Ustawa z dnia 29 stycznia 1930 r. o upoważnieniu Ministra Skarbu do lokowania gotowizny w papierach wartościowych.

Upoważnia się Ministra Skarbu do czasowego lokowania zapasów kasowych do wysokości

50 000 000 złotych w papierach o stałem oprocentowaniu, posiadających bezpieczeństwo

pupilarne.

Kwota, wydana z tytułu tej ustawy na zakup papierów wartościowych, będzie zwrócona

Skarbowi Państwa z wpływów pożyczki, przewidzianej ustawą z dnia 23 marca 1929 r.

o upoważnieniu Ministra Skarbu do wypuszczenia wewnętrznej pożyczki państwowej do

wysokości 100 000 000 złotych w złocie (Dz. U. R. P. Nr 23, poz. 232) natychmiast

po zrealizowaniu ostatniej serji tejże pożyczki.

Podział kredytów budowlanych, które zostaną udzielone z sum, uzyskanych z operacyj,

dokonanych na podstawie art. 1 niniejszej ustawy, będzie uskuteczniany jak w art.

39 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 kwietnia 1927 r. (Dz. U. R.

P. Nr 42, poz. 372) o rozbudowie miast.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.