z wyjątkami, przewidzianemi w punkcie d);

ności do pracy zarobkowej funkcjonarjusza pozostac) komisję lekarską T ' instancji przy Minister- jącego w stanie spoczynku w przypadkach, określo­

stwie . Spraw Wewnętrznych, która właściwą jest nych wart. 39 powyższej ustawy;

w stosunku do tych funkcjonarjuszów państwowych,

f) o zdolności do służby w przypadkach okreco' do których właściwa ' władza naczelna w porozu- ślonych wart. 28 p. aj i 29 p. b) wymienionej ustawy.

mieniu z Ministerstwem Spraw Wewnętrznych uzna

za ws}<azane poddanie ich zbadaniu tej komisji;

§ 5. Do, kompetencji komisyj lekarskich II ind) wyższ'ą komisję lekarską przy Ministerstwie stancji należy ponowne badanie i orzekanie: ..

Spraw Wewnętrznych, jako komisję II instancji dla

al w przypadkach wymienionych wart. 31

orzeczeń komisji wymienionej pod c).

ust. 2 ustawy z dnia 11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emeryŁalnem funkcjonarjuszów państwowych

,

§ 2. Skład komisyj lekarskich jest następu­ i zawodowych wojskowych;

w przypadkach wymienionych w § 4 p. al

jąC::Y:al komisyj przy urzędach wojewódzkich (Komi- do f) b)niniejszego

rozporządzenia, jeżeli zdania człon­

sarjacie Rządu m. sL Warszawy) zarówno I jak i II ków komisyj lekarskich I instancji są podzielone;

iirstancji: przewodniczący - lekarz urzędowy, powoc) w przypadkach wymienionych w § 4 p, d)

tariS: przeZ -Ministra Spraw Wewnętrznych na wnio- i ej niniejszego rozporządzenia jeśli domaga się tego

seK wojewody (Komisarza Rządu m. st. Warszawy) funkcjonarjusz; odnośne odwołanie wraz z wnioskiem

l członkowie-dwóch lekarzy, pozostających w służ­ o przedstawienie do zbadania komisji lekarskiej II

bi~ . państwowej, lub . komunalnej, wyznaczonych

instancji winien funkcjonarjusz wnieść w ciągu 14 dni

przez wojewodę (Komisarza Rządu m. st. Warszawy); od daty doręczenia mu orzeczenia komisji lekarskiej

b) komisji przy Ministerstwie Spraw We- I instancji do tej władzy, która zarządziła badanie.

wnętrznych: przewodniczący lekarz urzędowy,

powołany przez Ministra Spraw Wewnętrznych

§ 6. Badanie przez komisję lekarską funkcjor członkowie-dwóch lekarzy, pozostających w służ­ narjusza zarządza władza właściwa do przeniesienia

bie państwowej, lub komunalnej, wyznaczonych przez funkcjonarjusza w stan spoczynku.

Ministra Spraw Wewnętrznych;

Badanie funkcjonarjusza pozostającego w stac) co do składu wyższej komisji lekarskiej przy nie spoczynku zarządza władza, która go przeniosła

Ministerstwie Spraw Wewnętrznych ma zastosowa- w stan spoczynku.

nie przepis punktu b) niniejszego ,paragrafu.

§ 7. Orzeczenia komisyj lekarskich są wystaW badaniu funkcJonarjusza przez komisję le- wiane według wzoru, oraz na zasadzie tabeli stanów

karską I1ihstancji nie może brać udziału lekarz, któchorobowych ustalonych przez Ministra Spraw Wery uczestniczył w badaniu tego funkcjonarjusza przez wnętrznych.

komisję lekarską I instancji.

Orzeczenie podpisują wszyscy członkowie koPrzy powoływ~niu przewodniczących komisyj misji lekarskiej. Odrębne zdanie jednego z członków

lekarskich Minister ! S'pra w Wewnętrznych powołuje komisji lekarskiej winno być zanotowane na orzerównocześnie ich za\stępców;

,

czeniu i stwierdzone jego podpisem.

'~

~

Dz.ięqJ}ik lJ~tąw. P9?i, ~2.

zek przyczynowy choroby {kalectwa) ze służbą wojskową, jako też istnienie winy własnej zawodowego

wojslwwego, qstiltec~qą trWilłą IJjęzj:h)l»!~$g go służ­

by wojskowej w ~yśl art. 47 tejże ustawy, wreszcie

n~rją!!? otrzymqje odpis orzeczenia korp.isji.

stałą potrzebę opieki osób postronnych, lub szcze§ 9. Komisje lekarskie zwoływane są przez &Plnej opield w Il).yśl art. 5ł i 56 tei*-~ J.J!)t1iWY ....,....

władze przy których istnieją w mie jscach i ter- stw~erd?:a or~~c~epie komisji 1Vqjskpwo ~Ję!rąr.§~i~j,

minach zależnie od potrzeby. Tryb post ępowania ko- zatwierdzone pq;~?: MłIlistrą. Spr'ąw Wojskowych,

misyj lekarskich ustali Minister Spraw Wewnętrz­ ' względnie dowódcę okręgu korpusu.

nych.

§ 15~ Orzeq;ePł~, wyq~ne w my$I & 14 piJl~~j­

§ 10. O zdolności do służby państwowej,

!!zego rpzpqr2:ądze Il ia, zatwięrąza ~owóqc"" 9~ręg\1

wz glęclpie o trwałej' utq lcie zdolności do tej słu?!Jy

~orpusu ~zględ~m szeregowych zą.woqowych, wzglę­

kO)11isje lekarski~ orzekają na podstawie tabeli sta- dem zaś oficerów zatwierdza Minister Spraw Wojnów chorobowych, ujmującej cierpienia według róż­ skowych.

.

nego stopnia ich nasilenia.

§ lł). NięszczęśHwy wypąp~k POqcza.~ w~IQtp.

§ 11. O stopniu utraty zdolności do pracy za- służbowego (art. 53 ustawy z dnią. p grudnia 1923 r.

robkowej komisje lekarskie orzekają na podstawie o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjonarjuszów pań­

skali przewidzianej w załączniku do niniejszego roz- stwowych i zawoPowyclt wpjskowych) stwierdza odporządzenia.

nośny dowód~ą. pa ppą.stawje »rzędowych dochod~~p

Stwjerdzepie czasu pows tania, związku przy- i dołącza prpt04óły dochodzeń do a~tów w sprawie

q:YQowego chorqby (kalectwa) ze służbą państwową, pr~yznania zaopatrz,e nia.

oraz winy własnej funkcjonarjusza winna komisja lekarska opierać na aktach przeprowadzonych docho§ 17. W skład komisji wojskowo-Iekarsldej

dzeń. Akty te powinny być dostarczone komisji. ·

przy dowódcy okręgu korpusu wchodzą

, 1) lekarz wojskowy - oficer sztą.bqwy, jako

§ 12. W razie niemożności stawienia się funk- pq;ewodniczący,

cjonarjusza do komisji lekarskiej z powodu obłożnej

2) i ~) dwóch lekarzy wojskowych - oficerów

choroby, stwierdzonej świadectwem lekarza urzędo­ sztabowych,

'

.

w ego, władza, przy której istnieje komisja rozstrzy4) przedstawiciel intendentury - oficer,

ga, czy badanie ma być odłożone do innego terminu,

5) przedstawiciel dowódcy okręgu korpusu czy też komisja lekarska ma udać się na miejsce po- oficer - jako członkowie.

bytu funkcjonarjusza.

Przewodniczącego, członków i zastępców ko§ 13. Członkom komisji lekarskiej, nie będą­ misji wojskowo-lekarskiej wyzpacza dowódca okr~gll

'

cym funkcjonarjuszami państwowymi! przyznaje się korpusu.

KompetencH k.oPlisji wojskowo-lekarskiej przy

diety w takiej wysokości, jak funkcjonarjuszom pań­

stwowym VI st. sł" o ile' za$ ni~ )11jeszkają w miej- dQwódcy okręgu korpllsu pądlegają 'lN'SHscy zą.WQą,0s~u p.rzędowanja ki>Jllisji przyznaje się im ponad- wi szeregowi, orąz ' qficerowiez wyjątkiem tycł1,

to zwrot j{osztów podrpży z miejscazp.mieszkania do o których mowa w § 18 niniejszego rozporządzenia.

miejsca urzędowania korp.isji i zpowrotem, na zasa§ 18. Generałowie oraz wyżsi oficerowie, 4tgdzie przepisów w sprawie diet ~ kosztów podróży

rzy

zajmują stanowiska dowódców dywizyj, szefów

funkcjqnarjuszów papstwowycp-z wyjąt~iem zwrotu kosztów przewozu bagażów podróżnych, oraz wy- clepartamęntpw, szefów oddziałów Sztaąu GłQwnę~q.

szefów sł»żh w DOWRdztwac4 Okręgów Ę:OrRtł~óW,

datków na tragarzy.

.

oraz zajmuJący ' rpwnoq;ędne staI).qwisk;t, jąj{g te*ci

W przypadj{ach wyjątkowych specjalistom qficerowie,

cq do których uzna za wskazą.p.ę OP~Q~­

o wyższych kwalifikacjach fac}lOwo-naqkowych Wrzny

dowócłca qkręgu kqrpusu, lup zą.rzflq;z:i MiPisłer

dług »znania wojewq~y (:Komisarza Rząqq m. st.

Warszawy) względpie [vliąistra Spraw Wewnętp;­ Spra"{ Wojskowycp, mają by'ć przedstąwiąni Po ~g­

nych, II}ogą byc wypł~cape diety i kpszty w W'y so- misjj wRjskowo-lek~rskiej przy fv1inistrzę Spr~w

W qjskowych.

"

kości jak funkcjopa:rj»s~om państwowym V lub IV

st. sł.

§ 19. W skład komisji wojskowo-lekarskiej

Wydatki połączone z badaniem funkcjonarju- przy Ministrz,e Spraw Wojskowych wchodzą

szów państwowych obciążają zarząd Ministerstwa

1) p rz2 d s t~wiciel departamentu zdrowia - generał brygady lekarz, względnie VfYższy oficer. sztaSkarbu.

bowy lekarz - jako przewodniczący,

R o z d z i ~d II.

2) i 3) dwóch lekarzy oficerów sztiihowych,

4) przędstawiciel departamenhl intęndentury Postanowienia, dotyczące wyłącznie wojskowych

oficer

sztą.bQwy,

ząwo4owych.

5) przedstawiciel . biura personalnego - ofi§ 14. Ocenę ' zdolności do służby wojskowej cer, - jąko członkowie.

Przewodniq:ącego, członków i zastępców kpw przypadkach, wskazanych wart. 9 ustawy z dnia

11 grudnia 1923 r. o zaopatrzeniu emerytalnem funk- misji wojskowo -lekarskiej prży · Miqistrz'e Sprąw

cjonarjuszów pa~stwowych i zawodowych wojsko- Wojskowych pod 1), 2), ~), 4) ,Wyząaczają ~:z;efowie

wych, stopień utraty zdol n ości do pracy zarobkowej odpośnych d~p'~rta~eIltów, prz~d~t~wiciel{!. zfiś biura personalnego - szef tegą bi'pra .

.VI myśl art. 11 i 12 wz~lędnie 54 tejże ustawy, zwią~ ą~ Qr?~czeąie ~PP1isji

le~ap~kiei ~ostaje

prz e s łane włądH, ktÓra ?arząqziła baqapie funkcjonarjusza ~ stiiPowi podstawę do jej decy?:ji. fup~~ją­

l

Dziępnik

Iht;:tw. Pgz, 302.

§ 20. Do kompetepcji komisji wojskowo-lekarskiej należy

a) ocena zdolności do służby w przypadkach

wskazanych wart. 9 ustawy z dnial1 grudnia 1923 r.

o zaopatrzeniu emerytalnem funkcjoparjuszów pań­

!?twowych i zawodqwych wojskQwych,

, b) ocena stopnia utraty zdolności zarobkowej

w myśl art. 11 i 12 wymienionej ustawy,

c) stwierdzanie związku przyczynowego (kalectwa) ze służbą wojskową - specjalnie zaś ustalanie czy choroba (kalectwo) powstała z przyczyn

przewidzianycq wart. 9 wymienionej ustawy, oraz

J..l.~taląnje winy chorego (kaleki) w jej ' powstaniu,

,

d) stwierdzanie istnienia stałej potrzeby opieki osób postronnych, lup poszczególriej opieki (potrzeba umieszczenia w domu inwalidów, .'względnie

w zakładzie leczniczym dla umysłowo chorych).

§ 21. I).:Ołpjl3je wO,jskowq-lekarskie zwoływane

są na zarząd~enia dowódców okręgów korpusów,

względnie MiQjsŁra SprfiW Wojskowych w miarę potrzeby w miejscach i terminach przez nich okreąlopycn.

'

Stwierdzenia komisyj wojskowo-lekarskich stanowią podstawę dla orzeczeń odnośnych władz.

§ 22. Orzeczepia po icl~ z~twierdzeniu w myśl

§ 15 njniejszegq rozporządzenia, oraz ewentuillne akty dochodzeń przekazuję się władzom, wyszczególnionym wart. 16 wy~ieQionei wyżej ustawy.

. § 23. Od zatwierdzonego w myśl § 15 mmeJszego rozporządzenia orzeczenia komisji wojskowo}ęk.aT!!k.igj w pr~eqmiocię qaQego stopQią. ntmty zqqJności do pracy zarobkowej,

oraz nieprzyznania

związku przyczynowego choroby (kalectwą) ze !lłuż' bą wojskową, zawodowemu wojskowemu przyshlguje prąwO, odwolapia si~ do lwrpisji odwoławczej.

§ 24.

Do rozpatrywania i rozstrzygania odwo-

łań od tych orzeczeń komisyj wojskowo-lekarskich,

ktąre zatwierdzone zostały przez Ministra Spraw

Wojskowych właściwą jest komisja odwoławcza przy

Miriistrze Spraw Wojskowych.

Do rozpą.trywania i rozstrzygapia odwotań od

tych orzeczeń komisyj wojskowo-lekarskich, które

zostały zatwierdzone przez dowódców okręgów korpusów właściwą jest okręgowa ko;misja odwqławcza

przy tern dowóą.ziwie okręgu korpl1su, ,w którem zatwierdzone zostil-ło qdnośne orzeczepie.

§ 25. W skład kom~sji odwoławczej przy Ministrze Spraw Wojskowych wchodzą

1) przed!ltawidel Ministra Spraw Woj~l{Qwych

w stopniu pułkqWpiką. kqrpusu oficerów sądowych,

względnie jego ~astępca w stopni~ pułkowpika i podpułkownika ją.1$:.o przewodn~czący,

2) przedstawicięl Ministra Skarbu

3) wojskowy lekarz sztabowy,

- względnie zastępcy wymienionych pod 2)

i 3) - jako członkowie.

Przewodpiczf!~egQ i człopków komisji odwoław­

czej przy MiQjstrze Spraw Wojskowych 'wyznaczają

właśc:iwi ministrowie. '

,

W skład qkręggwęj ~'()fił.i§ji gd~qJp,wczej

w~pą@~ą

p27

1) przedstawiciel dowódcy okręgu korpusu oficer sztabowy z korpusu oficerów sądowych, lub

jego zastępca - jako przewodniczący,

2) przedąt!:lwi~ięJ włąąf:liw~j i~~y !!}iąrppwej,

3) wojskowy lekarz ą~tp.b()wy,

- wzglę,dp.ie zą.stępcy wYmieQiony~h pod 2)

i ~) jil.}<O q;łonkowie.

'

PrzewodQicząc~go, j::zlr:mk.4w j jcn zastępców

okręgowej komisji oclWQław~zęj wy?pac;lp,ją: przewodniczącego i członką. wymjenipnęgQ p.oij 1) i 3)

względnie ich zF!-stępcpw - qqwódcą okręgu korpusu, zaś członka, wym~~niop~go pod 2) w?:glęąnie jego za!ltępcę - prezes właściwej izby skarbowej.

§ 26. Dla okreąleQii). wysokości prQcentu utraty zdolności :ZąTPpk,owej służy załącznik do niniejszego rozporządzenia.

§ 2.7.

Rozporządzenie niniejsze wctlOqz~ w ży­

cie z dniem 1 maja 1931 r.

Równocze~ni~ tracą moc obowiązującą rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 kwietnia 1924 r.

rD:z. U. R. P. Nr: 34, poz. 355), z dnia 19 lutego 1926 r.

(Dz. U. R. P. Nr. 27, poz. 160) i z dnia 29 sierpnia

1928 r. (Dz. U. R. P. Nr. 82, poz. 725).

Prezes Rady Minjstriłw: W. Słarpek

Minister Spraw Wewnęłr:znych: Sławoj Składkowski

Kierownik Ministerstwa Skarbu: 1l1nacy Matuszewski

M~11JiJs,ter Spraw Wojsk.owych: J . P#sudski

Załączl).ik

Ministrów z

(poz. 302).

do rozporządzenia Rady

dnia 3Ó marca 1931 r.

Skala wysokości utriłłY z~QJJ19ś~i dq PP~H ~fłrobko­

wej, spowodowanej uszkodzeniami lub słanami chorobowemi poszczegóhtych c~~ści ciała, względnie leżących w nich narządów.

I.

Powłoki zewn~tr~ne.

l} Przewlekłe choroby skóry nieoddziałujące ujemn1e Pil stflij og6~­

ny; w zależności od umiejscowienia, rozległości wykwitów.

częstości nawrotów j stopnia dolegliwości..

'

. od 10 do 30 %

2) Przewlekłe lub nieuleczalne choroby skóry, oddziałujące ' lljeWnie na stan ogplny, względnje

szpecące ll]b w~bl).d?aią~e odrą­

zę, w zależności ,Od uI)1iejscowienia, rozległości wykwitów i stopnia dolegljwości

.

. ' . od 30 qo 100%

3) Blizny, z;lleżnie od 'llllliel' §cowi~'

nia, rozległości i upoś edzenia

czynności, należy ocenią.~ według

norm podanych dla poszczególnych części ciała.

.

4) Nowotwory dobrotliw~ i złośliwe

skóry w ~aJeż!1oś~i od m:lljęj~cQ­

wienia, ogrąpi~~~Qią. sprawpości

ustroju, prc~z wpJyWJł na stan

ogólny

od Odo 100%

Dziennik Ustaw. Poz. 302.

II.

Nr. 38.

Głowa.

Oko

Czaszka.

5) Uszkodzenia czaszki (ubytki kostne, wgniecenia) bez zaburzeń ze "

strony ośrodkowego układu nerwowego

od20 do 40%

6) Organiczne schorzenia ośrodkowego układu nerwowego z cięż ~

kiemi stałemi skutkami chorobo.... .

.<

wemi, występujące w związku z

uszkodzeniem czaszki względnie

samoistnie

.

. od 50·do 100 %

. 7) Padaczka w postaci napadow, .

uzależniona

od

uszkodzenia

czaszki, względnie samoistna. W

zależności od nasilenia i częstości występowania napadów

.Qd 35 do 100%

.' 8) Zaburzenia psychiczne, występujące w związku z urazem czaszki względnie samoistnie .

.od 40 do 100%

9) Ciężkie i przewlekłe postacie

nerwic ogólnych z wybitnemi

zmianami w usposobieniu i za-

chowaniu się, występujące w

związku z urazem ciała, względ- .

nie samoistnie .

. ód 20 do 100 %

U wag a: O ile cierpienia wymienione w punktach 6, 7, 8 i9 zostały

spowodowane

uszkodzeniem '

czaszki (ubytek, wgniecenie kości), normy utraty zdolności zarobkowej można podnieść o 15 %

w stosunku do tychże cierpień j

występujących samoistnie.

,';

)'

.

Ucho.

10) Brak małżowiny usznej lub wybitne jej zniekształcenie

11) Jednostronna tępość słuchu.

i

12) Obustronna tępość słuchu •

U wag a: Za przytępienie słuchu należy uważać szept słyszalny na

odległość od ·0,5 do 1 metra.

13) Jednostronna głuchota.

14) Obustronna głuchota.

U wag a: Jeżeli przytępieniu słuchu

lub głuchocie towarzyszą inne

stany chorobowe np.: stały szum

w uszach, zawroty głowy, zaburzenia równowagi ciała lub, jeżeli głuchota uniemożliwia pracę

zawodową to normę można ·

podnieść do 100 % .

15) Przewlekłe niepowikłane zapalenie ucha środkowego .

U wag a: Jeżeli zapalenie ucha środ­

kowego powikłane jest próchnicą

kości, to skala może być podwyzszona do 50 % •

16) Uszkodzenia i cierpjenia przewlekłe powiek, narządów łzo­

wych, upośledzające sprawność

wzroku i szpecące, w zależności

od zawodu dla jednego oka

od 10 do 20%

dla o bu oczu

.

.

.

. od 30 do 60%

17) Przewlekłe cierpienia przewodów

łzowych

.

.

.

.

. od 10 do 30%

18) Przewlekłe cierpienia przewodów

łzowych, powikłane ropieniem

lub stałemi przetokami worka

łzowego

.

.

.

.

. od 30 do 60%

19) Oczopląs, zależnie od ostrości

wzroku każdego ' oka według

norm pkt. 22.

20) Porażenie mięśni ocznych, w zależności od liczby porażonych

mięśni, ograniczenia ruchów oka

oraz ograniczenia . widzenia na

skutek wyłączenia oka porażo­

nego przy patrzeniu . ' .

. od 15 do 25%

21) Plamy na rogówce ~ależnie od

wpływu ich na ostrość wzroku

według norm pkt. 22.

22) Obniżenie ostrości w~roku

Obniżenie

zdolności

zarobkowej na skutek zmniejszenia ostrości wzroku należy określać podług niżej podanej t~blicy Jostena

wzroku

~

...:.

10%

10%

20%

20%

50%

20%

j e d n e g o

Ostrość

o

o

'00

al

"-&

::l

'"'

"'O

0,50

0,40

0,30

0,20

0,10

0,00

0,50

0,0

6,5

13,5

20,0

26,5

35,5

o k a

I 0,40 I 0,30 I 0,20 I 0,10 I 0,00

6,5

14,5

22,0

30,0 .

38,0

46,0 .

13,5

22,0

31,S

41,0

50,5

60,0

20,0

30,0

41,0

52,0

62,5

73,5

26,S' 35,5

38,0

46,0

50,0

60,0

62,S

73,5

75,0

87,0

87,0 100,0

U wag a: Cyfry pierwszej rubryki

poziomej oznaczają ostrość wzroku jednego oka, a pionowej drugiego oka. Prócentutraty zdolności zarobkowej odpowiada liczbie znajdującej się na skrzyżowa­

niu poszczególnych rubryk pionowej i poziomej np.: jeżeli ostrość

wzroku jednego oka równa się

0,3, a drugiego 0,2 - to obniże­

nie zdolności do pracy równa

się 41,0.

23) Zwężenie pola widż.enia

a) Obuoczne zwężenie pola wi~

dżenia do 100 okbłó plamek

żółtych nawet przy dobrem', .

.

środkowem widzeniu.

.od·70·do 80 %

b) Brak obu odskróniowych po-'"

łówek ' pola widzenia '

• .·

do 70 %

Dziennik Ustaw. Poz. 302; .'.

Nr. 38. "

c) Brak obu odnosowych połówek pola widzenia ' .

..

d) Brak odnosowej :jednej połówki pola Widzenia ,': . ,.. .

.

e) Brak odskroniow~j jednej po, ": łówki pola widtenia ' . ' .

, , f) Utrata obu prawych połówek

pola widzenia uniemożliwiają­

ca czytanie, zależnie od zawodu

.

.

.

.

.

g) Wypadanie obu połówek pola

widzenia

.

górnych

dolnych

.

.

.

h) Wypadanie ćwierci pola · widzenia na jednem oku.

•

i) Przerwy środkowe · w polu widzenia według obniżenia ostrości wzroku pkt. 22.

U wag a: Przewlekłe zapalne stany

do 30%

10%

d035%

do 80%

10%

do 50%

10%

głębiej położonych części narzą­

d?w oceniać należy według stopOla zaburzeń wzroku, podmiotowych dolegliwości, · otaz ograni-

czenia zakresu pracy wymagan~go dla zapobiegania pogorszeOlom.

Nos.

24) Zniekształcenie [ub zniszczenie

kości nosa lub chrząstki, za. mknięcie . przez blizny otworów

i .przewodów nosowych, w zależ­

ności od stopnia towarzyszących

im objawów (stopieil zdolności

oddychania nosowego, wydzieli. na o przykre m dla otoczenia zapachuj..

. . . od 10 do 40%

"25) Prz~'o/lekłe śluzoropne lub ropne

zapalenie jam bocznych nosa

od 25 do 60 %

U s t 'a

i .· ja m a u s tn a.

,26) Uszkodzenia po~odujące zwęże­

nie, lub zniekształcenie warg lub

ust, ograniczenie ruchów dolnej

szczęki, wywołujące zaburzenia

.

.

.

.

w odżywianiu

27) Przedziurawienie 'oraz porażenie

podniebienia miękkiego lub utrata części tkanek języka·, wywołujące zaburzenia w odżywianiu

i mowie

'

.

III.

28) Skrzywienie

szyi

od O do 35 %

od O do 50 %

Szyja.

pochodzenia

ruchy

do 30 %

29) Przewlekle zapalne stany, dobrotliwe nowotwory krtani, wywołujące stałą chrypkę "

.

. od 10 do 20 %

30) Uszkodzenia, przewlekłe zapalne stany, nowotwo.r y dobrotliwe krtani, powodujące utru6niony oddech lub wymagające ciągłego noszenia rurki tchawicznej od 40 do 75 %

mięśniowego, utrudniające

IV. Tułów.

K 1 a t k a p i e ir s i o w a.

31) Zniekształcenie klatki piersiowej pourazowe w zależności od

następczych zmian w narządach

.

wewrrętrznych klatki piersiowej od 30 do 100 %

32) Przewlekłe nieżyty oskrzeli z rozedmą płuc. Rozstrzeń (ectasis)

oskrzeli, dusznica oskrzelowa bez

zmian w mięśniu sercowym

, . od 10 do 50%

33) Rozedma .płuc ze zmianami w

mięśniu sercowym i zaburzeniami w oddychaniu.

.

. od 50 do 100%

34) Włókniste zmiany nie przekracza.

jące połowy płatu jednego płuca,

względnie w obydwóch . płucach,

przy dobrym stanie ogólnym,

zrosty opłucne bez upośledzenia

sprawności mięśnia sercowego. od 10do 50%

35) Włókniste zmiany na większej

przestrzeni, względnie na mniejszej przy upośledzeniu stanu

ogólnego w znacznym stopniu . od SOdo 100%

36) Zrosty opłucnej z upośledzeniem

sprawności mięśnia sercowego . od25 do 100%

37) Czynna postępująca gruźlica płuc od-50do 100%

38) Przewlekłe wśród miąższowe zapalenie płuc na przestrzeniwięk­

szej, niż ,jeden ' płat, marskość

płuc, guzy i nowotwory płuc,

opłucnej i śródpiersia.

. . ..od SOdo 100%

39) Ciała obce tkwiące w miąższu

płuc.

•.

. od 10do 50%

40) Owrzodzenia i stale trwające

zwężenia przełyku.

. od50 do 100%

U wag a

Wysokość

skali utraty

zdolności zarobkowej w chorobach płuc należy uzależniać: od

ogólnego stanu chorego, szybkości postępowania sprawy chorobowej. oraz uciążliwych dla otoczenia objawów chorobowych

(kaszel, obfita, cuchnąca plwocina i t. p.).

41) Zaburzenia czynnościowe serca,

upośledzające sprawność fizyczną, bez objawów niedomogi mięśnia sercowego

.

.

.

. od 10 do 50 %

42) Organiczne wady serca wyrównane

.

.

.

.

.

. od 25 do 40%

43) Niewydoln'ość (insufficientia) mię­

śnia sercowego na tle zmian organicznych w mięśniu, lub zastawkach , i osierdziu. Dusznica

bolesna

.

.

.

.

. od 50 do 100 %

44) Ciała obce tkwiące w sercu

. od 75do 100 %

45) Miażdżyca naczyń krwionośnych.

rozszerzenie, tętniaki dużych naczyń krwionośnych

. od 50<;10100 %

B r z u c h.

otrzewnej, ciała obce

tkwiące

w narządach jamy

brzusznej

. od 10 do 75 %

46) Zrosty

".

Dziennik Ustaw. Poz. 302.

47) Nowotwory i gruźlica otrzewnej. od 50 do 100 %

48) Przewlekle cierpienia narządów

jamy brzusznej bez znaczniejszego upośledzenia stanu ogólnego od 10 do 40 %

49) Przewlekle cierpienia żołądka, jelit, wątroby, trzustki, przetoki

kałowe, sztuczny odbyt, ze znacznem upośledzeniem stanu ogólnego.

.

.

.

.

. od 40 do 100%

50) Uszkodzenia ścian brzucha, upośledzające _ spraWl\t>6ć

ruchów,

oraz wysiłęk fizyczny

od 20 do 30%

51) Przepukliny ścian brzucha

a) małe

..

..

do 15%

b) wi ę ksze, OfliZ nawratowe j pooperacyjfle, odprowaozalne . od 15 do 50 %

ej bardzo dużę ze znaęzną zawartością

trzew w worku

przępuklin6wym, oraz przepukliny nieodprowadzalne (przyrośnięte)

.

. od 50 do 100%

52) Guzy krwawnicze, wypadanie

odbytnicy

op 10 do 25 %

U wag a: O ilę Qdbytnięll ~t1l1ę wypada i my~i być pod trHIDYWi'!pa

QP a~ka, jęię1i zachpdzi;\ ZIDi ~ł}Y

chorobowe W Ś Q i3n~~ gdbytJlicyto skalę utmty ~dQlno§ę i zarobkowej zwięk§u!.ć mO~IHl po 50 % ,

a nawet i wyżej ,

53) Szczeliny i przetoki odbytu

• od 5 do 25 %

N a r z ą dy

m o c z o w e

p ł c i o w e.

54) Białkomocz

bez upośledzenia

sprawności nerek, kamica bez powikłań

.

.

.

.,

do 15%

55) Przewlekłe zapalenie miedniczek

nerkowych.

.

.

.

. od 15 do 30 %

56) Przewlekłe zapalenie nerek bez

wybitnych zmian w ustroju

. od 15 do 50%

57) Przewlekłe zapalenie, lub zwyrodnienie nerek z wybitnemi

zmianami w ustroju, marskość

nerek na tle miażdżycy, gruźlica

nerek, kamica nerkowa powikła­

na, krwiomocz stały, wodo i roponercze, nowotwory nerek i pęchęrza

.

.

.

. . . od 50 do 100 %

58) Przewlekłe zapalenie pęcherza

moczowego z zaburzeniami w

oddawaniu moczu

• od 15 do 30%

59) Przetoki pęcherza moczowego,

moczowodów, nerki.

.

. od 25 do 60%

60) Zwężenie cewki moczowej poniżej 8 N skali Chariere'a, powodujące zaburzenia w oddawaniu

moczu

.

•

.

do 15 %

61) Przetoki cewki moczowej..

do 15%

62) Przerost gruczołu krokowego, powodujący zaburzenia w oddawaniu moczu.

.

..

do 50 %

63) Przewlekły wodniak jądra lub

powrózka nasiennego.

• od 10 do 20 %

Nr. 38.

64) Utrata prącia do wieku przekwi-

tania

do 50%

65) Utrata obu jąder

a) do wieku pokwitania

~.

d050%

b) do wieku przekwitania

~

d030 %

c) po wieku przekwitania

"

do 15 %

66) Wypadanie pochwy lub macicy . od 30 do 50%

G r z b i e t.

67) Ograniczenie ruchów tu łowia

pochodzenia mięśniowego (naderwanie lub rozerwanie mięśni

lędźwiowych)

, od 10 do 30%

68) Ograniczenię ruchów kręI;!Qsłupą.: .

a) umiarkowane

do 15 %

b) większe w poszczególnych

odcinkach,

względnię

we

wszystkich kierunk ach.

. od 15 do 40 %

c) znacznę We W$zystkiQh kie~

runkach. sztywno ś ć kręgQ ~

słupa

. Qd 40 do 75 %

69) Ubytki w krę gosłupie

a) z nieznacznemi zmianami w

układzie nerwowym

.

. od 25 do 50 %

b) wywołujące schorzenia rdzenia (porażenie kończyn, nietrzymanie moczu, kału, bóle

. od SOdo 100%

i t. p.)

70) Organiczne schorzenia rdzenia

samoistne, jamistość rdzenia, guzy i t. p. .

.

.

.

. od 50 do 100%

71) Przewlekłe nerwobóle lub zapalenia pojedyńczych lub licznych

nerwów z objawami przedmiot 0wemi (zmiany w odruchach, zaniki mięśni i t. p.) oraz porażenia

obwodowe stałe pojedyńczych

lub licznych nerwów

. od 30 do 100%

V.

Kończyna

górna.

Ręka . .

prawa

lewa

72) Utrata kciuka lub

zesztywnienie obu

od 25 do 33%

jego stawów

73) Utrata palca wskazującego i środko­

wego lub zesztywnienie wszystkich

trzech stawów jednego z nich

15%

74) Utrata pierścien­

nego i małego palca lub zesztywnienie

wszystkich trzech stawów jednego z

nich

10 %

75) Utrata lub zesztywnienie wszystkich palców

70%

od 20 do 30%

10%

5%

60%

Nr. 38.

Dziennik Ustaw. Poz. 302.

prawa

lub zesztywnienie wszystkich palców u

obu rąk

77) Utrata kciuka i

palca wskazują­

cego u jednej ręki

i palca wskazują­

cego u drugiej ręki

,

,

78) Utrata kciuka, palca wskazującego,

środkowego

i

ozwartego

albo

małego ujedp.ej

ręki i pale~ wska.

zującego u drugiej

lewa

prawa

76) Utrata

ręki

do 100%

50%

65%

79) Utrata palców jednej ręki, oprócz

palca wskazujące ­

g,o i kciuka u drugiej ręki

80) Utrata kciqków i

palców wskazują­

cyqh obu rąk

81) Utrata ręki .

8~) Z~~ztywnienie stawu nadgarstkowego przy częściowo

zachowanym ruchu palców.

45%

60%

mienia

80%

ruchomości

65%

10%

łokciowy

Ramię

60%

75%

65%

50%

40 %

50%

40%

20%

10%

25%

20 %

25%

20 %

do 25%

do 20%

koń­

czyny

97) Utrata obu rąk

lub obu kończyn

górnych

100%

Uwaga 1)

Oceniając

do 60%

do 50%

70%

60%

50%

40%

uszkodzenia palców

rodzaj pracy

poszkodowanego i uznawać normy niższe, o .ile przy wykonywaniu zawodu uszkodzenie to specjalnie nie wpływa na wydajność

pracy.

Uwaga 2)

Dla mańkutów uwzględniać należy: dla lewej ręki - normy przyięte dla prawej.

należy uwzględniać

VI.

40%

30%

60%

50 %

20%

15%

Kończyna dolna.

S t o pa.

98) Utrata palucha

99) Utrata wszystkich palców jednej

nogi

100) Częściowa utrata główek kości

śródstopia

10 %

20%

od 30 do 50 %

101) Utrata stopy w stawie skokowym

do 35%

do 25%

60%

50%

80%

75%

i bark.

90) Utrata kończyny

a) w stawie barkowym ~

lewa

zrost złamanego

obojczyka lub łopatki, jeżeli wpływa to na zmianę

przedrapo sta w

84) Zesztywnienie stawu łokciowego w

pozycji wyprostnej lub zgiętej pod

kątem rozwartym

85) Zesztywnienie w

stawie łokciowym

pod kątem prostym.

.

.

86) Staw łokciowy cepowy .

87) Ograniczenie ruchów ręki (zginanie i prostowanie)

88) Ograniczenie ruchów w stawie

nadgarstkowym i

• łokciowym

89) Zesztywnienie w

stawie nadgarstkowym i łokcio­

wym

b) pomiędzy stawem

barkowym a łokciowym

91) Zesztywnienie stawu barkowego

92) Staw barkowy cepowy

93) Nawykowe

zwichnięcie w stawie

barkowym

94) Ograniczenie ruchów w stawie

barkowym

95) Niemożność podnoszenia kończyny powyżej poziomu

96) Nieprawidłowy

P r z e d r a m i ę.

83) Utrata

631

lub poniżej tegoż bez znaczniejod 40 do 50%

szego skrócenia kończyny .

102) Złamanie kości skokowej i pięto­

do 40%

wej

103) Zupełna sztywność stawu skokowego jednej stopy

a) w położeniu w stosunku do

25%

podudzia pod kątem prostym

b) w położeniu w stosunku do

podudzia pod . kątem rozwardo 40%

~m

~,

Dziennik Ustaw. Poz. 302.

Goleń

ciągają one za sobą zupełną niemożność posiłkowania się przy

pracy uszkodzoną kończyną.

(p o d u d z i e).

104) Utrata jednego podudzia przy wystarczającej długości kikuta.

.

60%

105) Zupełna sztywność stawu kolano-

Uwag a

wego

a) w pozycji wyprostnej

b) w pozycji zlekka zgiętej pod

ką tern rozwartym

c) w pozycji zgiętej pod kątem

prostym lub wygiętej w prze-

do 25%

50%

60%

106) Staw kolanowy cepowy

•

107) Rozciągnięcie więzadeł stawu ko-

do 45%

lanowego

108) Złamanie rzepki z uszkodzeniem

ścięgna

mięśnia

czworogłowego

.

109) Nieprawidłowo

od 40 do 50%

zrośnięte złam a -

kości goleni

kończyny

nie

2)

Jeżeli sztuczne kończyny mogą

być używane z korzyścią dla chorego - wskazanem jest obniżać

utratę od 10 do 20%.

40%

ciwną stronę

uda

Nr. 38.

ze skróceniem

a) do 5 cm

•

b) ponad 5 cm z upośledzeniem

ruchów kończyny

do 10%

do 45%

Udo.

110) Utrata jednego uda

a) powyżej połowy

b) przy wyłuszczeniu w stawie

biodrowym

111) Zupełna sztywność stawu biodrowego

a) w położeniu wyprostnem kończyny

b) w położeniu zgiętem kończyny

112) Nieprawidłowy zrost złamania

kości uda ze skróceniem kończyny

a) do 5 cm

b) ponad 5 cm z upośledzeniem

ruchów

113) Niezrośnięte złamanie •

114) Utrata obu stóp .

.

115) Utrata obu kończyn dolnych

116) Zniekształcenie miednicy pourazowe

75%

80%

50%

60%

do 10%

do 45%

65%

75%

100%

VII. Inne stany chorobowe.

117) Przewlekłe znaczne obrzęki gruczołów chłonnych, niezależnie od

ich umiejscowienia

.

od 10doo 50%

118) Przewlekłe

cierpienia układu

chłonnego krwi i narządów krwiotwórczych (białaczka, niedokrwistość złośliwa, ziarniak gruczołów chłonnych, nowotwory złośliwe gruczołów chłonnych).

. od 50 do 100%

119) Przewlekłe cierpienia gruczołów

dokrewnych (choroba Basedow'a,

obrzęk śluzowaty, akromegalja,

moczówka prosta, choroba Adissona, tężyczka). Schorzenia wielo gruczołowe

.

.

.

. od 10 do 100%

120) Choroby przemiany materji (cukrzyca, dna, otyłość)

.

. od 10 do 100%

121) Przewlekłe zapalenie szpiku kostnego i kości z przetokami.

. od 25 do 50%

122) Przewlekły reumatyzm stawowy od 10 do 50%

123) Zapalenie stawów zniekształcające

.

.

.

.

.

. od 50 do 100%

124) Jakiekolwiek bądź uszkodzenia

cielesne, względnie stany chorobowe, nie wyszczególnione w powyższych punktach, mogą powodować utratę zdolności do pracy

zarobkowej od O do 100%, zależ­

nie od stopnia nasilenia stwierdzonego cierpienia, oraz wpływu

cierpienia na stan ogólny chorego.

Uwaga

do 25%

Uwaga 1)

Zupełne porażenie kończyn lub

ich części równa się ich utracie.

Zupełnej utracie odpowiada również zesztywnienie stawów, przykurczenie bliznowate, o ile po'

Warszawa. Drukarnia Państwowa.

ogólna~

W razie stwierdzenia paru uszkodzeń,

względnie stanów chorobowych ustala się ogólną utratę zdolności do pracy zarobkowej, spo-.

wodowaną przez wszystkie stwierdzone stany

chorobowe, uwzględniając ogólny stan badanego.

Ogólna utrata zdolności do pracy nie może przekraczać 100 %.

Tłoczono I

polecenia Ministra Sprewiedllwoścl.

Konto czekowe w P. K. O. I\dministracji Dziennika Ustaw Hl! 30130.

55512 P

Cena 75 gr.

OD ADMINISTRACJI: Prenumerata Dz. U. R. P, wynosi 8 zł. kwartalnie. Urzędy I instytucje państwowe opłau;1I

6 zł. PreDumerata winna być: opłacana najpóźniej na 2 tygodnie przed rozpoczęciem kaidego kwartału.

Reklamacje z powodu nieotrzymania poszczególnych nnmerów Dz. U. R. P. należy wnosić do właściwych anęd6w

pocztow.ycb Diezwłocznie po otrzymaniu następuego kolejnego DUmet..

, Nr. 38.

Dzienmk Ustaw. Poz. 302.

302.

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRóW

z dnia 30 marca 1931 r.

,9J1Stap.owieniu komisyj lekarskich dla iunkcjonarjuJzówpaństwowych oraz wojskowo-lekarskich dla zawodowych wojskowych.

.

625