Rozporządzenie Ministrów: Skarbu, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa z dnia 30 kwietnia 1930 r. w sprawie kredytowania należności celnych od towarów sprowadzanych drogą morską przez Gdynię.

§ 3. Czas przejazdu pracownika z miejsca służ­

by do innego miejsca służby, na skutek zarządzenia

kierownictwa przedsiębiorstwa lub osób do tego upoważnionych, uważa się za czas pracy.

Nie uważa się za czas pracy czasu pozostawionego pracownikowi do dowolnego wykorzystania na

statku, łodzi lub tratwie, a podczas trwania postojurównież poza statkiem, łodzią i tratwą.

.

Książeczki

obrachunkowe, przewidziane w

art. 25 - 31 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 marca 1928 r, o umowie f) pracę robotników .(Dz, U, R P, Nr, 35, poz, 324), a przeznaczone dla pracowników objętych niniejszem rozporządzeniem, zawierać będą specjalną rubrykę dla notowania liczby godzin przepracowanych w poszczególne dni. Notowania te powinny być dokonywane

przynajmniej raz . na tydzień~

§ 4. Za pracę nocną uwda się pracę pełnio­

ną w czasie od godziny 21 do godziny S, a w wypadkach zatrudniania dwóch zmian pracowników !w czasie od godziny 22 do godziny 4. Praca nocna

jest dopuszczalna najwyżej prZez 4 noce bezpośred­

nio po sobie następujące, z wyjątkiem statków, które kursują wyłącznie w nocy o jednej zmianie załogi.

§ 5. Każdy pracownik ma prawo korzystać

w okresie każdych trzech miesięcy co najmniej z 16

wolnych od pracy dób, które powinny być oznaczone dla każdego poszczeg6Ine~() pracownika w wykazie, sporządzonym przez zakład pracy i podanym do wiadomości pracowników nie później, ni~

w pierwszym tygodniu każdeio okresu trzymiesięcz­

nego.

§ 6.. Pracow,n ik powinien

otrzymać

możność

spoźy:Cia posiłku podczas pracy, o ile na ten cel nie

może mu być udzielona specjalna przerwa.

§ ,. Za pracę wgodzinach nadliczbowych uwapracę pełnioną w godzinach ponad normę

czasu pracy na dobę ustanowioną w § 1 względnie

§ 2, Ponadto uważa się za pracę nadliczbową pracę

wykonywaną ponad normę 1196 godzin w okresie

półrocznym, nawet jeżeli ilość godzin pracy nie przekracza normy czasu pracy na dobę ustanowionej

w § 2. Praca w godzinach nadliczbowych mo'<:e być

stosowaną jedynie przy zachowaniu przepisów art. 6

ustawy z dnia 18 grudnia 1919 r. o czasie pracy

w przemyśle i handlu oraz za wynagrodzeniem przew:i dzianem wart. 16 tej;ig ~stawy,

źa

się

Nr. 46.

.

§ 8. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z aniem 16 lipca 1930 r ,

Minister Pracy i Opieki Społecznej: A. Prys/or

Kierownik Ministerstwa Przemysłu i Handlu

E. Kwiatkowski

Minister Robót PubE:znych: .MataMewicz

388.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRóW; SKARBU,

PRZEMYSLU I HANDLU ORAZ ROLNICTWA

z dnia 30 kwietnia 1930 r,

w spraw'e kredytowania należności celnych od towarów sprowadzanych drol!4 mOf!kę przez Gdynię.

Na pod!ltaw,ie art. 7 punkt e) u!ltawy z dnIa

31 lipca 1924, r, vł przedmiocie Ufegu!owania stosunków celnych (Dz, D, R. p, Nr, 80, pOt, 777) zarządza

się co następuje

§ l. Przy przywozie towarów t tll~rllnlcy drogą mo,rską przez Gdynię mogą być przyznawane importerom kredyty na należności celne.

§ 2. Z kredytu c:e1nello mogą korzystać: zawytwórcze, zakłady u~y Łeczno'ci publicznej,

instytucje samorztl.dowe, uzeszenia producentów rolnych, hurtowe domy składowe o·r az tirmy handlowe,

przemysłowe i ekspedycyjne, o ile przedstawiają rę­

k oj mię wypłac aln oici oraz ' prowadzą zgodnie z obowiązującemi przepisami księgi handlowe.

kłady

§~. Zakredytowaniu może podlegać cło od

wszelkich towarów, z wyjątkiem towarów wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia Rady

Min istrów z dnia 10 lutego 1923 t. (Dz. U. R. P.

z 1928 t, Nr. 15, poz. 113),

§ 4. Kredytu celnego udziela się tylko pod warunkiem złożenia wystarczającego zabezpieczenia.

Jako zabezpieczenie przyjmowane będą pań­

stwowe papiery procentowe, bankowe listy gwarancyjne i zabezpieczenia hipoteczne,

§ 5. Zakredytowane naleiności celne winny

uiszczone w terminie dwumiesięcznym od dnia

wymiaru odnośnych naletności celnych,

.

Termin hm Ministel'stwo Skarbu mote prze·

dłużyć do 4-ch miesięcy,

być

§ 6.

towaniu.

Udzielony kredyt celny podlegaoprocen.

Wysokość stopy procentowej będzie regulowana oddzielnemi zarządzeniami Ministra Skarbu.

j 7. Niewpłac:enie Vi przepisanym terminie za·

kredytowanych sum pociąaa za sobą ściągnięcie na..

leżnośc·j w drodze przymusowej,

Nr. 46.

Dziennik Ustaw. POt. 388, 389 i 390.

§ 8• . Pl'Upł8y i'o2!pót!Ądunia MinIItra Skarbu

z dnia 30 marca 1925 r. w sprawiepostępowartill przy

udzielaniu kredytów celnych (Dz. U. R. P. Nr. 40,

pOI. 277) z wy.jĄtki,m 8521 i 26 mAj~ analo,~iczne

XlUto8owan.ło przy krodytowan.iu nalotno6ci cEllnych

nA Zaudxło niniQjnogo rOltpbtlĄdzo.nia..

§ 9.

Rógp()rzĄdxenł~ nifiltjnt wchodzi w ty-

cie z dniem ogłoszenia.

Kierównik Mltlilłtetiitwil Skarbu: l,ntlc)ł MataułWd'

Kierownik Mii:iister~twa PrzeMysłu i Hartdlu

E. Kwiatkowski

Minister Rolni~twal tłOft J. POlclyri"If

--

389.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ROLNICTWA

z dnia 8 maja 1930 r.

wydane w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowyób W spra.wi. ustanowl.bt. p*'atwowello stada

ogierów w Białce oraz państwolwej stadniny koni

W Racooi••

. Na podstawie art. art. 4 i 8 rozpor&ąda:enia Prezydenta Rzeczypospolitej z. dnia 17 maja 1927 r.

o państwowych zakładach ,chowu konI i o premjowaniuogierów (nz. U. R. P. Nr. 48, poz. 435) zarządza

się co następuje

.

.

§ 1. Ustanawia się

1) państwowe stado ogierów w Białce, w powiecie krasnostawskim oraz

2) . państwową stadninę koni w Racocie, w pow3ecie kościańskim.

.

§ 2. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w ży­

cie z dniem ogłoszenia.

Minister Rolnictwa: Leon J. Polczyński

Minister Spraw Wojskowych: J. Piłsudski

390.

ROZPORZĄDZENIE \

MINISTRA PRZEMYSLU I HANDLU

z dnia 4 czerwca 1930 r.

wydane 'W porozumieniu z Ministrem Spraw

We~

wnętrznycbw sprawie prowadzenia przemysłu komi·

.

alar.k~o.

Na podstawie art. 41 ustęp t rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dn. 7 cz·erwca 1927 r,

o prawie przemysłowem(Dz. U.

pOt. 468) zarządza się co następuje

7t'1

R. P. Nr. 53,

§ l. Obszar i granice poszczególnych okręgów

kom.iniarskic~ O których mow,a w § 16 rozporządze­

nia Ministra rrzemysłu i Handlu z dnia 7 grudnia

1927 r. (Dz. U. R. P. Nr. 111, poz. 942), powlnny być

tak określone, aby uprawniony do wykonywanta robót kominiarskich w danym .okręgu mógł je bez trudMści odpowiednio wykonać bądź sam bądź przy pomocy dokładnie przez siebie kontrolowanych pomocników. Równocześnie jednak należy zwróc,ić

uw,agę .i ,n a to, te obszar okręgu nie powinien być

zbyt szczupły dla zapewnienia odnośnemu koncesjo.narjuszowi dostatecznych środków otrzymania. Uczniowie przemysłowi mogą wykonywać prace kominiarskie tylko w obecności i pod bezpośrednim nadzorem uprawnionego przemysłowca kominiarskiego

(pryncypała) lub jego wy~w:aHfikow, anego pomocnika.

§ 2. Prawo przemysł. owego wykonywania robót kominiarskich w' danym okręgu ma ten przemysłowiec kominiarski, który ma swą siedzibę przemysłową w tym okręgu.

Jeżeli z chwilą zaprowadzenia w województwach centralnych i wschodnich okręgów kominiarskich kilku samodzielnych przemysłowców komin~ar­

sklch ma siedzibę przemysłową wdanym okręgu, zaznaczone w ustępie 1 prawo przysługuje im

wszystkim.

§ 3. Po zaprowadzeniu okręgów kominiarskich

władza przemysłowa I lnstancji wydaje koncesje tylko na nieobsadzone okręgi; władza ta wydaje na każ­

dy wolny okrąg tylko jedną koncesję, przyczem przydzielanie kilku okręgów jednemu przemysłowcowi

jest niedopuszczalne.

W gminie miejskiej podzielonej na parę okrę­

gów kominiarsk,ich władza mO'że nadać koncesję na .

wolny okrąg przemysłowcowi kominiarskiemu mają­

cemu siedzibę przemysłową i poz,a tym okręgiem, lecz

w granicach danegO' miasta.

§ 4. Władza przemysłowa I insta,ncji prowadzi

wykaz osób ubiegających się o koncesje na wolne

w powiecie okręgi kominiarskie.

Do wykazu tego wciąga się według kolejności

zgłoszeń tych kandydatów, którzy posiadają ustawDwe warunki, w śzczególności umiejętność 'zawodową

do prowadzenia przemysłu kominiarskiegO'. Pierwszeństwo w uzyskaniu koncesji na wolny okrąg komi.n iarski ma ten ubieg,ający się, który pracował w zawodzie kominiarskim w ostatnich trzech latach CD

najmniej jeden rok na obszarze danego województwa

i posiada lepsze kwaHfik,a cje zawodowe niż inni wpisani do odnośnego wykazu. W szczególności lepsze

kwalitikacje zawodowe okreila się według ilości lal ·

praktyki z.a wodowejl ~peC';alnych fachowych kursóW'

(kominiarskich lub shaźy oiniowej) lub odpowi ednich

egzaminów złożonych np. W kQrpor.ac;:jach dla przemysłu kominiankiego, których statut zatwierdzony

przez wła»ciwll władzęzaWliera posŁ.anowienia tegu ..

'lu)Ące przedmioty takkh eizaminów :i. sposób egz.a minowania.

Dziennik Ustaw. Poz. 387 i 388.

Po przepracowaniu normy czasu pracy, oznaczonej na dobę w niniejszem rozporządzeniu, powinien następować okres odpoczynku, w którym pracownik wolny jest od wszelkich obowiązków służbo­

wych. Okres odpoczynku trwać powinien co najmniej 12 godzin bez przerwy, w wypadku zaś przedłużenia czasu pracy poszczególnego pracownika do

24 godzin w dni, w które następuje przesuwanie

zmian, okres odpoczynku pracownika przy następ­

nem przesuwaniu zmian trwać powinien co najmniej

24 godziny bez przerwy.