Ustawa z dnia 21 marca 1931 r. o zmianie i uzupełnieniu niektórych postanowień rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o zaopatrzeniu byłych skazańców politycznych.

(1)

Art. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r. o zaopatrzeniu

byłych skazańców politycznych (Dz. U. R. P. Nr 27, poz. 245) otrzymuje brzmienie

„

(1)

Zaopatrzenie ze Skarbu Państwa przysługuje na zasadzie niniejszego rozporządzenia

a)

osobom, które za działalność, zmierzającą do odzyskania niepodległości Państwa Polskiego

lub zjednoczenia ziem polskich, wchodzących w skład Państwa Polskiego, wyrokami sądów

państw obcych, względnie orzeczeniami lub zarządzeniami władz administracyjnych lub

wojskowych, zostały skazane na karę ciężkiego więzienia, albo inną karę pozbawienia

wolności na przeciąg co najmniej jednego roku, względnie karę osiedlenia;

b)

osobom, które aresztowane za działalność, określoną pod lit. a), jako podejrzane o

zdradę stanu lub inne zbrodnie polityczne, zagrożone karą śmierci, ciężkich robót,

pozbawienia wolności na przeciąg co najmniej jednego roku, względnie karę osiedlenia,

pozostawały łącznie w aresztach, w więzieniach śledczych lub w obozach koncentracyjnych

przynajmniej przez jeden rok;

c)

osobom, które za działalność, określoną pod lit. a), w drodze administracyjnej zostały

zesłane przez władze rosyjskie przynajmniej na okres dwóch lat na Syberję (do b. gubernij

jenisejskiej, irkuckiej, tobolskiej lub tomskiej, albo na obszary: amurski, jakucki,

przymorski lub zabajkalski, oraz na Sachalin), lub do b. gubernij: archangielskiej,

wiackiej i woło-godzkiej;

d)

wdowom i sierotom do 18 roku życia włącznie po straconym na podstawie wyroków za działalność,

określoną pod lit. a), tudzież pozostałym po osobach, wyliczonych pod lit. a), b)

i c), wdowom poślubionym przed przyznaniem zaopatrzenia, oraz sierotom do 18 roku

życia włącznie, pochodzącym z małżeństwa, zawartego przez b. skazańca przed przyznaniem

mu zaopatrzenia jako b. skazańcowi politycznemu, o ile osoby te nie posiadają środków,

zapewniających utrzymanie;

e)

rodzicom po straconych lub zmarłych byłych skazańcach politycznych, objętych lit.

a), o ile stracony lub zmarły skazaniec nie pozostawił wdowy lub dzieci i o ile rodzice

nie pobierają żadnego innego zaopatrzenia ze Skarbu Państwa, albo też z jakiegokolwiek

bądź innego tytułu z funduszów publicznych, lub też nie posiadają innych środków,

zapewniających utrzymanie.

(2)

Osobom, wymienionym pod lit. aj, b) i c), służy prawo do zaopatrzenia, jeżeli osoby

te nie posiadają środków, zapewniających utrzymanie, a nadto utraciły co najmniej

50%zdolności do zarobkowania lub przekroczyły 55 rok życia,

(3)

Przez posiadanie środków, zapewniających utrzymanie, rozumieć należy uzyskiwanie przez

daną osobę dochodu, przekraczającego minimum, wolne od płacenia podatku dochodowego.

”

(2)

Art. 2 otrzymuje brzmienie

„

(1)

Zaopatrzenie osób, wymienionych w art. 1 pod lit. a), b) i c), wynosi miesięcznie

samotnych - 125 zł, żonatych - o ile żona została zaślubiona przed przyznaniem zaopatrzenia

- 150 zł.

(2)

Ponadto przyznaje się tym osobom prawo do leczenia i protezowania na koszt Skarbu

Państwa, o ile choroba lub kalectwo pozostaje w związku z ich działalnością, wymienioną

w art. 1 pod lit. a).

(3)

Osoby zniedołężniałe lub ułomne nieodzownie potrzebujące stałej opieki, na własną

prośbę, a osoby psychicznie chore na wniosek właściwego opiekuna mogą być na koszt

Skarbu Państwa umieszczane w odpowiednich zakładach opiekuńczych, względnie w zakładach

dla psychicznie chorych, przyczem przez cały czas przebywania w takich zakładach osoby

samotne pobierają jedną piątą część przyznanego im zaopatrzenia, osoby zaś, posiadające

rodzinę, nie pobierają żadnego zaopatrzenia, a w tym ostatnim wypadku żona i dzieci

przez cały czas przebywania męża, względnie rodzica w zakładzie opiekuńczym, względnie

w zakładzie dla psychicznie chorych, mają prawo do pobierania zaopatrzenia, przewidzianego

dla wdów i sierot.

(4)

Jeżeli z powodu braku miejsca lub innych ważnych przyczyn osoba, objęta powyższem

postanowieniem, nie może być umieszczona w zakładzie opiekuńczym, Minister Skarbu

na wniosek komisji kwalifikacyjnej jest uprawniony przyznać dodatek pielęgnacyjny

w wysokości dwóch piątych zaopatrzenia w wymiarze dla samotnego.

”

(3)

Art. 3 otrzymuje brzmienie;

„

(1)

Zaopatrzenie osób, wymienionych w art. 1 pod lit. d), wynosi miesięcznie

a)

dla wdowy - połowę zaopatrzenia zmarłego męża skazańca, w wymiarze dla samotnego;

b)

dla każdego dziecka - sieroty, którego matka pobiera zaopatrzenie, po jednej trzeciej

części zaopatrzenia wdowy;

c)

dla każdego dziecka - sieroty, którego matka nie żyje lub nie pobiera zaopatrzenia,

po połowie zaopatrzenia wdowy.

(2)

Suma zaopatrzenia wdowiego łącznie z zaopatrzeniem sierocem, względnie suma zaopatrzenia

sierocego, nie może przekraczać zaopatrzenia zmarłego skazańca w wymiarze dla samotnego.

(3)

Zaopatrzenie każdego z rodziców, wymienionych w art. 1 pod lit. e), wynosi miesięcznie

jedną czwartą część zaopatrzenia skazańca w wymiarze dla samotnego.

(4)

Wdowie, względnie sierotom lub innym osobom, które pokryły koszty pogrzebu byłego

skazańca politycznego, zmarłego po przyznaniu mu zaopatrzenia, zwraca się koszty pogrzebu

w wysokości jednomiesięcznego zaopatrzenia zmarłego.

”

(4)

W art. 6 dodaje się na końcu jako ustęp 2

„

Zaopatrzenie byłych skazańców politycznych oraz pozostałych wdów, sierot i rodziców

nie może ulec zapowiedzeniu lub zajęciu sądowemu.

”

(5)

Art. 7 otrzymuje brzmienie

„

(1)

Od zaopatrzenia są wyłączone osoby, które po dokonaniu czynów, wymienionych w art.

1 pod lit. a), będących podstawą aresztowania lub skazania tych osób, względnie postawienia

ich w stan oskarżenia, postępowaniom hańbiącem oraz wysługującem się władzom śledczym

i zwróconem przeciwko interesowi Narodu Polskiego wykazały, że nie są godne przyznania

im zaopatrzenia.

(2)

O wyłączeniu od zaopatrzenia osób, objętych powyższem postanowieniem, rozstrzyga ostatecznie

Minister Skarbu na wniosek komisji kwalifikacyjnej, wymienionej w art. 9.

”

(6)

W art. 8 skreśla się zdanie pod lit. e) oraz dodaje się dalsze postanowienia w następującem

brzmieniu

„

(1)

W razie uzyskania przez osobę uprawnioną środków, zapewniających utrzymanie na czas

posiadania tych środków, zawiesza się prawo do korzystania z zaopatrzenia.

(2)

Osoba, która podstępnie uzyskała zaopatrzenie, przypadające na zasadzie niniejszego

rozporządzenia, lub wyższy wymiar zaopatrzenia, może być pozbawiona prawa do dalszego

pobierania tego zaopatrzenia, niezależnie od ewentualnej odpowiedzialności karno -

sądowej. Minister Skarbu jest uprawniony do natychmiastowego zawieszenia wypłaty całości

lub części zaopatrzenia do czasu uprawomocnienia się orzeczenia władzy w trybie postępowania

administracyjnego.

(3)

Kwoty, nienależnie pobrane przez byłego skazańca politycznego (wdowę, sierotę lub

rodziców skazańca), podlegają zwrotowi bez względu na to, czy miało miejsce świadome

wprowadzenie władzy w błąd przez zainteresowaną osobę, niezależnie od ewentualnej

odpowiedzialności karno-sądowej.

”

(7)

Art. 9 otrzymuje brzmienie

„

(1)

O prawie do zaopatrzenia orzeka Minister Skarbu na zasadzie uchwały komisji kwalifikacyjnej,

utworzonej przy Ministerstwie Skarbu, w której skład wchodzą

(2)

Wyznaczony przez Ministra Skarbu urzędnik jako przewodniczący, oraz pięciu członków

jeden, wyznaczony przez Ministra Pracy i Opieki Społecznej, jako zastępca przewodniczącego,

jeden przez Ministra Spraw Wewnętrznych, jeden przez Ministra Sprawiedliwości, oraz

dwóch przedstawicieli, powołanych przez Ministra Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Pracy i Opieki Społecznej z pośród kandydatów, zaproponowanych w ilości po cztery

osoby przez poszczególne stowarzyszenia, względnie związki b. skazańców politycznych,

których statuty zostały zatwierdzone przez władze naczelne. W ten sam sposób będą

wyznaczeni, względnie powołani zastępcy.

”

(8)

Po art. 9 wstawia się jako Art. 10 postanowienie

„

W wyjątkowych przypadkach, zasługujących na szczególne uwzględnienie, Minister Skarbu

na wniosek komisji kwalifikacyjnej może przyznawać określone wyżej zaopatrzenie także

osobom, które wprawdzie nie odpowiadają jednemu z warunków art. 1 co do orzeczonej,

zagrożonej lub odcierpianej kary, względnie co do okresu przebywania w areszcie lub

więzieniu śledczem, które jednakże swoją działalnością wybitniej zasłużyły się dla

sprawy odzyskania niepodległości Państwa Polskiego lub zjednoczenia ziem polskich,

wchodzących w skład Państwa Polskiego, albo też w związku z tą działalnością uległy

chorobom lub kalectwu, zmniejszającym co najmniej o 50% zdolność tych osób do zarobkowania.

”

(1)

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrami

Pracy i Opieki Społecznej, Spraw Wewnętrznych i Sprawiedliwości.

(2)

Upoważnia się Ministra Skarbu do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

jednolitego tekstu rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 marca 1928 r.

o zaopatrzeniu b. skazańców politycznych (Dz. U. R. P. Nr 27, poz. 245) z uwzględnieniem

zmian, wprowadzonych niniejszą ustawą.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1931 r.